......E mañán en A Lareira Máxica........>>>>

.....Mañán poderemos saber como continúa o relato "Sonos bonitos e inconfesables". ¿Cómo continuará? Non o perdas, porque te arrepentirías despois....

** Unha gran comunidade.....onde hai de todo

Non, non vos vou falar das comunidades autónomas (a lareira máxica non é un blog político), nin tampouco de comunidades raras. Non. Hoxe quero unha breve referencia ó fenómeno blog. Un fenómeno que cada día crece máis. O venres lía en La Voz de Galicia o artigo " Blogs, unha revolución silenciosa". Nel dase conta do incesante incremento de blogs de todo tipo no gran océano que é INTERNET, ó mesmo tempo que se fai unha relación dos máis recoñecidos e premiados este ano. Algunhas están ben, pero podería haber outras moitas que, sin ter premios, están moi ben. Todo é cuestión de navegar polo mar de mares virtual e atopar as que che gustan.
Se buscades un pouco en internet atoparedes blogs de todo tipo, moitos... Ve-lo Artigo completo....
especializados en variados temas: actualidade, deportes, humor, vídeos, fotos, música, opinión, ciencia, tecnoloxía, cultura, blogs persoais, e un largo etc. O que vos escribe creou A Lareira Máxica o 1 de maio de 2006, pero nin fun o primeiro en crealo nin tampouco o último. A Lareira Máxica é un blog de opinión de temática mixta, no que se recolle un pouco de todo, como xa sabedes. E que tenta incluir enlaces interesantes, e música (en formato vídeo ou online).

O éxito de cada blog depende sempre dos seus lectores pero, independientemente diso, os blogs son un medio perfecto para escribir do que nos apetece e, incluso, xogar a ser xornalistas. Ou selos. De todo hai.

E ti, ¿anímaste a ter un blog propio?

______________________________________________________________________________________________
NOTA: Desde onte, A Lareira Máxica ten un logo propio no título, que se ven a sumar ó icono que tedes ó final da columna dos enlaces. Se tedes un blog, poderedes pór o icono da lareira (co lume ardendo) no voso, se copiades o texto que aparece no recadro. Doutro lado, a columna cambieina para a dereita. Agardo que vos guste o novo "look".

** Sonos bonitos e inconfesables

...Acabo de "censurar" un comentario na lareira máxica. E é que o seguinte artigo ...Foime remitido como un comentario do artigo que, sobre o sono, escribín onte. Dá gusto que che envíen este tipo de textos, tan fermosos e máis propios dunha escritora que dun modesto blog como a lareira máxica. Dígoo moi en serio....O relato curto que ides ler é, sinxelamente, bo, moi bo. Desprende un río de sentimentos e sonos, entrelazados entre sí, sin saber moi ben onde empezan uns e onde acaban outros....
Deixoume sen palabras cando o lin por primeira vez, e tíveno que ler 2 veces máis. Unha redacción intimista e depurada, que xoga cos recursos literarios e que tenta recrearnos visualmente o pensamento dunha persoa que vive namorada de... Ve-lo Artigo completo....

Na lareira máxica non é regra publicar ARTIGOS anónimos. Esta vez vou facer unha excepción, porque a beleza deste relato merece que sexa tratado como artigo e non como un simple comentario. Dado que me gusta que os artigos vaian firmados co nome real ou cun seudónimo ou ficticio, permítinme a licencia a chamarlle a esta nosa amiga: A ESCRITORA MÁXICA. Agardo que non lle disguste o nome (pódocho cambiar sen ningún problema). Iso si, a vindeira vez (agardo que haxa moitas máis) pon un seudónimo que che guste en troques de por un simple "anónimo" que soa impersoal e falto de sentimentos, que nada ten que ver co artigo. Non sei quen eres, pero observo que algunha vez tes cometado algo na lareira polo que deixas entrever e pásache o que a min....

Por certo, aproveito este tema para pedirvos, aídna que non é obrigatorio como nos artigos, que cando fagades un comentario tamén poñades cando menos un seudónimo e non "anónimo". Nesta vida non hai ningúen anónimo. Tod@s somos alguén, con virtudes e con defectos.

Se premedes "Ve-lo artigo completo" poderedes ler o fermoso relato "Sonos bonitos e inconfensables". Non vos arrepentiredes. Iso si, tras remata-la súa lectura, por favor, opinade sobre o relato desta talentosa escritora anónima. ¿Que vos pareceu? ¿bo ou malo? ¿que vos fixo lembrar? ¿que lectura se pode entresacar?, etc, etc, pero opinade, que non hai nada máis duro que a indiferencia....

Por certo, ¿cómo continúa o relato "escritora máxica"?¿Terá continuación? Ti decides. E moitas gracias polo artigo!!!


SONOS BONITOS E INCONFESABLES

Hay sueños que son, sencillamente, inconfesables. Sueños bonitos e inconfesables, bonito título. Hoy no tengo ganas de dejar mi alma al desnudo, estoy un poco enfadada, con todos, con casi todos. Estoy un poquito cansada. No os merecéis que os lo cuente, la mayoría de vosotros nunca decís nada. Me pregunto el motivo.

En mi mente tengo un sueño de esos, de los que casi no nos atrevemos a contar, la primera imagen de mi sueño son cuatro pies que bailan descalzos sobre una alfombra peluda, suena una melodía lenta, instrumental. Los conozco, sé quienes son. Me sorprende el sueño, no el contenido, sino los protagonistas. No me imaginaba que pudiese suceder. Casi no recordaba esta habitación, esta gran alfombra beige a los pies de la cama. Conozco el sitio, es una suite de un hotel. Fue allí. La suite consto entonces 20.000 pesetas, fue un regalo. Hace años que no vamos. El hospital, ya se sabe.
Ocupa muchas horas la gestión de un hospital privado, mi marido hace su vida en él. Es su mundo, solo le importan los resultados. A veces, no le reconozco, es un completo desconocido que tiene fijada su residencia en casa. Mi marido jamás ha movido un pie, no le interesaba nada que no fuese el dinero. Aquella noche no bailamos, ni la primera vez ni las otras. Yo, entonces, le quería. Supongo que él no me quiso nunca.

En la suite del Gran Hotel baila una pareja descalza sobre una alfombra peluda, están muy enamorados. Por la mañana voy al despacho, hoy tenemos que presentar un proyecto muy importante. Está todo preparado. La víspera le había dicho que se vistiera bien, nada de camisetas viejas ni pantalones gastados. Me ha hecho caso, se presenta impecable. Expone con entusiasmo y credibilidad. Está contento, una alegría contenida, bien disimulada. Hasta ahora no me había fijado en su altura. Es alto, andaluz con rasgos árabes innegables y sangre italiana, curiosa mezcla. Por la tarde le hago venir a mi despacho para revisar la agenda de la próxima semana. Casi sin darme cuenta le pregunto si le gusta bailar. “Quilla, soy de Sevilla”. Ahora, voy hacer como hacéis vosotros, ni una palabra. Os vais a quedar con la duda.
-----------------------------------------------------------------------------
RELATO REMITIDO POR: PILAR "A escritora máxica"
Debutante en A Lareira Máxica
-----------------------------------------------------------------------------

** sssss.......Silencio: "SE DUERME" !!!!!

Hoxe estou bastante cansado e teño un sono..... Aproveitando o tema en cuestión déuseme por buscar por internet algo sobre o sono. Chamoume a atención unha páxina ue fala dos sonos, do seu significado, de remedios contra o insomnio, entre outras cousas. Non sei se o da interpretación dos sonos é certo, ou que hai de científico nisto. Descoñézoo. Pero para os que vos pique a curiosidade, a web en cuestión é euroresidentes(click aquí).

Hai veces que soñamos cousas estrañas ou con persoas que so coñecemos de vista, ou nin iso. ¿Terá todo unha explicación? ¿será unicamente producto da nosa imaxinación, sen significar nada?. ¿POR QUÉ NON SEMPRE NOS ACORDAMOS DO QUE SOÑAMOS A NOITE ANTERIOR? ¿Cal será o motivo?...Un tema misterioso, si.

Por certo: ¿con que vos gusta soñar? ¿cal foi o sono máis bonito que tivéstedes? ¿Cal o peor? ¿cal o máis raro? ¿serán certas as interpretacións dos sonos ou é unha invención de algúen?.....