** Un grave accidente con final tráxico en Combarro

O que vos escribe aínda ten os pelos de punta. ¿Por que? Pois porque hoxe houbo un accidente cerca en Chancelas, na parroquia de Combarro (Concello de Poio) na estrada PO-308 que é a que utilizo cada día para ir a traballar.

Cando se produciu o accidente eu no estaba na carretera senón traballando. Non me colleu, por fortuna, pero puido te-lo feito. Non a esa hora, pero si a outra. O accidente foi entre un camión que envorcou (dou a volta) e aplastou un coche no que ían unha nai con dous rapaces de curta idade e a avoa destes, e que circulaba corretamnete, según informan os medios de comunicaicón. O suceso cobrouse a vida da nai e dunha filla de 6 anos. Pero mellor que contárvolo eu, mellor que leades a información e vexades as fotos.....So dicir que tardaron en darse de conta que debaixo do camión habí un coche totalmente aplastado....So oír isto último xa arrepía......Ufff!!!!

So dicir que o coche aplastado ben puido ser o meu. Porque é unha estrada pola que paso cada día por motivos laborais. So pido precaución ó volante, aínda según daba conta un dos informativos das 9, debeuse a que o camión emborcou por culpa de que tiña mal repartida a carga ou algo así.......

Unha familia totalmente destrozada por unha moi grave neglixencia, descoido ou chamádelle o que queirades....

** Y sin embargo, te quiero......

Malia que se poida pensar que vou falar de amor, nada máis lonxe. Non. Desta vez non toca. O título desta frase subordinada, evoca o nome dun desaparecido programa que se emitiu mediados os anos 80 e que era copresentado por tres persoas: Pastora Vega, Guillermo Summers e Ignacios. Estes dous últimos son un monstruos do humor -dos cales falareir algún día en A Lareira Máxica, que aderezaban por entón un programa adicado a repasar a programación de TVE, única televisón nacional por aquel entonces.

No vídeo que ides ver a continuación, poderedes lembrar ou ver por primeira vez, a entrada ou careta do programa e a súa pegadiza sintonía en plan animado. A continuación veredes a Mayra Gómez Kemp, colaborando nun programa no ano 1984.

Agardo que vos guste. A min s sintonía e o humor do dúo Summers & Salas era o que me encantaba do programa....

** A Frase Máxica de.. M. Sarmiento ¿Gústache?

"No toda distancia es ausencia, ni todo silencio es olvido"
(Mario Sarmiento V.)

** Que content@ estou cando...!!!(nova sección)

Accedendo á unha petición vosa, en ALM (A Lareira Máxica) estamos de estreo. Ve a luz a contrasección de "Que rabia da cando...!!!", que leva por nome "Que content@ estou cando....!!!". Como podedes imaxinar a nova sección é todo o contrario. Trátase de dicir todo aquilo que nos nos fai sentir moi moi ben. Polo tanto, a partir de agora, teremos dúas seccións opostas en canto á contido: un bo e outro malo, por expresalo dalgún xeito.....Por suposto, espero as vosas aportacións para ambas.
Neste estreo, permitídime a licencia de ser o primeiro en escribir algo. Por certo, tanto para unha como para outra, non hai pendiente ningunha proposta vosa, así que se publicarán segundo me vaia chegando.....¿Quen será @ proxim@?

--------------------------------------------------------------------------------
" Que contento estou cando....!!!! "
...logo de moito tempo, volto a --->Ve-lo Artigo completo....
ver e a quedar con eses bos e boas amigas que un ten o orgullo de posuír... Eses amig@s dos que tan bos recordos e lembranzas gardas, pero que, por unha cousas ou por outras (entre elas a distancia ou a pereza -por que non admitilo-) xa hai meses ou anos que non tes o pracer de falar con eles, en persoa....

Voltas a recordar os bos momentos vividos na súa compaña (sempre tendemos a obviar os malos momentos, se os houbese), aproveitamos para pórnos ó día mutuamente: "¿Que foi de? ¿Que sabes de?"... E tamén para decatarse de que os anos pasan para tod@s....Como moi ben dice un gran amigo meu recentemente tomando un café con el: "Julio, vamos vellos" (ollo, que a pesar desta afirmación categórica ámbolos dous somos moi xóvenes eh!!!).

O pasado Nadal tiven o gustazo de quedar con varios. Con outros non puiden. A dous deles xa había catro anos que non os vía nin falaba en persoa con eles (A ámbolos dous puidenos coñecer durante a miña etapa compostelana). Por teléfono si, pero non é o mesmo. Con outr@s había moito menos tempo, pero, igualmente, é todo un pracer manter ese contacto (nun caso é un gran amigo meu de cando eramos aínda dicir E.X.B. era outorgarlle significado a tres sílabas soltas). E en tódolos casos foi unha gran ledicia voltalos a encontrar, porque son moi moi bos e boas amig@s. Como se soe dicir, os grandes amig@s e amigos son pouc@ pero bos e boas. Non é peloteo. En serio. Eles sábeno.

Persoas coñecidas ou amigas temos bastantes, afortunadamente, pero o grado de relación non é mesmo que con estes grandes amig@s. Cos primeiros e primeiras, podes estar falando horas e horas que te sentirás a gusto na súa compaña, algo similar a cando estás co teu noivo ou noiva ou co teu home ou muller e o tempo pasa voando sen apenas decatarse. E o que ten amizade e os amigos de verdade, aqueles que te escoitarán e que tentarán aconsellarte e axudarte cando máis o necesites. Os amigos de verdade, os grandes amig@s. Os AMIG@S con letras MAIÚSCULAS.

Non se trata de ter amigas de primeira ou de segunda. Non!!!!. So que con uns poucos a relación é moito máis intensa, chegando a ser incluso aquelas persoas de confianza, nas que sabes que podes confiar cegamente. Que non te van tracionar e que, o que faledes vai quedar aí "off de record" (como en secreto de confesión máis ou menos)como se di no eido xornalístico.

A todos e todas, gracias por ser tan bos e boas amigas. Se o mundo estivera cheo de xente coma vos sería fantástico, pero como non é así, un tamén sabe apreciarvos aínda maís.


__________________________________________________
" Que contento estou... " feito por: Julio