xoves, 29 de marzo de 2007

** As cousiñas das horas, meses e estacións


N on sei se vos contei, creo que si, que a min a parte do ano que me gusta é que abrangue a primavera e o verán, sobre todo esta última estación. Os peores meses para min sempre foron de octubre a febreiro, en especial o mes de noviembre, que é o mes que menos me gusta: non ten navidade, nin rebaixas e por riba cunha hora menos de luz solar ó atardecer parece que vives de noite. Xa sei que decembro é peor neste senso, pero ó estar ó Nadal polo medio faino disimular algo...

...--->Ve-lo Artigo completo....


O outro día, case coincidindo co inicio da primavera adiantamos os nosos reloxios. Particularmente, este novo horario é o que me gusta máis, agás os tres primeiros días que me custa madrugar unha hora antes que en realidade ven sendo o que facemos ó perder unha hora. E que dicir do primeiro dia que nos queda un día de so 23 horas.

Pero para min é máis importante que os días sexan máis grandes e que ata as nove sexa de día. En troques en decembro, entre que os días xa son pequenos de por sí, e que o horario de inverno rouballe unha hora ó atardecer, pois ás 6 xa é de noite. E menos mal que estamos en Galicia, zona que pola súa posición xeográfica tería que ter unha hora menos, ó igual que en Portugal e Canarias, cousa que, por fortuna, non acontece e bríndanos o privilexio de saborear unha hora máis de día que estas outras dúas zonas. Asemade fainos presumir diante de toda Europa por ser a rexión onde máis tarde se fai de noite. A xente que coñece outras cidades españoles como Barcelona entenderán o que estou a dicir. Alí é de noite ás 5, cando aquí é ás 6...

¿O horario de inverno? Non, gracias, prefiro este de verán. A única pega son estes tres primeiros días de aclimatación e o roubo con alevosía e nocturnidade da hora do sábado ó domingo que nos cercenan pola cara. Pero as consecuencias son moi positivas, polo menos para un servidor. O de inverno a única ventaxe que lle quito e que nos devolve sen intereses a hora "mangada" en marzo. E menos mal que. agora, o cambio ó horario de inverno se fai no mes de octubre e non no de setembro como ata hai so uns anos... Parece unha tontería pero isto nótase porque nese mes de retraso gañámoslle outra horiña á chegada do "entre lusco e fusco".

E voltando á primavera, esta estación ten cousas malas como as alerxias pero traen cousas boas. Os ditos populares din que "a primavera o sangue altera". E faino porque chega o sol consigo, a pesar de que o mes de abril se caracteriza polas choivas, pero o frío non é tanto cono no inverno, polo normal. Outra vantaxe é que os campos sacan do seu interior o seu traxe festivo e se engalanan de diversidade de flores. A min particularmente encántanme as rosas rojas e as blancas, en especial as primeiras. Pero calquera que sexa bonita me fai feliz. ¿E a vos que flores vos gustan? ¿que opinades do cambio de horas? ¿Cal é a vosa estación e o voso mes predilecto? ¿e o que desexariades borrar do calendario?

Carpe Diem

P.D.: Olvidábaseme que, na miña opinión, a primavera e a época do ano que ten as postas de sol e os amaneceres máis fermosos. ¿Non vos parece?



Artigo feito por: Julio
A Lareira Máxica

** A Frase Máxica......como a vida mesma


“Se poidese volver á xuventude... cometería todos aquelles erros de novo ...
so que máis cedo"



Tallulah Bankhead

mércores, 28 de marzo de 2007

** Entre a terceira e a sexta feira: Introducción

Di o acervo popular que “o que non visitou Lisboa non veu cousa boa”. E abofé que Lisboa é ben bonita. Sin duda. A semana pasada, entre o martes e o venres, estiven na capital lusa disfrutando - como xa sabedes -, duns días de asueto e descanso. Non o fixen so. Acompañoume nesta viaxe un excelente amigo: Pablo Pedreira, un coruñés residente desde hai algo máis de tres anos en Barcelona. Un enamorado da Cidade Condal na cal traballa. Pablo foi compañeiro de estudios en Santiago de Compostela e é unha desas persoas coas que vale a pena rodearse. Gran amigo. Sí, señor. Gracias amigo!!

Voltando ó tema: ós dous nos atraía a idea de viaxar e coñecer de primeira man Lisboa. Desde hai tempo. O ano pasado decidimos que ...--->Ve-lo Artigo completo....
nesta primavera deixaríamonos caer por alí e disfrutariamos dos seus encantos. E así o fixemos. Xusto cando a primavera agromaba os seus primeiros raios de luz, cando espertaba do seu sono invernal, dous turistas españoles empregárona para irse con ela de rélax a Portugal. So foi cousa de aproveitar uns días de vacacións nos respectivos traballos. Contabamos ter ido en Semana Santa, pero por motivos laborais non puido ser.

Como as cousas hai que facelas ben, antes de írmonos ó país veciño recabamos información sobre o noso destino. Foi fácil. Entre amigos, familiares, compañeiros de traballo ( a todos gracias!!!, en especial a Roberto que nos facilitou planos e guías moi útiles da cidade e arredores) e o maravilloso océano que é internet, serviunos para facernos unha idea do que debiamos visitar. Iso si, tendo moi presente que dispoñiamos de catro días. Nin un día máis nin un menos. Catro.

Enseguida nomes como a Torre de Belem, o Monasterio dos Jerónimos, O Castelo de San Jorge, a Baixa, Chiado, Alfama, O Palacio da Ajuda, a Catedral de Lisboa ou o Oceanario (Acuario) inundaron os nosos pensamentos. ¿Sería tan bonitos estes lugares como todos nos dicían?. Ningúen nos falara mal de Lisboa. Todo o contrario….

Ó longo dos vindeiros capítulos de “Entre a terceira e a quinta feira” (Entre o martes e o venres, que se diría en portugués) irei degranando as nosas experiencias e impresións sobre estes lugares. Un por cada día, máis dos capítulos extras.

No primeiro capítulo contareivos sobre a nosa chegada a Lisboa, e os lugares que nese primeiro día visitamos: Torre de Belén, Monasterio dos Jerónimos ou Castelo de San Jorge.
No segundo, un día máis relaxado, narrareivos sobre a nosa visita ó Museo Gulbenkian, Baixa, Rossío ou o Museo dos Descubrimentos.

Logo, no terceiro, deixaremos momentanemamente Lisboa para acercaremonos á localidade veciña de Simtra, onde vos retratarei os seu palacetes. Unha visita a un lugar moi especial e fermoso.

No cuarto capítulo abordarei o noso último día de estancia na capital de Portugal, no cal visitarmos o recinto no que tivo lugar a Expo de Lisboa no ano 1998, e o oceanario.

No quinto será un capítulo sorpresa. Simpática diría eu. Será curto, pero si moi entretido e visual….

Por último, no sexto farei unha conclusión final da viaxe, facendo suxerencias e recomendacións a ter en conta. Se me quedase algo no tinteiro aproveitarei aquí para recuperalo.

Polo de agora, non puiden escribir nada, xa que andiven bastante liado estes días. Tede paciencia, porque tardarán un pouco en irse publicando. Non serán a diario, pero tentarei que non pase moito tempo entre eles. ¿O primeiro para cando?. Espero que antes de que acabe a semana. Subliñar que o primeiro día foi o día máis intensivo e, por iso, quizás sexa o capítulo máis longo, tamén.

Non será o mesmo contalo que estar alí mesmo, sin duda, e posiblemente haxa cousas que sexa case imposible relatar. Tamén tratarei de facelos o máis amentos posibles, apoiándome, como non, nalgunhas fotos. Polo de agora, déixovos coa música de fondo de A Lareira Máxica...
Carpe Diem



Artigo feito por: Julio Torres
A Lareira Máxica

** A Frase Máxica.......que gran verdade!

"O home é o único animal que come sen ter fame, bebe sen ter sede, e fala sen ter nada que dicir"



Mark Twain (escritor)