luns, 4 de decembro de 2006
** Sonos bonitos e inconfesables ---> Cap.2
....No hay nada más duro que la indiferencia, pero yo ya me he acostumbrado. En mi casa soy casi transparente. Últimamente se me ha dado por encerrarme en mi mundo. Ya no me importan lo más mínimo las cosas de antes. He despertado de un letargo de años. Esta mañana me ha telefoneado mi madre. Lo de siempre, lamentos y autocompasión. Mi madre se muere un par de veces al mes, es una hipocondríaca. Quiere volver a chequearse. Estoy harta de oírla. No tiene absolutamente nada, hoy le he recomendado que la trate un psiquiatra, por la ansiedad. Mi vida se desmorona. Empiezo a necesitarle, empiezo a echar de menos su sonrisa, su ternura, el baile sobre la alfombra beige. Cuando nuestras miradas se cruzan una mariposa revolotea juguetona por la habitación y luego se escapa por el balcón... Ve-lo Artigo completo....
He comido en casa y he aprovechado para ponerme el anillo de “tu puedes ser lo que quieras ser, nunca lo olvides”. Fue el primer regalo que me hizo mi marido. Es una sortija bonita, quizás destaque un poco. He aprendido mucho a su lado. Mi marido es médico, cirujano. Frío, nada le inmuta. Él me empujó para que montase la agencia. Es un hombre reservado y observador, aparentemente serio. Muy inteligente, capaz de hacerle el amor a una mujer usando únicamente el cerebro. Llevamos casados 14 años, yo acaba de terminar la carrera y era una inocente. Él ya gozaba de cierto prestigio como cirujano. Yo le debí parecer graciosa y moldeable. Ahora se que lo que más le gustó fue la solera de mis apellidos. Aparentemente, todo es perfecto. Solo aparentemente.
No creí que la brecha entre nosotros fuera tan inmensa, sí que lo es. Todo rutina, nada nuevo, nada que me sorprenda, nada improvisado. Jesús baila descalzo en mis sueños. Me siento vieja. Le contraté en febrero. Hoy es el día de San Juan. Por la mañana se ha presentado con el pelo cortado. Le queda bien, muy bien. Poco a poco va perdiendo el aire de universitario despistado. Es fresco, espontáneo, un buen creativo. Miro la mano izquierda, la sortija me lanza su mensaje. No me lo creo, yo estoy atrapada. La semana pasada vino a esperarlo su novia, me lo contó mi secretaria. Es una melodía lenta, instrumental. Una y otra vez asalta mi mente.
____________________________________________
REMITIDA POR: Pilar ("A Escritora Máxica")
Colaboradora de A Lareira Máxica
Posted by Julio Torres 1 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS amor e amistad , colaboracións PILAR , Relatos e composicións feitas para A.L.M.
domingo, 3 de decembro de 2006
......E mañán en A Lareira Máxica........>>>>
.....Mañán poderemos saber como continúa o relato "Sonos bonitos e inconfesables". ¿Cómo continuará? Non o perdas, porque te arrepentirías despois....
Posted by Julio Torres 0 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS a lareira máxica , amor e amistad , Relatos e composicións feitas para A.L.M.
** Unha gran comunidade.....onde hai de todo
Non, non vos vou falar das comunidades autónomas (a lareira máxica non é un blog político), nin tampouco de comunidades raras. Non. Hoxe quero unha breve referencia ó fenómeno blog. Un fenómeno que cada día crece máis. O venres lía en La Voz de Galicia o artigo " Blogs, unha revolución silenciosa". Nel dase conta do incesante incremento de blogs de todo tipo no gran océano que é INTERNET, ó mesmo tempo que se fai unha relación dos máis recoñecidos e premiados este ano. Algunhas están ben, pero podería haber outras moitas que, sin ter premios, están moi ben. Todo é cuestión de navegar polo mar de mares virtual e atopar as que che gustan.
Se buscades un pouco en internet atoparedes blogs de todo tipo, moitos... Ve-lo Artigo completo....
especializados en variados temas: actualidade, deportes, humor, vídeos, fotos, música, opinión, ciencia, tecnoloxía, cultura, blogs persoais, e un largo etc. O que vos escribe creou A Lareira Máxica o 1 de maio de 2006, pero nin fun o primeiro en crealo nin tampouco o último. A Lareira Máxica é un blog de opinión de temática mixta, no que se recolle un pouco de todo, como xa sabedes. E que tenta incluir enlaces interesantes, e música (en formato vídeo ou online).
O éxito de cada blog depende sempre dos seus lectores pero, independientemente diso, os blogs son un medio perfecto para escribir do que nos apetece e, incluso, xogar a ser xornalistas. Ou selos. De todo hai.
E ti, ¿anímaste a ter un blog propio?
______________________________________________________________________________________________
NOTA: Desde onte, A Lareira Máxica ten un logo propio no título, que se ven a sumar ó icono que tedes ó final da columna dos enlaces. Se tedes un blog, poderedes pór o icono da lareira (co lume ardendo) no voso, se copiades o texto que aparece no recadro. Doutro lado, a columna cambieina para a dereita. Agardo que vos guste o novo "look".
Posted by Julio Torres 0 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!!
CATEGORÍAS a lareira máxica , Internet e novas tecnoloxías


