** Pequena enquisa cun significado especial

Había tempo que non subía unha enquisa a este o noso blog. Hoxe traio ó blog blog unha pequena enquisa que atopou a nosa colaboradora Mariam e que nos remitiu. Probádea e contade que opinades e se pensades que vos funcionou. Mariam asegura que, aínda que é unha chorrada cre que é, nenbargantes, bastante certeira. ¿E vos non queredes saber se é ou non?. Se non contestades estas tres pregutnas non o poderedes coñecer. Agardo comentarios, sexan cales sexan. Animádevos que é gratis. Non custa nada...

...--->Ve-lo Artigo completo....
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Non fagas trampa adiántandote. A mente é como un paracaídas: traballa moito mellor cando esta aberta. É divertido facelo, pero deberás seguir ó pé da letra as instruccións.
Advertencia: Contesta a enquisa na orde na que se che vai preguntando. Se ves toda a enquisa antes de rematar, non obterás resultados honestos. Vai baixando lentamente e fai o exercicio a conciencia.
Consigue lápis e papel para escribir abaixo as túas respostas. Necesitaralo ó final. Este é unha enquisa honesta, que che dirá moito sobre o teu verdadeiro “YO”.
Test
• Ordea os siguientes 5 animais de acordo a túa preferencia:
a. Colibrí
b. Cabalo
c. Bolboreta
d. Can
e. Paxaro

• Escribe unha palabra que describa cada un dos seguintes elementos:
a. Can
b. Gato
c. Rata
d. Café
e. Mar

• Pensa en alguén que tamén te coñeza e sexa importante para ti, e que poidas relacionar coas seguintes cores (por favor, non repitas a túa resposta 2 veces, nomea so unha persoa para cada color):
a. Amarelo
b. Laranxa
c. Vermello
d. Branco
e. Verde

¿Terminastes? Asegúrate que as túas respostas sexan o que ti realmente sentes.
Ultima oportunidade...

---

RESPOSTAS:
Esto va a definir tus prioridades en la vida:
• Colibrí : significa carrera
• Cabalo : significa orgullo
• Bolboreta: significa amor
• Can: significa familia
• Paxaro: significa dinero

• A Túa descripción de can implica a túa propia personalidade
• A túa descripción de Gato implica a personalidad da túa parella
• A túa descripción de Rata implica a personalidade dos teus enemigos
• A túa descripción de Café é como interpretas o sexo
• A túa descripción de Mar implica a túa propia vida

• Amarelo: alguén que nunca olvidarás
• Laranxa: alguuén a quen podes considerar o teu/a túa verdadero amigo/a
• Vermello: alguén que realmente amas
• Branco: a túa alma xemelga
• Verde: unha persoa que lembrarás polo resto da túa vida

---

ARTIGO REMITIDO POR: Mariam
Gran Colaboradora de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica.....¿Ti que farías neste caso?

"É prudente non fiarse por enteiro dos que nos enganaron unha vez"
(Descartes)

** Unha pregunta tan sorprendente como inesperada

Ás veces suceden cousas que non esperas, que non te imaxinas, que poden pasar pero que non é habitual que acontezan, vamos. E nisto último me baseo para contarvos hoxe o que me pasou este venres pola mañán en Pontevedra. A cousa é moi curiosa...

Estaba falando cunha amiga miña que traballa preto de Oporto e á cal había uns anos que non tiña o pracer de ver e falar con ela. Inmiscuidos en plena conversa, de repente produciuse o feito en cuestión...
...--->Ve-lo Artigo completo....


Acercáronse a nós un home e unha muller. Educadamente interrumpíronnos..

- Hola bos días, perdoade
- Hola -devoltamo saúdo

Neste punto un servidor pensou que tería que sinalar onde quedaba determinada rúa na cidade de Pontevedra (un lugar onde apenas coñezo rúas). O desconcerto e a sorpresa emanaron a continuación. Un capacho que portaban -e no que vagamente repararamos miña amiga e máis eu- unido a unhas breves pero insistentes verbas do home, a modo de rogo, desencadearon a súa aparición.

- ¿Non vos apetecen un par de bois? Están frescos e son baratos. Ou algo así nos espetaron.

Os bois, para os que non o sepades, era marisco.

E tras rexeitar tan suculento manxar ás 11 da mañán, e alonxarse estas dúas persoas, mirámonos miña amiga máis eu cunhas facianas de quen se ve sorprendido por un reporteiros de cámara oculta estilo "Supermartes". Pero non foi ningunha cámara oculta. Non. Era tan real e verídico como a vida mesma. Ha, e nada de preguntas sobre onde quedaba tal ou cual rúa (cousa que tampouco me disgutas por certo).

Esta anécdota creo que superou con creces a do café e o xornal que me pasou o ano pasado. Agora so falta coñecer cal será a próxima anécdota simpática que me pase. A saber...

---

ARTIGO ELABORADO POR: Julio
A Lareira Máxica

** A TEORÍA É INSUFICIENTE

Un erudito alugou unha barca para cruzar un río caudaloso. Ó recibilo, o barqueiro expresouse con frases gramaticalmente incorrectas. Logo de corrixilo, o erudito preguntou:

- ¿Ti non estudiaches gramática?
- Non señor - contestou o barqueiro, son un iletrado.
- ¿Tampouco sabes xeografía nin aritmética? - volveu preguntar o erudito.
- Non señor, nada diso sei - respondeu avergoñado o aludido.
- Supoño que tampouco saberás nada de historia, literatura ou filosofía -interrogou de novo o home culto. ...--->Ve-lo Artigo completo....

- Non teño nin idea de nada diso, son só un barqueiro ignorante - falou humillado o pobre home.
- Pois, amigo, ¡un home sen cultura é coma se perdese a metade da súa vida!
Instantes despois, a barca, arrastrada pola corrente, foi dar cunhas rocas que provocaron unha gran vía de auga. O barqueiro preguntou ó seu pasaxeiro:
- Señor, ¿sabe vostede nadar?
- Non - respondeu.
- Entón témome que vai perder toda a súa vida.

(Non coñezo o nome do autor, supoño que será anónimo)


--------------------COMENTARIO DE ALVARIÑO-----------------------------

Está moi ben este conto oriental, ou será unha fábula, non, fábula non é porque nas fábulas creo que os animais falaban, ó mellor é unha parábola, non sei, nunca me aclaro. Da igual o nome do relato, que eu non quero parecerme ó erudito ese do conto. De paso aproveito para dicir que me dan noxo todos os que se creen mellores porque teren un título, do que sexa, si, coma se a posesión dun título dera dereito a mirar por riba do ombro os demais. Sei do que estou a falar, estou lembrando unha conversa, acabo de lembrar outra, pois..., non me importaría esquecer este tipo de diálogos, quero dicir, se botamos a porcallada no caldeiro do lixo, non sei qué fan certos recordos ocupando espacio nas miñas neuronas. En fin, hai moito veleno por ahí, algúns e algunhas, se, por casualidade, un día, por exemplo, cuspindo flema, se morden na lingua inda han de morrer, e se non morren de morte morrida, que tamén hai morte matada, pero este non sería o caso que non estamos perante un homicidio, pois, ó que iba, se non morren o menos grave que lles pode pasar é que lles de un shok anafiláctico. É o que teñen as víboras, veleno. Agora que o penso, o relato ten moralexa, claro, entón é unha fábula, ¿non? Non lembro se a moralexa é propia das fábulas como a lúa da noite, ou se pode haber relatos que teñan moralexa pero non se chamen fábulas, non sei... aínda me queda moito que aprender, menos mal.

---

RELATO ENVIADO E COMENTADO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica