** Unha tarde de touros.....(Relato Recomendado)

É o que hai que facer. Farase e listo. Xa está. Agora toca asimilar as consecuencias. Así non se podía seguir, qué sentido tiña, ningún. Canseime. Que non pode ser, pois que non sexa. A “zorrilla” está feliz. El… é máis falso que unha moeda de lata. Vou seguir a corrida desde os tendidos. A tarde preséntase aburrida, toureiros malos, gando pior. Míraa como aplaude, esaxerada, dando a nota. Non é que me rendira, simpremente, voume. Un quere tardes de gloria e a outra quere un maridiño. Todos felices. El é un triunfador. Ten pouco talento, pero a mediocridade tamén se cotiza ben nestes tempos...... Ve-lo Artigo completo....



So quixera olvidarme de todo, pasar directamente á indiferencia máis absoluta. Alí, nun territorio onde habitamos os indiferentes, vivía sen sobresaltos. O traballo, o deporte, nin grandes penas, nin grandes alegrías, moita vida social, eso sí. Viña a Madrid un par de veces ó mes. Unha noite, no Buddha, presentáronmo. Tanta hipocresía repúgname. Non é o meu mundo. Eu vivo nun lugar onde cada cousa ten o seu nome. Istos son un merdentos con aires de señorío. Nada de nada, aínda levan os zapatos suxos.

O clarín anuncia cambio de tercio. É sorprendente a rapidez coa que se collen hábitos novos. Agora toca o que toca, “creced y multiplicaos, y, de paso, cerrad unas cuantas bocas”. O toureiro móvese na area cunha chulería calculada, semblante serio e andares de macho. Qué decepción!!. Cómo puede anunciar o seu compromiso?, cómo pode?. Fun tan feliz nos seus brazos, fun tan feliz no seu corpo. Casi non mo creo.

Vai entrar a matar, confesoume que neste momento da faena sente pánico. Este é o instante definitivo, cando o toureiro empuña a espada de aceiro significa que alguén vai morrer, aquí non pode haber dúibidas. Fai falta unha boa estocada que derribe ó touro, se non lle sae á primeira porase nervioso. Se de el dependera non mataría ó animal, e non sería para facerlle un favor á ministra Narbona.

Teño que largarme xa. Os primeiros pasos xa están dados, e detrás dos primeiros virán os segundos. Isto acabouse, xa non haberá máis encontros furtivos. Necesito saír de aquí cun pouco de dignidade. Quero fuxir sen que se note que corro. Pero sí, corro, vou ó galope. Vou reventar ó cabalo. O mesmo que aquela tarde en Sanlúcar de Barrameda.
-¡Roberto, Roberto vas reventar ó cabalo!
Aquel día sentíame o home máis feliz da terra.

----------------------------------------------------------------------------------
Relato remitido por: Roberto Andrade
Debutante en A Lareira Máxica
(Foi enviado en castelán e traducido ó galego polo administrador)

** A Frase Máxica........(A primeira deste 2007)

"Moitas persoas pérdense as pequenas alegrías mentras esperan a gran felicidade" (Pearl S. Buck)


-----------------------------------------------------
Frase remitida por: MARÍA
Colaboradora VIP de A Lareira Máxica

** ...E volta a empezar.....Oda ó number ONE

1 de xaneiro de 2007. Ou 01-01-07 data que lembra a cando sintonizamos por vez primeira un aparello electrónico. Cada vez que facemos esta operación partimos dun 01-01 se ben o ano varía. Pois xa estamos no primeiro de ano, día na que os manueles e manuelas celebran ó seu santo, día no que na televisión se fala outro ano máis dos saltos de esquí, un deporte que é a estrela do panorama deportivo a falta de noticias noutras disciplinas máis populares e populosas das que tanto se fala a cotío. (Un inciso: o esmorguista da foto non son eu, que conste, eh!!!!! ¿quen será, entón?).

O 1 de xaneiro, ese día que nos marcamos para empezar a facer todo aquilo que prometemos con firme propósito de cara ó novo ano: deixar de fumar,.....Que logo caeremos na conta de que foi un simple anhelo irrealizado, ou realizado nalgúns casos...

Primeiro de ano, resaca dunha noitevella na que está permitido deitarse de día, e que parece mal visto facer o contrario. Hai que disfrutar esa noite por imperativo case legal -Cando se pode pasar mellor calquera outro día do ano-.


Principio dun mes no que os reis magos se amosan como o perfecto colofón dun nadal que chegará un ano máis ó seu fin.

Efeméride que sirve de antesala das tan agardadas rebaixas de xaneiro.......

Día 1, día no que a media mañán case non ves a ninguén pola rúa......

Unha data na que sempre vemos pola t.v. que nalgún punto do país ou do planeta alguén desafía ó endiosado frío para pegarse un chapuzón nun conxelado mar ou río.....Todo sexa por saír pola caixa tonta....

Estreo de mes e de ano, no que non hai xornais á venda porque o día anterior (Como sucede en Noiteboa e en Venres Santo) as redacción tómanse un merecidísimo descanso.... Iso si, o día 1 toca traballar nesas mesmas redaccións para que ó día seguinte os kioskos poidan surtir de delgadiño diarios ós ávidos lectores....Todo o bo se acaba ou que mellor que empezar traballando o ano (según se mire)



1, a cifra do inicio de toda conta, e máis se concide co número dun día e do número dun mes.......E con el de seguida empezaremos a escoitar o primeiro nacemento do ano, o primeiro partido do ano, a primeira festa do ano, o primeiro día de traballo, a primeira fin de semana, @ primeir@......

Isto e moitas cousas máis suceden tal día como hoxe tódolos anos......Seguramente me olvidei de moitas cousas ou feitos que acontecen nesta data, polo que vos animo a que o completedes -ó voso gusto- cun simple comentario deste artigo, O PRIMEIRO NESTE NOVO ANO DA LAREIRA. Un día no que este blog cumpre 8 MESES. Xa falta menos para chegar ó ano de vida nº 1.

.....E isto non é a serie NUMBERS, pero si pretende ser unha ODA ó number ONE, máis coñecido como 1, porque o 1 significa algo novo, ilusións, desexos, o principio de algo fermoso (aínda que non sempre, xa o sei), esperanzas,......

---

UN ARTIGO ESCRITO POR: Julio Torres

---

** Adeus 2006, adeus!!!! > 2007 Benvido sexas!!!

Nas últimas horas dun ano que consume as súas últimas horas, véñenme a mente moitas cousas vividas. Unhas boas e outras malas. O 2006 deixoume cousas dos dous estilos. Pero hai que ver a botella media chea, ou procuralo cando menos. Por iso tentarei lembrarme do ano que agora finaliza como aquel no que xurdiron cousas das que me sinto moir orgulloso. Entre elas, como non, a creación de A Lareira Máxica, que levou parella coñecer personas amigas e coas que é todo un placer te-las aí e conversar con elas. Poida que non sexan tantas como desexara as que colaboran asiduamente, pero prefiro poucas e boas. Unha vez máis, GRACIAS por quentar o lume desta modesta lareira, e GRACIAS pola vosa amizade. De todo corazón!!!.

Agardo que no ano que principia dentro de pouquiñas horas sexa o mellor ano dos vividos por tod@s ata o momento. E que esta Lareira Máxica me permita seguir dando renda solta a unha actividade que me gusta moita: a da publicar artigos, xunto coa de gozar coa vosa compaña e axuda.

Deséxovos un moi feliz 2007 no que se vexan cumpridos todos, ou cando menos a meirande parte dos vosos desexos!!!!!

P.D.: O novo ano traerá máis cambios na Lareira. Un deles nos vindeiros días, ou iso espero.