luns, 30 de xaneiro de 2012

** ¿Quen son realmente bos actores ou boas actrices?


SANXENXO. Julio Torres

Non estou dacordo cando escoitar falar de que tal actor/actriz é un bo actor/actriz e que xa ten non sei cantos grandes premios, que particpa en grandes películas e que é o protagonista de moitas delas,...

Modestamente, considero que un bo actor/actriz non ten porque ser (como sucede en bastantes casos) o que máis películas fai, nin que o que máis papeles protagonistas acapara, nin o que máis premios obtén nin tantas outras variables que non me valen para calibrar a valía dun actor ou actriz.

Estámonos olvidando do que conleva a palabra actor/actriz. É unha persoa que interpreta un papel. Dito o cal debemos dicir que un actor interpreta. Se se interpreta a sí mesm@, para min non é actor/actriz. So é unha prolongación del/la mesm@. Un exemplo de andar por casa: se un político se interpreta a sí mesmo, en realidade non é unha interpretación, pero se por exemplo unha persoa que é firme defensora da dictadura lle da vida a un personaxe que defende a capa e espada a democracia non está sendo ela para nada. Se se mete tanto no papel que consigue aparentar o que non é para min sería un bo actor/actriz.

Doutro lado, para min o bo actor ou actriz é aquel que sabe cambiar de rexistro e non está encasillado nun mesmo papel ou nuns cantos, senón que está aberto a calquera tipo de personaxe, moi diferentes uns de outros: bo, malo, intelixente, parvo,....En definitiva, aquel que é capaz de ir cambiando de tipoloxia de personaxe e non se encasilla como aventureiro, ou o gracioso de turno, por poñer so dous exemplos.

Lémbrome daquela pregunta que facían hai uns anos no desaparecido programa "Lo + Plus" onde acostumaban a preguntar "¿no tema encasillarse?". Pois iso...

Para min un bo actor ou actriz é aquel/la que non se interpreta a sí mesmo e que fixo papeles moi variados, incluso sen ter gañado ningún premio (os premios son moi relativos e moi inxustos ás veces, se ben noutras sí son merecidos), ou sen ter sido protagonista nin ter participado nunha gran superproducción. Os bos actores ou actrices non teñen porqué ser famosos. ¡Non!. Poden selo como non. Unha cousa é a fama de ser bo actor ou actriz, e outra ben distinta a valía e o arriscarse a facer papeles de todo tipo e con personaxes de moi diverso perfil. Istos últimos seguramente sexan, se o fan ben, mellores actores ou actrices pois teñen un amplio repertorio e non están encasillados. Loxicamente, haberá bos actores ou actrices que tamén sexan famosos.

domingo, 29 de xaneiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 30-01 ó 5-02-12


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




30 xaneiro 1886 Nace en Rianxo Afonso Daniel Rodríguez Castelao (1886-1950), símbolo e guieiro do nacionalismo galego contemporáneo. O atalieiro do galeguismo no século XX.


31 xaneiro 1809 As tropas francesas napoleónicas ocupan Vigo, traendo con elas os sons da lingua francesa ás rúas da cidade olívica.


1 febreiro 1946 Empeza a publicarse en Santiago o xornal vespertino La Noche, que abriría as súas páxinas ás colaboracións en lingua galega.
1 febreiro 1947 Falece na Coruña o músico José Baldomir, autor de moitas composicións sobre textos de poetas galegos.
1 febreiro 1991 Primeiro número da revista xeracional dos anos 1990 Anima+l, dirixida por Xelís de Toro. 02febreiro-02 1827 Nace en Santiago Francisco M.ª de la Iglesia, o autor da que sería a primeira obra teatral en galego que foi levada a escena: A fonte do xuramento.


2 febreiro 1882 Na Coruña ve a luz outra das poucas revistas que no século XIX teñen a particularidade de seren monolingües no noso idioma: A fuliada.
2 febreiro 1923 Neste día falece, con case 90 anos, Manuel M. Murguía, o gran historiador e promotor do galego no século XIX e inicios do XX. Foi o esposo de Rosalía de Castro e primeiro presidente da Real Academia Galega.


3 febreiro 1877 Primeiro número do xornal El Avisador Galaico, publicado en Cienfuegos (Cuba), dirixido por Domingo Devesa e José Porrúa.


5 febreiro 1915 Primeiro número da revista Estudios Gallegos, publicada en Madrid por Aurelio Ribalta e que inclúe as sinaturas de Porteiro Garea, López Aydillo e Rodrigo Sanz, entre outros. En castelán e galego.




É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

sábado, 28 de xaneiro de 2012

** Aclaracións sobre artigos e comentarios

A partir de agora, non se permitirán realizar comentarios firmados como "anónim@". Sí serán admitidos, como ata o de agora, seudónimos. No formulario de comentarios seguirá parecendo a opción "anónimo" pois está así configurado por blogger, pero insisto que non os aceptarei. Pretendo con isto, facer un pouco máis humano o blog.

Doutra, nos artigos e comentarios que xiren en torno a deuncias so os publicarei se a persoa que os fai se identifica con nome e apelidos ou, de non ser o caso, @s administradores do blog coñezan á persoa que os fai ou queda suficientemente probada a persoa de que se trata. Con isto, trato de evitar que, en temas polémicos, haxa persoas que escriban no blog sen poder saber quen son. Tamén quero evitar posibles denuncias a este blog. Neste sentido, cómpre aclarar que @s administradores non se fan responsables do que poidan escribir as persoas neste blog. Non necesariamente estamos dacordo co que se escribe no blog.

venres, 27 de xaneiro de 2012

** Buceando en el abismo


FERROL. Polizón

Cielos plomizos descargan chaparrones helados. Buceo en aguas profundas, oscuras, frías, muy lejos de la vida y de los colores del arrecife de coral. Las corrientes me han traído a este lugar, no he tenido las fuerzas necesarias para oponer resistencia. Me cruzo con un tiburón, pasa de largo. Hoy he tenido suerte, mañana...

El fondo del mar está salpicado de restos de naufragios. A veces me recreo en ellos. No me atrae el hallazgo de un tesoro, mi único afán es la observación detenida. Una bota de cuero, una copa delicadamente tallada, testigos mudos de días de infortunio, de medias verdades y de alguna mentira. Vidas arrastradas por la corriente, tumbas de faraón, en la hora del verdadero silencio.