** As catro leis da espiritualidade na India

En la India se enseñan las cuatro leyes de la espiritualidad:

La primera dice:
"La persona que llega es la persona correcta", es decir que nadie llega a nuestras vidas por casualidad, todas las personas que nos rodean, que interactúan con nosotros, están allí por algo, para hacernos aprender y avanzar en cada situación.

La segunda ley dice:
"Lo que sucede es la única cosa que podía haber sucedido". Nada, pero nada, absolutamente nada de lo que nos sucede en nuestras vidas podría haber sido de otra manera. Ni siquiera el detalle más insignificante. No existe el: "si hubiera hecho tal cosa...hubiera sucedido tal otra...". No. Lo que pasó fue lo único que pudo haber pasado, y tuvo que haber sido así para que aprendamos esa lección y sigamos adelante. Todas y cada una de las situaciones que nos suceden en nuestras vidas son perfectas, aunque nuestra mente y nuestro ego se resistan y no quieran aceptarlo.

La tercera dice:
"En cualquier momento que comience es el momento correcto". Todo comienza en el momento indicado, ni antes, ni después. Cuando estamos preparados para que algo nuevo empiece en nuestras vidas, es allí cuando comenzará.

Y la cuarta y última:
"Cuando algo termina, termina". Simplemente así. Si algo terminó en nuestras vidas, es para nuestra evolución, por lo tanto es mejor dejarlo, seguir adelante y avanzar ya enriquecidos con esa experiencia. Creo que no es casual que estén leyendo esto, si este texto llegue a nuestras vidas hoy; es porque estamos preparados para entender que ningún copo de nieve cae alguna vez en el lugar equivocado! (Carl G. Jung).

---

TEXTO REMITIDO POR: Rosa

** Un ano sen CNN+

---

SANXENXO. Julio Torres

---

Cúmprese o primeiro ano sen CNN+. Un ano sen información da filial de CNN en España. Foi toda unha referencia ata o 31-12-2010, data na que a venda dos canales de PRISA a TELECINCO levou aparellado o peche dun canal, en favor do telelixo que promove Telecinco. Perdemos a unha televisión como era CNN+ con informacion as 24 horas e programas divulgativos para impulsar aínda máis o entretemento banal e o puro amarillismo do grupo Telecinco. Unha mágoa.

Hoxe, cando se cumpren 365 días do seu peche, o panorama é -se cabe- máis desalentador. Menos canales e máis concentracións. Iso para a pluralidade e bo facer xornalístico nunca será bo, coma xa dixen moitas veces.

Non sei que foi de varios dos presentadores de CNN+ coma Antonio San José e outr@s. Espero que lles estea indo ben e os voltemos a encontrar algún día nalgún medio de comunicacións. Ignoro o paradoiro deles. E ougallá nazan máis medios (prensa, radio e t.v.) aínda que hoxe por hoxe vai ser complicado...

** ¡Qué rabia me dan as esti-LISTAS!

---

COMPOSTELA. Alvariño

---

Colaborador de A.L.M.

Detesto o Nadal. Non existe cousa máis estúpida. Como sei o que me pasa, procuro que non me afecte esta leria. Pese a que puxen da miña parte, non o conseguín. A noite do día de Nadal, desmoroneime. A día de hoxe inda ando buscando os meus anacos. Para fastidiala un pouco máis, onte ocurréuseme ir a unha perruquería nova. Miña nai, este ano, cambiou de perruqueira e veu encantada. Miña nai é unha cotorra falsa con artrosis, un dato moi relevante que eu pasei por alto. Tal para cual, a perruqueira é outra cotorra falsa. Descoñezo se ten problemas nos osos. ¡Qué muller máis insoportable! Detesto as perruqueiras que se creen con dereito a interrogar á clientela. Mellor lles sería concentrarse no seu traballo, moitísimo mellor.

O corte de pelo que lle fai a miña nai é bastante estiloso e barato, 14 euros. A min cobroume 19 euros porque seica tiña o pelo largo, primeira sorpresa. O meu corte é patético, segunda sorpresa. Agora terei que ir visitar a “miña Carmen” e pagarlle os seus 23 euros habituales. Conclusión: ¡¡o barato sae caro!! 19 euros tirados+ 23 euros por arreglar o desastre=42 euros cortarlle un anaco a melena. ¡Hai días nos que non se debía salir da casa! Qué lle dean ó aforro, porque a miña intención inicial era que me fixeran o mesmo traballo, con idéntico resultado, e por menos cartos. Nin máis nin menos, motivos estrictamente económicos. Paso de pagar un euro de máis pola mesma cousa. Pois..., non tiven sorte.

E por enriba, a perruqueira cheiraba. Así de claro, arrecendía mal. Nótase que debeu aproveitar o mediodía para darlle unha alegría ó corpo. Cousa moi saludable, sí señor. Tan saludable como manter unha axeitado aseo persoal e non andar apestando polo mundo.

¡Non volvo!

Alvariño.

** Nadal 2011

¡¡Os meus mellores desexos para tódolos amig@s e seguidores/as de A Lareira Máxica: un bo Nadal e un excelente 2012!!. Que a maxia e o espíritu navideño, o auténtico, -non o consumista- se manteña durante todo 2012.