domingo, 6 de noviembre de 2016

** Nalgún lugar....

Duncan Dhu é, sen dúbida, todo un referente no paranorama musical español. Falar dos 80 non se pode sen mencionar a este grupo vasco. Diego Vasallo e Mikel Erentxun triunfaron xuntos. Por separado, quizáis tivo máis éxito Mikel, pero iso xa é outra historia. Son moitas as cancións que nos deixaron como grupo. Pola súa letra e porque é unha das máis antigas, déxovos esta: "En algún lugar", que é de 1987. Pasaron case 30 anos, pero podería extrapolarse ao presente. Seguramente, nunca poucos vos fixástedes e léstedes toda a letra da canción. Merece a pena escoitala e deixar nun segundo plano, por esta vez, os acordes musicais. Unha letra profunda que agocha máis dunha triste verdade disfrazada de aparente música alegre.

....................................................
Julio Torres

sábado, 5 de noviembre de 2016

** Un outono amarelo brilante


O outono sobrevoa un ano máis as nosas vidas. Un outono, este, algo diferente. Traveso, moi traveso, pero feitiño. Ata o de agora foi de voda co sol e coas altas temperaturas. Unha combinación explosiva que remata agora. As árbores un ano máis tiñen primeiro as súas follas de amarelo ou vermello e logo quédanse sen cabelo. Para a primavera voltaralles medrar. A estampa podería ilustrarse con centos de fotos. En A Lareira acércovos tan só unha mostra. O frío entra con novembro, unha época idónea para comer as castañas e entrar en calor. Pero sempre con precaución. Non vaia ser… Lembrade que os excesos sempre se pagan...
...........................................................
Julio Torres

sábado, 30 de julio de 2016

** A frase máxica.....permitir, merecer e atraer

Envíame a nosa colaboradora Sonia unha frase que fai pensar e que encerra sabiduría. Deses que me gustan, que fan reflexionar, que enreda de xeito alevoso coas palabras e cos verbos para cociñar unha gran frase e facer traballar a cabeza. Grazas Sonia.

domingo, 1 de mayo de 2016

** A Lareira Máxica cumpre hoxe 10 anos

O luns 1 de maio de 2006 naceu A Lareira Máxica. Aquel día non me imaxinei que a vida desta páxina ía chegar aos 10 anos. É un aniversario moi feliz para min. Grazas a tódalas persoas que o ledes e que colaborades ou colaborástedes con A Lareira Máxica.


....................................
Julio Torres
Creador e editor de A Lareira Máxica

domingo, 24 de abril de 2016

** Lembranza nos Premios Mestre Mateo

Da cerimonia de entrega dos Premios Mestre Mateo voume lembrar sempre non dos premios que se entregaron nin da película que tivo máis estatuíllas, senón da lembranza que tiveron do amigo Nacho Mirás, que finou vítima dun cancro en octubro de 2015. O seu recordo emocionoume.


Dúas imaxes de Nacho ilustraron a súa memoria: el de neno tocando a gaita e outra da súa época de blogger apoido sobre unha sinal de madeira (que é a mesma que acompaña este artigo como xa o fixera tamén en ALM 0 15-04-2008). Esta última imaxe durou bastantes segundos e foi unha merecida homenaxe a este xenio de xornalismo.

Pasaron algo máis de 6 meses da súa morte, pero a súa figura endexamais se olvidará. Gran persoa e gran xornalista. Puñetero Casiano que o levou... Alá onde esteas, amigo Nacho, o teu recordo sempre estará connosco. E na ALM tamén, amigo.

...........................................................
Julio Torres

sábado, 2 de abril de 2016

** Menos dun mes

Resta menos dun mes para que A Lareira Máxica (ALM) cumpra unha década de vida. Que veloz pasa o tempo non sí?. Xa sei que non é nada orixinal dicir que parece que foi onte, pero non, o vindeiro 1 de maio ALM chegará esta ilusionante efeméride. 10 anos!!!. Cantas cousas aconteceron desde aquela e cantas innovacións sufriu blogger neste periodo. Unhas mellores e outras piores.

Vaian, por anticipado, as grazas a tódalas persoas que colaboraron durante estes 10 anos en ALM e tamén a tódalas persoas que visitan o blog a diario. Aínda que agora non dispoño do tempo que quixera para adicarlle, esta páxina seguirá adiante. As actualizacións desde hai meses xa vedes que son de cando en cando. Síntoo. Non é por falta de ideas -que hai moitísimas-, senón porque teño outras prioridades máis importantes.

Resulta unha grata alegría o feito de comprobar que, a pesar das poucas actualizacións, continúen sendo moitos os visitantes. Un pracer. Moitas grazas!!!



...........................................................

Julio Torres

Creador e editor de A Lareira Máxica

domingo, 6 de marzo de 2016

** Javier Gómez, aquel home do tempo da Sexta...

Mira que boto en falta esa forma tan humorística de dar as novas do tempo de Javier Gómez, ese xornalista metido a home do tempo ocurrente e gracioso que deu o tempo en La Sexta ata o ano 2011. Despois fichou por "Al Rojo Vivo" e agora por "La Sexta Columna", na mesma cadea. El mesmo recoñecía que tentaba facelo o máis entretido posible, aínda que ás veces non puidera ser entendido. A min gustábame. Polo menos, que as malas novas do tempo tiveran nos fixera rir...


sábado, 5 de marzo de 2016

** A casa de Bertín múdase

Bertín Obsborne non seguirá co seu programa "En la tuya o en la mía", tal como informa o xornal la Vanguardia. A pesar diso, emitiranse catro progrmas que xa ten gravados con Juan Y Medio, Bibiana Fernández, Pedro J. Ramírez e a súa muller, e outro con Lola Herrera. Cabe lembrar que algúns dos seus programas foron moi criticados. Dous deles foron o de Iler Casillas e Sara Carbonero, e o de Carmen Martínez Bordiu.

lunes, 29 de febrero de 2016

** Un 29 de febreiro cheo de humor do bo

Xa había moito tempo que non traía a A Lareira Máxica o humor dun gran humorista gráfico, e do que son moi fan: Luís Davila. Pois a golpe de 29 de febreiro alá vos subo algunha das súas últimas creacións. Por certo, creo que é a primeira vez en case 10 anos, que publico un 29 de febreiro. Agardemos que non sexa o último. Podedes votar pola viñeta que vos gusta máis de todas estas...


sábado, 9 de enero de 2016

** Os anxos da vida

Os anxos existen. Están aí fóra, máis preto do que cremos. Nos peores momentos voan cara nós para axudarnos. Non soamente nos acompañan nos bos momentos (que iso é fácil) senón tamén nos malos. Cando máis falta fai. Dannos alento, comprensión e saben escoitar, sen cobrarnos os intereses pola axuda prestada. Estes anxos adoptan forma de familia, de amigos/amigas de verdade ou das parellas de cada un ou unha de nós. O resto de persoas non son anxos senón xente meramente egoísta e aproveitada que buscan que lles axudes cando lles convén pero que non te devolven esa axuda cando máis a podes precisar. Son persoas que non merecen a nosa atención pois buscan o seu propio beneficio e non teñen reparos en tirarte como un pañuelo de papel cando xa non te precisan. Xente trepa, sen escrúpulos ou meramente egoístas e desagradecidas. Moito. Triste pero certo. Tede coidado, que tamén andan por aí...

Aos meus anxos, a eses seres que si valen moi moito apena, vai adicada esta canción de Blue Octoter, tan chea de amor, optimismo e agradecemento. Agardo que vos guste.