luns, 23 de marzo de 2009

** TRINTA ANOS DE DIFERENCIA...

Escenario: Tienes que hacer un viaje.

Año 1978: Viajas en un avión de Iberia, te dan de comer y te invitan a lo que quieras de beber, todo servido por azafatas espectaculares en un asiento en el que caben dos como tú.
Año 2008: Entras en el avión abrochándote el cinturón de los pantalones que te han hecho quitar para pasar el control, te sientan una butaca en la que si respiras profundo le metes el codo en el ojo al de al lado y si tienes sed el azafato te ofrece una carta con las bebidas y sus precios subidos un 50% por que si. Y no protestas por si acaso cuando aterrizas te meten el dedo mas largo del mundo por el culo para ver si llevas drogas.

Escenario: Manolo tiene pensado ir al bosque después de clase, según entra al colegio le enseña una navaja a Pancho con la que pretende hacer un tirachinas..
Año 1978: El Jefe de Estudios lo ve y le pregunta donde las venden, y le enseña la suya, que es antigua, pero mas buena.
Año 2008: Se comunica el PREVI. La escuela se cierra, llaman a la guardia civil y llevan a Manolo al reformatorio. Antena 3 y Tele cinco presentan los informativos de las 15:00 desde la puerta del colegio.

Escenario: Disciplina escolar:


...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ]


    Año 1978: Hacías una putada en clase. El profesor te metía dos buenas hostias bien merecidas. Al llegara a casa tu padre te arreaba otras dos.
    Año 2008: Haces una putada. El profesor te pide disculpas. Tu padre te pide disculpas y te compra una moto.


    Escenario: Fran y Marcos se reparten unos puñetazos después de clase.
    Año 1978: Los compañeros los animan, Marcos gana. Se dan las manos y terminan siendo colegas en los billares.
    Año 2008: Se anota en el PREVI. La escuela se cierra, Tele cinco proclama el mes antiviolencia escolar, el periódico 20 minutos titula a cinco columnas el asunto y Antena 3 aposta de nuevo a Matías Prats en pleno temporal frente a la puerta del colegio para presentar el telediario
    .


    Escenario: Juan se cae mientras echaba una carrera y se araña en la rodilla. Su profesora, María, se lo encuentra llorando al borde del camino. María lo abraza para confortarlo.
    Año 1978: Al poco rato, Juan se siente mejor y sigue jugando.
    Año 2008: María es acusada de perversión de menores y se va al paro. Se enfrenta a tres años de cárcel. Juan se pasa cinco años de terapia en terapia. Sus padres demandan al colegio por negligencia y a la profesora por trauma emocional, ganando ambos juicios. María, en paro y endeudada, se suicida tirándose de un edificio. Cuando aterriza, lo hace encima de un coche y también rompe una maceta. El dueño del coche y el dueño de la planta demandan a los herederos de María por destrucción de la propiedad. Ganan. Tele cinco y Antena 3 producen juntos la película y definitivamente el plató de los informativos ya queda emplazado en medio de la calle.


    Escenario: llega el cambio de horario en otoño.
    Año 1978: Llega el día del cambio de horario de verano al horario de invierno. No pasa nada.
    Año 2008 : Llega el día del cambio de horario de verano al horario de invierno. La gente sufre trastornos del sueño, depresión y amenorrea.


    Escenario: El fin de las vacaciones.
    Año 1978: Después de chuparse una caravana del copon con toda la familia metida en un seiscientos tras 15 días de vacaciones en la costa, se terminan las vacaciones. Al día siguiente se trabaja y no pasa nada.
    Año 2008: Después de volver de Cancún, en un viaje todo pagado. Se terminan las vacaciones y la gente sufre trastornos del sueño, depresión y seborrea.

    ¿¿¿DE VERDAD HEMOS MEJORADO????



ARTIGO ENVIADO POR: Ana I.
Colaboradora de A Lareira Máxica

sábado, 21 de marzo de 2009

** ¿Música para parvos e para listos?

Remítenos María, unha das nosas colaboradoras máis activas, un enlace dun artigo titulado "Música para tontos y para listos" publicado hai uns días no xornal Público. Nel faise referencia a un estudio que "determina" que hai música para tontos e para listos. Ó igual que María non estou dacordo co que expón o estudio. Persoalmente considero que a música depende de moitos factores sí, pero coido que non ten que ver con nivel intelectual e sí, por exemplo, cos estados de ánimo de cada persoa en diferentes momentos da súa vida, incluso dun día ou mesmo dun intre determinado. E vós: ¿QUÉ OPINADES DESTE ARTIGO?



ENLACE DE ARTIGO REMITIDO POR: María
Colaboradora de A Lareira Máxica

martes, 17 de marzo de 2009

** Unha efeméride social a ter en conta

O
Día do Traballo Social víñase celebrando o 10 de decembro coincidindo co Día dos Dereitos Humáns. Na asemblea xeral da Federación Internacional de Traballadores Sociales -FITS- (organismo global para traballadores/as socais de 90 países de todo o mundo), acordouse celebrar este día o terceiro martes do mes de marzo de cada ano ata o 2020.

A profesión de traballador/a social -antes chamada asistente social- é a que desempeño desde hai anos e que compaxino, cando as circunstancias o permiten, coa outra miña profesión: a de xornalista. Outro día falareivos de que vai isto de ser traballador social ou asistente social. A modo de adianto direivos que traballamos con diferentes sectores da poboación: terceira idade, discapacitados, menores, mulleres, drogodependentes, reclusos, inmigrantes ou persoas exluidas,entre outras. As labores, a nivel xeral(xa que hai outras moitas), son de información, orientación e asesoramento sobre recursos, prestacións e servicios que contribúan a mellorar o benestar das persoas.

luns, 16 de marzo de 2009

** As sectas das que ninguén fala

A viñeta é da autoría do xenial J.R.Mora

E nganáronnos. Sí, non nos dixeron toda a verdade. Contáronnos que as sectas era un grupo de persoas que seguían a un líder seudorelixioso. Que era moi fácil entrar nelas pero moi difícil saír e que xente que atrapada nelas era xente moi débil e fácilmente infuenciable. E sí, todo iso era certo, pero é unha verdade parcial. Restaba por recoñecer que as sectas non son so éstas, senón que existen outras moitas: profesioanais, políticas, deportivas, e outras moitas, alusivas a diferentes ámbitos da vida cotián. Homes e mulleres que seguen ó pé da letra unha convicción, que se cren sempre mellores que o resto, posuidores da verdade e da razón absolutas. Incluso cando os datos obxectivos sinalan o contrario. Se fai falta negaríanse a recoñecer que os paxaros teñen ás, que o tren é un medio de comunicación ou que algo é negro cando sabes que é azul, pero azul azul. Dá igual, se tropezas cunha destas moitas sectas, terás que aprender que as cousas non son o que vés, senón que tés que velas para que sexan.

É xente que pretende convencerte de que eles son o único referente a seguir. Persoas que sucumben reiteradamente a non recoñecer os erros que poidan cometer e bótanlle, nas máis das veces, as culpas a terceiros. Todo vale con tal de non admitir que se equivocan. E pasa en moitos ámbitos da vida. Ou estás con uns ou con outros. Todo parece dualizarse nunha estraña combinación binaria que extrae unha única conclusión: “ou estás comigo ou estás en contra miña”. Mentes cuadriculadas que son forofas de sí mesmas e do obxecto, persoa/s ou asociación que idolatran. Tratan de pechar filas a favor dos seus membros, defendendo o indefendible. Aquel dito que “o fin xustifica os medios” chega, por veces, a ser todo un ideal. O cinismo e mentira compulsiva téntaos continuamente. Confunden o termo democracia e practican un dictadura paternalista.

…Que enganados nos tiñan. Dicían que so había sectas de tipo religioso, pero esquecíanse que nesta sociedade as sectas abundan, porque custa recoñecer máis verdades cás de un/unha mesm@. Calquera diría que xa estamos no século XXI…Xa sabes se te atopas cunha destas moitas sectas, pensa que teñen a realidade desvirtuada e que practicar un diálogo será causa perdida. E pretender sacarlle a razón máis complicado que que che toquen os 6 números da lotería primitiva. Coidado, estimados lectores!!!



UN ARTIGO-OPINIÓN REALIZADO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica