Amosando publicacións coa etiqueta deportes. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta deportes. Amosar todas as publicacións

sábado, 4 de novembro de 2017

** Respirando baloncesto: imaxes inolvidables

Aos amantes do baloncesto de tódolos tempos recoméndovos que visitedes a páxina Respirando Basket. Nela atoparedes información actual do básket español, pero sobre todo información, imaxes e vídeos antigos. Voltaredes a oír nomes tan ilustres como do de Drazen Petrovic, Arvidas Sabonis, Chicho Sibilio ou Epi. Gústame a súa disposción e o seu contido. Todo un descubrimento.

...........................................................

xoves, 11 de setembro de 2014

** O vermello xa non é sinónimo de éxito

O vermello parece que cotiza á baixa. O Ferrari de Fernando Alonso cada vez corre menos, presidente dese equipo vermello dimite onte. E tamén onte a ÑBA, a selección española, a vermella, caeu eliminada nos cuartos de finais do Mundial de baloncesto que se disputa en España. A mellor selección que nunca tivo España caeu sorprendentemente eliminada logo dun partido malísimo no que nunca estivo dentro. Atrás queda aquel Mundial que gañaron no 2006, poucos meses despois do nacemento de A Lareira Máxica.

E falando de vermella, o equipo de España de fútbol tamén está en horas baixas, logo de quedar eliminada na primeira fase do Mundial de fútbol de Brasil no mes de xuño deste ano. Outro magnífico combinado que dificilmente se repetira e que conquerira en 2010 o Mundial de fútbol de Sudáfrica. Agora está de renovación e figuras ilustres como Puyol, Xavi, Xabi Alonso ou Villa xa dixeron adeus á selección.


Lonxe queda aquel mes de agosto de 2010 no que chegamos a ser os vixentes campións do Mundial de fútbol e do Mundial e do de baloncesto, e no que, asemade, eramos os daquela actuais campións por seleccións da Eurocopa de fútbol, así como da Eurocopa de baloncesto. Catro títulos en catro competicións distintas, algo que estou seguro que xamais voltará a acontecer.

O dito, o vermello non vive os seus mellores momentos na actualidade. O globo vermello pinchouse ou, cando menos, perdeu aire...

...........................................................
Julio Torres

martes, 3 de xuño de 2014

** "Frivolité"

O autobús que transportou á selección de Francia nos partidos do Mundial de Fútbol de Sudáfrica de 2010 foi destruído recentemente co pretexto de alonxar o mal fario e as pantasmas. Unha coñecida firma de prendas deportivas encargouse desta hiper importantísima tarefa de vida ou morte, así como de pregonalo ós catro ventos. Dame que o autobús aínda estaba en bo uso e obedece todo a unha campaña de lavado imaxe, publicidade e marketing de cara ó Mundial de Brasil que comenzará nuns días. Paréceme unha auténtica frivolidade pois se ese autobús non lle valía para a selección francesa, sí valería para moitísima xente cun mínimo de sentido común. En fin, que a vida non so é fútbol ou deporte, senón que hai vida máis alá...Que pouco sentidiño teñen algúns!! E é que as pantasmas non están no autobús precisamente, máis ben fóra del...

...........................................................
Julio Torres

xoves, 29 de maio de 2014

** Brasil

Brasil prepárase para comer fútbol de primeiro, fútbol de segundo, e fútbol de postre. E con el a fame irase sen necesidade de comer alimento sólido algún. Así, por arte de maxia. O mundo enteiro olla deportivamente para Brasil, namentres se esquiva a mirada social para outro lado. Brasil: un país no que a pobreza disfrázase de fútbol para encaixar un gol a vida ou morte. O porteiro mira fixamente ós ollos da morte, a fame gaña por goleada e a paixón polo fútbol convértese nun todo indestructible:¿cartos incluídos?...

...........................................................
Julio Torres

luns, 29 de abril de 2013

** ¡¡¡Qué vienen los alemanes!!!

domingo, 14 de abril de 2013

** Un gran miudiño


SANXENXO. Julio Torres

A temporada do único equipo galego na ACB, máxima categoría do baloncesto masculino nacional, é sinxelamente de quitarse o sombreiro. Hoxe mesmo os composteláns veñen de derrotar no pabellón do Real Madrid ó equipo anfitrión. O Obradoiro gañoulle ó equipo branco por 61-64. Esta fazaña non é a única pois xa conquerira a victoria con anterioridade noutros campos moi difíciles como o do F.C.Barcelona, Baskonia (Caja Laboral) ou Málaga (Unicaja). De momento neste domingo xa logrou a permanencia matemática na ACB que, virtualmente, xa a tiña na súa man. Agora marcha oitavo e con bastantes opcións nos 6 partidos que restan de colarse nos play-offs da loita polo título. Sería a enésima fazaña do equipo que o merece, sobre todo, pola súa gran e incondicional aficción. A "miudiño conection". Esa aficción que fai da cancha do Obradoiro, o Multiusos Fontes do Sar, un fervedoiro. Seguramente o vindeiro ano perderá xogadores importantes pero ougallá sepan refacer o equipo e que non pase apuros para evitar o descenso. Este ano a misión cumpriuse sobradamente. Noraboa Obra!!!


luns, 21 de xaneiro de 2013

** Humor para uns chuvioso luns en Galicia






mércores, 2 de maio de 2012

** O Obradoiro permanecerá na liga ACB en 2013


SANXENXO. Julio Torres

O Obradoiro conseguiu o seu obxectivo de permanecer na liga A.C.B. de Baloncesto, ou sexa na máxima categoría. Cun moi modesto presuposto e tras gañar a grandes equipos, o conxunto de Santiago de Compostela deulle unha gran alegría a tódolos seus seguidores gañando ó Valencia Básquet por 76 a 72 no Mulitiusos do Sar de Santiago. Selou así a súa permanencia nunha categoría á que regresou esta tempada logo de descender hai dous anos á Liga L.E.B. Ouro (división inmediatametne inferior á A.C.B.)

A aficción -que merece un 10 polo seu apoio- celebrou o triunfo coa canción do grupo galego A Roda "Andar Miudiño", un tema convertido en himno oficioso de equipo. Noraboa pola traballada e merecida permanencia Obra!!!

As imaxes non se corresponden co partido de hoxe, pero sí cos cánticos habituais dos centos de aficcionados que enchen habitualmente o Mulitusos do Sar en Compostela



Canción "Andar Miudiño" de A Roda




sábado, 7 de xaneiro de 2012

** Onde hai patrón ás veces teñen que mandar os mariñeiros


SANXENXO. Mary Camiña
Colaboradora de A Lareira Máxica


A piques de rematar este 2.011, esperemos que o acontecido estos últimos meses no Club de Baloncesto Baltar- Sanxenxo nos fixese reflexionar sobre qué camiño habemos de seguir neste novo ano 2.012.

Chegamos ao final da tempada 2.010-11, con dous sentimentos encontrados. Por unha banda, coa ledicia e satisfación de ter un equipo alevín invicto que gañou o DAB-Campeonato Zonal Mixto-Mixto e o DAB XOGA AROUSA-XOGA AROUSA. E por outra banda, coa tristeza da saída do Clube, por motivos persoais, do adestrador deste equipo Julio César Aguín.

Así e todo enfrentámonos ao comenzo da pre-tempada 2.011-12 con renovadas ilusións debido á "fichase" dunha nova adestradora de ámbito nacional que o presidente do C.B. Baltar calificou como excelente.

Nun principio todos estabamos contentos, moi contentos, coa labor desempeñada pola nova adestradora, durante cáseque todo o verán propúxose por en forma ao equipo infantil.

Pero chegado os finais do mes de agosto, comezamos a ser testigos das primeiras mostras de inaptitude desta persoa, con máis exactitude, durante o Campeonato de Baloncesto Urbano 3x3 que se celebrou en Pontevedra. Entre outras cousas vimos a unha persoa só centrada no xogo e totalmente indiferente ás lesións que sufriu algún dos nenos. Como era a primeira toma de contacto só o comentamos coa Directiva do Clube (a cal se mostrou indignada coas persoas que lle comunicamos o sucedido).

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ] TRANQUIL@S: ¡Non se abren ventanas!



    Non tardamos moito en recibir as queixas dalgúns dos nenos. Os pais e socios, nun principio tratamos de falar coa adestradora para saber qué era o que podía estar pasando, e cómo poder solucionar algún posible malentendido que puidese haber, xa que, o que queremos a maioría dos membros do clube é que os nosos nenos xoguen, se divirtan e sobre todo aprendan os valores máis nobres do deporte en equipo. A actitude da adestradora foi un tanto indiferente e as súas respostas rozaban descaradamente a burla e o desprezo.

    Algúns nenos comezaron a sentirse incómodos e moitos deles abandonaron o deporte, outros queixábanse de calambres e tiróns nas pernas os días posteriores aos adestramentos. Pronto habería unha Asemblea Xeral do Clube polo que trasladaríamos as nosas preocupacións á Directiva e intentaríamos averiguar o que pasaba, por qué tantos nenos se foran do equipo, eran 14 nenos ao principio, e chegaron a quedar 6.

    Decidimos, pois, quedarnos a ver os adestramentos nas gradas, cal foi a nosa sorpresa cando nos encontramos que a adestradora mostraba unha aptitude agresiva, tanto xestual como verbal, poñía castigos humillantes que uns xogadores propiciaban aos outros, fomentaba o individualismo no equipo; e por riba, ao rematar o adestramento físico mandabaos sentar directamente nun banco para darlle unha "charla-lavado de cerebro" semi-técnica sin facer ningún tipo de estiramento, de ahí que os nenos tivesen sobrecargas musculares e tiróns. Como se iso non chegara, saltábase os horarios, non respetaba nin as normas nin o traballo dos demáis e máis dunha vez fíxolle desprante aos nenos e á persoa que abre o Pavillón (fóra das súas horas laborais). Chegou a insultarnos ás nais no facebook que abriu " Baltar Baloncesto Baltar", o cal xa borrou pero do que posuimos copia, chamándonos "descerebradas" por intentar solucionar as cousas e defendelos nenos e o deporte.

    Ao ver semellante panorama, puxémonos en contacto coa Concellería de Deportes do Concello, en concreto, coa actual Concelleira Dª. Isabel González, a cal se mostrou disposta a colaborar en todo momento e desde a primeira nova que tivo do que estaba sucedendo, xa que, ademáis, o Clube mesturara o que eran actividades extraescolares cos adestramentos dos equipos propios. Despois de quedarnos claros os horarios e os acordos entre Concello e Clube , e despois de que o presidente do clube se negara na reunión a destituir á adestradora habendo no Clube neses momentos un adestrador que podía facerse cargo deles; e encargándonos a nós, as nais e pais dos rapaces, que buscásemos un adestrador para os nenos , decidín levar aos meus fillos a baloncesto en horario das Escolas Municipais. (O Clube contaba con catro adestradores e tres equipos, non era necesaria a demora).

    O primeiro día que o meu fillo non adestrou con ela foi o último para a adestradora, e non porque o meu fillo non fose, ou porque falásemos co Concello, nin porque as nais protestáramos, nin porque a Directiva o acordara,... simplemente porque a adestradora por fín ensinou a súa verdadeira faceta cando intentou agredir físicamente, e o fixo psicolóxicamente, a unha das nais que lle fora pedir explicacións do trato que recibira o seu fillo durante todo o adestramento, e da que foron testigas máis dunha ducia de persoas, e tamén, tristemente, os nenos. Esta nai á que agrediu quedou desfeita, asustada, só con mencionarlle o baloncesto entrábanlle taquicardias, tivo que ser atendida profesionalmete e segue en tratamento; xa que por riba a nai do neno que viñera de Marín coa adestradora increpouna, ameazouna e intentouna agredir tamén.

    Despois destes feitos interpúxose unha denuncia ante a Garda Civil. Somos un Clube pequeno pero non imos permitir que ninguén pise os principios e valores que levamos defendendo tantos anos, polo ben dos nosos fillos e o futuro do deporte.

    O que pasou despois ninguén o sabe,..., uns dicen que a despediu o Clube, outros, que chegou a Garda Civil a buscala e xa non estaba..., o que sei é que ela xa fora "invitada" a irse do Arxil e o PeixeGalego por comportamentos do mesmo estilo, e que esa non é maneira de tratalos nenos. O equipo quedou desfeito e pouco a pouco estamos tratando de recompoñelo, os danos físicos e psicolóxicos que quedaron nos nenos comezan a cicatrizar..., e esperamos que co tempo e boa vondade todo irá encauzándose..., o pobre Félix (o novo adestrador) ten moito que traballar con estos nenos para volvelos ao que eran antes do paso desta adestradora, xa que, como se dun furacán se tratase, deixou moitas feridas e moi poucos recursos... O máis triste de todo é que tratándose de nenos, a Directiva, antes de contratala non fixera as averiguacións que nós os pais, nais, e socios do Clube tivemos que facer pola nosa conta...

    Dentro duns días comenza un novo ano, o 2.012, comeza unha nova era de esperanza e traballo no C.B. Baltar.

    A nosa máis sincera gratitude hacia todas aquelas persoas que se preocuparon polo ben do Clube o do deporte.

domingo, 18 de decembro de 2011

** O F.C.Barcelona, rei do fútbol mundial


SANXENXO. Julio Torres


O F.C.Barcelona conquistou hoxe a seu Mundialito de clubes de fútbol (antiga Copa Intercontinental) ó derrotar na final ó Santos brasileiro por un contundente 4-0. Leo Messi en 2 ocasións, Xavi e Cesc foron os autores dos goles. Con este novo título o Barça pecha o ano con 5 de 6 títulos posibles: Liga, Champions, Supercopa de España, Supercopa de Europa e Mundialito de clubes. Tan so non gañou a Copa do Rei, na que foi subcampión. Non iguala os 6 títulos de 6 do ano 2011, pero obter 5 de 6 é un tremendo éxito.

luns, 11 de xullo de 2011

** O día no que unha canción lle deu letra a un himno


SANXENXO.Julio Torres



Hai hoxe un ano, un no meu mes e no día que San Benito compartiu honores con San Iniesta, a historia mudou, e mudou para ben . Hai un ano nesta noite o sangue dos españoles tornouse se cabe- máis vermella ca nunca. Incluso a azul da monarquía deixou de selo. Hai un ano o destino quixo que fora Shakira quen bautizase deportivamente e lle puxese por fin letra a un himno español mudo, logo de vanos intentos infructuosos. Desde hai un ano, oír a canción do "Waka Waka" é case como escoitar o himno español, pero non aquel orfo de palabras e nadando so nos acordes musicais, senón un moderno, pegadizo e que contaxia enerxía, optimismo e transmite desde hai un ano moitos bos recordos, e boas lembranzas dun día xa histórico para España, o día no que conquerimos o título de campión mundial de seleccións que se veu a unir ó de campión de Europa de fútbol conseguido en 2008. Aí é nada.

venres, 13 de maio de 2011

** Reflexións e esperanzas dun día de primavera


SANXENXO. Julio Torres

N os últimos días pasaron moitas cousas, unhas tristes e outras alegres, como a vida mesma.

Unhas negativas como o terremoto de Lorca. Neste senso aínda lembro, por certo, dos que aconteceran en Santiago de Compostela en 1997, se ben de moita menos intensidade e sen víctimas nin danos materiais. Ou a morte do mítico golfista español Severiano Ballesteros.

Outras positivas: Unha delas o título da Liga 2011 do F.C.Barcelona. Un xusto premio na Liga da regularidade. A ver se temos sorte e gañamos a Champions fronte ó Manchester United, no que será repetir a final de 2009. Daquela gañaramos ¿2-0? e comodamente. Este ano non vai ser nada pero que nada fácil. A ver se hai sorte, porque merecementos teñen os dous equipos.

Hainas que non sei catalogalas de positivas ou de negativas. O tempo e o destino será o que dicte sentencia. Espero que sexan para ben. En bastantes cousas precísanse cambios, pero cambios de verdade...Que xa tocan!!! Iso sí, que no deportes continúen os triunfos e o bo xogo do F.C.Barcelona (e que Celta de Vigo e Deportivo de A Coruña volten a coincidir a temporada 2011-12 en primeira división. Non entendo porque non se poden desexar os triunfos dos dous aínda que sexan dun ou ou doutro. A min gústanme que gañen sempre os dous, aínda que, loxicamente, cando xogan entre eles, quero que gañe o Celta, coma outros preferirán que gañe o Deportivo, pero a rivalidade so debería existir cando xogan entre eles, e ser en todo caso deportiva. Pero iso so é deporte...Hai cousas máis importantes que o deporte).

Outras non cambian: pódovos asegurar que teño moitas cousas das que quero escribir, pero -xa o sabedes @s que me coñecedes ben- hai prioridades. E, por desgracia, o blog non é nin moito menos a prioritaria. Toca ter paciencia...

Afortunadamente estamos na primavera. É a estación que me encanta. Días moi longos, lonxe daqueles minidías de sol de decembro...E estes días o sol e as altas temperaturas fan acto de presencia. Ben!!

Van ser días de reflexión, de toma de decisións, de esperas, de riscos, de cambios, de paciencia, de nostalxia, de moita ilusión renovada, de esperanza, de moita esperanza e agardo que de alegría, de moita alegría e felicidade...Toco madeira. Como ben di Vega na súa canción "Mañana mejor" (¿ou era "Mejor mañana"?, bueno, neste caso o orden de factores non alteraría o producto). Iso agardo. Ougallá se cumpran varios desexos e esperanzas que teño. Ougallá, pero non so dependen de min...Non so de min...

luns, 10 de xaneiro de 2011

** Balón de ouro 2010: elección errada e non xusta


SANXENXO. Julio Torres


Leo Messi foi galardonado hoxe co Balón de Ouro do fútbol. Á votación final chegaron outros dous xogadores do F.C.Barcelona, os españoles Andrés Iniesta e Xavi. Se ben calquera dos tres se merecían con creces gañalo, coido que as persoas do mundo do fútbol que votaron por Messi non foron xustas este ano. A explicación é sinxela: os tres xogaron moi ben (e sí eran os xustos finalistas a conquerir o Balon de Ouro), pero algo a favor de Xavi e de Iniesta era o feito de que Messi disputou un mal Mundial con Arxentina (Leo a nivel individual e o equipo a nivel colectivo), namentres que eles dous conqueriron o Mundial con España, xogando ambos moi ben. Andrés Iniesta e Xavi son dúas pezas fundamentales tanto do Barcelona (ó igual que Messi) como en España. Vou incluso máis alá.; tendo en conta que Iniesta estivo varias semanas lesionado e que Xavi demostrou ó longo da súa extensa traxectoria como futbolista que é un peza fundamental para facer xogar a un equipo, un servidor pensa que o xusto merecedor do galardón debera ter sido, nesta orde: Xavi, Iniesta e Messi.

En definitiva: este tipo de premios pon de manifesto que se valora máis o ser goleador que o ser a columna vertebral dun equipo (ou sexa o que fai funcionar o equipo). Tamén coido que o ser español debe despertar demasiada envexa a nivel internacional, pois non se explica que o único español que o recibira fora o galego Luis Suárez. Nin Raúl (que curiosamente sí foi goleador) nin outras estrelas o conseguiron. Queda demostrado que os premios moitas veces son un agasallo caprichosos que non recompensa o esforzo dos que máis o merecen, senón dos estranxeiros que máis venden. E as probas me remito. E triste que Leo Messi o reciba dous anos consecutivos, pero que non lle dean ningún nin a Xavi nin a Iniesta, cando sen eles, Messi non sería o mesmo no Barcelona. De feito, en Arxentina non están, e Leo Messi bótaos moi en falta. Un gran xogador non so é o que fai cousas increíbles e marca goles. Messi é un pedazo xogador, pero tamén hai que premiar a elaboración do xogo ou outras facetas do equipo se de verdade se quere ser xusto e premiar o seu esforzo. Este ano o xusto sería terllo dado o Balón de Ouro a Xavi (sobre todo) ou a Iniesta polas razóns antes apuntadas. Non digo que Messi non o merecera, senón que este ano o máis acertado sería terllo dado a un deses dous españoles, que sendo bos acadaron, ademais un título Mundial de Fútbol a nivel de selección e por riba xogando ben tanto eles como España. Se este ano non llo deron o Balón de Ouro a Xavi (que xa ten 30 anos) ou a Iniesta xa nunca máis llo darán. Un Mundial de Fútbol non se gaña tódolos días...

O trofeo ou galardón do Balón de Ouro seguirá sendo un trofeo excesivamente caprichoso -coma moitos outros claro está- que so busca premiar a figuras internacionais en vez de recompensar o esforzo e méritos doutros futbolistas tamén de moitísima calidade, pero sen o cliché de súper estrelas do merchandising...

sábado, 16 de outubro de 2010

** Un ano sen Andrés Montes (o "Tiki-Taka" do deporte)


SANXENXO. Julio Torres

Hai un ano, un venres 16 de octubre, morría un crack do xornalismo deportivo chamado Andrés Montes, e que sempre será lembrado por ser un xenio retransmitindo os partidos de baloncesto e de fútbol, polos seus apodos a deportistas e compañeiros de traballo e por frases do tipo: "Tiki-Taka" (gran xogo) ou "La vida puede ser maravillosa". A ningúen deixaba indiferente. Podía gustar ou non (tamén tiña os seus detractores), pero do que non hai dúbida era de que conseguía animar o partido máis aburrido do mundo. Iso seguro.

O tempo pasa e pasa rápido, iso xa o sabemos tod@s. Nunca me olvidarei deste crack das retransmisións de raíces galegas (por parte de pai) e cubanas (por parte de nai). Quizás esa mezcla galego-cubana era a artífice da súa xenialidade. Non sei. O que teño moi claro é que poucos xornalistas consiguen inculcar o seu espíritu de emoción nas retransmisións deportivas. Hoxendía lévase un estilo moi conservador que so na radio se mellora, pero lonxe de acadar as cotas de Andrés Montes (quen, por certo, traballou moitos anos na radio) ¡¡Fan falta moit@s Andrés Montes nas retransmisións!!


ARTIGO RELACIONADO: Andrés Montes abandona La Sexta

domingo, 11 de xullo de 2010

** ¡¡ España gaña o seu primeiro Mundial de Fútbol !!



SUDÁFRICA. Julio Torres

España fai historia. Acaba de proclamarse campiona do Mundial de fútbol 2010 celebrado en Sudáfrica ó vencer merecidamente na final a Holanda por 1-0. O tanto foi acadado nos últimos minutos da segunda metade da prórroga por Andrés Iniesta. Fronte ó xogo italianizado e marrulleiro dos holandeses, España respostou con bo fútbol e fair play.

¡¡España consigue o seu primeiro Mundial de fútbol!!. Releva a Italia, que o conquerira no 2006. Recordemos que tamén gañou a Eurocopa do 2008. Así pois somos campións de Europa e campións do mundo. Un merecido premio a un excepcional grupo de 23 futbolistas, que saben xogar mellor que ninguén. En equipo. Sen egos, con modestia, cos pés na terra. Alégrannos un pouco a vida co seu fútbol e cos seus logros. ¡¡¡NORABOA!!!

APUNTE PARA TER MOI EN CONTA: Nestes momentos España é a selección campiona do mundo tanto en fútbol (2010) coma en baloncesto (título acadado no 2006 e que defenderemos a finales do verán) e España tamén é a selección campiona de Europa (hai que lembrar que os campionatos do Mundo e de Europa son dúas competicións independentes) en fúbol (ano 2008) e tamén en baloncesto (ano 2009). Estes catro campionatos celébranse cada 4 anos. Algo, penso, irrepetible. Ougallá se manteña o maior tempo posible.

domingo, 16 de maio de 2010

** O F.C.Barcelona coróase campión da liga de fútbol




SAN XENXO. Julio Torres

O F.C.Barcelona proclamouse hoxe campión da Liga de Fútbol 2009/2010 ó sumar 99 puntos, tres máis que o Real Madrid. Será lembrada por ser a Liga na que máis puntos fixo falta ter para conquerila. Dito doutra forma: nunca antes un equipo con 96 puntos quedou segundo.

Un merecido galardón á regularidade e ó fútbol amosado polo equipo azulgrana brilantemente dirixido por Pep Guardioala. Con este novo título, o F.C.Barcelona suma o seu cuarto trofeo na tempada 2009/10. Primeiro foi a Supercopa de España, logo a Supercopa de Europa, o Mundial de Clubes no mes de decembro e hoxe a Liga.

domingo, 9 de maio de 2010

** O F.C.Barcelona gaña a Euroliga de baloncesto



SAN XENXO. Julio Torres

O F.C. Barcelona alzouse hoxe co título 2009-2010 da Euroliga de baloncesto (o equivalente á Champions League de Fútbol). É a segunda que consigue, logo da conquistada na tempada 2002-2003 polo equipo que daquela adestraba Pesic e do que hoxe so queda Navarro. Este curso, e co título da Euroliga, o conxunto azulgrana suma xa o seu terceiro título: primeiro xa foi a Supercopa de España e logo a Copa do Rei. So lle resta facerse coa Liga -tarefa nada sinxela a pesar do abrumador dominio amosado- para acadar os catro títulos posibles.

Os éxitos da sección de baloncesto véñense a sumar ó conseguido pola sección de fútbol, da man de Pep Guardiola e hai, asemade, varios puntos en común compo exemplo: un equipo que xoga como tal (ten moitas figuras que antepoñen o xogar en equipo ó individualismo), o ben que se levan entre eles, que se traduce nun gran ambiente, o gran xogo que despregan e un ano cheo de títulos.

Dos 13 compoñente do actual plantel, seis son españoles (Ricky Rubio, Juan Carlos Navarro, Roger Grimau -o capitán-, o galego Fran Vázquez, Víctor Sada e Jordi Trías), ós que hai que sumar os 7 xogadores foráneos (Lorbek, Mckeal, Morris, Basile, Lakovic, Ndong e Barton). Mención especial para o seu técnico: Xavi Pascual que, con 37 anos, se convirteu no adestrador máis xoven en conquistar unha Euroliga de baloncesto. ¡¡E é español!!

Destacar a conexión existente entre varios futbolistas do Barcelona cos seus compañeiros de baloncesto, feito que se reflectiu na final de onte fronte ó Olimpiakos (o outro grande de Europa) no que estiveron presentes Navarro, Puyol, Piqué e Bojan.


domingo, 11 de abril de 2010

** ..E conquistouse a capital por partida dobre


SAN XENXO. Julio Torres


A viñeta gráfica publicouse nun xornal deportivo hai tres semanas. ..E finalmente foi flipante xa que se conquistou por partida dobre Madrid: en fútbol (partido de onte, que rematou coa victoria do F.C.Barcelona por 0-2) e nos cuartos de final da Liga Europea de baloncesto, na que o conxunto azulgrana venceu os dous partidos xogados en Madrid (amáis dun gañado na cidade condal) e clasificouse para disputar a Final Four en París.

Onte, amais, o Barcelona tamén se impuxo no derbi en Baloncesto: gañoulle ó Real Madrid no Palau Blaugrana. Vamos un fin de semana tinguido de azul e grana. Agora hai que seguir adiante e gañar máis partidos nestas competicións, para tentar acadar algún título. Non vai ser nada fácil.

sábado, 13 de marzo de 2010

** F-1: 2010, o mundial máis apaixoante e igualado


Viñeta feita polo debuxante gráfico Aguilera


SAN XENXO. Julio Torres


Mañán comeza o que promete ser un dos mundiais de Fórmula 1 máis apaixoantes dos últimos anos. A receta conterá moitos ingredientes que farán o plato apetitoso: o español Fernando Alonso correrá no mítico equipo Ferrari. Regresa o alemán Michael Shumacher (sete veces campión), logo dunha ausencia de tres anos. Estará no equipo alemán Mercedes (sucesor de Brawn GP). O título postúlanse varios nomes. Amáis dos dous xa citados, os outros dous grandes favoritos son o inglés Lewis Hamilton (McLaren) e o tamén alemán Sebastian Vettel (Red Bull). Catro pilotos pertencentes ás catro mellores escuderías, hoxe por hoxe, e nas que compartirán equipo con outros catro pilotos, tamén moi bos: Massa (en Ferrari), o actual campión do mundo Button (en McLaren), Nico Rosberg (en Mercedes) e Mark Weber (en Red Bull). Aí é nada.

Pero non queda aí a cousa, haberá dous pilotos españois máis: Pedro Martínez De la Rosa (Sauber) e Jaime Alguersuari (Toro Rosso). Outros dous serán piloto reserva: Andy Soucek (Virgin) e probador: Marc Gené (Ferrari). Especial mérito o de De la Rosa, que logo de moitos anos voltará a pilotar merecidamente no "gran circo". Debutara no 99 ós mandos de Arrows (quedando sexto na súa primeira carreira), e logo pilotaría para Jaguar (hoxe Red Bull) e McLaren (onde foi probador e co disputaría algúns grandes premios, e nun deles subiu ó podium tras ser terceiro).

Aínda hai máis: debut do primeiro equipo español en Fórmula 1: o Hispania (ex- Campos Meta), no que non correrá ningún español e no que estará Bruno Senna, sobriño do mítico Ayrton Senna.

E moitas máis novidades e alicientes:
- 12 equipos en lugar de 10. Xunto á escudería debutante Hispania estará outras dúas: Lotus (que regresa logo de moitos anos fóra da Fórmula 1) e Virgin. Así mesmo, Sauber recupera os dereitos de BMW. As escuderías McLaren e Mercedes (ata o ano pasado eran a mesma) pasarán a ter os dous pilotos da mesma nacionalidade que elas: ingleses, no caso de McLaren, e alemana, no caso de Mercedes.
- Nova normativa, que inclúe a imposibilidade de respostar carburante durante as carreiras e nova puntuación, que primará ós vencedores de cada carreira.

Ougallá lles vaia moi ben ós españoles e que Fernando Alonso gañe o Mundial. Vai ser moi difícil. Os meus favoritos están entre o propio Alonso e Vettel, sen descartar a Hamilton. O corazón dime que Alonso, pero non sei porqué teño a sensación de que vai alzarse con triunfo final Vettel. Non lle dou opcións a Shumacher.

O prato-espectáculo está servido e constará de 19 probas. Sorte para Fernandinho Alonso, Pedro Martínez De la Rosa, Jaime Alguersuari e para o Hispania Racing Team. ¡¡¡ Ougallá, Alonso sexa ó remate deste ano tricampión mundial!!!

xoves, 25 de febreiro de 2010

** Ó mal tempo, bo sentido do humor



Viñetas gráficas feitas por Dávila. Encántame o seu humor. E é galego!!!