domingo, 11 de abril de 2010

** ..E conquistouse a capital por partida dobre


SAN XENXO. Julio Torres


A viñeta gráfica publicouse nun xornal deportivo hai tres semanas. ..E finalmente foi flipante xa que se conquistou por partida dobre Madrid: en fútbol (partido de onte, que rematou coa victoria do F.C.Barcelona por 0-2) e nos cuartos de final da Liga Europea de baloncesto, na que o conxunto azulgrana venceu os dous partidos xogados en Madrid (amáis dun gañado na cidade condal) e clasificouse para disputar a Final Four en París.

Onte, amais, o Barcelona tamén se impuxo no derbi en Baloncesto: gañoulle ó Real Madrid no Palau Blaugrana. Vamos un fin de semana tinguido de azul e grana. Agora hai que seguir adiante e gañar máis partidos nestas competicións, para tentar acadar algún título. Non vai ser nada fácil.

luns, 5 de abril de 2010

** En cen palabras: creer

POLIZÓN


Colaborador de A.L.M.


Creer que es posible, que puede pasar, cerrar los ojos y dejarse llevar. Fulminar las dudas de siempre y negarse a pensar. El sol tibio de la tarde acaricia la piel de mi cara y el viento juguetón, ese mismo que me despeina, me susurra al oído que es posible otra vida, que todavía hay tiempo. Creer es querer, creer es vivir, bajar a la calle porque alguien te espera, dejarse llevar. El perro ladra, el gato se lava la cara. Creer en un tiempo nuevo, en lo que está por llegar, empezar de nuevo sin volver la vista atrás.

** As maravillas de Galicia: Combarro


COMBARRO (Concello de Poio)


C onjunto histórico de cascos urbanos declarados como tal el 30 de noviembre de 1972. Orillamar de hórreos podría ser el significado actual de Combarro. Es el conjunto de hórreos que se mezclan con casitas marineras que dan un resultado final de un símbolo de galleguidad popular.




IMAXE ENVIADA POR: Toupeiro
Colaborador

luns, 29 de marzo de 2010

** Relatos, unha película chea de reflexión e sensibilidade


SAN XENXO. Julio Torres

Imaxina por un intre que no banquete da túa voda aparece unha persoa á que non convidastes...¿Difícil papeleta non?. Pensa que eres pintor e que alguén che encarga un retrato dalguén xa morto e do que non se conserva ningunha imaxe para basearte...¿Complicado non?. ¿E se no leito de morte o teu avó che pide chamar ós veciños para revelarlles un secreto que non vai deixar indiferente á ningún deles?...

Estas e outras cuestións son as que trata a última película do director pontevedrés Mario Iglesias que desde o pasado venres está na carteleira dos cines Vialia en Pontevedra (proxectarase en máis cines galegos e españoles). Un servidor tivo o gusto de vela esta fin de semana e ten varios ingredientes que a fan de recomendable visión. A modo de exemplo, cabe subliñar:

- Rodada case integramente na cidade do Lérez, agás algunhas escenas que foron feitas en Ribeira e nas Illas Canarias.
- Actores e actrices non profesionais -agás algunha excepción- pero que fan unha excelente interpretación, en especial a súa actriz protagonista: Concepción González. Chapeau!!!
- A cinta ven de participar en prestixiosos festivais como o de San Sebastián, cunha moi boa acollida.
- Temática baseada en relatos da vida cotián, que recolle feitos que lles poden pasar a calquera persoa.
- Induce á reflexión sobre diversas cuestións, entre elas os prexuízos sociais, a autosuperación, o engaño, a sinceridade, o dano, o odio, os medos, a amizade, o amor ou a sensibilidade.

O fío conductor de Relatos é a súa protagonista: Rosario que ten o soño de ser escritora e que loita contra os seus medos coa axuda dun terapeuta. Á par de Rosario, están os seus relatos, que se escenifican no filme e traspasan as meras letras impresas para facerse realidade, realidade como a vida mesma.

A película non busca a acción, senón a reflexión. Vai de menos a máis en canto ó seu ritmo. Empeza algo lenta, pero pouco a pouco, e case sen decatarnos vémonos inmiscuidos de cheo na trama argumental, que nos atrapa de cheo. Son historias profundas que buscan a comprensión máis alá do evidente.

Relatos encerra unha moralexa final e varias parciais sobre aspectos cotiáns e próximos ós espectadores. É unha boa opción para ver no cine esta Semana Santa e ofrécenos algo distinto ó que adoitamos ver a cotío. Por riba, é un producto made in Galicia en tódolos sentido, por non decir pontevedrés. Noraboa a tod@s @s que a fixeran posible. Ougallá se sigan potenciando o noso cine e que os cines sigan apostando por filmes galegos. Que sexa costume e non algo case extraordinario. Méritos hai abondo para facer esta aposta.

.....................................................................................................................................
Máis información e trailer en: Web de Relatos, La Película