** Un jueves 11
Hai historias de amor bonitas e tristes ó mesmo tempo. “A las cinco en el Astoria” é o último álbum de La Oreja de Van Gogh. Nel, ademais de presentarnos a súa nova voz cantante: Leire, recolle varias cancións. Unha deles titúlase “Jueves”. O estribillo está chea de amor:
Y de pronto me miras te miro y suspiras
Yo cierro los ojos tú apartas la vista
Apenas respiro me hago pequeñita
Y me pongo a temblar
Relata a historia de dúas persoas que se namoran nun tren. Non obstante é unha historia con final dramático: está adicada ás víctimas do atentado terrorista do Xoves 11 de marzo de 2004.
Pero el tiempo se para y te acercas diciendo
Yo aún no te conozco y ya te echaba de menos
Cada mañana rechazo el directo y elijo este tren
Y ya estamos llegando mi vida ha cambiado un día especial este 11 de marzo
Me tomas la mano llegamos a un túnel que apaga la luz
A canción escoiteina onte por primeira vez. Gustoume a música e, se prestamos atención á letra, é sobreacolledora, con sabor agridóce debido ás circunstancias e ó contexto no que se produce todo.
Unha sentida e merecida homenaxe ás víctimas de tan cruenta barbarie, simbolizada nesta tenra canción de amor.
UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica






