** ¿Miss/Míster Universo?

Non entendo o porqué en pleno século XXI se continúan celebrando concursos de beleza estilo as galas Miss Universo ou Míster Universo. Sí, xa sei. Hai un motivo netamente económico para do que saen gañando uns poucos (e non entro a falar dos amaños que se teñen producido). Pero non me parece propio dos nosos tempos xulgar a unha persoa so polo seu aspecto físico e pouco máis. Considero que estes concursos teñen un claro compoñente machista, retrógado e económico e que non aportan nada (sí, xa sei que hai máis cousas que tampouco o fan). As persoas parecen mercadorías en mans de mercaderes... As persoas, insisto, son máis que o seu aspecto físico, pero claro vivimos nunha sociedade no que o importante é o que se ve, non o que non se ve, mesmo aparentar aínda que non se sexa. Logo que non nos chame a atención que cada vez máis persoas xoves queira operarse para ser máis atractivas. ¿Que valores estamos inculcando?.

Por certo, xa postos: ¿Por que se comete o atrevemento ou ousadía de dalar de "Universo". Se acaso do planeta terra, pois non vin ningún marciano, mercuriano, saturniano nin ser doutra galaxía. ¿Que non nos di que non existe beleza máis ala da terra?...Claro, xa o sei!!! Nas bandas que porta o gañador/a ocupa menos "Universo" que "Planeta Tierra". Debe ser iso, do contrario.

...........................................................

Julio Torres

** A Frase Máxica...de Santiago Ramón y Cajal

"¿Non tés inimigos? ¿É que nunca dixeches a verdade ou nunca amaches a xustiza?"

---

Santiago Ramón y Cajal

** Cos mellores desexos

Aínda que non son o Rei, por noveno ano consecutivo e coa chegada destas entrañables datas, quero desexarvos ós e ás colaboradores/as e seguidores/as de A Lareira Máxica un Nadal, así como un 2015 moi bo no que a felicidade vos asolague en tódolos aspectos e áreas da vida. Moitas grazas por estar sempre aí.

De igual xeito quixera ter unha lembranza moi especial para aquelas persoas que non o están pasando ben por motivos de saúde, traballo, etc. O mesmo para as que perderon a seres queridos. Este días días constitúen unha durísima proba polo que conlevan as ausencias dos que xa non están connosco.

Dúas últimas cousas:
1- O Nadal non debe ser consumismo e regalos, senón unha época para pasar en familia, na compaña dos seres queridos e dos bos amigos. O verdadeiro regalo son as persoas que nos aprecian e ás que nos apreciamos.
2- O espírito navideño está moi ben, pero de pouco vale instauralo agora se o resto do ano o abandoamos. Debemos adoptalo os 365 días do ano. Non só no Nadal.

....................................

Julio Torres

** Os 25 anos de Floreano

Floreano,o personaxe do humorista gráfico Gogue, cumpre 25 anos connosco. De aspecto moito maior e coa súa inconfudible boina, Floreano é un bo amante do viño e da xoldra. Longa vida a Floreano e longa vida ó humor gráfico galego con debuxantes gráficos tan bos como Davila, Gogue ou o Carrabouxo, entre outros. Rir sempre é bo para a saúde, pero non sempre é doado. Grazas!!

....................................................
Julio Torres

** Madonna, anos 80

Madonna é, sen dúbida, unha das grandes cantantes do pop internacional. Coido que se poderían distinguir varias etapas na súa carreira, cores de pelo e escándalos á marxe. A música que máis me gusta dela era a dos 80 pois é un son máis netamente pop. Nesta época interpretou míticas cancións coma: Holiday, Who´s that girl?, La isla bonita, Material Girl, True Blue, Like a virgin, Like a prayer (canción que acaba de cumpriu xa 25 anos, Express yourself ou Cherish. Persoalmente considero que as cancións de 1990 en diante, agás algunha excepción,non superan en calidade á dos 80.

...........................................................

** Os bancos intensifican a venda de productos con riscos

Logo do escándalo das preferentes e das subordinadas na que todos coiiciden que miles e miles de españoles foron estafados e non informados dos riscos que conlevaban (existen multitude de laudos arbitrais e sentencias xudiciais que así o demostran), os bancos parece que voltan ás andadas ofrecendo novamente productos con risco a clientes que van pedir depósitos a prazo fixo de toda a vida: bonos, fondos de inversión, pagarés e outros. Incluso ós que non piden producto algún. Cómpre, pois, estar alerta e ter moito ollo co que nos queren vender. É algo xeralizado a tódolos bancos, como podemos ver neste artigo elaborado por ADICAE.

Lembrade: non se debe firmar nada que non se sepa o que é, aínda que cho venda a persoa do banco que coñeces de toda a vida. Eles van ó seu e reciben atractivcas comisións por vender o que lle mandan os seus xefes. Agora os bancos están obrigados a facilitar todo tipo de información para que o usuario poida estudar con calma o que vai firmar. E se se negasen débese acudir á Oficina de Consumo e poñer a conseguinte denuncia. Así que, en caso de dúbida débense levar os contratros a asociacións de consumidores (ADICAE, AUSBANC,...).

En fin que rescatamos bancos, pero os vellos costumes parecen que rexurden...

...........................................................
Julio Torres

** Magnum

Magnum foi unha das series míticas alá polos anos 80 e unha das primeiras que puidemos ver na TVG. Coido que aquelas dobraxes ó galego coas frases míticas de Higgins: "Oh meu Deus!!"ou "Zeus, Apolo" (cando chamaba polos cans) ou as divertidas tramas nas que se vía envolto Thomas Magnum (Tom Sellek) marcaron unha época. E a sintonía de entrada é inconfundible...

...........................................................
Julio Torres

** Un pouquiño de humor para o mes de novembro

** A Frase Máxica de...Alfred Adler

"Es más fácil luchar por unos principios que vivir de acuerdo con ellos"
............................................
Unha frase de: Alfred Adler

---

Opinión dun servidor: Hoxendía moi pouca xente vive de xeito coherente ó seu pensamento, o que parece algo de sentido común tradúcese en moitas ocasión nunha paradoxa. Acontece que hai persoas que incluso carecen de principios, nunha sociedade bastante egoísta e individualista, e para as que o fin xustifica os medios...

** As porcentaxes que xogan ó despiste

Houbo un tempo no que se as gasolinas e gasóleos subían unha peseta (para os máis novos: sería menos dun céntimo actual) xa era motivo de apertura dos telexornais e informativos. Hoxe xa poden incrementarse cinco céntimos dun día para outro, que non será motivo para principiar programa algún. Pero non so é iso, de hai uns anos para aquí en lugar de falarse de que suben ou baixan tantos céntimos, so se fai referencia á porcentaxe de subidas ou baixadas. Dame a sensación de que se quere enganar á poboación para que pense que suben menos os carburantes. Afortundamente a xente -polo menos unha gran parte- non se deixa enganar facilmente. Deberíase falar de céntimos e non de porcentaxes que xogan ó despiste. A imaxe que ilustra este artigo foi tomada hai case un ano. Nembargantes, as cousas non mudaron. As informacións séguense dando de xeito interesado para que non cunda o pánico.

Por certo: cando se din prezos sempre se da a media estatal ou a de Madrid, pero en Galicia sempre son máis caros. E é que en Galicia, paradoxicamente, é unha das comunidades cos soldos máis baixos de España pero a que ten un custe máis alto dos combustibles. ¿Enténdeo alguén?


A información sobre os prezos dos carburantes, como acontece cos datos do paro, préstase a manipulacións e maquillaxes que tenden a restarlle importancia a cousas que sí a teñen, e mesmo a sacar unha nimiedade positiva de tremendas cifras e datos negativos. Cómpre non deixarse enganar...

...........................................................
Julio Torres

** A Frase Máxica...Proverbio africano

** Entre lusco e fusco

De súpeto, un repentino pensamento espertouno e fixo que, como se dun lóstrego se tratase, se erguera da cadeira.

- "Chego tarde, chego tarde", laiábase de xeito apurado imitando a aque coello de "Alicia no país das marabillas".

En pouco máis dun minuto correu ata a fin do seu xardín. Sentouse ó pé dun valado coma quen se senta nunha butaca para ver unha película. So lle faltaba as palomitas e mesmo parecería un sesión de cine,. O entre lusco e fusco medraba para morrer o día. Chegara á tempo.

O ceo azul trocaba a súa cor por diferentes tons laranxas e o sol semelleba a xema dun ovo. Lentamente o astro poñíase no horizonte por detras da Illa de Sálvora. Unha nube inesperada fixo efecto coador do sol, que conqueriu atravesala ó cabo duns longos intres, case sen despeinarse.

Calma. Paxaros e peixes do mar ollaban incrédulos aquel misterio da natureza e gardaban silencio namentres non remataba a función. Estampa preciosa, beleza indescriptible. O día esmorecía e a lúa cobraba forza, facéndose forte ante a chegada da noite. O mar vestíase de cómplice para agochar ó sol e, pouco despois, éste desaparecía. Foi entón cando os paxaros reanudaron o seu vo, os peixes continuaron nadando, e ela voltou á casa, non sen antes pronunciar ben alto e claro: ¡¡Obxectivo cumprido!!. Á par dúas bágoas cargadas de kilos de felicidade escorregaron pola ´sua meixela ata estrelarse no chan, ó lado dos seus pés.

...........................................................

Julio Torres © 2013

** Los Tamara

Artigo adicado ó meu amigo Alberto Ordóñez, gran amante da música de Los Tamara e de Pucho Boedo

Los Tamara foi un dos grandes grupos galegos de música, en especial a etapa que tivo a Pucho Boedo como vocalista. Creouse en Noia en 1958 e viviron a súa época dourada deste conxunto na década dos 60 e dos 70. Cancions como "A Santiago Voy", "Puerto de Compostela", "Mi tierra gallega", "Airiños, airiños, aires", "O vello e o sapo" e outras quedarán sempre na memoria colectiva dos amantes da música galega.

As persoas que formaron parte de Los Tamara ó longo da súa historia foron: German Olariaga (voz 1958-61), Pucho Boedo, (voz 1961-76),Paco Montero (voz 1976-80),Enrique Paisal Rego, Antonio Vázquez,Prudencio Romo, Alberte Romo, Quique Alvarado, Antonio Cruz, Manuel Graña e Sito Sedes (so en 1990 e no 2002).

...........................................................
Julio Torres

** ¿Recaudar ou salvar vidas?

Xa sabedes que me encanta o humor tan galego de Luis Dávila. O de Bueu sempre adoitar colorear de actualidade tinguidas de retranca galega as súas viñetas.

Nos últimos días estase a falar máis ca nunca de se as multas son máis para recaudar que para salvar vidas. O novo axuste dos radares permiten multar a unha persoa que vai a 58 km/hora nunha vía limitada a 50%. Diminúe a marxe de erro. Moito se podería falar sobre o tema. A reflexión máis escoitada é aquela que di que se o que se pretende é a que xente no corra, pois que se lle informe sempre de que hai radares. Outra é en que límite de velocidade está o risco: 50, 55, 58, 70. Todo é moi relativo e os tramos escollidos para os límites se realizan utilizando o sentido común. Outra cuestión é que hai moitos tramos que poñen a limitación de 50 pero non poñen o do fin da limitación. E moitas máis. ¿Vos que pensades de todo isto?
................................
Julio Torres

** O vermello xa non é sinónimo de éxito

O vermello parece que cotiza á baixa. O Ferrari de Fernando Alonso cada vez corre menos, presidente dese equipo vermello dimite onte. E tamén onte a ÑBA, a selección española, a vermella, caeu eliminada nos cuartos de finais do Mundial de baloncesto que se disputa en España. A mellor selección que nunca tivo España caeu sorprendentemente eliminada logo dun partido malísimo no que nunca estivo dentro. Atrás queda aquel Mundial que gañaron no 2006, poucos meses despois do nacemento de A Lareira Máxica.

E falando de vermella, o equipo de España de fútbol tamén está en horas baixas, logo de quedar eliminada na primeira fase do Mundial de fútbol de Brasil no mes de xuño deste ano. Outro magnífico combinado que dificilmente se repetira e que conquerira en 2010 o Mundial de fútbol de Sudáfrica. Agora está de renovación e figuras ilustres como Puyol, Xavi, Xabi Alonso ou Villa xa dixeron adeus á selección.

Lonxe queda aquel mes de agosto de 2010 no que chegamos a ser os vixentes campións do Mundial de fútbol e do Mundial e do de baloncesto, e no que, asemade, eramos os daquela actuais campións por seleccións da Eurocopa de fútbol, así como da Eurocopa de baloncesto. Catro títulos en catro competicións distintas, algo que estou seguro que xamais voltará a acontecer.

O dito, o vermello non vive os seus mellores momentos na actualidade. O globo vermello pinchouse ou, cando menos, perdeu aire...

...........................................................
Julio Torres

** A Frase Máxica: o sorriso

** Fine Young Cannibals hai 25 anos

Fine Young Cannibals quitou no ano 1989 dúas das súas míticas cancións. Estoume a referir a "She drives me crazy (Ela vóltame tolo) e "Good thing" (Cousa boa ou Boa cousa). O grupo formado en 1984 publicaría 5 discos (1985, 1989, 1999, 1996 e 2006). Particularmente quédome co do 89, do que se extraen os dous temas musicais xa mendionados.

Para os amantes do grupo inglés, vaian estes dous temas de xa hai nada máis e nada menos que.....25 anos. Disfrutade con estes dúas pedazo de cancións.

...........................................................

** Voos sen motor

30 graos. Verán. Unha praia. A sombra cotiza á alza. Un suave vento peina os seus beizos e meixelas. Sensación de liberdade e relaxación. Unha toalla. A area fina susúralle ó oído. De súpeto, unha pequena gaivota, dunha nova xeración, pousa sobre a terra e desfila ávida de alimento. Carente de vergoña, percorre incesante o areal desexando que a inviten a unha tapa. Infructuoso convite. Decepcionante resultado que resolve collendo prestado, para sempre, un bocadillo dun neno. A popular ave carroñeira levanta o seu vo e bule escorrediza para reunirse coas súas compañeiras previa deglución instantánea de exquisito manxar capturado. Desta vez houbo sorte. Ás máis das veces calquera cousa lle vale con tal de saciar o seu voraz apetito.

O sol cae, o día remata, a praia toca ó seu fin por hoxe. Mañán, mañán será outro día. Descanso. Vacacións. A lúa apúntase á velada nocturna, namentres no interior das vivendas os mosquitos fan botellón vendo unha peli de Drácula...

...........................................................
Julio Torres

** Chama eterna

"Eternal Flame” (“llama eterna” en castelán) triunfou hai 25 anos. Hoxe, o éxito das Bangles non pasa de moda e a súa letra aínda menos. Unha das cancións imprescindibles en toda colección de música que se precie. Non é para menos. Unha doce balada na que o ritmo e as letras van da man, acompasadas e ateigadas de profundos sentimentos de amor. Pechemos os ollos e escoitemos a canción que lla adico a tódalas persoas que lles encanta e disfrutan con este tema musical.

TRADUCCIÓN Ó CASTELÁN EXTRAÍDA DE INTERNET:

Cierra los ojos, dame la mano;cariño
¿Sientes mi corazón latir?
¿Me entiendes?
¿Tú sientes lo mismo?
¿Estoy solo soñando
o esto está ardiendo en una eterna llama?

Yo creo que es lo que significa;cariño
te veo cuando estas durmiendo
tú me perteneces
¿No sientes tu lo mismo?
¿Estoy solo soñando
o esto esta ardiendo en una eterna llama?

Di mi nombre, el sol brilla a través de la lluvia
una vida eterna sola
y tu viniste y quitaste la pena
no quisiera perder este sentimiento
cierra los ojos, dame la mano;cariño
¿sientes mi corazón latir?
¿Me entiendes?
¿Tú sientes lo mismo?
¿Estoy solo soñando
o esto está ardiendo en una eterna llama?

Di mi nombre, el sol brilla a través de la lluvia
yo vivía tan sola
y tu viniste y quitaste la pena
no quisiera perder este sentimiento

...........................................................
Julio Torres

** Humor da man de Luis Davila

Coma sempre certeiro Carlos Davila. O de Bueu sempre nos achega o seu humor do cotián reflictido en marabillosas viñetas gráficas. Sublime. E como xa dixen en máis ocasións: humor 100% made in Galicia. Galicia Calidade. Noraboa Luís!!