** Los videojuegos frente a la crisis

En la Voz de Galicia aparece un estudio que dice así: "Nintendo evita la crisis y registra récord de ventas y beneficios".
También se ha visto que la empresa gallega de telecomunicaciones Blu Sens, está creciendo y expandiendo su mercado favorablemente. Por lo visto las tecnologías como los videojuegos y mp3, etc., son mas requerídas en tiempos de crisis, ya que mucha gente al no salir tanto de casa, busca entretenimientos que lo absorban en sus ratos libres. Personalmente cuando era joven y no tenía dinero, me compraba un juego de estrategia, para pasar las horas entretenido, sin tener que recurrir a la caja tonta. Debo añadir que es preferible un juego de ordenador o cualquier consola, a pasar las horas delante del televisor, pues puedes estimular la mente o mantenerla activa. Y si no lo mejor es salir a pasear con tus amigos, (quien los tenga), y convivir con otras personas. Como digo yo: El hombre es un animal que vive en sociedad. Cualquiera que rechace vivir en sociedad con otros, comete un grave error que se paga con el tiempo.

---

ARTIGO-OPINIÓN REMITIDO POR: O Moucho
Colaborador habitual de A Lareira Máxica

** Os premiadores premiados

Teño a convicción que moitas veces os premios non os levan quen máis os merecen senón aqueles que convén que os leven. Explícome: Hai premios tipo Príncipe de Asturias de X cousa, ou Premios X de Literatura ou moitos outros premios sobranceiros -ou con aspiracións a selo- que elixen como premiados a persoas que fixeron méritos, pero que están moi por debaixo doutras, quizás non tan coñecidas, pero máis efectivas e acreedoras de tan codiados galardóns. Entón ¿por qué llo dan a outr@s?. Teño unha teoría e agardo que, sinceramente, me digades o que pensedes. É ben sinxela: moitos xurados premian a figuras ilustres máis por darlle realce ós propios premios que por xusticia. Ou sexa: para gañarn prestixio na sociedade empregando un "efecto feed-back" ou de retroalimentación. Non quero dicir que non o mereza a xente que é distinguida, so que habería persoas con máis méritos, aínda que non tan figuras de primeira línea. ´

Tamén coido que se tende a premiar o de canto máis lonxe mellor e menospreciar ó que se ten na casa. Acontece en moitas cidades e países. Parece que se premiamos ó de fóra, vamos a ser máis internacionais e, como efecto colateral, obteremos máis prestixio.

Sí , xa sei que de todo hai, pero non me negaredes que o que acabo de escribir non ten, cando menos, algo de razón. Gustaríame que opinarades ó respecto, sexa cal sexa a vosa opinión.

---

UN ARTIGO-OPINIÓN ELABORADO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** Adeus a un dos grandes da literatura

Os fieles seguidores de A Lareira Máxica xa sabedes que hai dous escritores moi habituais nas seccións de O Recuncho Literario, na dos relatos e na das frases máxicas. Un é Jorge Bucay e outro é Mario Benedetti. Onte finou éste último, o xenial literato uruguayo que contaba 88 anos de idade. O seu legado perdurará de por vida e é amplo e moi rico. Podería escribir moito sobre Benedetti, pero se queredes máis información tédela aquí. Gustaríame despedilo con un dos seus poemas. Descanse en paz.

---

UN ARTIGO-OPINIÓN DE: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** Un maio de clara cor azulgrana: o F.C.Barcelona

Demorábanse brevemente en chegar os últimos minutos do sábado 16 de maio de 2009. Namentres Soraya Arnelas naufragaba no festival de EUROnoresteVISIÓN (nese concurso antes da canción hoxe político, de posta en escea,...menos da canción, do que hai anos Italia decatouse do seu froito baladí, amargo, e carente de toda lóxica musical), namentres o Real Madrid afogaba as súas penas en Villarreal e non era quen nin de empatar co equipo local, o F.C. Barcelona proclamábase campión da Liga de Fútbol de España, tan so tres días despois de obter o título de campión da Copa do Rey. O doblete dun equipo, o que mellor fúbol desplegou este ano en España e que incluso supere en calidade á aquel mítico Dream Team de Johan Cruyff. Un equipo que, incluso pode (se ben vai ser unha lotería e pode gañar calquera dos dous) conseguir o título de campeón de Europa ou da Liga de Campións de Europa. Outro día, se podo, gustaríame escribir máis sobre o PEP Team, un equipo adestrado por un técnico que empezou desde recollepelotas, triunfou como xogador e na súa primeira temporada en primeira división está acadando cotas inimaxinables.

Insisto que acadar o título da Champions contra o Manchester United o vindeiro día 27 en Roma vai ser moi difícil, sobre todo tendo en conta que hai xogadores do F.C.Barcelona moi importantes como Márquez, Henry e Iniesta que ou non poderán xogala ou xogarán entre algodóns, logo de apurar os días das súas respectivas lesións. Teño a intuición de que o Barcelona non a vai gañar, pero aínda así, este equipo será lembrado por sempre: un equipo que deixou atrás a Ronaldinho e Deco, pero que soupo traballar a alma de equipo. Porque un equipo non é unha mera suma de individualidades, senón unha conxunción coordinada.
Visca o Barça!!!

---

UN ARTIGO-OPINIÓN DE: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica