** Humor gráfico para empezar ben a semana

** A voltas co galego

Creo que unha das finalidades que debe ter a TVG é a difusión da nosa lingua e da nosa cultura. Tamén penso que na TVG, moitas veces, fálase un galego demasiado académico e artificioso, onde fenómenos como a gheada ou o seísmo non teñen cabida, cando son rasgos característicos da nosa lingua oral. Outras veces, nos medios, fálase en galego pero nin sequera coa entoación propia do galego, ou non se diferencian correctamente ás vocais abertas das pechadas. É un galego de laboratorio que resulta moi falso. Non sei como será a formación en lingua galega que reciben os xornalistas e os presentadores da TVG, posiblemente debería mellorarse.

Xa me estou liando, coma sempre, así é todo vou contar unha anécdota: miña avoa, que morreu con case 90 anos e falou galego falante durante toda a súa vida, dicía que non entendía a Televisión Galega e sempre me pedía que lle cambiara de cadea. Non chocheaba, simplemente prefería ó castelán fronte a aquel galego “raro”.

Non se pode xeralizar, mais un día coincidín cun dos conductores do telexornal no Corte Inglés de Santiago e faloulle en castelán ó peixeiro. Outro caso que me chocou foi o dunha presentadora moi coñecida da galega que me atopei nunha cafetería.

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]

Estaba a falar castelán, o sea... o sea..., matándose por imitar ó acento pijo madrileño mentres que o seu interlocutor lle contestaba en galego. ¿Qué pasa? Que o galego non é o catalán. En Cataluña existe un forte sentimento de orgullo con respecto ó catalán. O catalán é para os cataláns a súa lingua propia. En Galicia non pasa eso, non existe esa identificación de todos os galegos co galego. Moita xente soamente usa o galego en determinados medios de comunicación porque é a súa obriga e logo na vida privada prefire o castelán. ¿Pódese impoñer o uso dunha lingua a unha colectividade? Rotundamente, non. Eso xa o fixo Franco despois de gañar a guerra.

¿É unha lingua mellor que outra? Rotundamente, non. Neste noso país, inda quedan moit@s papanatas, algúns deles nin sequera remataron o bacharelato, que pensan o contrario. Por exemplo, hainos que despois de seren galego falantes toda a vida, ós trinta e tantos empezan a falarlle castelán ós fillos coa escusa de que os mandan a colexios de Santiago, tan públicos coma o colexio público do concello no que vivo, que é limítrofe co de Santiago. Algo está claro, seguen a pensar que o idioma da cidade é o castelán. Outras persoas identifican unha opción política co uso do castelán e rexeitan o galego. ¿Por qué o farán? Pois sen ser eu Freud, penso que é porque seguen acomplexados . No fondo, seguen a pensar o de sempre, o mesmo que lle inculcaron na escola dos anos cincuenta a meus pais, que “falar castelán é falar ben”. Eso si que me fastidia, eses puñeteros complexos. Paréceme ben que cadaquén decida libremente, pero eso si, en plenas condicións de igualdade. O galego forma parte da noso patrimonio cultural, é unha riqueza, nunca un idioma de segunda.

---

ARTIGO-OPINIÓN REALIZADO POR: Alvariño
Gran colaborador de A Lareira Máxica

** O telexornal de Galicia TV en castelán!!!!!!!!!!!!!!!!!

Onte pola noite estaba vendo a canle dixital da galega. En principio está destinado para Galicia TV América. Chamoume sobremaneira a atención que o telexornal das 00:30 vai en......castellano. Sí, o presentador Manuel Torrente falando en castelán. Ver para crer. Descoñezo se é algo que se ven facendo desde hai tempo. Dáme que sí. Non o entendo. Eu cría que o obxectivo principal da CRTVG era a difusión e potenciación do idioma galego. Entón, ¿por que un telexornal nocturno en castelán? A maior abondamento, o resto da programación é en galego.

A miña opinión é que debería este telexornal debería emitirse en galego. Sí, xa sei que vai para os países de fala hispana de América, pero se o obxectivo é potenciar o idioma, coido que así non se consigue. Se o que pretenden é informar do que acontece en Galicia e España, para iso xa teñen a canlde de TVE-Internacional.

Por certo, oxalá que o galego que se fale alí se identificase co que fala o pobo e non fose tan artificial. Será normativo, pero so eles e os lingüistas o falan.

Doutro lado, creo que xa é hora de que tódolos anuncios da TVG se emitan en galego. Sí, xa sei que depende da vontade dos anunciantes, pero a estas alturas e, logo de máis de vinte anos de TVG, xa é hora.

Non quero malentendidos: son galego falante, aínda que son partidario do bilingüismo (para mostra: A Lareira Máxica, que admite artigos en galego e en castelán). Nembargantes, neste caso creo que se ó fin principal dunha televisión é a difusión do noso idioma, creo que se debe falar so en galego na radio e televisión galega. Outra cousa é o idioma que se poida empregar no mundo da educación ou noutras institucións. Aí estou a favor do bilingüismo.

¿Vós que pensades de todo isto?

---

UN ARTIGO-OPINIÓN ELABORADO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** O clube das adiviñas.....¿Un poema de?

A ver quen é capaz de acertar a adiviña poemaria de hoxe. Está algo difícil pero non imposible. Debedes acertar nome do poeta e do poema. Unha pensa que ninguén o vai acertar, namentres o Julio di que antes de mañán sábado teremo-la solución de mans dalgún lector ou lectora. A ver quen gañan se o Julio ou eu.



.................................................................................................................................

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.

Escribir, por ejemplo: “La noche está estrellada ,
Y tiritan, azules, los astros a lo lejos”.

El viento de la noche gira en el cielo y canta.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Yo la quise, y a veces ella también me quiso.

En las noches como esta la tuve entre mis brazos.
La besé tantas veces bajo el cielo infinito.

Ella me quiso, a veces yo también la quería.
Como no haber amado sus grandes ojos fijos.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido.

Oír la noche inmensa. más inmensa sin ella.
Y el verso cae al alma como el pasto al rocío.

Qué importa que mi amor no pudiera guardarla.
La noche está estrellada y ella no está conmigo.

Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos.
Mi alma no se contenta con haberla perdido.

Como para acercarla, mi mirada la busca.
Mi corazón la busca, y ella no está conmigo.

La misma noche que hace blanquear los mismos árboles.
Nosotros los de entonces ya no somos los mismos.

Ya no la quiero, es cierto, pero cuanto la quise.
Mi voz buscaba el viento para tocar su oído.

De otro. Será de otro. Como antes de mis besos.
Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos.

---

POEMA REMITIDO POR: María
Gran Colaboradora de A Lareira Máxica