SAN XENXO . Julio Torres (Artigo adicado a tódol@s compañeir@s de promoción de Traballo Social) 14 anos quedaron no saco dos olvidos...
Publicacións
Todos os comentarios
O s humanos non poden ter a felicidade. Dicíano os deuses. «Crearemos aos humanos, pero esconderémoslle a felicidade para que nunca sexan perfectos». Un deus dixo:
-Hai que esconderlla debaixo do mar, no máis profundo dos océanos.
Os demais dixeron que non, que fixeran aos humanos listos e que chegarían ata alí, inventarían submarinos e atoparíana.
Outro deus dixo:
"Te acuerdas cuando íbamos, la noche del 15 de agosto, a mirar los fuegos de artificio que disparaban desde el mar? Entre todos ellos había, de vez en cuando, alguno que aunque estallaba no lograba elevarse hacia el cielo. Pues cuando pienso en la vida de mi madre, en la de mi abuela, cuando pienso en muchas vidas de personas que conozco, en mi mente aparece justamente esa imagen: fuegos que implosionan en vez de ascender hacia lo alto".
"La felicidad es, respecto a la alegría, como una lámpara eléctrica respecto al sol. La felicidad siempre tiene un objeto, somos felices por algo, es un sentimiento cuya existencia depende de lo exterior. La alegría, en cambio, no tiene objeto. Te posee sin ningún motivo aparente, en su esencia se parece al sol: arde gracias a la combustión de su propio corazón."
"Detrás de la marca de la libertad se esconde frecuentemente la dejadez, el deseo de no implicarse."
"Cada vez que te sientas extraviada, confusa, piensa en los árboles, recuerda su manera de crecer. Recuerda que un árbol de gran copa y pocas raíces es derribado por la primera ráfaga de viento, en tanto que un árbol con muchas raíces y poca copa a duras penas deja circular su savia. Raíces y copa han de tener la misma medida, has de estar en las cosas y sobre ellas, sólo así podrás ofrecer sombra y reparo, sólo así al llegar la estación adecuada podrás cubrirte de flores y de frutos.
Y luego, cuando ante ti se abran muchos caminos y no sepas cuál recorrer, no te metas en uno cualquiera al azar: siéntate y aguarda. Respira con la confiada profundidad con que respiraste el día que viniste al mundo, sin permitir que nada te distraiga: aguarda y aguarda más aún. Quédate quieta, en silencio, y escucha a tu corazón. Y cuando te hable, levántate y ve donde él te lleve."
M ira que dende A Lareira vos pedimos a vosa axuda, pero nada. Ou non quixéchedes, ou non puidéchedes. O certo é que a nosa Alhambra non é marabilla da humanidade. Tiña poucas posibilidades, a verdade, pero aínda así ...
En fin, que lle imos facer. As novas maravillas da era moderna son, dende onte:
- A Gran Muralla china
- O Cristo Redentor de Río de Janeiro
- O Machu Pichu en Perú
- O Taj Mahal na India
- A Pirámide de Chichén Itzá en México
- A cidade de Petra en Xordania
- O Coliseo de Roma, a única marabilla europea.
Como vedes, hai algunhas moi previsibles como poidan ser o Machu Pichu ou a muralla china, pero outras totalmente inesperadas (polo menos para min) como o Cristo de Río de Janeiro ou a pirámide esa mexicana, que seguramente será unha auténtica marabilla desfrutar da súa visión, pero que esta pobre ignorante non sabía nin da súa existencia.
H oxe é unha desas datas curiosas. Hoxé é o 07/07/07. Non deixa de ser algo simpático e curiosas, a pesares de que haxa quen tente de darlle as máis varidads e diversas interpretacións, algunhas endexais imaxinadas. Pero se traducimos os númeoros en letras pois sáenos que o 07/07 é o 7 de Julio, ou o o que é o mesmo "1 de enero, 2 de febrero, 3 de marzo, 4 de abril, 5 de mayo, 6 de junio, 7 de julio....SAN FERMÍN!!!!. Chegados a este punto quero deixar claro que a min o espectáculo dos touros non me gusta, e paréceme cruel e despiadado. Festividades á marxe.
O que sí me parece un deporte, e un dos máis duros, senón o que máis a nivel físico é o CICILISMO. E hoxe deu comenzo o Tour de Francia, un Tour vido a menos nos últimos anos e manchado pola dopaxe. O ano pasado sen ir máis lonxe o gañador final, Landis foi desposeído do seu título tras descubrirse que se dopara, vamos que fixera trampas para rendir máis. O que debía de ter herdado o título de vencedor do Tour de Francia 2006 debía ter sido o segundo clasificado: o galego Óscar Pereiro. Pero todo apunta a que non lle van a dar a victoria o de Porriño, e que o título do ano pasado vai quedar deserto. A día de hoxe non se resolveu. Unha crueldade e unha inxustixa para o excelente corredor español. Unha persoa que me caia ben e que amosa un excelente saber estar e modestia como corredor e como persoa. Como che dicía o ano pasado: CHAPEAU ÓSCAR, para os españoles ti fostes o vencedor do ano pasado.
Recoméndovos ver os vídeos do xornal gratuíto 20 minutos, neste enlace , así como unha entrevistas que este xornal lle fixo neste outro enlace
