venres, 23 de novembro de 2007

** En cen palabras, como fai Polizón

É difícil escribir algo en cen palabras. É difícil escribir cando non se ten nada que contar. ¿Non teño nada que contar? ¿De verdade? Non sei…, sempre hai algo que contar. Na vida real, cando non hai que contar fálase do tempo. É un tema comodín, vale para todas as situacións, moi útil para evitar controversias. Vai frío, vai calor, cánto choveu, cándo choverá, esta noite folerpou, esta noite fixo moita calor,…as posibilidades son innumerables. Falar por falar, romper o xeo, falar sen dicir nada relevante, falar do tempo. As veces reparo nestas cousas e quedo pensativo. Quén sería o primeiro que falou do tempo, será un invento máis de Leonardo, pode ser. Xa levo 115 palabras, esto é coma todo, empezas e xa non das parado. Probade, xa veredes, vos mesmos, sen medo, é sinxelo. Como me gustaría ler algo na Lareira da xente que nos visita dende outros países, moita dela dende América. Espero que non nos teñades manía como Hugo Chavez, lembrade que en España non todos somos Aznar. Ademais, neste blog, ninguén manda calar. Polizón, son un mal imitador, necesitei 184 palabras. Vou ter que cambiar o título do artigo: “en 200 palabras”, xustas, eso si.




UN ARTIGO DE: Alvariño
Gran colaborador de A Lareira Máxica

** Con H de humor.....e con R de Risa.....






UNHA VIÑETA DE HUMOR REMITIDA POR: O Moucho
Colaborador de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de......Julio Torres

" ¿Se o saber non ocupa un lugar porque se almacena todo no cerebro? "



Julio Torres

martes, 20 de novembro de 2007

** Amaia deja la La Oreja de Van Gogh

Amaia Montero, a voz de La Oreja De Van Gogh, deixa o grupo, logo de 11 anos na formación musical vasca. A noticia deuse onte na páxina do grupo e na da propia cantante. A min particularmente, paréceme unha triste nova porque La Oreja era un dos meus grupos favoritos. Certo é que os seus últimos discos non tiveron o éxito do "El Viaje de Copperpot", álbum no que discurría o que para min, foi a mellor das cancións do grupo vasco ata o momento. Refírome ó single "París". Para min foi o seu mellor álbum porque case todas dese disco me gustaban. Outra canción doutro disco que tamén me gusa moito é a que lle adican ó autobús "El 28", un dos seus primeiros temas....Pero tamén hai outros temas como "El vestido azul", entre outras.

E decía de momento, porque o grupo, xa sen Amaia, afirma que aínda lle quedan moitas cancións por facer. Iso si, teranse que pór as pilas e buscar unha boa voz. Non calquera. Do que non hai dúbida e de que @ vocalista dun grupo marca sonora do grupo. Sí, xa sei que o cantante non é o único membro dun grupo musical, pero creo que é a máis importante.

O motivo da ruptura estase a dicir que é que Amaia se levaba mal con outro membro do grupo: Pablo Benegas (guitarra). Sinceramente, non o sei. Se é así pois é unha mágoa que acaben así, pero como di unha amiga miña "c'es la Vie" (así es la vida).

Quen sabe, ó mellor un cambio supón aire novo e un cambio a mellor para as dúas partes (ultimamente detectaba que as cancións se parecían moito, non sei se era na composición ou na forma cantalas, ou todo á vez).Tempo ó tempo

O panorama musical está cheo de rupturas de grupos ou cambios de cantantes. La Década Prodigiosa (que por cambiar cambiou ata o nome creo e a todos ou case todos os que a compoñían ó principio) ou Olé Olé son so dous mostras neste sentido. Do caso de Olé Olé xa falei noutra ocasión neste blog (premede o enlace
aquí)

Oxalá que acerten coa nova cantante e La Oreja siga, e siga colleitando éxitos. Penso que o merecen.

E Amaia, a ti tamén che deseo moita sorte. E quen sabe, o destino ás veces é moi caprichoso é o mellor nun futuro ata voltan xuntarse......A saber....

A modo de despedida de Amaia, déixovos cun vídeo de Youtube e a canción "París" con subtítulos en......¿Japonés ou chino? Simpática a anécdota.



ENLACES:

-->Amaia deja La Oreja de Van Gogh
-->Se disolvión la Oreja de Van Gogh
-->Entrevista a Amaaia en Telecinco
-->La Oreja de Van Gogh se separa



UN ARTIGO DE: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica