Hola a todos. Xa hai tempo non pasaba por A Lareira. Cousas do traballo. jejeje. Espero que todos esteades ben a pesar dos tempos nefastos que pasamos. Encantame este video. Recordame cando era mais novo e as veces quedabame vendo os dias de primavera como corrian as nubes co a forza do vento. Un vento que so se podia adivinar que andaba que había porque as nubes corrian moi depresa e en cambio a ras do chan, non se percibia tal forza do vento. Encantabame ver pasar as nubes a todo correr. Nubes brancas que me transportaban a unha paz interior. Pode soar parvo pero para min eran cousas pequenas da vida que me relaxaban. Jejeje. Soa parvo ¿Verdade? Un Saudo a todos.
Dosier — Antonio Gramsci
-
Antonio Gramsci es uno de los filósofos fundamentales del marxismo del
siglo XX. Su obra abordó reflexión política, cultura, educación,
instituciones y sen...
¿Cuántos años de vida te puedes permitir?
-
El aumento de la esperanza de vida del siglo XX no llegó con una pastilla
milagrosa, vivimos más porque decidimos que nadie debía morir por beber
agua co...
Sucios Poemas De Amor, de Rafael Calero Palma
-
Sucios Poemas De Amor es el último libro del poeta Rafael Calero Palma. Un
libro donde ese misterio llamado “amor” va y viene, abre y cierra puertas,
sale ...
XV Premios La Buena Prensa
-
Se puede presentar cualquier texto en castellano publicado en 2025 en
soporte papel o digital. Los galardones están abiertos a medios de
comunicación de ...
El fracaso del Reino Privativo de Mallorca
-
*¿Qué significa privativo en derecho? *
*Privativo en derecho hace referencia a algo que *
*pertenece o es exclusivo de una sola persona o entidad, lo que si...
1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!! :
Hola a todos. Xa hai tempo non pasaba por A Lareira. Cousas do traballo. jejeje. Espero que todos esteades ben a pesar dos tempos nefastos que pasamos.
Encantame este video. Recordame cando era mais novo e as veces quedabame vendo os dias de primavera como corrian as nubes co a forza do vento. Un vento que so se podia adivinar que andaba que había porque as nubes corrian moi depresa e en cambio a ras do chan, non se percibia tal forza do vento. Encantabame ver pasar as nubes a todo correr. Nubes brancas que me transportaban a unha paz interior. Pode soar parvo pero para min eran cousas pequenas da vida que me relaxaban. Jejeje. Soa parvo ¿Verdade? Un Saudo a todos.
Publicar un comentario