venres, 29 de febreiro de 2008

** Primeiro post de ALM un 29 de febreiro: ¿por que?

Este é o primeiro post que publica A Lareira Máxica un 29 de febreiro. O ano pasado non se publicou nada. E non voltaremos publicar outro post ata o 29 de febreiro de 2012 (se o blog daquela ten éxito e segue existindo, que xa é moito aventurar xa que pode que dentro de catro anos a ninguén lle gusta xa ALM ou pode que o blog xa desaparecera ou sabe Deus porque en catro anos pode pasar de todo. Oxalá que sobor de todo cousas boas).
Como ben coñecedes o motivo de falar do 29 de febreiro é que 2008 é un ano bisiesto, ten un día de máis. A explicación científica é que a terra tarda 365 días e 6 horas en dar a volta completa de traslación sobre o sol, polo que cada esas 6 horas anuais a maiores acumuladas en catro anos, forman un día. De aí que cada catro anos haxa un día de máis e se lle chame ano bisiesto por esta causa científica.
Para máis explicacións lede este artigo




UN ARTIGO DE: Patri
Administradora axudante de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de....Barón de Verulam: ocasións

" A ocasión hai que creala, non agardar a que chegue "



BACON, Francis Barón de Verulam

xoves, 28 de febreiro de 2008

** A vida: un tesouro que hai que saber apreciar


Marioneta de trapo

Si por un instante Dios se olvidara de que soy una marioneta de trapo y me regalara un trozo de vida, posiblemente no diría todo lo que pienso, pero en definitiva pensaría todo lo que digo. Daría valor a las cosas, no por lo que valen, sino por lo que significan.
Dormiría poco, soñaría más, entiendo que por cada minuto que cerramos los ojos, perdemos sesenta segundos de luz.
Andaría cuando los demás se detienen, despertaría cuando los demás duermen.
Escucharía cuando los demás hablan, y ¡cómo disfrutaría de un buen helado de chocolate!.
Si Dios me obsequiara un trozo de vida, vestiría sencillo, me tiraría de bruces al sol, dejando descubierto, no solamente mi cuerpo sino mi alma.
Dios mío, si yo tuviera un corazón, escribiría mi odio sobre el hielo, esperaría a que saliera el sol. Pintaría, con un sueño de Van Gogh, sobre las estrellas un poema de Benedetti y una canción de Serrat, sería la serenata que le ofrecería a la luna. Regaría con mis lágrimas las rosas para
sentir el dolor de sus espinas y el encarnado beso de sus pétalos....
Dios mío, si yo tuviera un trozo de vida..... No dejaría pasar un solo día sin decirle a la gente que quiero, que la quiero. Convencería a cada mujer u hombre de que son mis favoritos y viviría enamorado del amor. A los hombres les probaría cuán equivocados están al pensar que dejan de enamorarse cuando envejecen, ¡sin saber que envejecen cuando dejan de enamorarse!.
A un niño le daría alas, pero le dejaría que él solo aprendiese a volar.
A los viejos les enseñaría que la muerte no llega con la vejez, sino con el olvido.
Tantas cosas he aprendido de ustedes, los hombres..... He aprendido que todo el mundo quiere vivir en la cima de la montaña, sin saber que la verdadera felicidad está en la forma de subir la escarpada. He aprendido que cuando un recién nacido aprieta con su pequeño puño por vez primera, el dedo del padre, lo tiene atrapado por siempre.
He aprendido que un hombre sólo tiene derecho a mirar a otro hacia abajo, cuando ha de ayudarle a levantarse. Son tantas las cosas que he podido aprender de ustedes, que realmente de mucho no habrán de servir, porque cuando me guarden dentro de esa maleta, infelizmente me estaré muriendo".


.................................................................................................................................
Texto atruibido a de Gabriel García Márquez


.................................................................................................................................


UN RECUNCHO LITERARIO ENVIADO POR: Raquel
Colaboradora de A Lareira Máxica

** A Frase Máxica de hoxe.....de Poncela

" Na vida social, as conversacións máis interesantes empezan sempre cando teñen que concluir "



JARDIEL PONCELA, Enrique