sábado, 7 de outubro de 2006

** "Un home de verdade...

Hoxe alareiramaxica tráevos un artigo de opinión extraída do xornal gratuíto METRO, e publicado o pasado xoves día 5 de octubre. Firmado pola xornalista Inma Sust, considero que pode dar moito xogo para que opinedes e o comentedes. Creo que, sobre todo, as mulleres deberían dar a súa opinión. ¿Opinades todas o mesmo que Inma Sust? ¿Que opinión tedes vos? ¿Que clase de home é o que queredes vos?. O artigo está feito en castelán e aínda que é algo longo vai reproducido textualmente.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------LA COLUMNA
UN HOMBRE DE VERDAD

"Los hombres del siglo XXI son iguales que nosotras,las mujeres"
IMMA SUST,
PERIODISTA



Hola, me llamo Imma y quiero un hombre de verdad.
A mis 32 años ya me he cansado de esperar al príncipe
azul y, una vez asumido eso, me doy cuenta de que los
hombres de verdad ya no existen. Ahora, el hombre del
siglo XXI es como nosotras, las mujeres, igualitos pero
con pene.
De hecho, son peores. ¡Usan nuestras cremas, se depilan,
tienen más ropa en el armario, van al club cuatro
horas al día y son sensibles! Yo no quiero un hombre
sensible, quiero un hombre que me abra la puerta del coche,
me defienda si entra un ladrón en mi casa, sepa conducir
y no llore viendo Los puentes de Madison. ¿Pero cómo
encontrar a ese hombre?
Yo ya no distingo a los metrosexuales de los homosexuales
o los heterosexuales. Antes eramas fácil. Un
hombre llevaba un pendiente y estaba claro, era gay.
Ahora tienes que hacerle un test
para descubrir de qué palo va. El
último hombre con el que he ligado
pasa más horas en la peluquería
que yo, se pinta las uñas, se gasta
un pastón en ropa de marca y es un
narcisista de narices.
Pero lo peor viene a la hora de cenar.
No se limita a limpiar los
platos o recoger la mesa como haría
cualquier hombre normal. No.
Cada día, entra enmi cocina, lo ordena
todo a su manera y decide
por mí qué es lo que tengo que comer.
Y no estoy hablando de unos
macarrones y un bistec a la plancha.
¡Qué va! Cocina cosas raras
que no sabía ni que existían, como
el tofu.
Pero el otro día pasó algo con lo que una no puede luchar.
Le pedí que me ayudara a colgar un cuadro y resulta
¡que no sabía hacerlo! En aquel momentome di
cuenta de que aquella relación no iba a llegar a ningún
lado.
¿Pero que está pasando? Si un hombre ya no puede colgar
un cuadro o cambiar una rueda del coche, ¿de qué
narices te sirve? Para esome voy a vivir con una amiga.
Porque no nos engañemos, desde que existen esas cosas
que vibran, ¿para qué necesitamos a un hombre si no
puede ni montarte una mesa del Ikea? Es desesperante.
Cuánto daño ha hecho David Beckam al mundomasculino
en general. Yo sólo quiero un hombre de verdad, que
vea el fútbol a la hora de cenar y me deje en paz.
--------------------------------FIN-------------------------

Bueno, xa non tedes disculpa para opinar...
Carpe Diem

xoves, 5 de outubro de 2006

** Porque aínda somos moi Novos....

Coñecinos no ano 1988. Nunca pensei que me fosen deixar tan profunda pegada…Nunca, pero foron pasando os anos, e a súa ausencia, os bos momentos vividos, todo o que me fixeran rir estaban aí. Non se esvaeceran no lúgubre e indiferente baúl dos olvidos. Non. Hoxe, 18 anos despois (como pasa o tempo…) voltaron. Están igual que a última vez que os vin. Iso si, as súas voces cambiaron. A pesar de que nos tratan de convencer que son as súas voces orixinais, algunha, polo menos, non o é. Ademias, agora falar ese “galego normativo” tan insulso e lonxano do pobo que realmente fale o auténtico galego de Galicia. Non esoutro galego de laboratorio..Os novos voltaron. A mítica serie inglesa foi reposta pola TVG. Sabia decisión…..

SÍ, sabia decisión a pesar de que para todo hai unha época. Mike (o empresario cabr--), Neill (o hippie), Rick (o anarquista de pacotilla) e Vyvyan (o punki) eran os protagonista. Residian xuntos nun piso alquilado e pelexaban seguido porque as súas personalidades eran encontradas. Aínda así, eran entrañables e durantes os 30 minutos que duraba a ficción ríaste ben. Tiña lugar na Inglaterra gobernada por Margaret Tatcher e facía as súas críticas veladas (ou incluso sen velar….).

A TVG sucumbiu á petición dos numerosos internautas que pedían a berros a súa reposición. A canle autonómicos accedeu ás súas peticións e comprou de novo os dereitos da serie inglesa, tal e como afirmaron desde a TVG ós medios de comunicación.

Lía o outro día nun xornal unha opinión sobre a volta desta serie. Comentaba o seu redactor que a serie lle gustara cando a vira, pero que era un tremendo erro voltar a pola denovos, xa que a situación política na que se enmarcaba cambiara totalmente e, ademais, para os que a viran –como el- suporía desmitificar a lembranza da serie. Argumentaba algo asó como que non se debe voltar ó pasado aínda cando sexa para recuperar gratos recordos.

Persoalmente, en parte ten algo de razón a situación política é distitna., Pero como a min nunca me gustaron os políticos dáme exatamente igual. Sobre o que é un risco de voltar a ver unha serie moi querida e ver que 18 anos despois que non era tan boa como nos pareceu daquela, pois si que é un risco e seguro que non nos gustara tanto. É certo, pero non menos certo é que ós que a vimos daquela nos congratulará ver novamente a Mike, Neil, Vyvyan e Rick e rirse coas súas tramas (ás veces estrambóticas), Quizás os que vexan por primeira vez non lles cautive ó que os que a viron hai 18 anos, porque a tv de hoxe é distinta….Pero aínda así ten o seu aquél.


Por último, sobre o de que non é aconsellable voltar ós bos momentos do pasado porque é algo pasado aínda que fose bo, para nada estou dacordo. Non se trata de vivir sempre do pasado, pero ¿Por qué non voltar á lembrar cousas boas do pasado de vez en cando? Xa suficientes cousas malas pasan, como para permitirnos o luxo de non acordarnos das boas…Por riba, estamos a falar dunha serie de ficción…Que trabucado estaba o redactor, parececía que non quixese lembrar….!!!! Pero, aínda que non comparto todo o que di, respétoo, faltaba máis.

A min non me borrou a imaxe boa da serie. É verdade que a tiña moi mitificada, e non sexa para tanto, pero é divertida e entretida. Tamén se debe ter presente que é unha serie antiga e que os medios eran outros. Pero ¿acaso unha película antiga boa se nos gustou moito non a vemos varias veces???Entón???

Para os que nunca vístedes a serie, o día eleixido pola TVG para vela son os domingos ás 12 da noite. Mala hora, pero tampouco demasiado mala. Botan dous capítulos. Empezaron a emitilos o domingo 24 de setembro. Ese día descoñecía a súa reposición. Este últmo domingo botaron outros dous. En total consta de 12 capítulos….

Xa vos adianto que deberon de ter que pór infinidade de decorados, porque a cada pouco os protagonistas rompían na ficción a casa ós poucos….Menudo era Vyvyan!!!!!
Se as paredes fosen de verdad, tería roto a cabeza, as cervicais…..logo dos seus cabezazos “punkeiros”….

Amais, a serie faime lembrar toda unha época de incipiente adolescencia….Pero iso é outro tema…

Agora gustaríame que désedes a vosa opinión sobre OS NOVOS: ¿gustouvos? ¿gústavos? ¿Qué faciades no 88 cando a botaron na TVG por primeira vez? ¿Qué recordos ou lembranzas vos trae?, etc. O que vos poida suxerir, en definitiva.

Sexas benvidos de novo "OS NOVOS" e gracias á TVG por repoñer unha serie que nos fixo rir a tod@s hai xa 18 anos...

Carpe Diem

mércores, 4 de outubro de 2006

** PETICIÓN DE COLABORACIÓN NA PÁXINA

Sen ánimo de ser pesado, gustariame que participarades na páxina. Se vos custa escribir artigos e envialos á lareiramaxica@hotmail.com para que volo publique (co voso nome, claro está), polo menos facede un mínimo comentario dos artigos que publico. Vale unha liña. Podedes criticalo, indicar cal é a vosa opinón sobre o tema tratado, se vos fai lembrar algo, se é algo pasado: que facíades cando aconteceu o feito tratado...En definitiva comentar algo relacionado co artigo. Valen 5 ou 6 palabras. Non pido moito, creo. O que pretendo é que a xente lle dea máis color á páxina en canto á particípación dentro do apartado de artigos.

Ah!!! para facer comentarios, non tedes que enviarmos á lareiramaxica@hotmail.com (o mail so é para publicar artigos vosos ou suxerencias para mellorar o blog ou outras cousas xerais). Para os comentarios, chega con clickar ó final do artigo onde di "--opinións sobre o artigo + tamén podes dar a túa". so tedes que pór o nome (ou non), facer o comentario (sin extensión mínima)e darlle a enviar. NON TEDES PORQUE FIRMAR O COMENTARIO. PODE SER ANONIMO. Acéptanse todo tipo de opinións, agás que conteñan insultos ofensivos.

luns, 2 de outubro de 2006

** Resumo dun fin de semana deportivo


Para @s que, por calquera motivo, non puidéstedes seguir o que acontecer nos Deportes esta fin de semana, aí vai o máis destacado que aconteceu:

*** FÚTBOL
- O F.C.Barcelona e o Valencia colideran a Liga de Fútbol en 1ª Divísión, logo das súas respectivas ante o Athletic de Bilbao (victoria en San Mamés por 1 a 3) e Nástic de Tarragona (4-o en Mestalla).
- R.Madrid e Atlético de Madrid empataron a uns nun derbi madrileño que se puido levar o equipo roxiblanco se Agüieron nos compases finais marca unha clara oportunidade de gol
- O Celta so puido empatar a 1 co Rácing de Santanter, namentres que o Deportivo gañoulle en Riazor á Real Sociedad por 2-0

*** FÓRMULA 1
Michael Shumacher gañou no Gran Premio de China e pasa a encabezar á clasificación do Mundial, logo de que Fernando Alons entrara 2ª e tivera problemas cos neumáticos e, ademais, tardaran case 20 segundos na segunda parada en boxes por culpa dunha torca (de novo).

*** BALONCESTO
Principiou a Liga ACB. Gañaron tódolos grandes, agás o Unicaja que caeu vapuleado de 29 puntos polo Real Madrid e o Barcelona que caeu de 8 puntos, contra todo pronóstico, co Etosa Alicante.