** O Recuncho Literario..... Marc Levy

¿Quieres entender que es un año de vida? Pregúntaselo a un estudiante que acaba de suspender el examen de fin de curso. ¿Un mes de vida? Díselo a una mujer que acaba de traer al mundo a un niño prematuro y espera que salga de la incubadora para estrecharlo entre sus brazos sano y salvo. ¿Una semana? Que te lo cuente un hombre que trabaja en una fábrica o en una mina para mantener a la familia. ¿Un día? Háblales del asunto a dos que están locamente enamorados uno de otro y esperan el momento de volver a estar juntos. ¿Una hora? Pregúntale a una persona claustrofóbica encerrada en un ascensor averiado. ¿Un segundo? Mira la expresión de un hombre que acaba de salvarse de un accidente de coche. ¿Y una milésima de segundo? Pregúntale al atleta que acaba de ganar la medalla de plata en los Juegos Olímpicos, en vez de la medalla de oro para la que lleva toda su vida entrenándose.

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]

“Imagínate que has ganado un concurso cuyo premio es el siguiente: todas las mañanas, un banco te abre una cuenta con 86.400 euros. Pero existen dos reglas:

- La primera regla es que todo lo que no te has gastado a lo largo del día, se te retira por la noche. No puedes hacer trampas, no puedes traspasar ese dinero a otra cuenta, sólo puedes gastarlo. Pero a la mañana siguiente, al despertar, el banco te abre otra cuenta con 86.400 euros para ese día.

- La segunda regla es que el banco puede interrumpir este juego sin previo aviso. En cualquier momento puede decirte que se ha acabado, que cancela la cuenta y ya no te abre ninguna más.
¿Qué harías?

Toda las mañanas, al despertar, se nos abonan 86.400 segundos de vida en nuestra cuenta para ese día, y cuando nos dormimos por la noche no hay suma y sigue; lo que no se ha vivido en el día se ha perdido, ayer acaba de pasar. Todas las mañanas se repite ese prodigio, se nos abonan 86.400 segundos de vida, pero jugamos con esa regla inevitable: el banco puede cancelarnos la cuenta en cualquier momento sin previo aviso; en cualquier momento , la vida puede acabar. ¿Qué hacemos, pues, con nuestros 86.400 segundos diarios?”



---

Fragmento do libro "Ojalá fuera cierto" de Marc Levy

---

---

ARTIGO REMITIDO POR: María
Gran Colaboradora de A Lareira Máxica

** Actualización do blog

ola! Apreséntome. Chámome Patri, e vou tentar actualizar este blog. Xulio, si que eres pelota, rapás!! Non é pa tanto. Non che custou tanto convecerme home. Esperemos que o Xulio se recupere axiña e que nos volte a obsequiar coa súa presenza: Botámoste en falla. Sobre o de que publique algo, pois non prometo nada, pero tentareino. Como vos dixo el envíademe as vosas cousas para publicar na Lareira Máxica. Espero non defraudar a confianza depositada polo Xulio á hora de administrar o blog. De antemán perdoade polos erros que poida cometer. En tanto poida irei subindo as vosas cousas e outras que me dixo Xulio ó blog. Por último, quero enviarlle un bico moi forte ó meu home Xaime.
Chaíño

Patri

** Regresa A Lareira Máxica, de momento sen min

Volta a Lareira Máxica. Por fin!!! Logo de dous meses. Xa era hora!!! Iso si, polo de agora voltará sen min xa que continúo recuperándome e non podo usar o PC. Custoume convencer a unha amiga para que, na miña ausencia, poida ir publicando tódolos artigos que van chegando a A Lareira Máxica. Ó final, e logo de moito insistir, conseguino. Gracias Patri!!! que así é como se chama esta persoa que se vai encargar de actualizar o blog mentras eu non poida. E unha amiga moi aficcionada á informática, que lle gusta o mundo dos blogs. Gracias a ela, poderedes seguir degustando este blog. Prometeume ir subindo os vosos artigos pouco a pouco (Patri xa sabes que a ver se ti publicas algunha cousa túa muller!!!). Non se mollou en canto a prazos e frecuencia de actualización, pero creo que xa é algo importante o feito de que aceptase actualizar o blog. Porque A Lareira Máxica é cousa de todos, non so de min. GRACIAS, MOITAS GRACIAS PATRI!!!!!!

Espero que pronto estea un servidor convosco e ir escribindo cousas. Se podo escribirei algo en papel para que logo Patricia mo suba ó blog. E vós mandádalle todo aquilo que desexedes a dirección de costume.

Antes de desperdirme, salientar que desde o mes pasado A Lareira Máxica é un blog a 3 columnas, en lugar de 2. Nas vacacións de agosto traballara na reestructuración do diseño de ALM. O das 3 columnas débollo á Rosa, outra internauta especializada no mundo dos blogs que me axudou a facer este cambio. Gracias Rosa!!!. Con el conseguin ordear un pouco máis os contidos do blog. Á esquerda os enlaces e á dereita reproductor de música, chat, vídeos, etc, deixando para o medio os artigos. Asemade os enlaces reagrupeinos e reordeneinos por orde alfabética, diferenciando tres grupos de enlaces: no primeiro os máis usaddos (música, correo, tempo, xornais), no segundo adícase ós titulares dos xornais (isto non funciona moi ben, pero a ver se Patri ou eu cando volte o poida solucionar, ou senón suprimilo) e un terceiro bloque doutros enlaces de interés.

Agardo que vos gusten tódolos cambios de diseño. En canto ós contidos, tamén teño en mente varios cambios, algúns dos cales supón a creación dalgunha sección nova e outros serán de maior contido, pero o último casi seguro que sexa cando volte eu, porque non quero abusar da amabilidade da miña amiga Patri. Da gusto ter amigas como ti (xa sei que me vas chamar pelota Patri, pero é a verdade).

Voume. Hoxe fixen unha excepción porque tiña gana de escribirvos eu isto, porque vos voto en falta e porque teño moito mono do blog, pero debo ser prudente e esperar a recuperarme. Namentras déixovos con Patricia. Quero dicir, Patri (Patricia non lle gusta porque lle recorda ó home cando se pon serio con ela e a chama polo nome completo en lugar de dicirlle Patri). Gracias, Patri!!!!

Bicos e abrazos,

P.D.: Gustaríame que aínda que eu non poida lervos, sigades escribindo, comentando artigos, mandando propostas para o blog. O blog non son eu. NON. É un blog de tod@a os que o ledes e vos gusta. A vosa participación é o ingrediente fundamenteal. Salvo de política podedes falar do que queirades, pero dentro dun respeto iso si, como ven sucedendo ata o de agora.

P.D2.: Moitas gracias a todas e todos polos ánimos que me estades a enviar no blog e fora del. Gracias. E moi agradable que @s amig@s se acorden dun nos momentos malos. Iso fala moito das persoas. A tod@s MOITAS GRACIAS DE TODO CORAZÓN!!!

Julio
Coordinador de A Lareira Máxica

ACLARACIÓNS MOI IMPORTANTES!!!!

A Lareira Máxica voltará....E digo voltará porque por problemas alleos á miña vontade, non podo usar o PC desde hai máis dunha semana. Espero que todo se solucione pronto. Perdón polas molestias.

Gracias a tod@s polo interés a apoio mostrado cara a este blog de diversas formas: en persoa, por teléfono, por mail, polo messenger, e polos comentarios no blog. Gracias de todo corazón.

Dicirvos que ALM vai voltar. De feito durante o mes de agosto estiven traballando na súa remodelacións. Vai haber cambios de diseño (non demasiados, pero si, que se notarán algo), de contido, etc. Ireinos desgranando pouco a pouco.

Por certo, teño algúns artigos pendientes para publicar de dúas persoas: varios de María e tamén outro máis que é algo moi bonito e fermoso que me mandou outra colaboradora anónima e que constitúe toda unha experiencia humana.

Podedes seguir enviando todo aquilo que desexedes, porque unha cousa non vai cambiar neste blog: A PARTICIPACIÓN DE TOD@S VÓS. Desexo que participedes de tódalas formas posibles. Porque cantos máis participemos máis rica será esta páxina.

Un saúdo, moitas gracias e CARPE DIEM.

---

P.D: Agardo que estes problemas que me impiden usar o PC pasen ó olvido pronto porque para min están sendo toda unha tortura. Os que desexedes que vos avise por mail o día que volte a páxina, enviádeme un correo electrónico ó mail da páxina e así o día que volte ALM a actualizarse pois fareivolo saber. Espero que sexa moi pronto pero non o sei nin eu. E iso DAME MOITA RABIA!!!! (Humm iso soa a unha sección non?)

---

---

Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica