mércores, 31 de xullo de 2013

** ¿Qué é o déficit público e cómo se modifica?

Iniciamos con este artigo unha serie de tres adicados á economía. Están os tres feitos pola nosa colaboradora Mary Camiña. Pretende acercar dunha forma sinxela e básica diferentes aspectos da economia de xeito sinxelo para informar á cidadanía, pois a xente oe falar do tema pero non toda sabe o que hai. Gracias Mary.



.....................................................................................................................................

Non sei se sabedes que me gusta a economía, sobre todo na que aplicas
solucións económicas sin atender ás ideoloxías políticas e non ao revés. O déficit público é un tema de actualidade, pero non sei hata que punto sabedes o que é, cómo se forma. Pois hoxe invítovos a descubrir, de forma breve e o máis simple posible para que vos fagades unha idea, e sobre todo, cómo se pode modificar.

Para empezar decirvos que o Déficit público é a cantidade de diñeiro
en que superan os gastos sobre os ingresos:

Déficit =Ingresos - Gastos <0

Para diminuír o Déficit, debemos aumentar os ingresos( iso sábeo todo o mundo) (vía Cotizacións S.S.(Seguridade Social), IRPF, IVE, etc.), e/ou diminuír os gastos (diminuíndo o paro, diminuímos os gastos por subsidios, etc.)

O PIB (Producto interior bruto) é o valor de bens e servizos finais producidos nun territorio durante un período de tempo determinado (normalmente trimestral ou anual). O PIB é igual á produción total de bens e servizos menos os consumos intermedios (é dicir, o que se necesita para crear produtos). O PIB a prezos de mercado é a suma do consumo final (C) e a formación bruta de capital (FBC)( é deciir, todo aquilo que xenera o mercado que teña valor e non sexa consumo: inversións, aforro dos cidadáns, etc.) máis as exportacións (X) e menos a importacións (M)

PIBpm = C + FBC + X - M

O consumo final e a formación bruta de capital representan o comercio interior, mentres que as exportacións e as importacións representan a evolución do comercio exterior.(Unha posible vía de subida do PIB sería exportar produtos ao extranxeiro, e para iso necesitamos que comecemos a producir e abrir mercado internacional, tanto dentro como fóra de Europa).

O coeficiente de Déficit % que nos marca a UE é o cociente do Déficit entre o PIB, multiplicado por 100. É pois, a porcentaxe de déficit que posúe o país respecto á riqueza que xera ao ano.

Despois de aclarar as igualdades macro-económicas, podemos xa centrarnos en cómo diminuír o déficit%:

. Aumentando o PIB p.m; mediante o crecemento da economía e afloramento de parte da economía sumerxida ou mergullada, xa que pensar que toda a economía mergullada pode aflorar nun país é unha utopía, e o que nos interesa nestes momentos é unha proposta seria e realista.

. Diminuíndo o Déficit; por vía dos ingresos: aumentando o número de cotizacións á S.S.; e aumentando os ingresos vía IVE que se poida recuperar desta parte da economía mergullada. A contribución por vía do IRPF será menor. Por vía dos gastos: as persoas que se dean de alta á S.S., deixarán de percibir axudas ou subsidios. E non como nos queren facer crer que baixou o paro en 127.000 persoas e só aumentou a cotización á S.S. en 24.000; eu non sei a vós, pero a mín non me saen as contas... O que está claro é que se non aumentan as cotizacións á Seguridade Social, os ingresos non aumentan.

Ata aquí como podemos influir no déficit, o próximo día poñerei uns datos moi interesantes sobre a economía sumerxida ou mergullada deste país levadas a cabo por dúas institucións independientes, soprendentemente, a pesar de pertencer a diferentes países, coinciden nos datos que reflicten.

Espero que vos aclarara algo, e se tendes algunha idea máis ou pregunta non deixedes de comentalo, hai que levantar este país e hai que comezar por dar información verdadeira e non deixar que nos tomen por ignorantes; dame moita rabia cada vez que poño algunha canle de comunicación e escoito semellantes datos, como por exemplo, o que comentaba dos número de disminución de parados e de afiliados á S.S., e dinno cunha alegría descomunal, eu creo que nos intentan manipular, e como xa comentei máis dunha vez, detesto aos manipuladores. Saúdos.

.....................................................................................................................................
SANXENXO. Mary Camiña

** A Frase Máxica de....Descartes

domingo, 28 de xullo de 2013

** ¿Por qué?

A min o accidente de Angrois deixoume feito polvo. Non son moito de viaxar en tren. Non por nada en especial, simplemente porque non lle cadra. O caso é que frecuento moito o parking que hai na estación de Santiago e confeso que moitas veces tiven a tentación de subirme a calquera dos trens que estaban alí parados e fuxir.

Creo que esta idea naceume no hospital de Conxo. Cando meu pai morreu estivo ingresado nel tres meses e medio. Dende a súa habitación víanse as vías. Ó principio déronlle un tratamento novo e reaccionou bastante ben. Estaba moi animado e como a súa cama estaba á beira da ventá as idas e vidas dos trens animábano a proxectar viaxes. Todos pensabamos que superaría aquela recaída, que sairía adiante unha vez máis.


Non foi así. Recordo que nos últimos días, cando xa estaba en coma, alí, ó carón da súa cama, dende a butaca, seguíanse vendo pasar os trens ó lonxe. Moitas veces desexei poder subir nun deles e escapar daquel cuarto. Porque daquela eu ben sabía que nada volvería a ser igual, porque nunca nada volve a ser igual. Dinche que hai que ser forte e tirar para diante, iso, tirar para diante e tratar de seguir vivindo. Nas horas posteriores á morte hai moito trebolín. O follón dura dous días escasos. Logo, cando te deixan so empeza una nova vida, si, unha vida enteira para intentar comprender porque a fatalidade se ensaña coa xente desta maneira.

.....................................................................................................................................
SANTIAGO DE COMPOSTELA. Alvariño

venres, 26 de xullo de 2013

** A negra sombra dun mércores 24 de xullo

A grandísima traxedia do accidente ferroviario de Santiago de Compostela faime lembrar dúas cancións. A primeira é "Negra Sombra" (a morte), unha canción tan bonita coma moi triste e, desafortundadamente, tan real e tan actual por esta odiosa traxedia. En realidade "Negra Sombra" é un poema de Rosalía de Castro, cantada por Luz Casal e, con música de Carlos Núñez.


O segundo tema musical pertence ó grupo La Oreja de Van Gogh. Títúlase "Jueves" e ten como fío conductor outra gran traxedia ferroviaria: a do atentado do 11-M en Madrid. Xa a subira hai uns anos a A Lareira Máxica. Hoxe volta a ser unha canción que ilustra as vidas e os sonos que quedaron rotas neste enorme accidente do "AVE", así como o destrozo que supón en moitas familias. A canción é bonita e chea de sentimentos, aínda que o tema que abarca sexa, por suposto, moi triste. Xa sei que non era Jueves, senón un mércores ás 20:42, pero coido que este tema ilustra moi ben esta traxedia.

Non hai palabras para definir a tristeza que nos deparou. Descansen en paz tódolos mort@s, ougallá que non haxa máis, e que os feridos se recuperen tod@s. Acompaño no sentimento a tódalas familias. Unha aperta moi pero que moi grande a todas elas. Agora agardo que se aclaren ben as causas do acontecido e coñecer se so foi un erro humano ou houbo algo máis. Tamén me gustaría que as medidas de seguridade así como as as vías fosen mellores e cando se fagan AVE´s se implementen ALTAS MEDIDAS DE SEGURIDAD EN TODO O TRAXECTO. Estamos falando de vidas humanas e iso ten un valor incalculable.



.....................................................................................................................................
Julio Torres




ARTIGO RELACIONADO: --> Jueves