xoves, 5 de abril de 2007
mércores, 4 de abril de 2007
** O libro de tódolos libros
Fai uns días lía no meu xornal habitual unha recesión literaria sobre un libro que podería ser calificado como “o libro dos libros”. Trátase de “1001 libros que hai que ler. Relatos e historias de tódolos tempos”.
O certo é que o artigo atraíame porque unha das miñas maiores pasións é a lectura. Así que prestei atención e logo informeime máis sobre o libro en cuestión. Sentía unha curiosidade raiando no morboso por ver que libros nos recomendaba aquel señor.
Era de esperar unha lista moi subxectiva. Evidentemente o que para uns pode ser de imprescindible lectura, para outros pode ser unha auténtica basura e ó fin e ó cabo, do que se trata cando un lee un libro é de pasalo ben mentras o les, de entreterte, por encima de que poidas aprender moito, pouco ou nada coa súa lectura. Pero aínda así, varias cousas me chamaron a atención.
...--->Ve-lo Artigo completo....
A primeira de todas, o feito de que entre os máis de 1000 libros recomendados, non apareza ningún de poesía, teatro etc, só narrativa.
Para continuar coa lista de incoherencias, outro aspecto sobresae por encima de tódolos demáis. Os responsables da selección son anglosaxóns, por tanto, como comprenderedes, había que barrer para a casa, e como non, a gran maioría dos autores recomendados son ingleses ou americanos. Co cal, unha servidora podería decír que, ademáis de ser unha gran lectora, é unha boísima seleccionadora de títulos segundo o parecer destes señores, porque lín moitos dos libros que eles recomendan. Claro que o conto ten truco. Moitos de vós non o saberedes, pero outros sí e cando unha é filóloga ten a obriga de coñecer moitas desas obras, se para máis inri a túa especialidade é a inglesa ................ que vos vou contar.
Queredes máis “anécdotas” divertidas? Pois veredes, sorprendeume ver que entre tan distinguidos señores/as estaba o noso Javier Marías co seu “Corazón tan blanco” ou unha obra que no seu momento me encantou: “Como Agua para Chocolate” de Laura Esquivel.
Decía tamén o meu xornal que na lista aparecían 14 obras galegas, algunhas delas “A Colmena” de Cela, varias de Alvaro Cunqueiro e Valle-Inclán (que vale que o autor sexa galego pero tanto como consideralas obras galegas .......... non sei eu, habería moito que dicir), “Un millón de Vacas” de Manolo Rivas, otra de Suso de Toro etc.. Curiosamente non aparecía nin Rosalía de Castro nin, por exemplo, Pondal. En calquera caso, na lista orixinal eu non atopei nin ós últimos nen sequera ós primeiros.
Outra das grandes críticas á lista é o feito de que non aparecen nin “A Íliada” nin “A Odisea”.
E para rematar, gustaríame, xa que a cousa vai de literatura, compartir con vós algunhas das obras que, de elaborar algún día a miña listaxe persoal de libros de lectura imprescindible antes de deixar este mundo, formarían parte dela. A ver que opinades vós. Preguntaríavos polo voso libro preferido pero se vos acontece como a min seguro que decantarvos só por un sería difícil , por tanto tamén podedes compartir con nós o voso listado. Este é o meu:
- “El Ruido y la Furia” de William Faulkner.
- “Drácula” de B. Stoker.
- “El Nombre de la Rosa” de U. Eco.
- “Cien Años de Soledad” ou “El Amor en los Tiempos del Cólera” de García Márquez.
- “La Casa de los Espíritus” de I. Allende.
- “Alicia en el País de las Maravillas” de Lewis Carroll.
- “Rojo y Negro” de Stendhal.
- “Crimen y Castigo” de Dowstoyewski.
- “Las Uvas de la Ira” de Steinbeck.
- “El Viejo y el Mar” de Hemingway.
- “Veinte Poemas de Amor y 1 Canción Desesperada” de Neruda.
- “El Perfume” de P Suskind.
E moitísimos máis sobre todo tamén americanos e ingleses, pero tampouco é cuestión de aburrirvos. Espero as vosas recomendacións!!!
ARTIGO ELABORADO POR: María
Gran colaboradora de A Lareira Máxica
Posted by Julio Torres 1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS colaboracións MARÍA , O Recuncho Literario , opinión
** A Frase Máxica......A vida vista por Shakespeare
"A vida non é máis que unha sombra... Unha historia narrada por un necio, chea de ruido e furia, que nada significa"
William Shakespeare na súa obra Macbeth (frase a partir da cal William Faulkner escribiu El ruido y la furia)
Posted by Julio Torres 1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS frases máxicas
martes, 3 de abril de 2007
** Que rabia da cando....!!! (Crónicas hospitalarias)
Qué rabia me dan esas personas que aparcan a sus mayores en el hospital y los dejan allí, a su suerte. Qué rabia me dan esos señores de última hora que se engalanan para visitar a sus familiares y no sé muy bien cómo se las arreglan para no coincidir jamás con la hora del desayuno, de la comida, de la merienda o de la cena. Es casualidad, claro. Es mejor desaparecer, por lo menos, más cómodo. Para qué molestarse si las enfermeras ya están pendientes de todo y los acompañantes de las otros enfermos ayudan. Mira que bien, y no es que me cueste tanto ayudar, no me cuesta nada, pero me da rabia. Cría cuervos y te comerán los ojos.
Las personas mayores son mi debilidad, y pienso que ya es hora de que se empiece a desvelar el maltrato psicológico al que tienen que estar sometidos muchos de nuestros mayores.
...Ve-lo Artigo completo....
Lo más curioso es que, solitos como están, cuando pueden aprovechan para contar lo bien colocados que están sus hijos y sus nietos. Es lo que hace la señora que ocupa la cama 1 de la habitación de mi madre. Tiene ochenta y tantos años, una cadera mal y un parkinson bastante avanzado que no le permite usar los cubiertos. Da igual, hoy no hubo quien viniera a darle la merienda. Hoy es domingo y la mayoría de la gente no trabaja. Ya se sabe, hay que aprovechar para dar una vuelta, claro, es normal.
La paciente de la cama 3 no es tan mayor y, aunque no me gusta calificar a las personas hoy lo voy a hacer, es una amargada. Su familia vive lejos y está sola toda la semana. Hoy, hubo un momento en que vinieron a visitarla 6 personas, todas juntas. Realmente no la visitaron, hablaron de sus cosas, lo mismo que si hubiesen quedado en una cafetería. La señora estaba sentada en la butaca y no iba con ella la conversación. Así que se quede sola se encerrará en si misma y no nos dirigirá la palabra a los demás. Sin embargo, a las enfermeras y a las auxiliares les habla como una déspota, es decir, no tiene ninguna dificultad para articular el lenguaje y además le gusta usar un tono elevado. 
El primer díale dije que cuando necesitara algo que me lo pidiese y me dio un “gracias” por el medio de los dientes. Bueno, ella se lo pierde. No soy psiquiatra ni psicólogo, yo no puedo hacerle terapia ni puedo traerle a su familia, pero sí que le podría hacer compañía. Cuánta soledad. Lo mejor que me ha pasado es que me he hecho amiga de un chico parapléjico y hoy me ha presentado a su novia. Vaya suerte tiene, madurito como es, 40 años, se ha ligado a una chica guapa, agradable y que no debe pasar de los 20. La chica me ha caído muy bien, está llena de frescura. El también me parece buena gente. Me han contado que se han conocido en el hospital. Me alegro por ellos. Me alegro de que la primavera siga alterando la sangre de la gente, también aquí. Ah, mi madre evoluciona favorablemente.
QUE RABIA FEITO POR: Mariam
Gran Colaboradora de A Lareira Máxica
Posted by Julio Torres 2 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS colaboracións mariaM , que rabia da cando.......



