** 5 ilusións en 5 minutos
Este ilusionista fue retado en Holanda para ver qué podia hacer en 5 minutos. COMO LO HARÁN?????
VÍDEO REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica
SAN XENXO . Julio Torres (Artigo adicado a tódol@s compañeir@s de promoción de Traballo Social) 14 anos quedaron no saco dos olvidos...
Este ilusionista fue retado en Holanda para ver qué podia hacer en 5 minutos. COMO LO HARÁN?????
Posted by Julio Torres 4 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS colaboracións Jose , vídeos e xogos
Os amantes da fotografía estamos de noraboa. Naceu Ukana.es, weblog que recolle a obra de Xoán Diéguez. "Una idea...Una propuesta de comunicación visual...Fotografía...Profesión y pasión", así define o seu creador esta páxina. Instantáneas feitas por un apasionado do mundo fotográfico que son arte en sí mesmas pois non se escapa ningún detalle. As imaxes aparecen clasificadas por temas: industrial, publicitaria, editorial, humana, paisaxe e fora e fauna. Moitas das fotografías son dunha beleza extraordinaria. Estou seguro que costou facelas -denotan rigurosidade e paciencia-, pero os resultados avalan e premian o esforzo invertido.
Recoméndovos a visita desta weblog. A pesar de que aínda acaba de botar a andar, xa dispón dun amplo elenco de fotos. Coido que se pode convertir nun dos referentes no mundo da fotografía. Tempo ó tempo.
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS fotos , Internet e novas tecnoloxías , opinión , saúde e natureza

" O verdadeiramente natural son os sonos porque permanecen á marxe da descomposición da natureza "
Posted by Julio Torres 4 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS frases máxicas
Esta fin de semana saberemos se, por fin, a Torre de Hércules é declarado patrimonio da Humanidade. ¿Alguén pensa que non sería xusto ese recoñecemento?. Servidor espera que sí llo concedan. Sería unha excelente nova. Por certo, remíteme María Obispo (moitas gracias!!), de Diximedia Digital, este interesante especial que realizaron sobre a torre herculina e a localización dos bens xa declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.
ACTUALIZACIÓN 27-06-09: A UNESCO declarou hoxe a Torre de Hércules Patrimonio da Humanidade!!!
Posted by Julio Torres 5 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , Colaboracións varias , Educación Cultura e Tradicións , opinión
For you are not alone
For I am here with you
Though we're far apart
You're always in my heart
Tú no estas solo
porque yo estoy aqui contigo
A pesar de que estamos muy, muy lejos
Tu estarás siempre en mi corazón
Posted by Julio Torres 3 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , música , sociedade
Como xa sabedes, onte pola noite, hora española, morreu o cantante Michael Jackson. Un xenio da música que acuñou un estilo propio de baile. Deu que falar por pasar de ser negro de pel, a ser blanco. O nunca visto. Ademais a súa relación cos nenos foi polémica.
Lémbrome daquel "Thriller" no que a mediados dos anos 80 nos sorprendeu a todos. No videoclip do tema musical aparecen aqueles mortos vivintes ou zombies que inundaban a vida coa súa presencia. Entre eles Michael Jackson impresionaba a todos cos seus pasos de baile e xiros case imposibles. Mítico videoclip, mítica canción, quizás o seu primeiro gran éxito e que chegou a ser número moitas semanas.
Din que a súa infancia foi difícil e que lle esixiu moito a un neno que con tan so 5 anos empezou a cantar xuntos cos seus irmáns no grupo "Jackson Five". Non sei, pero dame que algún trauma sí tivo que ter, o que explicaría a súa relación especial cos nenos. Dá a impresión que quixera recuperar a infancia perdida rodeándose de nenos.
O seu pasamento é unha gran perda para o mundo da música. A morte de Michael Jackson penso que pode ser equiparable a de Elvis, non polas formas, senón polo que ambos representaron e por chegar a ser iconos de dous estilos de música. Elvis, do rock: Michael do pop. Ambos deixaron un gran legado artístico.

Viñetas gráficas feitas por JRMORAPosted by Julio Torres 1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , Humor e Noticias Curiosas , música , opinión , sociedade , vídeos e xogos
<>" Se oes unha mentira moi seguido, empezarás a crela "
<> "Non importa o que fagas ou as boas intencións que teñas, sempre haberá un idiota que tratará de afundirte "
<> " A xente sempre está disposta a pensar o peor de ti "
<> " Se podes soñalo podes facelo "
<> " Pensar é o maior erro que un bailarín pode cometer. Non hai que pensar, hai que sentir "
<> " A inocencia dun neno é unha fonte de enerxía inagotable "
<> " O que máis me gusta de actuar é que a xente séntese feliz. Facer sorrir a unha persoa significa para min nin máis nin menos que calquera cousa "
<> " A miña música pretende unir tódalas razas, para que todos vivamos como unha familia "
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS frases máxicas
Ahora que ha llegado el verano es un buen momento para limpiar el trastero. He tomado una decisión. Me cuesta, pero estoy decidido. Creo que es lo mejor que puedo hacer. Otras veces he pensado lo mismo y no he sido capaz de desprenderme del todo de los recuerdos. Esta vez quiero que sea diferente. Para volar hay que soltar lastre. Dicho así, parece fácil. No lo es.
No me gusta guardar trastos, sólo lo imprescindible, lo que vale la pena.
Si me dan a elegir entre mirar hacia delante o hacia atrás, yo lo tengo claro. Lo mejor es lo que está por venir, más que nada porque es el futuro es el tiempo que nos queda. Lo otro es la antesala del futuro, lo que va detrás. En este caso, poca cosa. Me equivoqué, no digo que no lo pasara bien. Digo que me equivoqué, nada más. A lo mejor donde vi elegancia solo había altura, y donde vi cercanía hoy solo veo frialdad. Creía que llevaba las gafas bien graduadas pero empiezo a tener dudas.
Tengo que hacerme con una bolsa de basura, de esas de las grandes, y empezar a llenarla. En primer lugar, voy a tirar todos nuestros desencuentros, que son muchos y tienen que ocupar una barbaridad. En segundo lugar, meto mi apatía. En tercer lugar, tiro tu frialdad porque si hay algo que no soporto son las estiradas. Y en cuarto lugar, si me queda espacio, que se vayan los diez años que llevamos así, haciendo el tonto, que si sí, que si no,…
Después, uno a uno voy a juntar los trocitos de mi pobre corazón. Espero tenerlos todos, te pedí que no te quedases con ninguno. Esta misma noche, después de cenar, los sacaré del bolsillo del pantalón y los colocaré encima de la mesa de la cocina. Con un poquito de maña y la ayuda del loctite voy a fabricarme uno nuevo. Lo peor que me puede pasar es que me quede alguna arritmia, o quizás algo de taquicardia, Es un riesgo que tengo que correr, no soy cardiólogo, solo soy un aficionado al bricolaje limpiando el trastero.
Posted by Julio Torres 11 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións ALVARIÑO , Relatos e composicións feitas para A.L.M.
“Case todo o absurdo da nosa conducta é o resultado de imitar a aqueles ós que non podemos parecernos"
Posted by Julio Torres 1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS frases máxicas
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , Educación Cultura e Tradicións , música , vídeos e xogos
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS frases máxicas
Ó triplete conquerido hai pouco polo F.C.Barcelona de fútbol (Liga, Copa de Europa e Copa do Rei) hai que engadirlle a Liga ACB que conquistou onte a sección de baloncesto. Na final ó mellor de cinco partidos, os do F.C.Barcelona gañaronlle 3 a 1 ó Tau Vitoria, que foi o campión o ano pasado. A "Bomba" Navarro, o galego Fran Vázquez, Gianluca Basile, Anderson e Ilyasova foron os mellores nesta final por parte do Barça. O lado negativo ven protagonizado por TVE, que cometeu erros de bulto. O máis grave foi deixar de dar dous minutos do inicio do último cuarto do partido para ofrecer o sorteo da Lotería Primitiva, pero por riba... EN DIFERIDO!!!!. En realidade, si o estaban dando nunha ventaniña pequena á esquerda, pero que non se podía ver ben o partido. Digo eu: tendo en conta que o sorteo xa se celebrara, ¿non sería mellor dar directamente o resultado do sorteo no descanso entre o terceiro e o cuarto e último cuarto ou, si acaso, ofrecelo tamén en íntegro diferido, unha vez rematado o partido (podíase pór un rótulo na pantalla para avisar)?.
Paréceme pouca seriedade porque sempre debe primar o directo ó diferido e tendo en conta que o diferido era un sorteo pois moito máis. Estes erros, únense ós que adoitan a comenter no Teletexto (txt) de TVE. Onte, por exemplo, no txt dicía que Juan Carlos Navarro acadara a 15ª Liga ACB, cando con ésta suma 5 (15 son as que leva o F.C. Barcelona). Por tanto, falta rigor e seriedade. (Preme na imaxe para ler o txt).
Finalizo: ¿Se en vez do Barcelona xogara o Madrid terían feito o mesmo?. Teño as miñas dúbidas. Nada, que non aprenden logo do ridículo coa emisión en diferido do himno de España na retransmisión da final da Copa do Rei de fútbol.
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , deportes , Medios de Comunicación , opinión
Hai historias de amor bonitas e tristes ó mesmo tempo. “A las cinco en el Astoria” é o último álbum de La Oreja de Van Gogh. Nel, ademais de presentarnos a súa nova voz cantante: Leire, recolle varias cancións. Unha deles titúlase “Jueves”. O estribillo está chea de amor:
Y de pronto me miras te miro y suspiras
Yo cierro los ojos tú apartas la vista
Apenas respiro me hago pequeñita
Y me pongo a temblar
Relata a historia de dúas persoas que se namoran nun tren. Non obstante é unha historia con final dramático: está adicada ás víctimas do atentado terrorista do Xoves 11 de marzo de 2004.
Pero el tiempo se para y te acercas diciendo
Yo aún no te conozco y ya te echaba de menos
Cada mañana rechazo el directo y elijo este tren
Y ya estamos llegando mi vida ha cambiado un día especial este 11 de marzo
Me tomas la mano llegamos a un túnel que apaga la luz
A canción escoiteina onte por primeira vez. Gustoume a música e, se prestamos atención á letra, é sobreacolledora, con sabor agridóce debido ás circunstancias e ó contexto no que se produce todo.
Unha sentida e merecida homenaxe ás víctimas de tan cruenta barbarie, simbolizada nesta tenra canción de amor.
Posted by Julio Torres 13 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS música , opinión , sociedade , vídeos e xogos
Los Ángeles Lakers proclamáronse na pasada madrugada, hora española, campións da NBA (ou sexa, a liga americana de baloncesto, catalogada como a mellor do mundo). Neste equipo xoga
Pau Gasol. O catalán conquire así o seu primeiro anel na NBA, logo de 8 anos na liga americana. Ata principios do 2008 xogara sempre cos Memphis Grizzlies ata ó seu traspaso ó equipo dos Lakers. No equipo anxelino é peza importante, xunto a outras estrelas, en especial Kobe Bryant. O de Pau Gasol é unha historia de sacrificio e crer en sí mesmo, que deu os seus froitos. Primeiro triunfou no seu equipo, o F.C.Barcelona, logo deu o salto á NBA, posteriormente fichou por un dos equipos máis grandes (os Lakers) e agora é campión na NBA con este equipo. Entre medias, no 2006 foi campión de Europa con España. Casi nada. E so ten 28 anos. Ademais, é un referente para moitos xóvenes que se deciden a practicar baloncesto. Noraboa Pau!!!
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , deportes , opinión
Este mail parece increíbel e soa a invención dalgunha mente inqueda, mais é totalmente verdadeiro e por isso o fago chegar aos amigos e amigas de A Lareira Máxica. Recordai que todas as precaucións son poucas.
.....................................................................................................................................
Aquí tienes una nueva versión de fraude con tarjeta de crédito . Es muy refinada porque son los timadores los que te dan toda la información, a excepción de la parte que les falta.
Observación: la persona que llama no te pide tu número de tarjeta puesto que ya lo tiene.
La información que sigue merece leerse atentamente. Al comprender bien cómo funciona el TIMO de las tarjetas VISA, MASTER CARD ó similares, estarás en condiciones de protegerte.
El timo funciona del siguiente modo:
La persona (el timador) que llama dice:
'Buenos días mi nombre es (fulano) y llamo del departamento de seguridad de VISA. Mi número de identidad es el 12460. Su tarjeta nos indica que hay una compra infrecuente y llamo para comprobarla. Se trata de su tarjeta VISA emitida por (nombre del banco). ¿Hizo usted una compra de un sistema 'AntiTelecomercialización' (o cualquier cosa que se les ocurra) por un importe de EUR497.99 de una compañía de Sevilla (u otro sitio cualquiera)? '
Cuando tu respondes que NO, siguen diciendo:
'Bien, vamos a comprobar su cuenta. Vigilamos a esta compañía desde hace algún tiempo ya que las compras varían entre EUR297 y EUR497, exactamente por debajo del límite de EUR500 concedido por la mayoría de las tarjetas de crédito. Antes de su próxima relación de cuenta le enviaremos su crédito a la dirección siguiente (te dicen TU dirección precisa), ¿es la correcta? '
Respondemos que SÍ.
Posted by Julio Torres 3 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , colaboracións Patricia Loureiro , sociedade
Mi abuela llenaba su armario de bolas de alcanfor. Estaba obsesionada con la idea de que las polillas pudiesen acabar con las sábanas de su ajuar. Todavía las conservamos, sábanas de algodón blanco delicadamente bordadas. Mis abuelos se casaron en el año 1942. El olor del alcanfor me produce sentimientos contradictorios: por una parte es el olor del armario de mi abuela y por otro es el olor de las beatas de mi parroquia. No sé si a estas alturas quedarán beatas en mi parroquia. Creo que pocas. Nuestro párroco es la antítesis del pájaro espino y eso, a la fuerza, tiene que influir en la devoción de las feligresas. Viejos problemas, viejas soluciones. Polillas y alcanfor. Las polillas son terribles. Trabajan lentamente pero sus efectos son devastadores. Las polillas que atacan el alma son igual de indeseables. También trabajan lentamente, también causan daños tremendos. Atacan por todos los frentes hasta que logran ahogarte. Un día por la noche te acuestas y notas que te cuesta respirar. Alarmado, al día siguiente vas al médico. Después de reconocerte te dice que tienes principios de asma y te receta Ventolín. Mentira. No es asma, son las polillas.
Resignado vas a la farmacia a por el inhalador. Al llegar a casa lees el prospecto y ves que solo es un broncodilatador. ¿Y las polillas? No sabes qué hacer, no sabes cómo vas a librarte de esa plaga que está empezando a minar tu vida. Alguna solución tendrá que haber, algo podrá hacerse.
En nuestra casa, los insecticidas se guardan en la estantería del garaje. Allí, el abuelo tiene allí un pequeño arsenal: insecticidas para las garrapatas, para moscas, mosquitos y arañas, para los pulgones de las plantas, para acabar con el mildium de las viñas, para las plagas de los tomates, veneno para las hormigas y pegamento para los ratones. ¿Pegamento para los ratones? No salgo de mi asombro, se trata de un pegamento que se extiende sobre la superficie por la que presuntamente circulan los roedores y estos se quedan atrapados en ella. No veo nada para las polillas. Normal, para las polillas solo hay dos remedios conocidos: el alcanfor, un producto altamente contaminante, y la lavanda. Voy al jardín, afortunadamente tenemos lavanda. Desafortunadamente, todavía no ha florecido. ¡Qué asco! Cuando las cosas se tuercen no hay una que salga bien. Unas friegas con unas flores de lavanda podían aliviarme. No puedo esperar a que florezcan las plantas del jardín, el tiempo está infernal y la cosa puede prolongarse demasiado. Lo mejor es pedir ayuda. Es un tema un tanto delicado, sí, pero mejor buscar ayuda que dejarse llevar por la voracidad de los insectos. Necesito una ¡colonia! Voy al Corte, está cerca de mi casa. Le comento a una dependienta que estoy buscando un perfume que huela a lavanda. Me enseña varios y durante un rato me dedico a oler los papelitos impregnados que ella me ofrece. Llevo cuatro o cinco y ya tengo la nariz completamente saturada, ya casi no distingo las fragancias pero me siento mejor por momentos. Miro a la dependienta y me doy cuenta de que es muy guapa, muy exótica. No me decido, le pido a la chica del Corte que elija por mí. Ella me recomienda su favorito, Eternity de Calvin Klein, y para convencerme me dice que también tiene notas de lavanda. Esta vez no puede ser, estoy a tratamiento, necesito lavanda, mucha lavanda. Ya está, la chica da en el clavo, tú lo que necesitas es Agua de Lavanda de Puig. Me dejo aconsejar, me siento tan bien allí que me quedaría toda la tarde oliendo papelitos, uno tras otro. Todas los perfumes me parecen estupendas y la chica muy guapa, pero que muy guapa, guapísima. No sé como no me había fijado antes en ella. Ya se sabe, las polillas del alma acaparan demasiado la atención. Al salir del Corte me siento un hombre nuevo. Acelero por la cuesta del parking y disfruto del sonido del motor de mi coche. Me siento bien, me siento renacer.
Posted by Julio Torres 5 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS colaboracións ALVARIÑO , Relatos e composicións feitas para A.L.M.
Hay veces que las noticias tal cual pesan mucho más que un millón de artículos. El corresponsal de La Voz en Londres, Imanol Allende, publicó esta semana un texto que dolía. Unos padres se tiraron con su hijo muerto por un acantilado en Inglaterra. Al niño, tetrapléjico desde los 18 meses por un accidente, le tocó la doble lotería del espanto y tuvo, además, a los cinco años una meningitis que acabó con él. Los padres, que habían dejado sus trabajos para cuidarlo desde el primer accidente, no soportaron el dolor y se suicidaron con el cadáver del crío en una mochila y sus juguetes favoritos, un osito de peluche y un tractor, en otra. Comentar el hecho es una pérdida de tiempo. A mí me recordó en seguida a aquel padre palestino que interpuso su cuerpo entre los disparos de los soldados y su hijo pequeño. O aquella madre coraje, también inglesa, que decidió tener su bebé, aunque ella padecía un cáncer y solo un tratamiento agresivo de quimioterapia podía ayudarla si abortaba cuanto antes. «Si voy a morir, mi bebé vivirá», dijo, y así fue. Se enteró del cáncer a los cuatro meses de embarazo y esperó a las 25 semanas de gestación para que el niño saliese adelante. Ya era demasiado tarde para salvarla, pero se fue contenta «porque pude ver a Liam varias veces antes de morir». Así, y de forma más irracional aún, se les llega a querer a esos locos bajitos que son el auténtico terremoto de cualquier vida.
CORAZONADAS
"El amor es irracional"
Artigo de opinión de César Casal, xornalista
Publicado en La Voz de Galicia, 7 de Xuño de 2009
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións MARÍA , opinión (artigos alleos) , sociedade
Como vexo que hai moita añoranza polo pasado, e que nos poñemos melancólicos e tristes todos, envíovos este vídeo do grupo Les Luthiers (grupo que todos coñeceredes e que a min persoalmente me encanta), para que en contrapartida a estos artículos, nos deamos conta de que a vida hai que afrontala con ironía, nos momentos máis baixos.
Posted by Julio Torres 3 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS colaboracións O MOUCHO , Humor e Noticias Curiosas , Lembranzas. A Máquina do tempo
Hoxe agromou en min un sentimento de melancolía pasada. Quizais foi o tempo enfurruñado e tristón logo de tanto sol, quizais este post do amigo e blogger Nacho Mirás que lin hoxe, quizais a canción "Un año más" de Mecano que soaba de fondo namentres acontecían os outros dous feitos anteriores ó unísono. Sí, máis ben foi unha conxunción de factores.
O tempo, ese ser sen rostro, faciana ou pernas que, sen embargo, corre, fixo acto de presencia por uns minutos ó redor de min. Pois ben, o tempo pasa sen decatarnos. Onte xa é pasado, viva o futuro!!!. Aínda que moitas veces vivimos máis o futuro que o propio presente. Nisto é onde se trabuca o ser humano: a felicidade consiste en aproveitar os pequenos momentos da vida, sen esperar grandes acontecementos. Saber valorar o que temos e as cousas pequenas constrúen os cimentos da felicidade. Tentar dar o mellor de sí mesmos sen enganar a ninguén, ter a conciencia tranquila, e gozar dos intres maravillosos cos que nos agasalla a vida, son fonte de felicidade interior e exterior, a pesar de tantos problemas e zancadillas cos que nos sorprende a vida.
Falaba Nacho no seu post de que estes días cumpríronse 30 anos da súa primeira comunión. A primeira imaxe que me veu á mente foi ésa, a da miña primeira comunión, so uns anos despois que Nacho. Axiña o Mundial de España, Naranjito, Sport Billy, Comando G ou a primeira vez que se emitiu Verano Azul, ou o primeiro bico que lle din a unha muller, ou cando so había dúas canles de televisión e non se emitía ininterrumpidamente, senón que unha carta de axuste asomaba pola grella televisiva namentres os programas e os presentadores descansaban e repoñían folgos, quizais para concursar no "Un, Dos, Tres", ou para ir a "625 líneas" ou a "Si lo sé, no vengo" de Jordi Hurtado, que xa era presentador por aquel tempo antes de pasarse á dúas cun concurso cultural...
Estas e outras son so algunhas imaxes que se me veñen á cabeza... Parece que aconteceu non hai tantos anos, pero xa pasaron arredor de 30 anos destes feitos. Vaia, tantos que xa morreron tanto Chanquete como Antonio Ferrandis.
"¿Señor, me podría pasar el balón?" "¿É por min? -pensei ó escoitar a aquel cativo de 6 anos". Mirei para os lados e sí, era por min. Como na propaganda de televisión. Se a realidade tamén iguala ou supera á ficción...
Hoxe estamos en 2009, o ano do triplete histórico do F.C.Barcelona, case un ano despois de que España gañara a súa segunda Eurocopa de Fútbol -logo da conquerida en 1964-, en plena crisis económica, rodeado de moitas -pero pésimas- cadeas de televisión teledirixidas por uns ou por outros, tentando organizando un novo mundial de fútbol, e rodando un novo Verano Azul, iso sí: Nin Chanquete nin Antonio Ferrandis estarán presentes, porque o tempo pasa, e non perdoa. Hai que aproveitar o momento, disfrutar da vida, vivir o momento, "Carpe Diem" que se diría en latín, algo que se soe dicir pero non sempre facer. Claro que hai que disfrutar pero sen perdelo norte e sabendo ben o que se quere sen facer dano a nada nin a ninguén, que logo se pasa dun extremo a outro. E tampouco se trata diso.
Junio de 2009, podería seguir falando, lembrando e recordando cousas do pasado. Xa o farei noutra ocasión, que lembrar de vez en cando tamén é bo, que tamén convén recordalas.
Antes de tomar decisións é bo sopesar cousas do pasado, porque do pasado sempre se aprende, se se pon un pouco de atención e non te deixas levar. É época de tomar decisións. A vida está chea delas. Claro que non sempre se acerta. Nas vindeiras semanas gustaríame tomar unha decisión sobre o futuro -importante, aínda que nada do outro mundo- , pero sen perder de vista o presente e, por suposto, o pasado, pois neles hai cousas e persoas que valen moito a pena...Hai que quitarlle a polilla o alma, que diría Alvariño, e disfrutar da vida. Agora, no mesmo momento que escribo estas líneas, empeza a soar o precioso tema de Coldplay "Viva la Vida" e o sol agroma de entre as nubes...
Posted by Julio Torres 3 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS Lembranzas. A Máquina do tempo , Medios de Comunicación , opinión , opinión (artigos alleos) , sociedade
Ayer en Vigo, se han producido altercados relacionados con la huelga del metal. En la prensa se preguntan, si los sindicatos deben desmarcarse de los altercados acaecidos en la ciudad olívica. Ante esto soy de la siguiente opinión:
Las actitudes violentas no se pueden consentir en ningún caso ya que sale perdiendo todo el mundo, pues los gastos que los altercados ocasionan los pagan tanto los que tienen que ver con la huelga como los que no. Existen formas de ir a la huelga mas cívicas, sin necesidad de molestar a otras personas que para nada tienen que ver con la protesta y que en estos casos, suele sufrir destrozos por parte de gentuza descontrolada.
Los sindicatos deben desmarcarse de estos hechos y no cubrirlos o promocionarlos(como por desgracia ocurre muy a menudo), ya que no merecerían el respeto de los demás e incluso deberían de asumir sus responsabilidades asumiendo la culpabilidad de los destrozos y altercados producidos, por no saber comportarse. No vivimos a principios del siglo XX, seamos sensatos. Nuestra sociedad está asentada en una democracia, donde las libertades y el respeto por los demás son una de las máximas a tener en cuenta. No vivimos en una dictadura ni en una revolución bolchevique. Vivimos en el siglo XXI. No podemos comportarnos como un hombre de Neanderthal, a la hora de querer las cosas. Huelga si, pero con sentidiño.
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS actualidade , colaboracións O MOUCHO , opinión , sociedade