luns, 16 de abril de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 16 ó 22 de abril


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




abril-17 1788 Nace en Portas (Pontevedra) Domingo Fontán Rodríguez, xeógrafo e matemático. É o autor dun importante mapa de Galicia ou carta xeométrica de Galicia.
abril-17 1846 Ve a luz La Revolución, órgano da Xunta de Goberno de Galicia, redactado por Antolín Faraldo e Romero Ortiz nos tempos da revolta de 1846. Publícase nel a Proclama da Junta Superior del Gobierno de Galicia, documento fundamental do Provincialismo.
abril-17 1929 Nace en Triacastela (Lugo) o especialista en Lingüística galega Amable Veiga Arias.
abril-17 1937 Neste día foi fusilado en Pontevedra o escritor e alcalde de Bueu pola Fronte Popular Johán Carballeira (José Gómez de la Cueva). Mantivera relación epistolar e de amizade co negreirés Xulián Magariños.
abril-17 1970 Xosé Filgueira Valverde, polígrafo pontevedrés -tamén amigo na mocidade de X. Magariños, ambos cofundadores do SEG- defende nas Cortes españolas o emprego vehicular do idioma galego no ensino e fecha a súa intervención parlamentaria na nosa lingua.
abril-17 1978 Anteproxecto de Estatuto de Autonomía para Galicia, elaborado pola Comisión dos Dezaseis e ó que se lle chamou «Estatuto dos 16».


abril-18 1907 Aparece El cacahuete, semanario satírico de Vilagarcía de Arousa con colaboracións en castelán e galego.
abril-18 1986 Comezan en Santiago os Encontros para a Normalización Lingüística, nos que se acordou a creación dunha «Mesa permanente pola Normalización Lingüística». Desenvolvéronse ó longo dos días 18, 19 e 20, e foron promovidos, entre outros, pola AS-PG, a Asociación de Escritores en Lingua Galega e a Asociación de Profesores de Lingua e Literatura.
abril-18 1994 Iníciase na TVG a emisión do programa Xabarín Club, que marca un fito na programación televisiva infantil en Galicia.


abril-19 1910 Nace en Mondoñedo o xornalista, escritor e poeta en galego e castelán, José Díaz Jácome.
abril-19 1987 No I Congreso para a Normalización do Aragonés apróbanse as Normas Gráficas de l’Aragonés, o que non serviu para que esta lingua románica deixase de estar minorizada e de ser cada vez máis minoritaria.


abril-20 1878 Un dos nosos máis importantes poetas do Prerrexurdimento, Francisco Añón -natural de Outes, e a quen lle fixo unha estatua o escultor de Logrosa Andrés Barbazán, no seu pobo natal- falece en Madrid na máis absoluta miseria. Desde logo ser poeta, máxime se era en lingua galega, non resultaba para nada rendible na época.
abril-20 1986 Rematan en Santiago os Encontros para a Normalización Lingüística, nos que se acordou a creación dunha «Mesa permanente pola Normalización Lingüística». Desenvolvéronse ó longo dos días 18, 19 e 20, e foron promovidos, entre outros, pola AS-PG, a Asociación de Escritores en Lingua Galega e a Asociación de Profesores de Lingua e Literatura.
abril-20 1996 Comezan as emisións de Galicia a fondo, o primeiro programa que unha televisión privada (Antena 3) emitía en exclusiva para Galicia, e, non obstante, facíase en castelán.


abril-21 1882 Nace en Mazaricos (A Coruña) José Bernardo Reino Caamaño, un home vinculado ó mundo do Dereito e que na súa mocidade publicou poemas, en galego e en castelán, na prensa. Foi deputado nas Cortes da 2ª República española e persoa moi influínte na política comarcal. Tamén presidiu a Caixa de Aforros de Santiago.
abril-21 1916 Nace en Celanova o político e escritor en galego Xosé Velo Mosquera.
abril-21 1929 Otero Pedrayo le o seu discurso, en galego, de ingreso na Real Academia Galega.
abril-21 1967 Constitúese a Casa de Galicia de León.
abril-21 2007 O xornal en galego A Nosa Terra, o primeiro da democracia redactado integramente na nosa lingua, recibe o Premio Manuel María á Dignidade Nacional (na súa 2ª edición) pola súa traxectoria na defensa da lingua galega. Este Premio está convocado pola CIG, a AS-PG, a MNL e a AELG.


É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).


domingo, 15 de abril de 2012

** Meigas, bruxas e curuxas...


SANXENXO. Mary Camiña


En pleno século XXI, pensei que quizais a xente sería máis cauta á hora de crer calquer cousa que lle diga as chamadas "bruxas", "meigas", ou como lles chamo eu: "oportunistas"; xa que se aproveitan da xente "enferma", unhas de mente e outras cansas de dar tumbos e tumbos de médico en médico sen que lle dean coa solución...
Eu, como boa galega, nun momento dado da miña vida, cansa de recorrer médicos, (por certo, ao final foron éstes o que solucionaron o problema, despois de moitas voltas e probas...), tamén recurrín a éstas profesionais do engano, e, sinceramente, non me aportaron nada que eu non soubese xa, é máis, insinuáronme que alguén moi cercano da familia me estaba a facer dano...Esta xente é experta sonsacando, e como eu non soltei prenda, e vendo que non tiñan por onde saír, pois recurriron ao de sempre; que si son envexas, que se alguén cercano tiña celos de mín e me facía dano..., cousas dese estilo, menos mal que aínda que me encontraba realmente mal, a miña mente non estaba tan nublada como para non ser obxetiva, senón, dende aquela tería a familia toda desfeita...
Non entendo, como poden ser tan crueis e non reparar en poñer a mal a persoas da mesma familia, a veciñ@s, etc. sempre con afán de alimentar a falsa "necesidade" da persoa que acude a el@s para chucharlle tódolos cartos que poidan.

Coñezo un caso moi triste de dúas veciñas. Resulta que eran moi boas amigas, compartían traballos, coidaban dos fillos unha da outra cando facía falta, como se de irmás se tratara. Ata que un día, tras ir unha delas a xunto dunha "bruxa", deixou de falarlle á súa amiga e pasou, de repente, de ser a súa mellor veciña a acusala de mala persoa, de ruín, de enfeitizarlle ós animais, de botarlle o mal de ollo e, non sei cantas cousas máis... É triste, moi triste, que despois de tantos anos de amizade, unha "oportunista sacacartos" bote todo polo chan. E todo, ¿por qué? Moi sinxelo, si alguén acude a unha "consulta" dunha destas persoas porque, por exemplo, lle morreron tódalas pitas do corral, o máis normal para estas persoas non é que che morreran por enfermidade e que deberías desinfectar os cortellos, non, que va!, o normal é que alguén che teña envexa ou ben che botasen mal de ollo...; aprovéitanse das persoas con certo grado de ignorancia e moitísima inseguridade, comezan a sonsacar e dar falsas pistas, e nesto, cando lles parecen dín:"Eu non podo decirche quen é, pero é xustamente esa persoa na que tí pensas", e cando o pobre incauto lle dí un nome, con certo recelo, contéstalle:"sí, pois esa é, eu non quería decircho pero esa mesma é a que che está a facer mal" E comenza a roda a xirar, cando unha persoa xa desconfía de alguén é porque no fondo algo ten xa en contra dela e se por riba avivan o lume da rabia ou recelo que hai contra esa persoa dentro de sí, pois peor que peor; e aprovéitanno no seu favor. E a partir de aí, tódolos problemas e contratenpos que teña vaillos a otorgar á mala obra desa persoa...e comeza a funcionar a roda de facelos cartos para as "oportunistas".

O último que souben deste caso que coñezo é que a que vai ás "bruxas" ten á veciña ameazada con darlle unha malleira se a encontra soa, porque por culpa dela leva moitos cartos gastados nas "bruxas", canta ignorancia!!. A pobre veciña xa é maior e ten moitísimos achaques, e ten que estar controlada con Sitrom, polo que un simple golpe pode causarlle un derrame e chegar a matala. Por varios problemas de saúde que ten, viríalle ben saír de vez en cando a pasear pero ten medo e non se atreve, nen sequera quere quedar sóa na casa, e non lle abre a porta a ninguén por medo a que sexa a que a ten ameazada..., viven porta con porta...

É vergonzoso e inmoral o que fan algunhas persoas por diñeiro, aproveitarse da ignorancia e pouco sentidiño de persoas enfermas, chegando a non respetar nada, sen ser conscientes de que poden crear un monstruo se dan cunha mente un tanto trastornada, retorcida e enferma.

Procurade ter sentidiño e dous dedos de frente para non sucumbir ante as artimañas d@s “oportunistas”.

Con todo isto non quero decir que non haixa "meigas", porque ...habelas... háilas.

sábado, 14 de abril de 2012

** Penélope


SANXENXO. Julio Torres

Diego Torres é un cantante que suma varias cancións na súa extensa discografía, se ben foi "Color esperanza" (de tanto escoitala mesmo acabei por aborrecela durante un tempo pois a saturación non é boa) a que fixo que tocara a gloria. Son da opinión que ter un éxito tan grande ten moito perigo, pois o seguinte disco, o seguinte ten que ser bo e facer olvidar outro gran tema. Non sempre é doado. Hai grupos e cantantes que nin sequera pasan do primeiro.

Xa antes do seu enorme éxito musical, este arxentino tivo varias cancións boas, aínda que non tiveran a mesma repercusión. Unha delas foi "Penélope", versión feita en 1996 dun tema de Joan Manuel Serrat. A versión sempre me gustou moito e baixo o meu punto de vista mellora o tema orixinal. Outro estilo máis bailable, pero máis suxerente se cabe. Hoxe, nun día plomizo de abril, como di a letra da canción, comparto cos seguidores do blog.



Diego Torres ten unha especial querencia polo temas de amor e desamor, sempre buscando un ton melodioso. Outros temas destacados do cantante foron:








E a modo de colofón, como non, o "Color esperanza" que agardemos que sexa a esperanza de saír desta maldita crise económica na que os bancos e outros especuladores nos meteron pero que pagamos nós e non eles...




** Un gorrión


Un vídeo que merece ver ata o final. Encerra unha gran verdade