** Avaliación final do Mundial de fútbol

No Mundial máis malo que recordo nos últimos anos, "triunfou" a selección italiana. Creo que non houbo unha selección que destacara por enriba doutra. Nin Brasil, nin Arxentina, nin Alemania, nin Inglaterra, nin Francia nin a propia Italia. E de España mellor nin falemos....

Polo visto nas semifinais, Francia e Italia son xustas finalistas, e as menos "malas", pero ten guasa que Francia estivese a piques de caer eliminada na primeira fase, na cal segunda de grupo detrás de Suiza, que foi elminada en octavos de final...

España quedou primeira de grupo. Goleou a Ucrania que se clasificou segunda no mesmo grupo, pero que chegou máis lonxe que España no Mundial. España foi apeada por Francia en octavos de final, namentres que Ucrania eliminou a Suiza en octavos e pasou a cuartos, sendo alí eliminada por Italia.



Decepcionáronme especialmente Brasil e Arxentina, elminadas por Francia e Alemania, respectivamente, en cuartos de final.

Nas semifinais gustoume o trepidante partido disputado entre Francia e Alemania, que incluso que, por xogo, mereceu incluso ter sido a final (vendo o acontecido nese partido e non entrando a xulgar o resto do Mundial).

Tampouco se pode dicir que se descubrise un gran xogador ou que algún destacase por enriba do resto. Dicir que Zidane foi o mellor, pois creo que é un pouco excesivo. Digamos que das estrelas do Mundial foi o menos malo. Pero creo que se ensalzou bastante o seu xogo, logo de elminar a España, ó que hai que uni-la súa famosa xubilción que, tivo lugar na final do Mundial dun xeito bastante polémico.

Xogador revelación creo que o único foi Ribery, de infausto recordo para os españois. ¿Sobran as palabras non?




En conclusión: un Mundial que me decepcionou e que non pasará ós anales polos bos partidos (agás algúns), por ter sido a consagración dalgún futbolisto ou o escenario do descubrimento de novos valores (agás o referido Ribey, se se pode considerar novo valor...). E tamén foi o Mundial na que non houbo unha selección que avasallou polo seu xogo e que, fora a gran favorita polo seu xogo.


Creo que a veteranía, a experiencia, xogou un papel moi importante nas seleccións que chegaron máis lonxe. E finalmente, nun Mundial tan mediocre, como non podía ser doutro xeito, a selección campiona decidiuse na tanda de penaltis......


Canto á España, penso que Luis Aragonés debe seguir. A culpa é so dos xogadores. É isoto preocúpame, porque nunca pasamos de cuartos, e no 2006 nin iso..... Un país cunha das mellores ligas do mundo, xunto coa italiana e a inglesa non pode permitirse non chegar nunca a semifinais....¿cambiará algún día? Como bo galego, respondo con outra pregunta: ¿bailarán flamenco algún día os sapos?....Realmente, estou convencido que algún día gañaremos o Mundial, pero non sei cantos anos, lustros ou décadas terán que pasar para iso.....Oxalá sexa pronto, pero moito tería que cambiar a mentalidade dos futbolistas españoles....



E colorín, colorado, o conto do final rematou. Pero aquí a princesa (neste caso España) non casou co Príncipe (a Copa do Mundo)...

Carpe Diem, e noraboa ós italianos.

** Sobre o accidente do Metro

MÁIS DE 40 MORTOS NO ACCIDENTE DO METRO DE VALENCIA....
Sabemos que a causa do accidente foi que o maquinsita conducía o tren ó dobre de velocidade permitida no tramo da vía onde aconteceu o triste suceso. Sobran palabras por tamaño irresponsabilidade do conductor. (...)

Non obstante voume centrar noutro aspecto: algúns sindicatos xa alertaran hai meses de que a línea tiña serias deficiencias en canto á súa seguridade, e de feito xa acontecera outro accidente -afortunadaemente sen víctimas- o pasado mes de setembro.

Desgraciadamente, como todo nesta vida, non se toman as medidas convenientes ata que pasa unha desgracia. E ás veces nin con traxedia....Considero que os políticos de turno poideron ter feito moito máis se dotaran á líena das reformas de seguridade necesarias que pedían os sindicatos. ¿E agora que?.

Insisto en que isto último tampouco exime de culpa ó maquinista que ía ó dobre de velocidade no tramo onde aconteceu o sinistro. Non pode xogar coa vida das persoa que transporta...

Voltando á responsabilidade política, traxedias similares "deixaron avisos" que logo acabaron derivando en grandes hecatombes. Un deles é o do Prestige e outros petroleiros que afundiron no mar tendo o famoso "monocasco". A día de hoxe aínda non é obrigatoria o uso de dobre casco ata dentro de bastantes anos.

Oxalá nun futuro non teñamos que lamentar máis sucesos coma o do metro do Valencia, O Prestige e outros moitos....

** ...7 de julio, San Fermín...

Hoxe é San Fermín, xa sabedes aquilo de “…1 de enero, 2 de febrero, 3 marzo, 4 abril, 5 mayo, 6 de junio, 7 de julio…San Fermín”. Particularmente, os toros nunca me gustaron. E correr diante dun toro paréceme algo absurdo, e ademais co risco de recibir unha cornada ou , incluso de morrer...

Sí, poden ser bonitos os traxes dos aficionados que acuden a Pamplona a celebar as Festas de San Fermín e que dalgunha ou outra maneira lle gustan os toros….¿ou a diversión?. Creo que habería que chamar a cada cousa polo seu nome.
Estou seguro que se fose unha festa adicada a leóns, máis dun tamén se apuntaría a correr diante de tamaño felino, con tal de divertirse e de querer divertin sabe Deus a quen...


Nos últimos anos falouse moito de que moitos dos accidentes e collidas son provocadas polas numerosas persoas que se poñen a correr diante dos bovinos bravos, E non so iso, senón o estado en que o fan. Bastantes deles están bébedos ou con resaca dunha noite de movida. Ë dicir non están en condicións de correr nin, moito menos, de xogarse a vida correndo diante dun toro. E non acaba aí: de paso poñen en perigo a vida doutra xente que sí está en condicións físicas (orque psíquicas mellor non falar…¿está ben unha persoa que arrisca a súa vida de tal xeito?).

Se algún dos que está a ler este blog ten pensado irse estos días a Navarra a disfrutar dos Sanfermíns, pois ante todo que sexa cauto e que teña cabecita e pense ben o que faga, e as consecuencias que determinadas eleccións lle poden provocar. Despois que non se boten as mans á cabeza.


Para rematar gustaríame facer unha reflexión. Póñamos por caso de que os toros poderán pensar como as persoas: ¿Qué pensarían de todo isto?. Penso que moitos deles pensarían algo así como: “ ¿ que fan éstes parvos correndo diante de nós? A ver se se apartan e nos deixan pasar que temos que cegar pronto ó corral…Que paciencia hai que ter cos humanos meu”. En fin, que se isto fose así, os toros serían máis listos e demostrarían unha mellor saúde psíquicas que os toros branquivermellos que se poñen diante deles. Eses si que son toros. E non o digo porque poidan ter cornos algúns deles...

Carpe Diem

** Retirada do chat da Lareira

Tal e como vos adiantei hai días, dado o escaso interés amosado polos que acededes ó blog en relación ó chat que puxera, decidín retiralo definitivamente xa que salvo en dous casos que me pediron non facelo, o resto non vos interesou o tema, polo que vos entendo que vos daba igual. (...)
É unha mágoa que non vos interese, pero tendo en conta que os destinatarios directos seriades vós, era absurdo manter algo que non é empregado. Ademais, ocupa espacio.

So me prantexaría voltalo a reabrir se houbese moit@s peticións para súa repertura no email sanxe@hotmail.com. Pero ou ocurre un milagro ou a indiferencia seguirá marcando a pauta....

So dicir que voltei a pór algún enlace de interés máis. Xa van 48. Se coñecedes algún que poida resultar interesante e non estea no blog, anímovos a que mo fagades saber á mesma dirección. Como sempre, estou aberto a tódalas suxerencias que sexan interesantes (artigos, música, vínculos ou enlaces de páxinas web, etc.)

Carpe Diem