** Xa chegou o verán, as fogueiras de San Xoán...

O verán xa chegou. Hoxe é o día máis longo do ano en canto á luz do sol. Celébrase o solsticio de verán. E pola noite encéndense, un ano máis, as fogueiras de San Xoán. Noite máxica (máis información neste enlace. Unha tradición moi antiga moi arraigada.

A mágoa é que coa chegada do verán, Sanxenxo, o meu pobo, inúndase de veraneantes. Porque son iso veraneantes, non turistas. Acabouse a tranquilidade. O verdadeiro encanto (a parte das boas praias sanxenxinas e a beleza do istmo de A Lanzada) é que é un pobo pequeno, tranquilo, que ten monte e mar.

Temos unha poboación de 17.000 habitantes que nestes vindeiros seica se triplica por 5 ou 6. Demasiada xente para un pobo tan pequeno. Iso réstalle encanto a Sanxenxo, agás que busques multitudes. Se en vez de vir toda no verán viñese repartida durante todo o ano mellor sería para tod@s, sobre todo pensando na xente que vive da hostelería ou dos ingresos dos veraneantes, que non turistas (os turistas non so virían no verán).

Pois como o verán xa chegou, nada mellor que esta canción de Megalo: "El verano ya llegó"... Ah, e non vos queimedes saltando a fogueira de San Xoán hoxe pola noite que o que se comen son sardiñas non churrasco humano...

---

UN ARTIGO ESCRITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** Arribederchi Italia!!! Puidemos!!! ¿Seguiremos podendo?

A historia recente e a non tan recente xogaba en contra de España. A selección non superaba os cuartos desde hai tempo. E nun 22 de junio, data maldita, sempre quedaba eliminada. A iso, había que sumarlle que nesta Eurocopa tódolos campións dos outros tres grupos quedaron eiminados contras os segundos nos cruces de cuartos. E, curiosamente, os campións fixeran pleno de victorias na primeira fase e desplegaran un bo fútbol....

A historia quedou atrás (e que o siga facendo). POR FIN!!! España,de momento, mudou a súa faciana e pasou de cuartos nun 22 de junio. Espléndido partido de Silva, Senna e Iker Casillas (Decisivo na tanda de penalties, parando dous dos catro lanzamentos dos italianos). Iso sí vencemos con sufrimento e nos penalties. Pero PASAMOS. So un pero: os futbolistas españoles enfurruñáronse en atacar polo medio case todo o partido, desbotando o desborde polas bandas. Ougallá sepan rectificar contra Rusia, o rival en semifinais. Na fase de grupos gañámoslle 4-1, pero OLLO, que nese partido non xogou a súa estrela Arshavin (menudo partidazo fixo contra Holanda). Vai ser un partido moito máis difícil desta vez. E creo que nos van xogar con tres defensas centrais co obxecto de atascar o ataque de España. Hiddink é un gran estratega e amosouno o pasado sábado.

A CLAVE: Se a España non se lle sube moito o triunfo ante Italia e pelexa o partido ante Rusia e usa as bandas, ten moitas posibilidades de pasar. Pero non o vexo claro. As seminfinais están servidas: ALEMANIA-TURQUÍA (Mércores 20:45) e ESPAÑA-RUSIA (Xoves 20:45). Por fútbol merecerían gañar España ou Rusia, pero quen sabe...

Ougallá España chegue á final e a gañe, pero non vai ser doado. Sorte!!!
¿Gañaralle España a Rusia? Opina.

---

UN ARTIGO ESCRITO POR: Julio Torres
Coordinador de A Lareira Máxica

** COLABORA!!: A.L.M. precisa fotos antigas

Necesitamos fotos antigas. + Información aquí. Enviádeas ó noso mail. Podedes recomendar webs. MOITAS GRACIAS pola vosa axuda.

** O recuncho literario...¿Qué pasaría? M. Benedetti

¿Qué pasaría si un día
despertamos dándonos
cuenta de que somos mayoría?


¿Qué pasaría si de pronto
una injusticia, sólo una,
es repudiada por todos,
todos los que somos, todos,
no unos, no algunos, sino todos?

¿Qué pasaría si en vez de
seguir divididos nos
multiplicamos, nos sumamos
y restamos al enemigo que
interrumpe nuestro paso?

¿Qué pasaría si nos
organizáramos y al mismo
tiempo enfrentáramos
sin armas, en silencio,
en multitudes, en millones de
miradas la cara de los
opresores, sin vivas,
sin aplausos, sin sonrisas,
sin palmadas en los hombros,
sin cánticos partidistas,
sin cánticos?

¿Qué pasaría si yo pidiese
por ti que estás tan lejos,
y tú por mí que estoy tan lejos, y ambos por
los otros que están muy
lejos y los otros por
nosotros aunque estemos lejos?

¿Qué pasaría si el grito
de un continente fuese
el grito de todos los continentes?

¿Qué pasaría si pusiésemos
el cuerpo en vez de lamentarnos?

¿Qué pasaría si rompemos
las fronteras y avanzamos
y avanzamos y avanzamos
y avanzamos?

¿Qué pasaría si quemamos
todas las banderas para
tener sólo una, la nuestra,
la de todos, o mejor
ninguna porque no
la necesitamos?

¿Qué pasaría si de pronto
dejamos de ser patriotas para
ser humanos?

No sé... me pregunto yo:

¿Qué pasaría...?

---

¿Qué pasaría..?, UN POEMA DE: Mario Benedetti

---