Imaxina que un día vas camiñando pola rúa e de repente ves algo que pensas que é real, pero que, nembargantes, non o é, pois so son pinturas. Pode sonar raro o que estou a dicir pero como unha imaxe vale máis que mil palabras aquí vos subo unhas fotos de pinturas que poderían pasar perfectamente por cousas reais, ou cando menos simulalas rematadamente ben. E en calquera caso, son obras de arte feitas en espacios públicos.Un exemplo son as obras do pintor Julian Beever. Sonia, colaboradora habitual de A Lareira Máxica remítenos un elenco delas, as cales iremos publicando en varias entregas. Hoxe tedes a primeira. ¿Que vos parecen? Julio
FOTOS ENVIADAS POR: Sonia Colaboradora habitual de A Lareira Máxica
Situémonos. Década dos 80. Programa de humor de TVE "Ni en vivo nin en directo". Humorista: Emilio Aragón (= Miliquito). Tralo seu paso polo mundo dos paiasos con Con Gaby, Miliki ou Fofito e, quizás en menor medida, con Fofó e Rody- en "Había una vez un circo" (incluso chegaron a facer películas), Emilio Aragón independízase artísticamente. Un dos fragmentos míticos daquel programa da tarde dos domingos cheo de skteches era o de "Siga la línea blanca". ¿Non vos acordades?. Pobre home que non paraba de andar e de sortear os máis insospeitados obstáculos. Non me lembro do último programa... Máis tarde virían as súas participacións na radio "Chispa y Humo" (Cadena 40), ou de presentador en Telecinco con "Vip Noche" ou en Antena 3 con "El gran juego de la oca" (acompañado por Lydia Bosh e a viguesa Patricia Pérez). De por medio, a súa incursión como cantante música con aquel tema "Cuidado con Paloma" (que es de goma). Anos despois sería o protagonistas de series ("Médico de Familia" ou "Javier ya no vive solo") ou presentador de "El Club de la Comedia", entre outros, ata chegar a ser o presidente da canle "La Sexta"....
Sempre me encantou o humor e o bo facer de Emilio Aragón. Un home polifacético e multimedia. Disfrutade cos mellores momentos de "Ni en vivo nin en directo" e con outras intervencións antigas de Emilio Aragón. Documentos históticos, sobre todo o de seu debuto como paiaso: en branco e negro. Que rápido pasa o tempo, se parece que foi onte!!!
"Aínda que se me pase o arrós, aínda me queda o marisco" (NimRI)
Inxeniosa frase a que nos trae NinRI para desfacerse das presións sociais sobre o tema da idade para poder ter fill@s. Está claro que o leva con humor. Frase elegante para deixar descolocad@ ó que pregunta ou apremia sobre o tema. Que inxenio!!
La recompensa del PP para las mentiras de Aldama
-
[image: La recompensa del PP para las mentiras de Aldama]
Víctor de Aldama se llevó cinco millones y medio de euros en el caso de las
mascarillas. El PP ...
Sucios Poemas De Amor, de Rafael Calero Palma
-
Sucios Poemas De Amor es el último libro del poeta Rafael Calero Palma. Un
libro donde ese misterio llamado “amor” va y viene, abre y cierra puertas,
sale ...
XV Premios La Buena Prensa
-
Se puede presentar cualquier texto en castellano publicado en 2025 en
soporte papel o digital. Los galardones están abiertos a medios de
comunicación de ...
El fracaso del Reino Privativo de Mallorca
-
*¿Qué significa privativo en derecho? *
*Privativo en derecho hace referencia a algo que *
*pertenece o es exclusivo de una sola persona o entidad, lo que si...