luns, 31 de xullo de 2006

** Verán raro, raro, en Sanxenxo




Está visto que estamos ante un verán un tanto atípico. Un dos veráns máis calurosos que se lembra, pero no que tan pronto fai sol como chove ou está nublado en cuestión de pouco tempo. E non falo por falar. Tódolos veráns hai días de tormenta e algúns de choiva, pero que en pouco menos dun mes pasemos de ter máis de 35 grados a que pareza que estamos a principios de setembro. Cambios moi bruscos...

Exemplo gráfico-práctico: Día de moito sol, baixas á praia e, pouco despois, ADEUS SOl. E así levamos unha semana. Hoxe, ademais, dábame a impresión que estabamos a principios de setembro. Había olas e surfistas mezclados cos turistas. E o sol ás 6:30 desapareceu... Isto non quita, que a calor sexa abafante cando apreta, e de aí que xa houbera mortes por culpa desta ola, tanto en Galicia como no resto de España.

Outro dos temas do que me gustaría falar son dos turistas. Nunca vin tantos na Praia de Montalvo como este mes de xullo en Sanxenxo. E isto tamén acontece noutras praias. Non entendo que os hostaleiros digan que este ano baixou a ocupación. ¿ou será que optaron máis polos campings e o alquiler de casas particulares? A saber, pero unha cousa está clara: NUNCA VIN TANTO TURISTA XUNTO EN MONTALVO.
E atención: AÍNDA FALTA AGOSTO, o mes máis agobiante -por excelencia- no sector do turismo en Sanxenxo…

Outras cousas sí que non cambian co paso dos anos: colas e máis colas nas carreteras, nos supermercados, e en case calquera sitio de Sanxenxo. Normal. Unha población de 17.000 habitantes que está hiperpoblada no verán.que eu fose turista nunca viría a Sanxenxo en época estival, agás que me gustaran os agobios, que non é o caso.

Os últimos domingos estaba ateigada, parecía a praia de Silgar. Tiñas que defender o teu espacio con uñas e dentes, e se te virabas case lle pegabas ós do lado. Sorprendente nunha praia tan grande. Ós domingos sempre houbo máis xente. É lóxico, Pero non se estivo nunca apretado en calquera zona da praia.

O que digo, este verán anda raro, raro, como diría un ilustre visitante que nos abandonou o ano pasado: PAPUCHI.

Carpe Diem, e agardemos un bo mes de agosto.

xoves, 27 de xullo de 2006

** Está todo inventado na T.V.?




A realidade parece indicar que o 99% das cousas que saen na “caixa tonta” xa foron inventadas. Hai poucas cousas innovadoras. É triste dicilo, pero que haxa novas canles de t.v. non axudou en nada a cambiar este panorama televisivo. CUATRO está caíndo no mesmo tipo de programas que as outras privadas, realities show s incluidos (un dos últimos "El traidor"), se ben algo máis suaves e menos morbosos, parece. Aínda así, toda unha decepción.(...)


Nos inicios prometía mellores contidos, a pesar de non botar casi pelis ou deportes (cousa que, agás o Mundial de fútbol e o ciclo de pelis "Hazte un cine", segue ocurrindo) . Case prefería cando estaba codificado Canal Plus, polo menos era algo diferente e ata ….suxerente….

Hoxe facendo un pouco de zapping televisivo vin un programa de búsqueda de parellas. En CUATRO. O concurso seguen unha vella dinámica que, cando menos, recordo desde o ano 1990 cando TELECINCO emitía “Vivan los novios”.

A esa mesma hora hai outro programa de parellas, éstas xa constituidas, pero que demostran cómo se coñecen, nun programa que presente Anabel Alonso, a mítica de “7 Vidas”, que non hai moitos meses presentara”Estoy por ti” un programa de amor similar, no que tempo despois foi sustituida na presentación por un actor de telenovelas. O programa de agora recórdame ó programa, tamén emitido por TELECINCO nos 90, e que presentaba o desaparecido Jesús Puente.



Máis casos: En Antena 3 botan “La ruleta de la Suerte” ou algo así, un programa que é o mesmo que emitiron a mesma cadea e TELECINCO tamén nos anos 90.

E podería seguir e seguir. A televisión debe ser como a moda, TODO VOLVE. Parece mentira que os tempos e as novas canles non fagan xurdir novos estilos de programas. Agora xa so falta que CUATRO emita programas pésimos estilo “A tu lado” ou “Salsa Rosa”. É cuestión de tempo…..

De momento esta nova canle emite un sobre o mundo dos famosos pero en clave de humor, “Nos pierde la fama”, presentado pola fermosa Nuria Roca, e no que tamén interveñen Javier Coronas (ex de “Lo + Plus”) ou Llum Barrera (“Aquí no hay quien viva” entre outros), o programa é unha mezcla CQC co mundo rosa, aderezado con moito ironía e humor sano. Non está nada mal este programa. O mundo dos famosos desde un punto de vista amable e nada polémica ou provocador.


Volvendo ó tema, a regra de tres: a máis televisións menos proxectos innovadores. Agardo que un día primen máis as boas e novas ideas que as manidas ideas ou programas de toda a vida. Algún día espero que alguén se dea conta do mal que está todo e queira cambialo para mellor……

Carpe Diem.

martes, 25 de xullo de 2006

** Aparcar en prazas alleas

As actitudes cívicas cada día brillan máis pola súa ausencia. Hoxendía manifestámonos por calquera causa xusta, pero deixamos de fixarnos noutras que tamén son importantes, aínda que ó mellor so sexa para unha minoría. Neste artigo quixera manifestar o meu desagrado polos desaprensivos que non respetan ós minusválidos. En concreto, a aqueles que aparcan os seus coches nas prazas de discapacitados sen para nada ter recoñecida tal condición (...)

Parece mentira que unha sociedade tan comprometida como a actual, na que se clama contra o terrorismo, contras as guerras absurdas ou contra un petroleiro que ninguén soubo controlar, se permitan actitudes tan faltas de consideración, respeto e educación como as de utilizar os aparcamentos reservados para persoas discapacitadas cando a que aparca non o é.

Cada vez que vexo un coche aparcado nunha zona destas sempre penso que á xente defende so o que lle interesa ou que lle convén, pero non se para a pensar cómo se sentiría el se estivese discapacitado e non poidese empreñar as escasas prazas reservadas para este colectivo porque un “inteligente despiadado” se apropiou con alevosía da súa praza por mera comodidade e non estar dando voltas…. Tería que saber o difícil que lle é a un minsuválidos desprazarse (aparcar, barreiras arquitectónicas,...).

Se esa persoa irresponsable e inconsciente tivese un familiar discapacitado ou el mesmo o fose seguro que o seu discurso e forma de comportarse sería outra ben distinta a que, erróneamente, leva a cabo.

De pouco vale dicir NON Á GUERRA, se logo, cos teus actos, dices moi pouco de ti como persoa e, sobre todo, como cidadán. Hai dereitos, pero tamén hai obrigacións. E os dereitos dun finalizan, onde empezan os doutra persoa.

No tema dos aparcamentos creo que se ten demasiada permisividade. Se hai unha sinal que hai 2 prazas reservadas a minusválidos, pois creo que está ben claro. ¿Por qué ser tan miserables?. E xa non entro a valorar a actitude de persoas que teñen familiares discapacitados e “aproveitan” as súas tarxetas para aparcar nestas prazas, usadas así fraudulentamente. So as poderían empreñar se trasnportan a eses familires e polo tempo preciso. Pero non para o seu uso particular. Iso é desvirtuar o sentido das tarxetas de estacionanemento para minusválidos que conceden os concellos.

Pero ollo!!, que a cousa tampouco acaba aí, tamén hai MOITA xente que se adica a aparcar en aceras ou beirarrúas, lugares destinados ós peóns, chámense discapacitados en cadeiras de rodas, nais que levan fillos nos carriños, anciáns que camiñan con dificultades con bastón ou axuda doutra persoa, ou calquera persoa en xeral.

O que non se pode tolerar é que os coches aparquen enrriba das aceras sen máis. Deberían ser os primeiros en ser multado polo Policía Local de turno, se éste tivese sentido común porque, ¿para que se fixeron as beirarrúas como superficie diferenciada da rúa ou da estrada?. Se non se respeta pois mira, é algo absurdo.

Propoño a quen corresponda que se teña MOITA máis dura á xente que aparca nos sitios reservados a minusválidos ou encima de aceras, amén dos que aparcan en dobre fila. Creo que son multas máis xustas que por non aparcar exactamente ben ou por aparcar nun lugar que, aínda que non é o correcto, non impide ou dificulta a moviliade doutras persoas e/ou vehículos.

Ás veces os policías meten multas por cousas pequenas e obvian, descaradamente, outras que deberían ser moito máis importantes socialmente. E con isto non xustifico que as primeiras non sexan merecedoras de sanción, so digo que habería que ter moita menos permisividades coas segundas do que, en realidade, se ten hoxe en día.
Non é a primeira vez que a grúa leva un coche aparcado lixeiramente mal, aínda que a ningúen estroba, pero cinco metros máis adiante viron un coche MERCEDES aparcado nunha praza de minusválidos sen te-la correspondiente tarxeta de estacionamento. Pero a Policía non se atreve a levalo e fai a vista gorda ¿Por qué? Haberá clases?

E sendo dous coches iguais, no 90% dos casos van levar antes ó que está lixeiramente mal estacionado que o que ocupa irregularmente unha praza de minusválidos. E xa non digo que pasen por unha estrada e, a pesar de que vexa, tres coches aparcados encima das beirarrúas, nin se paren a multalo.

O artigo de hoxe foi feito logo de ver cómo unha persoas minusválida tentaba aparcar hoxe nunha praia de bandeira azul do concello de Sanxenxo. So había dúas prazas. Pois ben unha estaba ocupada por un Mercedes e outra por outro coche. Ningún deles tiña a tarxeta de estacionamento. Namentres, a muller minusválida que quería aparcar-lo seu coche non puido. Descoñezo que fixo finalmente, pero é triste esta situación, pero atención….

A cousa non acababa aí, había dous policías locais que multaban a coches aparacados en zonas de línea amarilla ou en lugares prohibidos. A eses si lles puxeron multas (a pesar de que facían a vista gordas con matrículas de coche de fora da provincia de Pontevedra…¿o turismo vende…?), pero SORPRENDENTEMENTE, ós dous coches que estaban aparcados irregularmente nas dúas prazas de minusválidos NINGÚN BOLETO NIN GRÚA ENGANCHANDO…..Ver para crer.


E logo haberá quen presuma de que NON lle gustan as inxustizas nin as guerras, nin os PRESTIGE. Pois empezar por aplicarse o conto a un mesmo. Non se pode ser tan HIPÓCRITA.....



Digo eu: ¿e por que non lles quitan puntos ós que aparcan nas beirarrúas ou irregularmente nas prazas de minusválidos?

luns, 24 de xullo de 2006

** Festas do Apóstolo en Compostela

Santiago de Compostela e, por ende, Galicia, está de festas estes días. Unhas festas que teñen o seu día grande o dia 25 de xullo, data na que se celebre a festividade do Apóstolo Santiago. A festa nas rúas hoxe día 24 pola noite é unha verdadeira xoldra.

Acceder á Praza do Obradoiro para ver ós fogos é de PREMIO GUINNES. Unha de dúas: ou vás cedo ou senón, logo das 23 horas olvídate. Nembargantes, o espectáculo merece a pena. Vaia se a merece....Pero hai que vivilo. Para os que non poidades acceder –ou non queirades facelo- recoméndovos que os vexades desde a Alameda de Santiago, desde a Carballeira de Santa Susana. É unha gozada. O pero é que non podes ver todo o espectáculo de luces e fogos, pero si a meirande parte. É unha opción moi interesante para evitarse agobios e esperas para entrar no Obradoiro

A celebración das festas do Apóstolo merecen pena. Se Santiago de Compostela é unha cidade bonita de pór si, se lle sumamos o factor festa e bo tempo, a ecuación é perfecta para disfrutar das noites compostelanas durante os días que duran todas as celebracións.

O que non sabe todo o mundo é que á semana seguinte, a noite do 31 de xullo, tamén hai celebración na Alameda de Santiago de cara ó Campus Sur da Universidade de Santiago. Claro que non é tan espectacular como a do 24 de xullo na Catedral de Santiago e no Obradoiro.

Tiven o pracer de disfrutar da noite do 24 de xullo en 1999. Paseino ben. E iso que ese verán era agobiante porque coincidía co ano Xacobeo e co Encontro da Xuventude e as rúas estaban literalmente inundadas de persoas, peregrinos, turistas e demais. Pasaras ás horas que pasaras aquilo era bastante agobiante se non che gustan as multitudes permanentes e as aglomeracións na que tés dificultades para desprazarte.

Así a todo, recomendo que, cando menos, vos acerquedes a Santiago de Compostela un 24 de xullo. O casco vello é unha verdadeira festa ambulante. E de camiño pola Rúa do Franco, controlade un pouco, non vaia ser que logo vaiades dando tumbos…..Precaución amigos. O París-Dakart é duro e máis un 24 de xullo….

Santiago de Compostela, unha cidade na que sempre me sentín a gusto, é moi entrañable e días como o de hoxe fanme recordar os bos anos que me fixo pasar este “pobo grande” chamado Santiago. Outro día falarei de Santiago de Compostela e das cousas boas e recordos que encerra nas súas milenarias pedras. Unha cidade que para min sempre será a miña segunda casa…..