SAN XENXO . Julio Torres (Artigo adicado a tódol@s compañeir@s de promoción de Traballo Social) 14 anos quedaron no saco dos olvidos...
Publicacións
Todos os comentarios
Un 
mes despois da túa marcha debo dizeres que te boto muito en falla. Muitísimo. Facíaste quer pola boa persoa i amigo que eras. As túas amigas i amigos sabémolo mui ben. Alá riba onde quer que tú esteas maxino que os teus artigos e as túas conversas en galego inundarán as nubes de felicidade i alegría como tanto che gostaba e que dun intre a outro voltarás para dizer que soio foi un ata despois i que todo foi un mal sono dunha tarde de xullo na que nos deixastes para sempre. Incomprensíbel fatalidade. Dende aquí abaixo todo é estrano e triste sen ti. Ate esta lareira pola que tanto gostabas navegar te estrana ó non notare-la túa presenza. Que o saibas.
Pese a crise, síguense celebrando as tradicionais festas parroquiales e os tamén tradicionais bailes. A min, o único que me molesta é o estrondo da pólvora. É que os meus oídos non son capaces de atopar o pracer que se agacha na sucesión dos estoupidos das bombas de palenque.
Estas celebracións evócanme os días da infancia, cando as esperaba case coa mesma ilusión coa que esperaba a chegada dos reis magos. Agora, xa non teño nin a metade da metade daquela ilusión. É pola xente, e que non aturo a estupidez e a soberbia. Cando se mezclan coa ignorancia, prefiro fuxir. Porque a ignorancia mesturada coa maldade, da unha combinación que me resulta daniña. Logo, se engadimos un bo puñado de envexa, xa temos o perfil psicolóxico da maioría dos meus veciños da bisbarra. Porque estes non se critican, espeléllanse. Diredes que esaxero pero, ás veces, ata parece que se alegran do mal alleo.
O caso é que con crise ou sin ela, a xente sigue colaborando e mantendo as súas tradicións. Coma se ir ó campo da festa fora unha especie de rito capaz de alonxarnos por unhas horas da realidade. Un kitkat, eso mesmo. Un tempo de desconexión, de descomprensión.
Hai xente incapaz de desconectar, de darlle á chave e poñerse en off. Empezan a comerse a cabeza, e acapan carcoméndose enteiriños, de arriba a abaixo. Polo medio támen. A carcoma é un mal terrible, cando che entra vaite minando sen piedade. Primeiro o corpo, logo a alma. Eu, coñezoo ben os seus efectos devastadores, por eso me perfumo cada día con Auga Lavanda de Puig. O olor da lavanda, ademais de axudar a relaxarse á hora de durmir, bótolle unhas pingas ás sabas, escorrenta pulgas e polillas. Porque xa se sabe, miseria e pragas, sempre van da man. E así, deste xeito, vou tendo o bicherío baixo control. Algunha xente, incluso alguns dos meus amabilísimos lectores, pensaredes que son un simple. Pero, ¿por qué non conservar a ilusión?, ¿por qué non pensar que hai un futuro agardándonos?, ¿por qué abandoarse?, ¿por qué non deixarse levar polo espíritu da festa? Moita xente instálase no lamento e adica horas e horas a laiarse. Acaso a situación económica de España nos anos 40 era mellor, ¿non casaron naqueles anos moitos dos nosos avós?, ¿non tiveron varios fillos?, ¿non saíron a diante? Pois, logo... Que eu sepa as crises son cíclicas, non eternas. Algún día as cousas terán que cambiar, como pasou sempre.
O verán non acaba de chegar. Tanta inestabilidade fai que teñamos que invocar a chegada do bo tempo. En Sanxenxo polo menos apenas se fixo ver. Se os indios facían a danza da choiva, desde A Lareira Máxica imos tentar chamar ó bo tempo para que chegue e se quede connosco todo o verán. So se me ocurre a ritmo destas tres pegadizas e animadas cancións de Blondie, Dire Straits e Paulina Rubio. Agardemos que funcione a invocación ó sol e ó bo tempo.
Aproveito para desexar a tódol@s seguidores/as de A Lareira Máxica un bo verán 2012. Durante este tempo estival, coma sempre, A Lareira Máxica apenas se vai actualizar e baixará moitísimo en número de publicacións. As actualizacións serán moi de cando en vez. Toca descansar. Se queredes publicar algo no blog, animádevos a enviar as vosas propostas de artigos.
xullo-02 1861 Celébranse na Coruña, a imitación dos de Barcelona, os I Xogos Florais, concurso poético ó que se podían presentar composicións en galego, coa pretensión de fomentar a escrita literaria neste idioma. O Álbum de la Caridad (1862) recollerá os traballos.
xullo-03 1982 Nunha sesión conxunta da Real Academia Galega e do Instituto da Lingua Galega apróbanse as Normas de unificación ortográfica e morfolóxica da nosa lingua, as mesmas que, con lixeiras modificacións posteriores, rexen ata o día de hoxe. Os maiores cambios nestas Normas foron adoptados pola RAG en 2003.
xullo-04 2012 O escritor Xosé Chao Rego presenta en Compostela o libro Por aquí chégase a Galicia, composto por 50 unidades que fan referencia a temas da lingua e da cultura galegas.
xullo-05 1885 Ve a luz o número un d'A Gaita Gallega, a primeira publicación monolingüe en galego da nosa emigración americana (na Habana), que amosa ademais unha preocupación constante pola defensa do idioma. Os seus fundadores foron R. Armada Teixeiro e M. Lugrís Freire.
xullo-05 1910 Nace en Ourense o historiador, escritor e investigador Alberto Vilanova Rodríguez, vinculado ó mundo da emigración en Arxentina.
xullo-07 1919 Derradeiro nº, xa na súa terceira etapa (que iniciara con data 18-21/02/1917), do xornal O Tio Marcos da Portela, o que fora o primeiro periódico da nosa historia escrito integramente en galego.
xullo-07 2006 O plenario da RAGhttp://www.blogger.com/img/blank.gif acorda dedicarlle o Día das Letras Galegas 2007 á poeta noiesa María Mariño, a chamada «dinamiteira da fala» polo seu estilo lingüístico rupturista, e moi vinculada vitalmente ó Courel.
xullo-08 1885 Nace na Coruña Roberto Nóvoa Santos, insigne doutor e especialista en Medicina. Publicou en galego a novela A Santa Compaña e estudou o tema da saudade.
xullo-08 1983 O Parlamento de Galicia aproba a lei pola que se crea o Consello da Cultura Galega.
Nunca fun capaz de entender por qué as nenas tiñan que xogar ás monecas, os nenos aos coches e os que se saían desos estereotipos eran denominados "macholos" , elas; ou "cricas" ou "maricallos", eles.
Menos mal que hoxe en día, algunhas mentes vanse abrindo pouco a pouco a outra realidade, na que as persoas poden ter gustos ou conductas similares sexan homes ou mulleres, ainda así se ven certos "prexuizos".
Lendo un artigo de xa hai tempo, chamoume a atención cómo unha persoa seguía a supoñer que homes e mulleres somos diferentes na forma de pensar e de sentir, só polo mero feito de ser do sexo que somos. Non é que me preocupara en exceso esta opinión, nen que fose a primeira vez que o oio, pero sí me fixo pensar.
Toda a miña vida levei etiqueta de "rara". En aparencia, según me fixo saber un día o profesor de dibuxo lineal, son (ou era por aquel entonces) demasiado feminina, para facer unha inxeniería (non sei moi ben de onde sacou iso, a verdade...)..., e como daquela ainda non tiña o carácter o suficientemente definido, pois tomeimo ao pé da letra, xa non sería inxenieira, non porque mo dixera semellante especimen, e moito menos porque mo crera, senon por medo a encontrarme na carreira a máis dun que pensara o mesmo. Pero intelectualmente, parece ser que me parezco máis ao sexo masculino..., iso me fixo saber un profesor de primaria do colexio dos meus fillos, xa que segundo él, as mentes matemáticas son máis ben de homes, ja!. O que hai que oir..., se eu lle contara o “calculadoras” que poden ser as mentes dalgunhas mulleres...(Sí, é certo, isto último vai con retranca e é sexista, tamén hai homes “calculadores”...)
E mirade vos por onde, na carreira recrimináronme que para ser muller sempre ía moi sencilla e sen maquillaxe..., pero vamos a ver, eu a maquillaxe úsua, pero cando me apetece ou en certas ocasións, ...para sentirme mellor, non por ser muller... Non teño nada en contra das mulleres e homes que usan a maquillaxe a diario porque así se sinten mellor, pero que non me digan que unha muller ten que maquillarse a diario necesariamente, ou vestir á última...
¿Por qué necesariamente ás mulleres lles ten que encantar ir de compras? Pois non, non me gusta ir de compras, só vou cando me é imprescindible.
Tamén me dín conta que prevalece, dixen prevalece e non que sexa así en tódolos casos, a conducta machista máis na muller que no home. Encontreime moitísimos casos nos que as mulleres non soportan que o seu superior sexa outra muller.
Cántas veces fun criticada, e o sigo a ser, por non acatarme á forma "convencinal" de ser de muller : non me gusta ir de compras, odio pasar todo o día limpando, odio as telenovelas, detesto os cotilleos, e sempre necesito ter a mente activa en algo creativo. Abofé que existen máis mulleres coma mín, entón, ¿por qué seguimos cos estereotipos? Quizais pola necesidade inconsciente de ter todo analizado, seriado e etiquetado.
Teño claro, moi claro, que as persoas somos diferentes porque senon seríamos robots, copias, clons,..., non habería distintos puntos de vista, todos estaríamos de acordo e ... adeus ao factor sorpresa...
De seguro que máis dun debe pensar que teño un carácter forte, pois sí, levo moitos anos fortificándome. Uns dirán que son son unha rebelde, outros que unha paranoica, haberá incluso quen dirá que me gusta ser o centro de atención, e outros que unha frustrada¿?...: sencillamente son unha persoa,sí, unha PERSOA, nin mellor nin peor que os demáis, tan só diferente, unha persoa á que non lle gusta que a etiqueten ... Cada persoa é única polo que é, o que sinte, os seus gustos, os seus pensamentos e os seus feitos, non por ser home ou muller. Cando isto quede claro, por fín poderemos convivir homes e mulleres como o que somos: PERSOAS, con uns gustos, preferencias e actitudes diferentes, propios de cada quen e non do sexo que portamos.
Unha canción chea de sentimentos para un día raro, caluroso e nublado aquí en Sanxenxo. Bochorno en estado puro. Hoxe subo unha canción chea de sentimentos e que vai adicada a un amigo e a unha amiga, dúas grandes persoas, que decidiron coller rumbos contrapostos no terreo do amor. As despedidas nunca son fáciles e no caso deles tampouco foi unha excepción. A letra desta canción non pode ser máis apropiada para retratar o fin dunha relación. Triste pero certa. Moita sorte para os dous. Agardo que Cupido pete pronto á vosa porta porque o merecedes. Lémbrovos que tedes unha visita pendente por Sanxenxo...
xuño-26 1915 Nace en Santiago o P. Xaime Seixas, sacerdote xesuíta, autor do libro 400 nomes galegos pra homes e mulleres (1977) e abandeirado da liturxia en lingua galega.
xuño-26 1971 É inaugurado o Instituto da Lingua Galega, no seo da Universidade de Santiago de Compostela.
xuño-26 1999 O colectivo cristián «Bienio Irmandiño» celebra un acto para pedir a galeguización da Igrexa católica e as misas en galego.
xuño-27 1900 Nace na Coruña o xornalista e especialista en pesca marítima, Domingo Quiroga Ríos, con obra en lingua galega e académico correspondente da RAG.
xuño-27 1994 Nacemento da Fundación Galicia-Empresa, que promove o uso do noso idioma no ámbito empresarial.
xuño-28 1880 O bispo de Ourense firma un edicto condenando o libro Aires da miña terra, de Curros.
xuño-28 1936 Apróbase en referendo o Estatuto de Autonomía para Galicia, que suporía un importante impulso para o idioma galego, pero que nunca chegaría a entrar en vigor por mor do alzamento militar e da ditadura franquista.
xuño-28 1942 Un dos referentes fundamentais da prensa en galego, o xornal A Nosa Terra, reaparece en Bos Aires (nº 425) editado por Irmandade Galega.
xuño-28 1979 O Ministerio do Interior español aproba os Estatutos do novo Seminario de Estudos Galegos.
xuño-29 1876 Morre en Vigo o escritor do Prerrexurdimento Xoán Manuel Pintos, autor do primeiro libro da literatura galega contemporánea, A Gaita Gallega.
xuño-30 1988 O DOG publica a Lei 5/1988, do 21 de xuño, do uso do galego como lingua oficial polas entidades locais.
xullo-01 1905 Con esta data, Curros Enríquez, como presidente da Asociación iniciadora e protectora da Academia Galega, remítelle desde A Habana unha carta a Manuel M. Murguía encargándolle a creación da que logo sería a Real Academia Galega.
Encántanme os Celtas Cortos. Este grupo de Valladolid ten todo tipo de cancións. Algunhas moi animadas como ésta: "Tranquilo Majete", que non deixa de ser senón unha ironía á quedarse de brazos cruzados sen facer nada a pesar de todo o que poida pasar. Non sei. Isto lémbrame esta tranquila crisis económica que nos tocou vivir e que non preocupa a case ninguén...
El Consejo General de Trabajo Social, máximo órgano de los trabajadores sociales en España, denuncia que "las políticas que se están llevando a cabo en el ámbito social van a acabar con un sistema público que ha costado décadas construir".
Es preciso recordar que los trabajadores sociales (antes llamados asistentes sociales) son a nivel social lo que los médicos a nivel sanitario. La puerta de entrada a los servicios sociales son los trabajadores sociales de atención primaria de los ayuntamientos. El Plan Concertado con la administración central y autonómica, está destinado a cubrir los servicios sociales de atención primaria prestados por los ayuntamientos. Este Plan es una fuente de financiación muy importante, sin la cual peligraría los servicios sociales municipales.
El Consejo General de Trabajo Social añade que "Muestra del retroceso es el recorte del 42% en el Plan Concertado. El tijeretazo dejará a 3,2 millones de personas sin las ayudas municipales".
Más información en este enlace
xuño-18 2006 Apróbase en referendo, en Cataluña, a lei de reforma do Estatuto de Cataluña, que modifica o de 1979, e que recolle unha redacción máis favorable á defensa e utilización da lingua catalá. Tamén fai unha referencia ó aranés aínda máis completa ca antes: «A lingua occitana, denominada aranés en Arán, é a lingua propia deste territorio e é oficial en Cataluña, de acordo co establecido polo presente Estatuto e as leis de normalización lingüística».
xuño-19 1940 Falece o empresario e mecenas galeguista Enrique Peinador Lines.
xuño-19 1994 Fina en Madrid o dramaturgo valdeorrés Lauro Olmo, con 72 anos.
xuño-20 1853 Falece en Granada o líder provincialista e xornalista Antolín Faraldo, con trinta anos.
xuño-21 1988 É aprobada no Parlamento galego a lei que regula o emprego do galego como lingua oficial das entidades locais.
xuño-22 1880 O bispo de Ourense diríxese ó gobernador civil da provincia pedíndolle que impedise a circulación do libro de Curros Enríquez Aires da miña terra, por «atacar» varios dogmas da relixión católica.
xuño-22 1956 Xuntanza de formación, entre os exiliados de Bos Aires, da Asociación Galega de Universitarios, Estudantes e Artistas (AGUEA), que pretendía achegar ós emigrantes non só o idioma, senón tamén a historia, a xeografía e a literatura galegas.
xuño-22 1994 Inaugúrase en Compostela unha rúa dedicada ó escritor e intelectual Ramón Piñeiro.
xuño-23 1905 Nace en Lugo o eminente musicólogo e compositor galego Jesús Bal y Gay, que foi membro do Seminario de Estudos Galegos dende 1927 e difusor da nosa tradición musical.
xuño-23 1907 Nace en Ourense o etnógrafo Xaquín Lorenzo Fernández, «Xocas».
xuño-24 1891 Nos Xogos Florais de Tui Manuel M. Murguía pronuncia o que se ten polo primeiro discurso en galego nun acto público: fai unha defensa do idioma de noso e un chamamento á súa conservación. Tamén participan Alfredo Brañas e Lago González.
xuño-24 1920 Aparece o primeiro número de Acción gallega, revista editada pola primitiva Casa de Galicia de Bos Aires.
xuño-24 1989 Primeiro número do xornal de información xeral Diario 16 de Galicia, con bastante presenza de textos en galego.
xuño-24 1994 O plenario da RAG acorda dedicar o Día das Letras Galegas de 1995 ó escritor rianxeiro Rafael Dieste.
Desde 2011 miles de obras de bastantes museos pódense visitar virtualmente mediante Google Art Project. Esta web permite gozar en alta resolución de moitas pezas de arte. O repertorio de coleccións actualizouse cada certo tempo, chegando a constituirse nun dos referentes na rede de redes. Para tódalas aquelas persoas que aínda non coñecen esta web, anímovos a visitala. Podedes botar horas e horas observando multitude de obras de arte que nos empañarán de cultura e historia.
A década dos 80 foi un referente para moit@s que a vivimos. O vídeo de hoxe vai adicado ós que eran moi xóvenes por ese tempo. Fala das chuches. Non está mal para endulzar estes tempos de crise amarga pragada de recortes...
xuño-11 1909 Nace en Abadín o poeta Aquilino Iglesia Alvariño, autor do primeiro libro literario en galego publicado en Galicia na posguerra: Cómaros verdes (1947).
xuño-11 1904 Nace en Leiro (Ourense) o músico e sacerdote Emilio Soto Fernández, con varias producións musicais en galego.
xuño-11 1973 O poeta en galego, amais de xurista e cofundador do Seminario de Estudos Galegos, Fermín Bouza Brey falece en Santiago.
xuño-13 1898 Nace na Coruña Xaime Quintanilla Martínez, médico e político socialista e galeguista, con obra escrita en galego. Foi unha das vítimas do levantamento militar de xullo de 1936.
xuño-13 2005 O Consello da Unión Europea publica unhas Conclusións do Consello relativas ó uso oficial doutras linguas..., o que abren as portas, aínda que con limitacións, ó uso do galego nas institucións da Unión.
xuño-14 1821 Nace na Estrada Marcial Valladares Núñez, autor da primeira novela escrita en galego, Maxina ou a filla espuria (1880), así coma do 3º dos dicionarios impresos do noso idioma, o Diccionario gallego-castellano (1884). xuño-15 1910 Celébrase no Centro Galego de Madrid un mitin que pon a andar o movemento agrarista tamén na capital do Estado. Este movemento empregou o idioma galego en diversas publicacións e actos públicos.
xuño-15 1944 Nace en Logrosa (Negreira) o poeta Xosé Manuel López Gómez, Ardeiro.
xuño-15 1983 Lei de Normalización Lingüística, na que se recollen unha serie de importantes disposicións para a protección, defensa e o fomento do uso do idioma galego.
xuño-16 1959 Créase a Casa de Galicia de París.
xuño-17 1915 Nace en Ribadavia o médico e especialista en estudos históricos sobre Galicia, Rubén García Álvarez.
"ASI SOMOS" é o nome da campaña na que se fala do mundo do voluntariado. Este venres propoñen que todos poñamos unha prenda ao revés como sensibilación co tema. Máis información nesta páxina.
