luns, 29 de setembro de 2008

** Novo diseño e varias novidades en A Lareira Máxica

A Lareira Máxica modifica a súa apariencia e diseño. Cambios introducidos:

- Eliminei os debuxos da plantilla harbour (faro e nubes de fondo na parte superior e inferior)
- Coloquei o logo do blog á esquerda, onde antes estaba o faro
- Fondo azul celeste, en troques do branco con algún troziño de azul
- Menú de pestañas na parte superior do blog
- Co gallo de facilitar a navegación polos enlaces da parte esquerda do blog, puxen un índide da temática que recolle os links ou enlaces.
- No archivo por etiquetas ou temas (parte dereita do blog, á metade aproximadamente) podedes consultar tódolos posts ou artigos referente a esa etiqueta. ¿Cómo? Premendo o icono que aparece a continuación de cada tema.

Nas vindeiras semanas é posible que haxa algún pequeno reaxuste. Un deles podería ten que ver coa cor de fondo do blog. Estiven dubidando entre a azul celeste que puxen, unha verde clariña ou unha totalmente branca. Como me gustaría que os soedes visitar A Lareira Máxica vos sentirades a gusto navegando por ela pídovos que opindes ó respecto, se non é moita molestia.

En canto ó contido do blog, proximamente irei incorporando novas seccións. Unha delas vai ter que ver con fotos vellas que signifiquen moito. Algúns de vós xa me enviástedes algunhas. Gracias a tod@s. Podedes seguir facéndoo. De momento non vos adianto máis sobre os contidos. Pouco a pouco irédelos observando. Neste novo curso tentarei facer artigos máis curtos, pero que busquen máis a opinión e a reflexión vosa. O humor, a música, os vídeos, as fotos, as lembranzas, a actualidade, os deportes, as frases, os relatos, os artigos de opinión alleos e os propios, as cousas que vos cabrean ou alegran ou as enquisas conxugarán a columna vertebral deste blog no que AGARDO CONTAR COA VOSA PRESENCIA EN FORMA DE VISITAS, COMENTARIOS ARTIGOS ou PROPOSTAS. Por suposto tódalas temáticas, agás a da política, terán o seu espacio aquí.

Noutra orde cousas apuntei a A Lareira Máxica ós concursos de Bitácoras.com (patrocinado polo diario ADN) e a dos Premios 20 Blogs (do diario 20 minutos). No segundo caso apunteino nas categorías de mellor blog en versión orixinal e o de mellor diseño. Salvo un milagro non gañarei ningún premio, pero si que me faría ilusión ter algúns votos cando menos. Polo menos o importante é participar. No premio bítácoras xa podedes votar do 10 de setembro ata o 7 de novembro, e no que organiza o xornal 20 minutos as votacións empezarán a partir do 15 de octubre e ata o 2 de novembro. Para máis información tedes os enlaces nos iconos dos premios (marxe superior dereito). Se me votades, gracias, e senón pois seguídeme visitando e colaborando na forma en que poidades con blog. Iso xa me fará feliz.

ACTUALIZACIÓN 03-10-08: A cor do fondo pasa a ser provisonalmente verde claro (Periodo de probas).

domingo, 28 de setembro de 2008

** Os adiantos tecnolóxicos non sempre son bos



sábado, 27 de setembro de 2008

** Un ceo todavía máis azul

A vida ten data de caducidade para todos e non fai excepecións. Nisto dá igual a presencia ou non da fama. Hoxe morreu Paul Newman ós 83 anos. El foi un dos actores de Hollywood máis famosos de tódolos tempos e un dos máis atractivos para as mulleres (sempre se quedaban atrapadas pola luminosidade dos seus míticos ollos azuis). Diso hai plena constancia. Nestres intres pásanseme pola cabeza moitas películas nas que bordaba o seu papel. Gran intérprete que nos deixa un cuantioso legado filmográfico. Descanse en paz.

martes, 23 de setembro de 2008

** RELATO: " Ilusión "

Hoy me di cuenta de que buscaré el amor a lo largo de mi vida, aunque ya no crea en él...

Los años van pasando y soy consciente de que tal vez, nunca hallaré la estabilidad de una familia propia, pero si sabré invertir mi tiempo.

El primer amor nunca se olvida, aunque lo intentemos miles de veces; tras cinco años sigo sintiéndo aquel cosquilleo en el estómago cuando me cruzo con mi príncipe azul, aunque quizá ahora esté empezando a darme cuenta de la realidad, al rehuir la ilusión infundada que me atormentaba día tras día.
Ahora sé que existe una mágica sencillez en algunos hombres que logra hacernos sentir especiales momento tras momento, sólo hay que saber retenerlos.

Si, ¿para qué negarlo? Yo, como muchas otras mujeres, aún me emociono al ver a cada uno de los que han sabido despertar en mi ilusiones. Supongo, será natural... siempre guardaré celosamente cada uno de los buenos momentos vividos en compañía de uno u otro, pero de eses uno u otro que, aunque sólo unos segundos, unos días o unos meses, han entregado su tiempo a hacerme reír o soñar.
Por supuesto que en algún instante me hubiera encantado escaparme a la otra punta del planeta nadando tan velozmente como las sirenas, pero porque no lo hice, estoy aquí, sigo creyendo en imposibles aunque á veces, en momentos de desesperación y tristeza, lo niegue...

Sigo luchando para que un pañuelo sólo me sea necesario en un catarro, las lágrimas por amor se están quedando muy anticuadas en un tiempo dónde impera el frío, dónde todo es mucho más supercial.
Momentanéamente me paro a pensar y llego a la conclusión que vivo en un tiempo y un espacio que no corresponde a mis ideas, a mi sentir,...

Sé que soy contradictoria, “veleta”, como alguna vez me han llamado muchos, pero, ¿para que negar que añoro el encontrarme con personas que amen el romanticismo?
El mundo cambia velozmente, y puede que también la manera de vestir, actuar, decidir... pero no el amor. El amor siempre es el mismo, en unas personas o en otras, razas o culturas distintas, ¿qué más da? La ilusión, si es verdadera, es siempre igual. Es siempre ilusión...
Ilusión. Siempre y mágicamente ilusión.



UN RELATO ESCRITO POR: Romy
Colaboradora de A Lareira Máxica