** Intrigas e misterios (e III).....¿Que foi de.....?

.........OS PROTAS DE.........BARRIO SÉSAMO

[NOTA: Facede clik no título do artigo para poder velo completo. Cousas da actualización de Blogger en xaneiro de 2007]


A serie de artigos que lle adiquei ó desaparecido programa infantil Barrio Sésamo chega hoxe ó seu fin. Antes de nada pedir disculpas porque o artigo de onte non se podía ler enteiro por un erro de blogger xa solventado. Dito o anterior nesta terceira e última entrega coñeceredes que fixeron os restantse persoas de Barrio Sésamo 2. Asemade falarei dos "muppets" (bonecos) da outra parte do programa: Epi, Blas, Coco, Gustavo.....Se queredes saber máis deles premede o botón de "Ve-lo artigo completo" e sairedes de dúbidas....


<> Ana: Era o personaxe que facía de estudiante en Barrio Sésamo e interpretado por Isabel Castro. En Barrio Sésamo cantou cancións que están na lembranza dos que por entón eramos uns nenos: "Pintar sin parar", "Son de mentira", "El eco" ou "Soy Ana", Tan so interviu na película francesa "Fado majeur et mineur" (1995) e hoxendía colabora no exitoso programa de humor de Cuatro e Canal + "Las noticias del Guiñol".

<> Julián: Era o kioskeiro de Barrio Sésamo. O seu personaxe era interpretado polo veterano actor de reparto José Riesgo. Tras participar na versión teatral do programa, retirouse, morrendo máis tarde.



<>Antonio (José Enrique Camacho), pai de Ruth e Roberto - os inseparabales amigos de Espinete- e dono da horchatería que rexentaba coa súa muller, adicouse ól teatro e fixo curtos papeis secundarios nas películas "El Lute, camina o revienta" (1987) e "Solo o en compañía de otros" (1991). Finou a principios dos anos 90.

<> Matilde: Intrerpretada pola actriz Mari Luz Olier, era a muller de Antonio no programa. Tabajado moito como actriz de dobraxe, sendo a voz de intérpretes como Laura Dern ("Un mundo perfecto", de1993), Stockard Channing ("Seis grados de separación", tamén do ano 1993), Joan Allen ("El crisol", de1996)), Blythe Danner (“Expediente: enfréntate al futuro”, de1998)) ou Kathy Baker (na serie "Pickett Fences"). Así mesmo, foi actriz invitada na serie "Hospital Central", de Tele 5.

<> Roberto: Era o fillo de Antonio e Matilde, irmán de Ruth, e amigo de Espinete, que foi interpretado por Roberto Mayor. Descoñécese o que fixo despois, se ben se sabe que non voltou a traballar como actor.

<> Ruth: A irmá de Roberto e tamén inseparabale amiga do ourizo Espinete. Doulle vida Ruth Sánchez Bueno, rebautizada no mundo artístico como Ruth Gabriel, filla de actores. Antes de saír nesta segunda etapa de Barrio Sésamo xa o fixera no espacio "La Cometa Blanca", lugar no que, como dixen, xa saíron algúns personaxes do futuro Barrio Sésamo (1983-87).

Ruth, actriz prometedora a mediados dos anos 90 después do seu éxito en 1994 con "Días contados" , película de Imanol Uribe, pola que obtivo un Goya á Mejor Actriz revelación, e na que tamén puidemos ver o afamado actor español Javier Bardem, así como outros como Carmelo Gómez ou Candela Peña.
Por desgracia, parece ser que non se cumpriu tódalas expectativas que, como actriz, se tiñan depositado con ela. Tivo papeles secundarios en películass como "99,9" (1997) ou "Besos de gato" (2003) , así como serie "Querido maestro", aínda que non acadou as expectativas que, como actriz, se tiñan con ela. Se queredes ver a súa filmografía como actriz clickade
aquí, e se queredes ler unha entrevista que lle fixeron aquí.


.....Pero Barrio Sésamo tiña, a parte do vida do barrio, unha segunda parte: a dos bonecos de trapo: Epi, Blas, Coco, a ran Gustavo, Triki, Trake, o Conde Drako, e outros moitos....
Gustavo era a ran mái dicharachera de Barrio Sésamo, namentres que Triki era o monstruo das galletas (En U.S.A. recentemente, e dada o problema da obesidade infantik, fíxose recentemente que Triki deixara as galletas, a súa “droga” e que constituía a única comida del). Coco aprendeunos a distinguir conceptos como: arriba/abaixo, lonxe/cerca, alto/baixo e outros moitos, axudado, e outras veces deleitábanos á lomos da súa Jaca Paca facendo de “Súper Coco”. Pero, sin dúbida, os bonecos que máis deron que falar foron os de Epi e Blas, que durmían nunha mesma habitación sen ser familiares….Moito se especulou se eran homosexuais ou se pretendía lanzar algunha mensaxe oculta, estremo desmentido polos creadores destes “muppets”….

Detrás destes bonecos, agochábanse as voces de varios dobradoes. Os habituais foron os que vos adxunto na seguinte relación de dobradores. Un deles, o habitual de Epi (José Martínez Blanco) e unha das fotos que vos puxen nas fotos que deron pé a este miniintriga lareleria. Era o que levaba sombreiro e o que algunha de vós chegoume a dicir que era ou parecía inglés….Pois non.
Noraboa, unha vez máis a María e mariam, as dúas únicas lareleiras que foron quen de resolver o misterio que se agochaba detrás das fotos.


ACTOR ORIXINAL ACTOR DE DOBRAXE
PERSONAXE
(VOZ) MARTÍNEZ BLANCO, JOSÉ
Epi
(VOZ) RAMÍREZ, SIMÓN
Blas
(VOZ) PIERI, FERNANDO
Gustavo
(VOZ) FRANQUELO, JAVIER
Triki
(VOZ) VIDRIALES, JOAQUÍN
Coco
(VOZ) TORCAL, SELICA
Peggy
(VOZ) DOTÚ, JAVIER
Bob
(VOZ) DE PENAGOS, RAFAEL
Conde Draco
(VOZ) MORENO, EDUARDO
Viejecito gruñón
(VOZ) SANCHIDRIÁN, JULIO
Viejecito gruñón
(VOZ) BALTANÁS, JOSÉ LUIS
Anciano en bar
(VOZ) CUESTA, JUAN MIGUEL
Epi (sustitución)
(VOZ) VARELA, LUIS
Bob (sustitución)
(VOZ) DOTÚ, JAVIER
Blas (sustitución)

A finais dos 90 Tve voltara a rescatar Barro Sésamo, pero sen Espinete & Company, e con outros novos personaxes. Non triunfou.
Máis recentemente, Antena 3 acaba de rescatar para a súa franxa matinal o programa, na que según se di por internet so saen os "muppets" e tampouco saen os míticos Don Pimpón, Espinete & company.

Sexa como fose Barrio Sésamo, concretamente o que din en chamar Barrio Sésamo 2, quedará para sempre no corazón nostálxico dos que un día fumos nenos pequenos. Esa lembranza ninguén nola podera borrar, porque os recordos bos permanecen conosco para sempre....

** Intrigas e misterios II:.....¿Que foi de.....?

.........OS PROTAS DE...BARRIO SÉSAMO

[NOTA: Facede clik no título do artigo para poder velo completo. Cousas da actualización de Blogger en xaneiro de 2007]


Comentábavos o domingo pasado que Barrio Sésamo marcou toda unha época, especialmente a versión "made in Espinete". No vídeo da introducción deste artigo podedes lembrar a cabeceira deste mítico programa infantil, na que saen Espinete e Don Pimpón. No interior do artigo atoparedes outros dous vídeos, un deles a parodia da entrada que acabades de ver. Está moi simpática e ata sae un cantante que antes era negro e agora branco....
Se seguides lendo descubriredes que foi dos protagonistas de Barrio Sésamo....


Deixémonos de introduccións e entremos en materia como se soe dicir. Imos por partes:

** Comencemos polos protas do Barrio Sésamo I (anos 1979 e 1980): A Galiña Caponato e o caracol PerezGil.
¿Que foi dos actores que lle daban vida a estos simpáticos animais falantes?. No tocante á Caponata, ésta a persoa que ocupaba as súas entranas e a interpretada era a actriz Emma Cohen, namentres que a PerezGil dáballe vida o actor Jesús Alcaide. Ambos continuaron interviron en series e películas (nas últimas xa ben actuando, xa ven como dobradores). Se premedes sobre os nomes destas dúa persoas saberes en cales participaron.
Por último, e a modo de curiosidade (constame que hai lareleiro "mu curiosos"), e para quen non o saiba, a Galiña Caponata, isto é, Emma Cohenn é a compañeira sentimental do gran actor español Fernando Fernán Gómez.

** Adentrémonos agora no que aconteceu cos protagonistas de Barrio Sésamo II, que discurriu entre os anos 1983 a 1987 (nos anos 81 e 82 non se emitiu como programa independente, senón integrado en "La Cometa Blanca" e nela xa saían personaxes que tamén saíron de 1983 en diante). Neste caso non se cumpre o de que segundas partes nunca foron boas, máis ben ó contrario. Imnos personaxe a personaxe:



<> Espinete: era interpretado pola actriz Chelo Vivares. Sí, a pesar de supoñerse que o ourizo Espinete (aquel que vivía nunha caseta grande e que cando ía durmir poñía o pijama cando de día non traia prenda algunha posta....)era "macho" a voz poñíalle unha muller.
¿Que é de Chelo? Logo de rematar Barrio Sésamo, embarcouse xunto con outros actores do programa en levar o formato ó teatro. Con posterioridade, realizou diversos traballos como actriz ou como dobradora. Nesta última faceta, a de dobradora, cómpre mencionar dentro da producción animada "La leyenda del Norte" (1991), Harry Potter y la cámara secreta (2002) e "Harry Potter y el cáliz de fuego" (2005) (alí poía a voz en castelán de "Myrtle la llorona") ou "Los Simpson" (dobrando a personaxes infantís como Ralph Wiggun o Todd Flanders).
Tamén fixo unha breve colaboración secundaria na película "El palo" (2001) ou na serie "El Comisario", como pezas máis destacables.

Chegados a este punto, débovos rebelar a noticia que me impactou cando a souben....Moitos de vós (Mariam e Maria) xa o descubrirades: ESPINETE CASOUSE CON CHEMA, isto é Chelo Vivares casouse na realidade con Juan Sánchez, o cal daba vida a

<> Chema: o panadeiro do barrio. Á historia pasaron os seu bailes e movementos "raros". Foi encargado de interpretar a mítica canción “Panadero Soy” no programa. Antes de face-la serie xa se casara con Chelo, que foi a que a animou a presentarse ó casting (según se di).
A foto de Chema foi a primeira que vos puxen nesta miniintriga lareleira. pero ¿que foi del?. Juan Sánchez, o seu alter ego foi un dos personaxes que levaron ó teatro a version teatral de Barrio Sésamo polos diversos pobos e cidades de España. Con posterioridade participou na película "Donde está el corazón" (1990), un film norteamericano do director John Boorman, protagonizado por Uma Thurman.
Polo demais, fixo colaboracións en episodios das series tan famosoas como "Farmacia de guardia" e "Los ladrones van a la oficina".O noso querido Chema ten na vida real unha gran paixón polo mundo artístico, sobre todo pola da pintura.

Tanto Chelo como Juan traballaron xuntos con maior frecuencia no teatro, primero coa versión teatral de Barrio Sésamo e máis recientemente en diversas obras, sendo a última delas "La cabeza de Bautista".


<> Don Pimpón: Era aquel ser ou animal que non se sabía moi ben quen era (anímovos a dar a vosa opinión sobre QUÉ podía ser Don Pimpón), que foi interpretado polo actor Alfonso Vallejo.
Un dos seus primeiros traballo foi o de darlle vida a outro ser, vido do espacio e chamado “Astraco”, precisamente no programa infantil “Los Mundos de Yupi”, que tomou un ano despois o relevo de Barrio Sésamo.
Ttamén traballou como actor secundario en películas españolas como "El Lute, camina o revienta" (1987), "Chevrolet" (1997), "Plenilunio" (1999), "El bola" (2000) o "La suerte dormida" (2003), así como en las series "¡Ala...dina!" (no que era un dos personaxes fixos, concretamente Rogelio,o xefe da empresa onde traballaba Tomás, o “amo” de “Ala Dina”) e "Cuéntame".
Nos últimos dous anos realizó dous traballos para Tele 5: o espacio de humor "Agitación + Iva" (emitido aínda o verán pasado) e a serie "Maneras de sobrevivir".

.......Continuará.................

** .....Al agua ¿patos? .....

O tempo está tolo tolo tolo, definitivamente. En Octubre diluvia, a primeira quincena de novembro fai unha calor propia do verán e a xente inlcuso acude á praia. E estes días de novo...inundacións. Está claro que a capa de ozono ten moito que ver. A contaminación atmosférica empeza a pasar factura....
Hoxe os medios de comunicación fanse eco das fortes choivas caídas especialmente en Vilagarcía de Arousa (na foto). Para os que non a coñezades, esta vila ubícase na Comarca do Salnés. É un dos pobos máis grandes da provincia de Pontevedra, pero ten un pequeno problema...: foi crecendo gañándolle terreo ó mar. Iso dalgunha forma debíase notar tarde ou cedo. E así é cada inverno cando chove. Sufre inundacións en pleno casco urbano. E claro, un día de tantas choivas coma o de hoxe, non podía ser unha excepción. O estrano é que chegue tan pronto este ano.

Calquera llo diría á xente que o pasado fin de semana tomaban o sol na mítica Praia de Compostela, areal denominado así porque nun tempo era o preferido polos santiagueses no verán (actualmente non tanto, porque Noia e outros lugares da costa restáronlle protagonismo). Sexa como fose as rúas de Vilgarcía foi tomada pola choiva. O Río do Con desbordoise e anegou as aceras e incluso a carretera que discurre ó seu carón. Como non hai mal que por ben non veña, os patos patos viron incrementado o seu espacio vital, e incluso se permitiron o luxo de camiñar polas aceras, tal e como vedes na foto da portada do artigo....

Lendo os xornais de hoxe atopei fotos das inundacións de hoxe en Vilagarcía e en Ribeira (concello da mesma ría, a de Arousa), se ben parece ser que foron máis as de Vilagarcía. Co fin de que leades a información e vexades as fotos de cómo quedou a vila pontevedra, déixovos os enlaces dos xornais "La Voz de Galicia"
"El Correo Gallego".

Agardemos que a situación se vaia normalizando e que o tempo recobre a súa cordura, do contario non descartedes que en Navidades comamos o turrón na praia, entre chapuzón e chapuzón, e namentres nos esturramos tomando o sol de......decembro!!!....

Con todo, carpe diem

** As despedidas sempre son tristes....A vida é así.

Foise. Sí. Foise. Eu non quería, pero foise. Deixoume. Deixounos. Recoñezo que me gustaba moito. Hoxendía hai poucas persoas que teñan as ideas tan claras como ela e que sepan o que se debe facer en cada momento. Non é que fora guapa, non. Ela tiña outras cousas que a facían moi interesante. Pero foise, foise….Non morreu, pero botareina en falta. E desas persoas que deixan pegada. Deixoume…..que lle vamos facer…. Botareina en falta. Bastante. Máis do que ela poida imaxinar. Máis....


Aínda lembro que ben o pasaba con ela o venres. Eu informal, ela toda arregrada. Creo que ía elegante de máis, pero é que lle gustaba. A pesar de que non me gusta o negro, ela vestíase de negro, agás a blusa que lle encataba branca. Odio o negro, paréceme unha cor funesta. Supoño que ver a pais e avós vestidos de negro para gardar ten moito que ver (¿cando aprenderemos que o do luto é algo social e que non se quere máis a unha persoa por ir de negro?. A dor pola perda dun ser querido vai por dentro, o do negro é para quedar que non fale a xente hipócrita e indoente).

Nada, que semana tras semana, mes tras mes, ela seguía vestindo de negro. Tiña todo un arsenal de traxes negros. E claro, o bolso era de cor…..negra. Faltaría máis. O seu rostro serio, implacable, combinábase co seu bo trato e amabilidade. Claro que o cortés non quita o valiente.

Gustábanlle moito os nenos. Polo de agora non tiña pero gustábanlle, a pesar de que recoñecía que era unha gran resposabilidade. Algún día quería telos, ou iso dicía, a pesar de que penso que non o dicía moi convencida. Quizás tratase de quedar ben. Non sei. Pode ser. Pero, ¿para que mentir?.

Coñecina un venres. Desde aquel venres, tódolos venres con ela eran especiais. Os nosos encontros duraban pouco, pero eran intensos. Moi intensos. Ela falaba todo, eu calaba. Atendíaa con interés, con moito interés. Os seus beizos sempre sabían o que dicir. No preciso momento, non antes, nin despois. Amosaba seguridade e sabía manexar como ninguén o silencio. Se te portabas mal con ela sabía cando non prestarche atención.

Era doña PERFECTA, moi quisquillosa, máis do debido quizás. Despertaba tanto amor como odio. Había persoas que a querían e outras que a odiaban. A vida é así: non lle podes caer ben a toda a xente. Iso tíñao asumido.

O outro día non dixo nada. Despidiuse coma sempre. Non me deu explicacións, nin me dixo nada. Tan so se despidiu. Toda vestida de negro, incluido o bolso. Eu levanteime do asento e ela saiu e botou a andar rúa abaixo.A súa imaxe comenzou a perderse na oscuridade da noite, namentres camiñaba toda seria e erguida. Non a voltei ver máis. Cousas da vida, a nosa despedida tamén foi un venres. O mesmo día da semana na que a coñecera alá por febreiro. Xa é a nosa segunda despedida. A primeira fora en xuño. Logo voltámonos a ver en setembro…. ata o outro día……¿Haberá un terceiro intento?. Dela depende. A min tenme namorado a súa forma de actuar e de resolver tódolos contratempos….Pero, claro, non todos somos a supernanny. Por favor, regresa pronto a televisión, aínda que sexa con adolescentes como se está a dicir.….