venres, 5 de febreiro de 2010

** Elegance is an attitude ou noite de tormenta

COMPOSTELA. Alvariño


Colaborador de A Lareira Máxica

Pois iso: elegante is an attitude and love too, other attitude more. Deixo o inglés, very difficult to me, and paso ó galego. Anque pensándoo ben, podería crear unha nova lingua: o galenglish. Non está nada mal iso de ser innovador. Dentro de nada, e se prosperan os plans de Feijóo, os meniños, children, galegos falarán así, of course. Well, de qué vai isto, de attitudes, de elegance ou de love. De todo e de nada. Concretando: eu quería falar, today, das noites de tormenta.

Vaia inverno nos tocou, si de algo andamos sobrados foi de noites de tormenta. A priori, parecen un fenómeno atmosférico totalmente indesexable. Supoño que será así para a maioría da xente. A min tampouco me agradan as tormentas, anque teño que recoñecer que, dun xeito un tanto inexplicable, axudáronme a coñecer unha nova dimensión da soidade. A soidade da noite de tormenta. A soidade ten moitas caras e todas elas moi desagradables. Ata agora, a peor cara que lle vira foi a soidade que se pode chegar a sentir estando rodeado de xente. É dura. Non era xente que eu non coñecera ou que non me falase. Era que tiña tan pouco en común con eles, tan pouco que compartir,…

A soidade da noite de tormenta tamén produce desacougo. É de noite, estás na cama, o vento e a chuvia non dan tregua e ameazan con romper a ventá. Empezas a dar voltas na cama. Levántaste a beber. Botas unha mexada. Volves para a cama. Marcha a luz. Non tes sono. Estache empezando a doer a cabeza. Tes mocos e non atopas o pañol. Un trono estala no ceo, outro máis, e outro. O aire segue bruando. E así, rodeado deste panorama dáste conta de que ó teu lado non hai ninguén que te abrace. Iso é o peor. Xa non das máis voltas na cama, faste consciente da realidade e quédaste quieto. Estás so. A tormenta non acouga e, paradóxicamente, os pensamentos vanse clarificando. Xa non botas en falta un abrazo, non. Hoxe non é unha noite calquera onde case todo da igual. Hoxe é noite de tormenta. Hoxe non estás para caralladas nin frivolidades das túas. Hoxe telo claro, esa ausencia ten nome, un só nome que se repite unha e outra vez na túa cabeza.


...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ] TRANQUILOS: ¡Non se abre nova ventana!



    Coa chegada da luz da maña non queda outra que mergullarse na rutina habitual e as sensacións da noite de tormenta vanse cambiando por preocupacións doutro tipo.

    Hoxe, mentres trato de distraerme cunha revista na sala de espera do dentista, atopo un anuncio dun reloxio que ten como slogan “elegance is an attitude”. O reloxio é un Longines. Pode ser, en parte, soamentes en parte. Unha persoa ordinaria non se pode converter nunha persoa elegante porque vista un traxe de Armani, falta a actitude e falta todo. E viceversa, á persoa máis elegante do mundo seguro que lle queda mellor un traxe de Armani que un chándal do mercadillo. Di Nati Abascal, unha muller elegantísima e moi entendida nestes temas, que a clave da elegancia reside en saber mesturar Chanel, por exemplo, con Zara. Bueno, volvemos ó de sempre, tamén fai falta ter algo de Chanel para facer unha boa mestura. Do que non teño dúbida é da importancia das nosas actitudes. As actitudes son vitais. Somos nós mesmos os que vamos abrindo e pechando camiños coas nosas actitudes. No amor, que non é máis que unha das múltiples facetas da vida, tamén. Escribilo é sinxelo. Levalo á práctica xa é máis complicado. É cousa de dous e xa se sabe, pode haber choque de… actitudes.

** A Frase Máxica de...Julio Cortázar


" Ven a durmir comigo: non faremos o amor, el faranos "



Julio Cortázar

luns, 1 de febreiro de 2010

** TVE: menos publicidade, pero as mesmas tixeiras

SANXENXO. Julio Torres



Como xa sabedes, desde o día 1 de xaneiro TVE xa non emite publicidade (agás aquela ligada a patrocinadores de eventos deportivos como pode ser o caso da Liga ACB de baloncesto). Con todo, sí que emite bastantes promos de programas, series ou películas que van botar en TVE. Pero algo se avanzou.

No que se sigue sen avanzar é no tema das películas, máis en concreto dunha vez que terminan: dos títulos de crédito. Dame moita rabia que se corten os títulos ós dous segundos. Coido que é unha falta de respeto, non so para os telespectadores senón, e sobre todo, para as persoas que fixeron posible a película. A "técnica" de cuasi elminación dos títulos de crédito foi introducida en España polas televisións privadas. E como todo o malo se contaxia pois...TVE non foi menos. Tiña a esperanza que unha vez eliminada a publicidade se respetarían os títulos de crédito completos. Pensaba que incluso lle podía interesar á propia TVE para encher uns minutos de programación e non so ampararse nas promos da cadea. Pero nin con ésas.

Noutras series, as letras ou son pequeniñas pequeniñas pequeniiiiiñas ou van a toda velocidade. É o que está acontecendo cos créditos finais da serie "Cuéntame" desde o ano pasado. Antes non. En fin, que supoño que terán medo á que se lle marchen televidentes, pero como televisión pública que é debería dar exemplo de cultura e "educar" ó resto de televisións. A mala práctica de cortar os títulos de créditos ou restarlles importancia de maneira esaxerada non deixa de ser unha involución cultural. ¿Vós que opinades?

** A Frase Máxica de....Bertolt Bretch


" Hai persoas que loitan un día e son boas. Hai outras que loitan un ano e son mellores. Hai aquelas que loitan moitos anos e son moi boas. Mais hainas que loita toda a vida. Esas son as imprescindibles "



Bertolt Brecht