** UN MOMENTO PARA A POESÍA

Hoxe quero recordar a un poeta que case sempre pasou desapercebido na nosa literatura, pero que en realidade foi tan importante coma a nosa Rosalía de Castro. Convirtese no representante mais importante da poesía de Vangarda non so en España sinon en Europa. Con Manuel Antonio, surge una nova poesía galega, mais acorde coa modernidade da época, rachando coa poesía romantica e sentimental, que tanto abundaba do seu tempo.

En memoria a este poeta rianxeiro que morreu tan novo, aquí vos deixo un poema del, que tanto me chamou a atención. Debo confesar que costame moito interpretar a poesía de Manuel Antonio, pois está cargada de simbolismo pero este poema sempre me apasionou.


SÓS

Fomos ficando sos
o Mar o barco e máis nós.

Roubáronos o Sol
O paquebote esmaltado
que cosía con liñas de fume
áxiles cadros sin marco

Roubáronos o vento
Aquel veleiro que se evadeu
pola corda floxa do horizonte

Este oucéano desatracou das costas
e os ventos da Roseta
ourentáronse ao esquezemento
As nosas soedades
veñen de tan lonxe
como as horas do reloxe
Pero tamén sabemos a maniobra
dos navíos que fondean
a sotavento dunha singladura
No cuadrante estantío das estrelas
ficou parada esta hora:
O cadavre do mar
fixo do barco un cadaleito

Fume de Pipa Saudade
Noite Silenzo Frío
E ficamos nós sos
Sin o Mar e sin o barco
nós.

---

OPINIÓN ENVIADA POR: O Moucho
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica.....Entre miradas e sonrisas

" A mirada é unha ventana aberta á alma e a sonrisa a súa mellor expresión"

---

(Julio Torres)

** A Lareira Máxica participa nos Premios 20 Blogs´09

A Lareira Máxica volverá a participar este ano 2009 nos Premios 20 Blogs, organizados polo xornal 20 Minutos. Na edición do ano pasado A Lareira Máxica quedou finalista, sendo segunda na categoría "mellor blog en versión orixinal"(ou sexa, escrito en lingua distinta ó castelán),por detrás do blog catalán En veu alta. En 2009 A.L.M. inscribiuse de novo na categoría de "versión orixinal", así como na de "deseño".

O que desexe votar por A.L.M. ou por calquera outra bitácora debe ter inscrito, cando menos, un blog no concurso de 2009. O periodo de votación empeza hoxe día 13 de xullo e finalizará o 17 de setembro. Se alguén considera, en conciencia, que A Lareira Máxica merece o seu voto, pode clicar no enlace (botón vermello) que figura na columna da dereita e votala. Se non é así, pois que non a vote. O único que pretendo é que a xente coñece aínda máis A.L.M. Ademais os premios tamén permiten descubrir blogs moi interesantes nas diferentes categorías do concurso e persoas que merecen a pena. Iso foi o que máis me gustou da experiencia de 2008.

P.D.: Ougallá que o mellor blog "en versión orixinal" sexa para un blog galego -sexa ou non A Lareira Máxica-, que Galicia ten moi bos blogs e bloggers e xa toca que o premio veña para a nosa terra. Sorte, paisanos!!!

---

Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** To be or not to be a gentleman

Ando perdendo o tempo co ordenador. Non sei si perdendo o tempo ou pasando o tempo. Teríamos que preguntarllo a miña profesora de lingua. Mellor non facelo. Esta muller era terrible. Mesmo o meu amigo Moucho, que é un home que anda a procura da súa media laranxa, había de fuxir dela. Non me estrañaría nada porque esta de media laranxa tiña pouco, éravos limón enteiro. Non teño gañas de cualificala. Aínda que, por outra parte, non sei por qué non ei de facelo. Bah..., non o fago. Paso, soamente estou aburrido e ese non é motivo suficiente para caer no insulto. Son un tipo elegante e estou por riba dese tipo de cousas. Teño que morderme a lingua. Pois iso, mellor ser elegante que acabar cuspindo flema.

Non sei..., non sei..., e que se non o digo podo estoupar. Noto que empeza a apertarme o pantalón e que se non o solto non quedo a gusto. ¡Qué dilema máis grande! A verdade, hai cousas que so teñen un nome. Non sei porque teño que comportarme coma un cabaleiro, ¿é ela una dama digna do meu silencio? Non, non o é, non, non, e requetenón. É máis: ¿é ela unha dama? Tetas tiña, iso sí, pero de aí a ser unha dama... A piques estivo de suspenderme, custoume máis aprobar lingua que o dereito procesal. E iso si que foi forte, moi forte, que o meu profesor de procesal foi un xuíz eclesiástico, don Manuel Calvo Tojo. Para aprobar procesal tivéralle que pedir axuda os santos da capela da Corticela. Portáranse ben, quitara un Notable. Con lingua non lles pedira axuda, daquela simpatizaba co budismo. Quitei un aprobado, un milagre tamén.

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]

Seguro que non o creedes, pero inda ando a voltas coa limpeza do trasteiro. Lévame o seu tempo por dous motivos: o noso trasteiro é grande e estaba bastante cheo. Certo é que levo o traballo con moita calma. Estes días andei revisando as caixas dos apuntes. Atopei algunhas cousas curiosas. Unha delas é unha foto antiga dos meus antepasados nas Américas, ten unha dedicatoria por detrás e está fechada no 1920. Na miña familia debémoslle moito a América, concretamente a Arxentina. É xusto recoñecelo. Cando conecte o portátil ei de escanear a foto. Agora non podo porque este ordenador non se entende co trebello multifunción. Non me preguntedes o motivo pero este pc so vai ben coa vella impresora hp. Deben ser unha das últimas parellas a proba de tentacións, sonlle absolutamente fieis un ó outro.

Outra cousa interesante que atopei: un relato. Titúlase “El decano no padece claustrofobia”. Este relato debe ter uns 12 anos e fixo que me acordara da miña faceta “gamberra”. Veume de perlas, ó mellor ata consigo abandonar a liña “pena, penita, pena” dos meus últimos relatos. Gustoume especialmente este achado porque recoñezo os personaxes nos que me inspirei. Con un xa non teño trato, e co outro, co noso decano, o que é dicir “trato” nunca tiven moito. Ese si que era un tipo elegante, sempre vestido que parecía que ía de padriño nunha voda. Os seus traxes, todos estupendos e feitos a medida, dábanlle un aspecto de dandy que destacaba moito na nosa estartelada facultade ás 9 da mañá dun día calquera. O mellor pensades que a súa imaxe, un chisco fora de lugar, era o que máis nos chamaba a atención ós alumnos. Non, non era iso. Os seus puntos fortes eran, e supoño que seguirán sendo, a sorna galega e o sentido do humor. É unha desas persoas que non precisan da axuda da vestimenta para sobresaír, vai moi sobrado de intelixencia. Un gran tipo, si señor, un auténtico gentleman.

En non, eu de gentleman teño a intención pero fáltame case todo o demais. O meu problema é que me gusta chamarlle as cousas polo seu nome e algunhas cousas, xa se sabe, teñen un nome feo, desagradable, noxento. Así van xurdindo as palabras tabú, esas que non se poden nin nomear. De tan feas son hai que lles inventar un sinónimo que consiga paliar a súa carga ofensiva. O sistema é bo, cumpre a perfección o seu cometido, pero a cuestión é que se calo rebento e non sei cal e a palabra politicamente correcta para o cualificativo “cabrona”. Vou mirar o dicionario.

Cabrón s. m. 1. Macho da cabra. 2. Aplícase como insulto á persoa que a xuízo doutra fai algo con mala intención para enfastiar a outro. 3. Marido ó que a muller lle é infiel, particularmente cando o consente.
OBS. As acepcións 2 e 3 son de uso vulgar e fan que a palabra sexa mesmo tabú, incluso na primeira acepción. O dicionario, esa fonte inesgotable de sabedoría, deixoume como estaba. Non trae un sinónimo culto do substantivo cabrón, que nin sequera é adxectivo coma eu pensaba. Bueno, pois aí queda iso, o que queira entender que entenda, eu non vou caer na vulgaridade, eu son un aprendiz de gentleman.

---

RELATO ESCRITO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** As sardiñas revenidas

Vilaxoán (en Vilagarcía de Arousa) celebra o 17 e 18 de xullo a Festa das Revenidas, que une festival de música galega con tradición, arte e a exaltación gastronómica da sardiña nun so evento. O seu obxectivo é recuperar a celebración da festa das sardiñas revenidas, perdida desde a Guerra Civil e rescatada no 2004. Os seus organizadores catalógana como unha "mestura explosiva entre o bo comer, a mellor música e a satisfacción de ser galegos, tomo remexido e enriquecido cun bo viño e un chisco de licor café".

No apartado musical, este ano contará cos grupos musicais:

* D´Callaos
* Alamedadosoulna
* Os Cuchufellos
* Kogito
* La Kinky Beat
* Lusco Fusco
* Quempallou
* Skarface
* Zulú 9.30
* Picadiscos

Para máis información ésta é súa páxina web da Festa das Revenidas, moi completa e chea de documentación sobre a festa: orixe, historia, guía útil de viaxe, fotos, edicións anteriores e, por suposto, a de 2009. Nunca tiven o pracer de asistir ás Revenidas pero, polo que estiven lendo e polo que me dixo xente que xa foi, merece a pena asistir. Tomo nota. Por certo, a camiseta conmemorativa gústame moito!!

---

ARTIGO-OPINIÓN DE: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** 5 ilusións en 5 minutos

Este ilusionista fue retado en Holanda para ver qué podia hacer en 5 minutos. COMO LO HARÁN?????

---

VÍDEO REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica

** Ukaná: O paraíso da fotografía

Os amantes da fotografía estamos de noraboa. Naceu Ukana.es, weblog que recolle a obra de Xoán Diéguez. "Una idea...Una propuesta de comunicación visual...Fotografía...Profesión y pasión", así define o seu creador esta páxina. Instantáneas feitas por un apasionado do mundo fotográfico que son arte en sí mesmas pois non se escapa ningún detalle. As imaxes aparecen clasificadas por temas: industrial, publicitaria, editorial, humana, paisaxe e fora e fauna. Moitas das fotografías son dunha beleza extraordinaria. Estou seguro que costou facelas -denotan rigurosidade e paciencia-, pero os resultados avalan e premian o esforzo invertido.

Recoméndovos a visita desta weblog. A pesar de que aínda acaba de botar a andar, xa dispón dun amplo elenco de fotos. Coido que se pode convertir nun dos referentes no mundo da fotografía. Tempo ó tempo.

---

UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordindador de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de...Bob Dylan

" O verdadeiramente natural son os sonos porque permanecen á marxe da descomposición da natureza "

---

Bob Dylan

** A Torre de Hércules, patrimonio da Humanidade

Esta fin de semana saberemos se, por fin, a Torre de Hércules é declarado patrimonio da Humanidade. ¿Alguén pensa que non sería xusto ese recoñecemento?. Servidor espera que sí llo concedan. Sería unha excelente nova. Por certo, remíteme María Obispo (moitas gracias!!), de Diximedia Digital, este interesante especial que realizaron sobre a torre herculina e a localización dos bens xa declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.

ACTUALIZACIÓN 27-06-09: A UNESCO declarou hoxe a Torre de Hércules Patrimonio da Humanidade!!!

** You are not alone

For you are not alone
For I am here with you
Though we're far apart
You're always in my heart

Tú no estas solo
porque yo estoy aqui contigo
A pesar de que estamos muy, muy lejos
Tu estarás siempre en mi corazón

---

ENVIADO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica

** O Rei do POP díxonos adeus para sempre

Como xa sabedes, onte pola noite, hora española, morreu o cantante Michael Jackson. Un xenio da música que acuñou un estilo propio de baile. Deu que falar por pasar de ser negro de pel, a ser blanco. O nunca visto. Ademais a súa relación cos nenos foi polémica.

Lémbrome daquel "Thriller" no que a mediados dos anos 80 nos sorprendeu a todos. No videoclip do tema musical aparecen aqueles mortos vivintes ou zombies que inundaban a vida coa súa presencia. Entre eles Michael Jackson impresionaba a todos cos seus pasos de baile e xiros case imposibles. Mítico videoclip, mítica canción, quizás o seu primeiro gran éxito e que chegou a ser número moitas semanas.

Din que a súa infancia foi difícil e que lle esixiu moito a un neno que con tan so 5 anos empezou a cantar xuntos cos seus irmáns no grupo "Jackson Five". Non sei, pero dame que algún trauma sí tivo que ter, o que explicaría a súa relación especial cos nenos. Dá a impresión que quixera recuperar a infancia perdida rodeándose de nenos.

O seu pasamento é unha gran perda para o mundo da música. A morte de Michael Jackson penso que pode ser equiparable a de Elvis, non polas formas, senón polo que ambos representaron e por chegar a ser iconos de dous estilos de música. Elvis, do rock: Michael do pop. Ambos deixaron un gran legado artístico.

Michael Jackson - Heal The World

De negro a blanco en 30 segundos:

Vídeo publicado en ISLAS CIES BLOG





Viñetas gráficas feitas por JRMORA

Descanse en paz Michael Jackson

---

UN ARTIGO-OPINIÓN ELABORADO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** As Frases Máxicas de...Michael Jackson

<>" Se oes unha mentira moi seguido, empezarás a crela "

<> "Non importa o que fagas ou as boas intencións que teñas, sempre haberá un idiota que tratará de afundirte "

<> " A xente sempre está disposta a pensar o peor de ti "

<> " Se podes soñalo podes facelo "

<> " Pensar é o maior erro que un bailarín pode cometer. Non hai que pensar, hai que sentir "

<> " A inocencia dun neno é unha fonte de enerxía inagotable "

<> " O que máis me gusta de actuar é que a xente séntese feliz. Facer sorrir a unha persoa significa para min nin máis nin menos que calquera cousa "

<> " A miña música pretende unir tódalas razas, para que todos vivamos como unha familia "

---

Michael Jackson

** Corazón patchwork

Ahora que ha llegado el verano es un buen momento para limpiar el trastero. He tomado una decisión. Me cuesta, pero estoy decidido. Creo que es lo mejor que puedo hacer. Otras veces he pensado lo mismo y no he sido capaz de desprenderme del todo de los recuerdos. Esta vez quiero que sea diferente. Para volar hay que soltar lastre. Dicho así, parece fácil. No lo es.

No me gusta guardar trastos, sólo lo imprescindible, lo que vale la pena.
Si me dan a elegir entre mirar hacia delante o hacia atrás, yo lo tengo claro. Lo mejor es lo que está por venir, más que nada porque es el futuro es el tiempo que nos queda. Lo otro es la antesala del futuro, lo que va detrás. En este caso, poca cosa. Me equivoqué, no digo que no lo pasara bien. Digo que me equivoqué, nada más. A lo mejor donde vi elegancia solo había altura, y donde vi cercanía hoy solo veo frialdad. Creía que llevaba las gafas bien graduadas pero empiezo a tener dudas.
Tengo que hacerme con una bolsa de basura, de esas de las grandes, y empezar a llenarla. En primer lugar, voy a tirar todos nuestros desencuentros, que son muchos y tienen que ocupar una barbaridad. En segundo lugar, meto mi apatía. En tercer lugar, tiro tu frialdad porque si hay algo que no soporto son las estiradas. Y en cuarto lugar, si me queda espacio, que se vayan los diez años que llevamos así, haciendo el tonto, que si sí, que si no,…

Después, uno a uno voy a juntar los trocitos de mi pobre corazón. Espero tenerlos todos, te pedí que no te quedases con ninguno. Esta misma noche, después de cenar, los sacaré del bolsillo del pantalón y los colocaré encima de la mesa de la cocina. Con un poquito de maña y la ayuda del loctite voy a fabricarme uno nuevo. Lo peor que me puede pasar es que me quede alguna arritmia, o quizás algo de taquicardia, Es un riesgo que tengo que correr, no soy cardiólogo, solo soy un aficionado al bricolaje limpiando el trastero.

---

RELATO ESCRITO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica......de Samuel Johnson

“Case todo o absurdo da nosa conducta é o resultado de imitar a aqueles ós que non podemos parecernos"

---

Samuel Johnson

** NA LÚA e A Noite de San Xoán

** A Frase Máxica: aprender vs comprender

" Na xuventude aprendemos, na vellez comprendemos "

---

Ebner-Eschenbach Marie

** Non hai tres sen catro....

Ó triplete conquerido hai pouco polo F.C.Barcelona de fútbol (Liga, Copa de Europa e Copa do Rei) hai que engadirlle a Liga ACB que conquistou onte a sección de baloncesto. Na final ó mellor de cinco partidos, os do F.C.Barcelona gañaronlle 3 a 1 ó Tau Vitoria, que foi o campión o ano pasado. A "Bomba" Navarro, o galego Fran Vázquez, Gianluca Basile, Anderson e Ilyasova foron os mellores nesta final por parte do Barça.

O lado negativo ven protagonizado por TVE, que cometeu erros de bulto. O máis grave foi deixar de dar dous minutos do inicio do último cuarto do partido para ofrecer o sorteo da Lotería Primitiva, pero por riba... EN DIFERIDO!!!!. En realidade, si o estaban dando nunha ventaniña pequena á esquerda, pero que non se podía ver ben o partido. Digo eu: tendo en conta que o sorteo xa se celebrara, ¿non sería mellor dar directamente o resultado do sorteo no descanso entre o terceiro e o cuarto e último cuarto ou, si acaso, ofrecelo tamén en íntegro diferido, unha vez rematado o partido (podíase pór un rótulo na pantalla para avisar)?.

Paréceme pouca seriedade porque sempre debe primar o directo ó diferido e tendo en conta que o diferido era un sorteo pois moito máis. Estes erros, únense ós que adoitan a comenter no Teletexto (txt) de TVE. Onte, por exemplo, no txt dicía que Juan Carlos Navarro acadara a 15ª Liga ACB, cando con ésta suma 5 (15 son as que leva o F.C. Barcelona). Por tanto, falta rigor e seriedade. (Preme na imaxe para ler o txt).

Finalizo: ¿Se en vez do Barcelona xogara o Madrid terían feito o mesmo?. Teño as miñas dúbidas. Nada, que non aprenden logo do ridículo coa emisión en diferido do himno de España na retransmisión da final da Copa do Rei de fútbol.

---

UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

---

** Un jueves 11

Hai historias de amor bonitas e tristes ó mesmo tempo. “A las cinco en el Astoria” é o último álbum de La Oreja de Van Gogh. Nel, ademais de presentarnos a súa nova voz cantante: Leire, recolle varias cancións. Unha deles titúlase “Jueves”. O estribillo está chea de amor:


Y de pronto me miras te miro y suspiras
Yo cierro los ojos tú apartas la vista
Apenas respiro me hago pequeñita
Y me pongo a temblar

Relata a historia de dúas persoas que se namoran nun tren. Non obstante é unha historia con final dramático: está adicada ás víctimas do atentado terrorista do Xoves 11 de marzo de 2004.

Pero el tiempo se para y te acercas diciendo
Yo aún no te conozco y ya te echaba de menos
Cada mañana rechazo el directo y elijo este tren
Y ya estamos llegando mi vida ha cambiado un día especial este 11 de marzo
Me tomas la mano llegamos a un túnel que apaga la luz

A canción escoiteina onte por primeira vez. Gustoume a música e, se prestamos atención á letra, é sobreacolledora, con sabor agridóce debido ás circunstancias e ó contexto no que se produce todo.
Unha sentida e merecida homenaxe ás víctimas de tan cruenta barbarie, simbolizada nesta tenra canción de amor.

---

UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** O señor do anel americano

Los Ángeles Lakers proclamáronse na pasada madrugada, hora española, campións da NBA (ou sexa, a liga americana de baloncesto, catalogada como a mellor do mundo). Neste equipo xoga
Pau Gasol. O catalán conquire así o seu primeiro anel na NBA, logo de 8 anos na liga americana. Ata principios do 2008 xogara sempre cos Memphis Grizzlies ata ó seu traspaso ó equipo dos Lakers. No equipo anxelino é peza importante, xunto a outras estrelas, en especial Kobe Bryant. O de Pau Gasol é unha historia de sacrificio e crer en sí mesmo, que deu os seus froitos. Primeiro triunfou no seu equipo, o F.C.Barcelona, logo deu o salto á NBA, posteriormente fichou por un dos equipos máis grandes (os Lakers) e agora é campión na NBA con este equipo. Entre medias, no 2006 foi campión de Europa con España. Casi nada. E so ten 28 anos. Ademais, é un referente para moitos xóvenes que se deciden a practicar baloncesto. Noraboa Pau!!!

---

UN ARTIGO FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** Un novo timo relacionado coas tarxetas de crédito

Este mail parece increíbel e soa a invención dalgunha mente inqueda, mais é totalmente verdadeiro e por isso o fago chegar aos amigos e amigas de A Lareira Máxica. Recordai que todas as precaucións son poucas.



.....................................................................................................................................
Aquí tienes una nueva versión de fraude con tarjeta de crédito . Es muy refinada porque son los timadores los que te dan toda la información, a excepción de la parte que les falta.
Observación: la persona que llama no te pide tu número de tarjeta puesto que ya lo tiene.
La información que sigue merece leerse atentamente. Al comprender bien cómo funciona el TIMO de las tarjetas VISA, MASTER CARD ó similares, estarás en condiciones de protegerte.

El timo funciona del siguiente modo:
La persona (el timador) que llama dice:
'Buenos días mi nombre es (fulano) y llamo del departamento de seguridad de VISA. Mi número de identidad es el 12460. Su tarjeta nos indica que hay una compra infrecuente y llamo para comprobarla. Se trata de su tarjeta VISA emitida por (nombre del banco). ¿Hizo usted una compra de un sistema 'AntiTelecomercialización' (o cualquier cosa que se les ocurra) por un importe de EUR497.99 de una compañía de Sevilla (u otro sitio cualquiera)? '
Cuando tu respondes que NO, siguen diciendo:
'Bien, vamos a comprobar su cuenta. Vigilamos a esta compañía desde hace algún tiempo ya que las compras varían entre EUR297 y EUR497, exactamente por debajo del límite de EUR500 concedido por la mayoría de las tarjetas de crédito. Antes de su próxima relación de cuenta le enviaremos su crédito a la dirección siguiente (te dicen TU dirección precisa), ¿es la correcta? '
Respondemos que SÍ.

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]

Sigue diciendo que van a redactar un informe de fraude en tu expediente y que si tienes alguna otra pregunta que desees hacer debes llamar al número 902-xxx escrito al dorso de tu tarjeta (902-VISA) que se indica para nuestra Seguridad.
Deberás confirmarles a continuación que el número de tu tarjeta es el correcto. Te dan un número de 6 cifras.
'¿Quiere usted que le repita el número?'
Ahora viene la parte MÁS IMPORTANTE de este timo.
El timador dice:
'Debo comprobar que usted está realmente en posesión de su tarjeta.'
Te pedirá dar la vuelta a la tarjeta y mirar determinados números.
'Hay 7 números: los 4 primeros forman parte de su número de tarjeta, los 3 siguientes son números de seguridad para comprobar que está en posesión de su tarjeta. Son los números que usted emplearía al realizar una compra, por ejemplo por Internet, para que exista seguridad de que usted tiene la tarjeta en la mano.'
El timador te pedirá que le leas los 3 números, y después te dirá:
'Es exacto. Nosotros teníamos que comprobar que no le habían robado la tarjeta o que no se le había extraviado y que continuaba en su poder ¿Tiene usted alguna otra pregunta que desee hacer?
Después de que respondemos que NO, nos lo agradece y añade
'No duden en contactarnos si tienen otras preguntas'...y cuelgan.
Los timadores casi no dijeron nada y nunca les diste, ni te han pedido, tu número de tarjeta.
Después de esta llamada pueden pasar dos cosas:
- Que no hagamos nada y cuando deseemos hacer algún otro pago con la tarjeta nos la rechace por no haber saldo. Entonces llamaríamos a VISA para preguntar que ha pasado.
- O, que llamemos a VISA para confirmar la conversación anterior.
Afortunadamente nosotros tenemos en nuestro poder el VERDADERO número de teléfono del departamento de seguridad de VISA y allí nos informan de que la llamada que nos han hecho era un TIMO y de que en los últimos minutos se ha cargado en nuestra cuenta una nueva compra de EUR 497,99.
Resumiendo, nos informan de que hemos sufrido un VERDADERO timo, e inmediatamente VISA cancela nuestra tarjeta y nos dicen que nos darán una nueva tarjeta.
El objetivo de los estafadores es obtener tu número de identificación personal (NIP o PIN en inglés) de 3 cifras, inscrito en el dorso de la tarjeta.
NUNCA DAR este número por teléfono y decir, al que llame, que tú vas a llamar directamente a VISA (ó cualquiera que sea tu banco ó caja o similar) para comprobar éste asunto.
VISA ha indicado que NUNCA piden la información que aparece sobre nuestra tarjeta porque ellos ya la tienen, lo que es lógico, puesto que son ellos los que te emitieron la tarjeta.
Cuando damos a los estafadores nuestro NIP/PIN de 3 cifras ellos han completado la estafa. Después de unos días recibiremos el cargo en nuestra cuenta y nos enteraremos que hay una compra que nunca hicimos pero será demasiado tarde o muy difícil presentar denuncia.
POR FAVOR: haz circular esta información

---

AVISO REMITIDO POR: Patricia Loureiro
Colaboradora de A Lareira Máxica