mércores, 19 de agosto de 2009

** Hai agora un ano liamos este sorprendente texto

Aconteceu hai agora un ano xusto. Foi un 19 de agosto de 2008 cando podiamos ler estupefactos o seguinte no teletexto de TVE. A única explicación posible é que ó/á redactor/a desta noticia o ían despedir e optou por escribilo. Ou iso ou que alguén publicou algo que non era para publicar...
Outras explicacións "razoables" non se me ocurren. A ver vós que opinades. Desde logo coido que sobran comentarios con respecto a este noticia de deportes...

Lembra: CLICK NA IMAXE SE QUERES VELA MÁIS AMPLIADA

martes, 18 de agosto de 2009

** NOTICIA: Descuberto un marciano en Sanxenxo

O que se viña sospeitando desde hai bastante tempo, acaba de confirmarse. Existen os marcianos. O seguinte documento sonoro así o atestigua. O documento reproduce unha conversación entre un tripulante dunha estación espacial e un marciano. Pero aí non acaba o asunto. Tamén se demostra que elixen "Sangenjo" (Sanxenxo!!!!) para veranear. Sorprendente. Por favor, o documento é revelador en sí mesmo.



Os Gomaespuma son simpremente xeniais. Doutro lado non vos aconsello fumar. Nin me gusta nin é bo. Tan malo é ser fumador activo como pasivo. Isto vai porque non puiden evitar extraer a publicidade do anuncio xa que vai intrínsicamente unido ó motivo da visita...Esta cuña radiofónica xa ten uns 10 anos. Había outras catro máis deste estilo, pero ésta, sen dúbida, é a mellor. Hai que escoitala enteira, porque a segunda parte, onde fala de "Sanjenjo" é sublime. E o acento galego...

En fin que uns veranean na miña terra en Sanxenxo de toda a vida, e outros vivimos en Sanxenxo de toda a vida. E que bonito é cando non está masificado como no verán!!! Se servidor viñera de turismo a Sanxenxo viría calquera época do ano fóra de Julio e Agosto. E cando máis se disfruta de Sanxenxo e da súa tranquilidade.

P.D.: Era visto que había demasiado turista por Sanxenxo no verán. Non so viñan de Madrid, Ourense, Santiago, Asturias, León, Portugal ou o País Vasco...



UN ARTIGO-OPINIÓN DE: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

sábado, 15 de agosto de 2009

** Un entorno natural para recordar

Esta semana estiven no concello de Barro, en Pontevedra, visitando unha pequena xoia da natureza galega, que garda este concello. Ese lugar, non é outro que o entorno natural das cascadas do río Barosa. A peculiaridade deste entorno natural, reside básicamente nun conxunto de pequenos muíños antigos ó longo da pendente do cauce do río. Existe un pequeno recorrido para os amantes do senderismo. Non é moi longo. Ten un pequeno treito de dificultade alta, pero despois é casi todo llano. A maior parte da flora é autóctona, o que enriquece máis o encanto do lugar. Dous dos muíños foron restaurados e convertidos en típicas tabernas, onde podes entrar a tomar algo, ou picar algunha tapa.

Pero dende A Lareira Máxica, quero pedirlle ó concello de Barro, que se esmere un pouco máis en coidar este entorno. Algúns muíños pódense restaurar ou polo menos limpiar de maleza. No meu parecer debería levar a cabo un proceso de expropiacións, nas fincas situadas o seu carón, e sustituir, en algúns tramos da ruta de sendeirismo, a paisaxe de eucaliptos por vexetación autóctona, acorde co resto da flora do lugar. Existen un par de prados que se poden destinar a ampliar o merendero, colocando máis arboleda autóctona e salpicando o lugar de esculturas ou expresións artísticas que non infúan no entorno natural. En definitiva ampliar este entorno o máximo posible e manter un coidado máis a diario.

Esta paraxe, vale a pena visitala. Recoméndoa. Gustaríame, querido lector que recomendases tamén outros lugares dignos de ver, para visitalos e amosarnos fotos.






UN ARTIGO-OPINIÓN ESCRITO POR: O Moucho
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

venres, 14 de agosto de 2009

** Cara A. Latidos de granito


El corazón de trapo que me fabriqué hace unos días me ha salido una auténtica porquería. Late rítmicamente, ni tengo taquicardia ni soplos, no me canso más que antes, puedo subir escaleras, puedo montar en bici y también puedo correr. Puedo hacer lo de siempre pero sentir, lo que se dice sentir... Este corazón no cumple su función principal, la que le da sentido a la vida si es que lo tiene. Me ha salido una chapuza de cojones, un auténtico churro. No sé si visitar al cardiólogo o al psicólogo, no se si lo mío será un fallo de chasis o un fallo de mente. Sospecho que puede ser lo segundo. Tengo miedo. Tengo tanto miedo que soy incapaz de moverme, prefiero hibernar en agosto. Creo que he empezado a morirme ya. Empiezan a sobrarme los días, las horas, ya lo he visto todo, ya he estado en todas partes. Me embarga una tristeza tremenda. Ya no brillo, me estoy apagando. Lentamente voy perdiendo el interés por las cosas, por lo que antes me divertía. Los demás no se dan cuenta, no lo perciben, me tratan como siempre. Una de dos, o yo transmito más bien poco, tirando a nada, o ellos van a lo suyo. Cualquiera de las posibilidades es terrible. Es mejor no pensarlo, mejor no sacar conclusiones, ni siquiera pararse a reflexionar un solo instante. Mejor comerse un flan y limpiar la cocina. Dejar la mente en blanco y concentrarse en el brillo de la puerta de la nevera. Eso, mucho mejor. Enciendo la radio. La apago. No la soporto. Todas las canciones hablan de amor. No soporto las letras, no quiero saber nada de los corazones ajenos. En mi pecho late una piedra, una piedra de cantos redondos y mil historias. Una piedra del camino, mil veces la han pisado, mil veces la han dejado atrás.



UN RELATO ESCRITO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de... A.Rossato: de vital reflexión


" Non fagas da túa vida un borrador, pois pode que non teñas tempo de pasalo a limpio "



A. Rossato

domingo, 9 de agosto de 2009

** Dicen...


Din (dicen) que este verán sí que hai verán. Din que o da Gripe A se está esaxerando por intereses económicos. Din que a política e a honestidade non soen ir da man. Din que o R.Madrid vai gañar o próximo ano un triplete sen despeinarse. Din que a crise económica pronto fuxirá. Din que a televisión en España está chea de lixo. Din que A SGAE é a Facenda privada. Din que o meu veciño do 5ºB se vai casar coa do 1º A. Din que a xente é sempre mala por natureza. Tamén din que a hipocresía é verdade. Pero: ¿será verdade porque a hipocresía existe, ou porque a hipocresía e verdade en sí?. Din que isto é a diferencia entre ser honest@s ou mentiros@s compulsiv@s.

Digo eu que a honestidade debería venderse nos supermercados. "Por favor, póñame un kilo de honestidade. ¿A cómo está hoxe o kg da honestidade?" (aínda que mellor non respostar á segunda interrogante). E servirse nos restaurantes: "De primeiro, honestidade, por favor". Claro que non é o mesmo parecer ser honesto que ser honesto. O que sí me parece é que convén recordalo, valoralo e telo moi presente non vaia ser... Porque a honestidade é un valor en baixa que non se sabe valorar na súa xusta medida. Aínda que ninguén o diga en voz alta.

MORALEXA: Non hai que tragarse todo o que che din. Ás veces o discurso é interesado e a honestidade dunha persoa pérdese polo camiño...



UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

sábado, 8 de agosto de 2009

** Preguntas e respostas sobre a Gripe A (importante)


PREGUNTAS Y RESPUESTAS SOBRE LA GRIPE PORCINA (Gripe A)

PREGUNTA/ RESPUESTA
1.- ¿Cuánto tiempo dura vivo el virus porcino en una manija o superficie lisa? Hasta 10 horas.
2. - ¿Qué tan útil es el alcohol para limpiarse las manos? Vuelve inactivo al virus y lo mata.
3.- ¿Cuál es el medio de contagio más eficiente de este virus? La vía aérea no es la mas efectiva para transmisión del virus, el factor más importante para que se fije el virus es la humedad, (mucosa de la nariz, boca y ojos) el virus no vuela y no alcanza mas de un metro en distancia.
4.- ¿Es fácil contagiarse en los aviones? No, es un medio poco propicio para contagiarse.
5.- ¿Cómo puedo evitar contagiarme? No llevarse las manos a la cara, ojos nariz y boca. No estar con gente enferma. Lavarse las manos más de 10 veces al día.
6.- ¿Cuál es el período de incubación del virus? En promedio de 5 a 7 días y los síntomas aparecen casi de inmediato.
7.- ¿Cuándo se debe de empezar a tomar medicamento? Dentro de las 72 horas los pronósticos son muy buenos, la mejoría es del 100%
8.- ¿Cuál es la forma como entra el virus al cuerpo? Por contacto al darse la mano o besarse en la mejilla y por la nariz, boca y ojos
9.- ¿El virus es letal? No, lo que ocasiona la muerte es la complicación de la enfermedad causada por el virus, que es la neumonía
10.- ¿Qué riesgos tienen los familiares de la gente que ha fallecido? Pueden ser portadores y formar una cadena de transmisión.
11.- ¿El agua de las albercas transmite el virus? No porque contiene químicos y esta clorada
12.- ¿Qué hace el virus cuando provoca la muerte? Una cascada de reacciones como deficiencia respiratoria, la neumonía severa es la que ocasiona la muerte.
13.- ¿Cuándo se inicia el contagio, antes de los síntomas o hasta que se presenten? Desde que se tiene el virus, antes de los síntomas
14.- ¿Cuál es la probabilidad de recaer con la misma enfermedad? Del 0%, porque quedas inmune al virus porcino.
15.- ¿Dónde se encuentra el virus en el ambiente? Cuando una persona que lo porta estornuda o tose, el virus puede quedar en las superficies lisas como manijas, dinero, papel, documentos, siempre y cuando haya humedad. Ya que no se va a esterilizar el ambiente se recomienda extremar la higiene de las manos.
16.- ¿Si voy a un Hospital particular me deben cobrar la Medicina? No, hay un acuerdo de no cobrarla ya que gobierno la está suministrando a todos los centros de salud públicos y privados.
17.- ¿El virus ataca más a las personas asmáticas? Sí, son pacientes más susceptibles, pero al tratarse de un nuevo germen todos somos igualmente susceptibles.
18.- ¿Cuál es la población que esta atacando este virus? De 20 a 50 años de edad.
19.- ¿Es útil el cubre bocas? Hay algunos de más calidad que otros, pero si usted está sano es contraproducente, porque los virus por su tamaño lo atraviesan como si éste no existiera y al usar la máscara, se crea en la zona de la nariz y boca un microclima húmedo propicio al desarrollo viral: pero si usted ya está infectado úselo para NO infectar a los demás, aunque es relativamente eficaz.
20.- ¿Puedo hacer ejercicio al aire libre? Sí, el virus no anda en el aire ni tiene alas.
21.- ¿Sirve de algo tomar Vitamina C? No sirve de nada para prevenir el contagio de este virus, pero ayuda a resistir su ataque.
22.- ¿Quién está a salvo de esta enfermedad o quien es menos susceptible? A salvo no esta nadie, lo que ayuda es la higiene dentro de hogar, oficinas, utensilios y no acudir a lugares públicos.
23.- ¿El virus se mueve? No, el virus no tiene ni patas ni alas, uno lo empuja a entrar adentro del organismo.
24.- ¿Las mascotas contagian el virus? Este virus NO, probablemente contagian otro tipo de virus.
25.- ¿Si voy a un velorio de alguien que se murió de este virus me puedo contagiar? NO.
26.- ¿Cuál es el riesgo de las mujeres embarazadas con este virus? Las mujeres embarazadas tienen el mismo riesgo pero es por dos, si pueden tomar los antivirales en caso de contagio pero con estricto control médico.
27.- ¿El feto puede tener lesiones si una mujer embarazada se contagia de este virus? No sabemos que estragos pueda hacer en el proceso, ya que es un virus nuevo.
28.- ¿Puedo tomar acido acetilsalicílico (aspirina)? No es recomendable, puede ocasionar otras enfermedades, salvo que usted lo tenga prescrito por problemas coronarios, en ese caso siga tomándolo.
29.- ¿Sirve de algo tomar antivirales antes de los síntomas? No sirve de nada.
30.- ¿Las personas con VIH, diabetes, sida, cáncer, etc., pueden tener mayores complicaciones que una persona sana si se contagia del virus? SI.
31.- ¿Una gripe convencional fuerte se puede convertir en influenza? NO.
32.- ¿Qué mata al virus? El sol, mas de 5 días en el medio ambiente, el jabón, los antivirales, gel de alcohol.
33.- ¿Qué hacen en los hospitales para evitar contagios a otros enfermos que no tienen el virus? El aislamiento
34.- ¿El gel de alcohol es efectivo? SÍ, muy efectivo.
35.- ¿Si estoy vacunado contra la influenza estacional soy inocuo a este virus? No sirve de nada, todavía no hay vacuna para este virus.
36.- ¿Este virus está bajo control? No totalmente, pero se están tomando agresivas medidas de contención.
37.- ¿Qué significa pasar de alerta 4 a alerta 5? La fase 4 no hace las cosas diferentes a la fase 5, significa que el virus se ha propagado de persona a persona en más de 2 países; y fase 6 es que se ha propagado en más de 3 países.
38.- ¿El que se infectó de este virus y se sana, queda inmune? SI.
39.- ¿Los niños con tos y gripa tienen influenza? Es poco probable, los niños son poco afectados.
40.- ¿Medidas que la gente que trabaja debe tomar? Lavarse las manos muchas veces al día.
41.- ¿Me puedo contagiar al aire libre? Si hay gente infectada y que tosa y/o estornude sí puede ocurrir, pero la vía aérea es un medio de poco contagio.
42.- ¿Se puede comer carne de puerco? SI se puede y no hay riesgo alguno de contagio.
43.- ¿Cuál es el factor determinante para saber que ya se controló el virus? Aunque se controle la epidemia ahora, en el invierno boreal (hemisferio norte) puede regresar y todavía no habrá vacuna.



REMITIDAS POR: Jose
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

luns, 3 de agosto de 2009

** Con humor a golpe de luns!!!!


Viñeta do humorista gráfico Caye




Viñeta do humorista gráfico Dávila




Viñeta do humorista gráfico Dávila




Vía internet




Vía internet

** ¿Que é o éxito?

Éxito es:


-A los 3 años,... no mearse.
-A los 6 años,... recordar lo que hiciste en el día.
-A los 12 años,... tener muchos amigos.
-A los 18 años,... tener carnet de conducir.
-A los 20 años,... tener relaciones sexuales.
-A los 35 años,... tener mucho dinero.
-A los 50 años,... tener muchísimo dinero.
-A los 65 años,... tener relaciones sexuales.
-A los 70 años,... tener carnet de conducir.
-A los 75 años,... tener muchos amigos.
-A los 80 años,... recordar lo que hiciste en el día.
-A los 85 años,... no mearse.

Hay que joderse... ¡Las vueltas que da la vida!!



ENVIADO POR: Jose
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de....Bertrand Russel



" Todo o problema deste mundo é que os parvos e os fanáticos están seguros de sí mesmos, pero os sabios están cheos de dúbidas "



Bertrand Russel

sábado, 1 de agosto de 2009

** Off

Estou pensando en ir pasar uns días a un mosteiro. O pior que me pode pasar é que lle colla gusto á vida monacal. Na miña casa sempre se dixo que nos mosteiros a vida é moi dura. Xa sabedes, que hai que madrugar moitísimo, pasar moito frío no inverno, comer moita sopa, que non hai tv nin radio,... Non sei de onde o quitaron. Meu bisavó foi maiordomo dun bispo e podo asegurarvos que no pazo do bispo vivíase requetebén. Xa sei que non é o mesmo, posiblemente nin sequera sexa comparable a vida dos príncipes da igrexa coa a vida da tropa, por dicilo dalgunha maneira.

Como recordo do bispo conservamos un crucifixo de bronce con “indulxencias plenarias”. Non me preguntedes qué son as “indulxencias plenarias”, non o sei exactamente. O caso é que llas puxo o bispo e serven para que che sexan perdoados os teus pecados na hora da morte. Explícome: cando unha persoa está maliña hai que poñerlle o crucifixo nas mans para que non sufra na agonía. Vamos, que en vez de facer a viaxe en turista farala en business. É un dicir, non sei si o crucifixo terá as virtudes que se lle atribúen na miña casa, é un misterio máis, unha cuestión de fe.

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]


    O que si sei é que das persoas autenticamente relixiosas emana paz, felicidade, esperanza e tamén alegría. Non fai falta ser crente para percibilo, é moi bonito cando alguén logra transmitirlle a súa paz interior ós demais, cando é capaz de consolar ó que sofre e de regalarlle esperanza a quen a necesita.

    Dos curas parroquiais, na maioría dos casos, non emana gran cousa. Non quero caer na descualificación. Xa sabedes o dito, non xulgues e nos serás xulgado. Non teño ningún interese en que me xulguen porque xa son eu ben consciente das miñas faltas e, por outra parte, xa me fan sumarios dabondo os veciños. Tampouco vou a malgastar un so cualificativo cos meus veciños. É o que hai. Segundo miña nai, todas as aldeas son iguais. Serán, pero tamén hai que ter algunha aspiración na vida que de tanto vivir no medio das pirañas, por analoxía mariña, pódenche pasar dúas cousas: 1.-Ou fas unha adaptación ó medio como diría Darwin. 2.-Ou te mimetizas co entorno coma fan os camaleóns. Conclusión: tes moitos puntos para converterte nunha pirañiña máis. Outra posibilidade é que as grandes pirañas, os grandes depredadores, acaben devorando a túa moral.

    En fin, estou coma Sabina, vivo en el número 7, calle Melancolía tengo pensado mudarme al Barrio de la Alegría pero siempre que lo intento ha salido ya el tranvía. Pásame o mesmo, a única diferenza é que eu vivo no número 6. Por iso creo que me virían ben uns días de descanso nalgún mosteiro, gustaríame desconectar do mundanal ruído e recrearme na altura do ciprés e na alegría da auga da fonte. Teño oído que as emocións son contaxiosas, oxalá sexa así e veña do mosteiro cheo de paz. O que non debe haber nos mosteiros é tumbona, neso levan razón os da miña casa.




UN RELATO ESCRITO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Simpática de...Belén Esteban (menuda mina)



"Para ciertos trabajos yo no reúno los requesitos"


Belén Esteban, dixit


E servidor opina: Vaia, vaia, pois é unha pana

venres, 31 de xullo de 2009

** A memoria fotográfica de....José Suárez (1)


Fotografía feita por: José Suárez



FOTO ENVIADA POR: mariam
Colaboradora de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica.....sobre a forza e a lealdade


" A forza dunha familia como a forza dun exército fúndase na mutua lealdade "



Mario Puzo

xoves, 30 de xullo de 2009

** El árbol de los amigos

Existen personas en nuestras vidas que nos hacen felices por la simple casualidad de haberse cruzado en nuestro camino.

Algunas recorren el camino a nuestro lado, viendo muchas lunas pasar, más otras apenas vemos entre un paso y otro.

A todas las llamamos amigos y hay muchas clases de ellos. Tal vez cada hoja de un árbol caracteriza uno de nuestros amigos. El primero que nace del brote es nuestro amigo papá y nuestra amiga mamá, que nos muestra lo que es la vida.

Después vienen los amigos hermanos, con quienes dividimos nuestro espacio para que puedan florecer como nosotros. Pasamos a conocer a toda la familia de hojas a quienes respetamos y deseamos el bien.

Mas el destino nos presenta a otros amigos, los cuales no sabíamos que irían a cruzarse en nuestro camino. A muchos de ellos los denominamos amigos del alma, de corazón. Son sinceros, son verdaderos. Saben cuando no estamos bien, saben lo que nos hace feliz. Y a veces uno de esos amigos del alma estalla en nuestro corazón y entonces es llamado un amigo enamorado. Ese da brillo a nuestros ojos, música a nuestros labios, saltos a nuestros pies.

Mas también hay de aquellos amigos por un tiempo, tal vez unas vacaciones o unos días o unas horas. Ellos acostumbran a colocar muchas sonrisas en nuestro rostro, durante el tiempo que estamos cerca.

Hablando de cerca, no podemos olvidar a amigos distantes, aquellos que están en la punta de las ramas y que cuando el viento sopla siempre aparecen entre una hoja y otra.

El tiempo pasa, el verano se vá, el otoño se aproxima y perdemos algunas de nuestras hojas, algunas nacen en otro verano y otras permanecen por muchas estaciones. Pero lo que nos deja más felices es que las que cayeron continúan cerca, alimentando nuestra raíz con alegría. Son recuerdos de momentos maravillosos de cuando se cruzaron en nuestro camino.

Te deseo, hoja de mi árbol, paz, amor, salud, suerte y prosperidad. Hoy y siempre... Simplemente porque cada persona que pasa en nuestra vida es única. Siempre deja un poco de sí y se lleva un poco de nosotros. Habrá los que se llevarán mucho, pero no habrá de los que no nos dejaran nada.

Esta es la mayor responsabilidad de nuestra vida y la prueba evidente de que Dos Almas no se encuentran por Casualidad.


.....................................................................................................................................
UN RELATO ESCRITO POR: Jorge Luis Borges
.....................................................................................................................................

SALUDO COMPLETO EN ESTE LINK: Liniers así no te queremos
AFECTUOSAMENTE
EL EQUIPO DEL BLOG



RELATO ENVIADO POR: Liniers así no te queremos
Colaboradores de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de....José Luis Baños


" Hai moitas cousas que aínda que non as vexamos non carecen de existencia "



José Luis Baños (escritor)

venres, 24 de xullo de 2009

** Un sono, unha esperanza, agarda do outro lado

Da man do soliloquio de Segismundo, afirmaba Calderón de la Barca que “toda la vida es sueño,y los sueños, sueños son”. Xa se sabe que nesta vida todo é relativo. Os soños son un bo exemplo. Uns son utópicos e so posibles na imaxinación. Outros non, éses pódense acadar. Con máis ou menos esforzo, por suposto. Conquerir o traballo ansiado, a moza ou mozo desexad@, realizar esa anhelada longa viaxe por alén das fronteiras,... O refraneiro popular tráenos excelsa esperanza ó sentenciar que “quien la sigue, la consigue”. Claro que para ligarse a Elsa Pataki, a Diana Palazón ou a Sara Carbonero hai serios impedimentos polo camiño, pero todo, todo pode ser. Non é utópico, se acaso platónico, que din...

Céntrome. Falaba dos soños e das súa posibilidades de facerse realidade. De entrada hainos que son posibles e outros que son case imposibles. Unha perogrullada o que estou a dicir, xa sei, pero convén lembrala. A insistencia tamén conta: que aquel home ou muller che dera calabazas nun primeiro intento non significa que o volte a facer de novo. A vida da moitas voltas. O que hoxe é azul, mañán pode trocar ó verde e pasado máñán converterse en vermello sen que sopre moito vento. De forma paseniña pero certeira e segura, sen levantar apenas sospeitas. E é que non hai que dar nada por irrealizable. Co traballo, coas viaxes e con outros moitos aspiracións ou ilusións pasaría algo semellante. Insistencia e tesón, querido lector, insistencia e tesón. Loitar polo que cobizamos e co traxe do esforzo e a paciencia por tarxeta de presentación.. Ésa, ésa é a clave. Ademáis tamén é mester engadir que “el/la que no arriesga, no gana”. Confirmado.

O mundo dos soños é profundo e vericueto. Son realistas unhas veces, surrealistas ou abstractos outras. O outro día alguén a quen aprecio moitísmo díxome: “soñei que eras presentador dun informativo na televisión e levabas traxe e garabata” A miña sorpresa foi total e sentinme halagado. Non tanto por ese soño en sí, senón por vir de quen viña. Nunca traballei nunha televisión (sí nunha radio), pero ¿quen sabe?: todo pode ser, nunca pecho portas. Todo é posible, repito. Aínda que, de escoller, quédome coa radio...

En 1995 nunha viaxe que fixemos un grupo de amig@s a Tenerife, atopámonos cun estrano e enigmático home que se atreveu a dicir o qué íamos ser ó cabo duns anos. Logo de pechar brevemente os ollos e suxeitarnos pola man, a min díxome que ía ser profesor. Pensaredes que se equivocou, que non dixo nin traballador social nin xornalista. Pois non. Aquel home acertou: impartín clases e cursos en bastantes ocasións. ¿Casualidade ou acerto?. Ollo, tamén acertou cos outros amig@s. O que nós pensamos que somentes eran soños dun home misterioso, terminou cumpríndose. Non errou....

Os soños sempre significan algo ou iso manifestan moitos entendid@s: ilusións, medos, preocupacións, desexos, atraccións, rexeitamentos, lembranzas…Sempre hai quen nos tenta convencer do porqué deses soños e do seu significado directo ou indirecto. Non ten porqué significar o seu sentido literal, pero pode ser presaxio de algo relacionado co que nel acontece e que hai que saber ler entre liñas. Penso que así pode ser, a pesares dos surrealistas e carentes de aparente sentido.. Un mundo misterioso e complexo o dos soños...Se me escoita Iker Jiménez...

Certo é que os soños, soños son, pero iso non quere dicir que non se vaian cumprir ou que non presaxien cousas e cambios. Doutra parte, os soños pódennos permitir vivir experiencias que na realidade serían impensables. Conteñen altas doses de liberdade e imaxinación emparentados con sentimentos e lembranzas. A imaxinación merécese un premio ¿non si?. Do que tampouco teño dúbidas é de que hai soños que non teñen porqué cumprirse á primeira, ou á segunda. So que hai que loitar polo que se desexa, sexa referente ó amor, ó traballo ou ó que sexa. É mellor tentalo as veces que sexa que terse quedado coa dúbida por non ter insistido. Iso sería o pior. Moitas accións poden cambiar o curso dunha vida. É como o caso de non atreverte a dalo paso co home ou a muller a quen queres pero que non te atreves a pedirlle para que sexa a túa parella. Non lle debemos poñer trabas ós soños que realmente queremos acadar. Xa sei, xa sei, dicilo é moi doado, pero facelo é máis difícil. O primeiro en recoñecelo é servidor.

Remato: Paulo Coelho afirmou "Nunca desistas de un sueño. Sólo trata de ver las señales que te lleven a él". Lembrade que tamén os soños se poden facer realidade...Por si acaso, e como din que “home precavido vale por dos”, irei mercando un traxe e unha garabata...



UN ARTIGO ELABORADO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

mércores, 22 de xullo de 2009

** Entre persoas, humanos e persoas humanas...

De vez en cando non está de máis filosofar un pouco e, sobre todo, reflexionar sobre o qué dicimos. Ademais é un bo exercicio para a mente. Claro que sen pasarse...

Pois máns á obra:

¿É o mesmo dicir "é unha persoa moi humana" que "este humano é moi boa persoa"?. A partir de aquí poden xurdir outras dúbidas secundarias do tipo: ¿Significa o mesmo persoa que humano? ¿É unha redundancia falar de persoa humana? ¿Tódolos humanos son persoas? e ¿tódalas persoas son humanas?. Espero as vosas repostas ás preguntas. Sede valentes e participade!!!

AVISO: Non vale utilizar o Google nin material bibliográfico. So se trata de discurrir un pouco. Non vale respostar sen xustificar a resposta. Trátase de reflexionar e debatir. Unha posta en común. A ver qué sale deste "experimento".



REFLEXIÓNS PROPOSTAS POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

martes, 21 de xullo de 2009

** A estas horas hai un neno na rúa...

A canción de Mercedes Sosa que soa de fondo no seguinte vídeo é triste. Sí, pero a súa voz desgarrada vai adicada a unha situación triste de por sí: a pobreza enfocada especialmente nos nenos. Por tanto, sería unha incoherencia que a cancións fose bonita, se o que tenta describirnos é algo terrible e triste. Debe facernos reflexionar: xente que apenas ten de qué vivir vs outra que vive na abundancia.

Hai un pouco consultando a prensa, atópome co seguinte titular "Samuel Etoo está a sólo un millón del Inter de Milán". Refírese a que este gran xogador de fútbol está a piques de fichar polo equipo italiano do Inter de Milán e que "so" (as comiñas son miñas) un millón de euros o separan deste equipo. Vaia por 166 millóns das antigas pesetas arriba ou abaixo...Claro que falan de que pide cobrar 11 millóns de euros anuais e o Inter ofrécelle 10. Será que ó lado de tantos millóns, un arriba ou abaixo... Pero coidado, son moitos os medios de comunicación que vanalizan ese millón de euros, como se se gañara nun ano ou en dous... E ollo, pasou algo parecido coa fichaxe de Cristino Ronaldo: uns falan que o traspaso do ex-xogador do Manchester United ó R.Madrid custou 94 millóns de euros, outros apuntan que 95, outros que 96...Vaia que parece que falan de 1.000 pesetas arriba ou abaixo. E exemplos deste estilo poderiamos poñer moitos. Senón pensade.

Namentres, e como di Mercedes Sosa "a estas horas hay un niño en la calle". Lástima que un deses millóns, arriba ou abaixo, non fose para eles. E así en todos e cada un dos moitos exemplos que se poderían pór en múltiples fichaxes que moitos medios tenden a ningunear ou tildar de flecos. Seguro que este nenos da rúa o ían apreciar non moito, nin moitísimo, senón infinitamente. E para eles non serían flecos, senón cabeleiras enteiras de felicidade...

POR FAVOR MEDIOS DE COMUNICACIÓN, XORNALISTAS E DEMAIS: un millón de euros arriba ou abaixo son moitos cartos, non falamos de calderilla, senón de moitísimos millóns. Non so para a xente pobre da rúa, senón para calquera dos mortais. So que se nota aínda máis na xente pobre, de aí que este artigo-opinión o enlace co vídeo que recibín sobre a canción de Mercedes Sosa. Pero xa tiña pensado escribir sobre o das cifras oscilantes pois paréceme falta de rigor informativo (ou polo menos aclarar porqué outros medios falan doutras cifras e de onde provén o desfase).





VÍDEO REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica
ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres

luns, 20 de xullo de 2009

** ¿A quen che gustaría que chamasen?

Se algunha vez sufres un accidente ou, polo que sexa, os servicios de emerxencia precisan pórse en contacto con algún familiar soen botar man da axenda dos móbiles (agora que unha gran porcentaxe da poboación xa o ten). Pero: ¿a quen chamar?. Envíanos María este enlace sobre unha campaña posta en marcha polo Ministerio de Interior e Cruz Vermella sobre dita cuestión. Nel tedes a solución e as pautas a seguir. De impresncindible lectura, por si acaso.