domingo, 11 de outubro de 2009

** O Recuncho Literario de...Jorge Bucay: autorrechazo

Autorrechazo

Estaba allí desde el primer momento, en la adrenalina que circulaba por las venas de tus padres cuando hacían el amor para concebirte, y después en el fluido que tu madre bombeaba a tu pequeño corazón cuando todavía eras sólo un parásito.

Llegué a ti antes de que pudieras hablar, antes aun de que pudieras entender algo de lo que los demás te decían.

Estaba ya, cuando torpemente intentabas tus primeros pasos ante la mirada burlona y divertida de todos. Cuando estabas desprotegido y expuesto, cuando eras vulnerable y necesitado.

Aparecí en tu vida de la mano del pensamiento mágico. Me acompañaban...las supersticiones y los conjuros, los fetiches y los amuletos...las buenas formas, las costumbres y la tradición...tus maestros, tus hermanos y tus amigos...

Antes de que supieras que yo existía, yo dividí tu alma en un mundo de luz y uno de oscuridad. Un mundo de lo que está bien y otro de lo que no lo está.

Yo te traje tus sentimientos de vergüenza, te mostré todo lo que hay en ti de defectuoso, de feo, de estúpido, de desagradable.

Yo te colgué la etiqueta de "diferente" cuando te dije por primera vez al oído que algo no andaba del todo bien contigo.

Existo desde antes de la conciencia, desde antes de la culpa, desde antes de la moralidad, desde los principios del tiempo, desde que Adán se avergonzó de su cuerpo al notar que estaba desnudo... ¡y lo cubrió!

Soy el invitado no querido, el visitante no deseado, y sin embargo soy el primero en llegar y el último en irme.


...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ] TRANQUILOS: ¡Non se abre nova ventana!



    Me he vuelto poderoso con el tiempo, escuchando los consejos de tus padres sobre cómo triunfar en la vida.

    Observando los preceptos de tu religión que te dicen qué hacer y qué no hacer para poder ser aceptado por Dios en su seno.

    Sufriendo las bromas crueles de tus compañeros de colegio, cuando se reían de tus dificultades.

    Soportando las humillaciones de tus superiores.

    Contemplando tu desgarbada imagen en el espejo y comparándola después con las de los "famosos" que salen por televisión.

    Y ahora, por fin, poderoso como soy y por el simple hecho de ser mujer, de ser negro, de ser judío, de ser homosexual, de ser oriental, de ser discapacitado, de ser alto, bajito, o gordo... puedo transformarte... en un montón de basura, en escoria, en un chivo expiatorio, en el responsable universal, en un maldito bastardo desechable.

    Generaciones y generaciones de hombres y mujeres me apoyan. No puedes librarte de mí.
    La pena que causo es tan insostenible que para soportarme, deberás pasarme a tus hijos, para que ellos me pasen a los suyos, por los siglos de los siglos.
    Para ayudarte a ti y a tu descendencia, me disfrazaré de perfeccionismo, de altos ideales, de autocrítica, de patriotismo, de moralidad, de buenas costumbres, de autocontrol.

    La pena que te causo es tan intensa que querrás negarme y para eso intentarás esconderme detrás de tus personajes, detrás de las drogas, detrás de tu lucha por el dinero, detrás de tus neurosis, detrás de tu sexualidad indiscriminada.

    Pero no importa lo que hagas, no importa adónde vayas, yo estaré allí, siempre allí. Porque viajo contigo día y noche sin descanso, sin límites.

    Yo soy la causa principal de la dependencia, de la posesividad, del esfuerzo, de la inmoralidad, del miedo, de la violencia, del crimen, de la locura.

    Yo te enseñé el miedo a ser rechazado, y condicioné tu existencia a ese miedo.
    De mí dependes para seguir siendo esa persona buscada, deseada, aplaudida, gentil y agradable que hoy muestras a los otros.

    De mí dependes porque yo soy el baúl en el que has escondido aquellas cosas más desagradables, más ridículas, menos deseables de ti mismo.

    Gracias a mí, has aprendido a conformarte con lo que la vida te da, porque después de todo, cualquier cosa que vivas será siempre más de lo que crees que mereces.
    Has adivinado, ¿verdad?

    SOY... EL SENTIMIENTO DE RECHAZO QUE SIENTES HACIA TI MISMO.
    Recuerda nuestra historia...

    Todo empezó aquel día gris en que dejaste de decir orgulloso:
    ¡YO SOY!

    Y, entre avergonzado y temeroso, bajaste la cabeza y cambiaste tus dichos y actitudes por un pensamiento: YO DEBERIA SER...


    ------------------------------------------------
    Autor: Jorge Bucay
    Libro: "Recuentos para Demián"
    ------------------------------------------------





RECUNCHO LITERARIO ENVIADO POR: Alvariño
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** A Frase Simpática de...Les Luthiers: adapatación social


"Os honestos son indaptados sociais"



Les Luthiers

sábado, 10 de outubro de 2009

** Juan Pedro Valentín, do Canal 24 horas a Cuatro / CNN+

O espigado xornalista Juan Pedro Valentín acaba de ser fichado por Sogecable para convertirse no director de informativos de Cuatro e CNN+. Valentín ten unha longa traxectoria no mundo da prensa, radio e televisión (pasando por tódalas televisións de ámbito estatal e disintos xornais e radios, e por medios de diferentes ideoloxías), como podedes ler aquí. Entre outros destaco o seu paso por Telecinco, onde presentou telediarios e onde chegou a ser xefe de informativos -secundado por Vicente Vallés- cando Telecinco se volcara coa información sobre o desastre do Prestige ou a Guerra de Irak. Máis tarde, a cadea "pseudoitaliana" decidiu prescindir del coa disculpa da pouca audiencia do seu informativo, logo de facerlle voltar a ser presentador (cargo que compatibilizaría do de director de informativos). Moitos din que os seus xefes tentaron queimalo, antes de botalo. Quizais lle quixeron pasar factura por algo...Quizais querían darlle outro rumbo á política informativa da cadea... Finalmente, a principios de 2006 foi despedido de Telecinco. Tras colaborar noutros medios, no 2007 Mediapro contrátao para ser o director xeral do xornal Público. Un ano despois convértese no director do canal 24 horas (de TVE), cargo que -outro ano despois- deixa para irse a Cuatro e CNN+ e convertirse no seu director de informativos(lembrar que CNN+ é o competidor español de Canal 24 horas).

Gústame o bo facer de Juan Pedro Valentín. En especial gustoume a súa forma de afrontar o Prestige e a Guerra de Irak, acontecementos que soubo retransmitir desde un punto de vista máis cercano e que merezou os eloxios da audiencia. Indo máis alá de onde ían os outros medios, especialmente no caso do Prestige. En Irak, tivo a mala sorte de vivir o sinsentido da morte do cámara galego de Telecinco José Couso, sendo el director de informativos. A súa reacción foi exemplar e condenou de maneira enérxica ese atentado humano.

Deséxolle moita sorte na súa nova andaiana a Juan Pedro Valentín que teño a impresión que é un bo xornalista e persoa. Transmíteme rigurosidade e bo facer. Por certo: ¿levará con el a Vicente Vallés, xornalista co que xa traballou en Telecinco e Canal 24 horas?. Forman unha boa parella profesional envidiable.



UN ARTIGO-OPINIÓN FEITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** A Frase Simpática....Con coidado!!!


"Tódalas setas son comestibles. Algunhas so unha vez"



(Anónimo)