mércores, 23 de novembro de 2011

** Una descripción imperfecta


SANXENXO. Julio Torres



Su sonrisa daba saltos de alegría y delataba una profunda felicidad levemente interrumpida por el intenso palpitar del corazón. Sus ojos, aturquesados como un inmenso océano, carecían de límites. Bajo el suave manto de su piel el amor se mecía incansable e impaciente a un tiempo, justo antes de convertirse en pura sangre. Fuera, su tez morena desprendía un cúmulo de buenas vibraciones. Debajo, a sus pies, una voz intentaba trepar sigilosamente a lo alto de su cuerpo para, una vez allí, apretarlo con todas sus fuerzas en un eterno abrazo consentido. Sólo el tiempo y el destino conocían el desenlace final.
Julio Torres © ® 2011

domingo, 20 de novembro de 2011

** De muros de facebook, paxaros e comidas...



** No es lo mismo...


SANXENXO. Julio Torres

Efectivamente, como ben di a canción "no es lo mismo", nesta vida non todo é o mesmo. Unha simple coma, ás veces, varía o significado dun texto e as propiedades matemáticas fanse humanas e erran. Hai que estar atent@s pois hoxendía a manipulación está á orde do día e a claridade brilla pola súa ausencia, nun terreo no que as medias verdades se impoñen e van da man co oscurantismo e da dictadura camuflada. Coidado...


sábado, 19 de novembro de 2011

** El hilo rojo


TEO. Mariam

El hilo rojo es una leyenda anónima de origen chino, que dice que entre dos personas que están destinadas a tener un lazo afectivo existe un hilo rojo que viene con ellas desde su nacimiento. El hilo existe independientemente del momento de sus vidas en el que las personas vayan a conocerse y no puede romperse en ningún caso, aunque a veces pueda estar más o menos tenso, pero es, siempre, una muestra del vínculo que existe entre ellas.

El texto literal viene a decir: "Un hilo rojo conecta a aquellos que están destinados a encontrarse, sin importar tiempo, lugar o circunstancias. El hilo se puede estirar o contraer, pero nunca romper”.

Según la leyenda, el “Abuelo de la Luna” ata un hilo rojo en la muñeca de cada niño al nacer. Este hilo está atado a muchos otros hilos, que a su vez, sujetan la muñeca de todas las personas con las que ese niño está destinado a encontrarse. A medida que el bebé crece, los hilos se van acortando, acercando cada vez más a dichas personas.

Me gusta este cuento, tiene algo de verdad mágica. En la vida se conocen muchas personas y de todas ellas solo algunas se convierten en personas especiales, personas que se acomodan en un rincón de nuestro corazón y se quedan ahí para siempre.