sábado, 3 de marzo de 2012

** Respostas nunha clase de relixión...

Algunas respuestas son verdaderas de alumnos algo despistados a preguntas de exámenes rutinarios en clase de Religión. Están tomadas del libro Anécdotas de profesores (Carlos G. Costoya, Styria, Barcelona 2010).

¿Qué es el Génesis?
– El mejor grupo de rock de la historia.

¿Quién fue Moisés?
– El protagonista de la película ‘Los Diez Mandamientos.’

¿Quién es Dios?
– Es un concepto muy difícil de definir porque como no existe no se puede decir.

¿Qué es la fe?
– Es un don que da Dios para entender a los curas en misa.

¿Qué es el Arca de la Alianza?
– Es un arca escondida en Egipto que fue encontrada por Indiana Jones en la película ‘En busca del arca perdida’.

Menciona una parábola de Jesús.
- La parábola del fariseo y el republicano. [Publicano]

¿Cuáles son los santos lugares?
– Santiago de Compostela, Santa Cruz de Tenerife, y San Sebastián.

¿Qué es el Apocalipsis?
– El libro que sirvió de inspiración a la peli ‘Apocalipsis Now’.

¿Qué es un sacerdote?
– En la iglesia hay dos tipos de curas: los que creen en Dios y los que no.

¿Qué es la Santísima Trinidad?
– El padre y el hijo y la paloma que vive con ellos.

¿Cómo se convirtió san Pablo?
– Se cayó de un caballo por el susto que le dio Jesús.

¿Qué fue la Torre de Babel?
– Fue la primera escuela de idiomas del mundo.

¿Cómo se ha de resistir a la tentación?
– La mejor forma de evitar la tentación del demonio es dejar que te tiente, tú caes, y luego sales.

¿Cuántas cosas son necesarias para recibir bien la Sagrada Comunión?
– Ponerse bien en la fila, estar atento para que no se te cuelen, levantar un poco la cabeza y abrir bien la boca para que te entre fácil la hostia.



REMITIDO POR: Rosa M.
Colaboradora de A Lareira Máxica

luns, 27 de febreiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 27-02 ó 04-03


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




02febreiro-28 1981 Morre en Vigo Álvaro Cunqueiro, quen prognosticara «mil primaveras máis» para o noso idioma.
02febreiro-28 1988 Acta de Constitución formal da Mesa pola Normalización Lingüística (MNL), entidade non gobernativa e popular que nace coa única finalidade de promover e defender o uso do galego.
02febreiro-28 2005 O idioma galego chega ós Oscar de Hollywood coa película Mar Adentro, que apostou por diálogos multilingües.


02febreiro-29 2000 A Universidade de Santiago inaugura a nova Facultade de Xornalismo.

03marzo-01 1867 Primeiro número da publicación luguesa El Progreso.
03marzo-01 1931 Vicente M. Risco publica n'A Nosa Terra o artigo «A ideología do nacionalismo exposto en esquema».
03marzo-01 1994 Comeza a funcionar o Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro, na Barcia (Santiago).


03marzo-02 1856 Celébrase o Banquete de Conxo, acto de confraternidade entre estudantes e artesáns no que Eduardo Pondal fai lectura dun dos seus poemas, e que tamén se converteu nun símbolo do Rexurdimento.

03marzo-03 1860 Os irmáns De la Iglesia publican na Coruña a revista monolingüe en galego O vello do Pico Sagro.


03marzo-04 1881 Comeza na Coruña o xuízo de apelación de Curros tras a sentenza condenatoria do xuíz de Ourense pola publicación do poemario Aires da miña terra. Duraría dous días: o propio día 4 e o seguinte.
03marzo-04 1936 Falece na Coruña Antón Villar Ponte, cando era deputado do PG nas Cortes da II República.
03marzo-04 1948 Aparece o primeiro número de Alborada, revista do Centro Galego de Barcelona. Ó longo dos anos ofrecerá moitos textos en lingua galega.
03marzo 04 1962 Nace a tradutora e poeta Xela Arias.

sábado, 25 de febreiro de 2012

** Testigo de excepción, de Francisca Aguirre

Un mar, un mar es lo que necesito.
Un mar y no otra cosa, no otra cosa.
Lo demás es pequeño, insuficiente, pobre.
Un mar, un mar es lo que necesito.
No una montaña, un río, un cielo.
No. Nada, nada,
únicamente un mar.
Tampoco quiero flores, manos,
ni un corazón que me consuele.
No quiero un corazón
a cambio de otro corazón.
No quiero que me hablen de amor
a cambio del amor.
Yo sólo quiero un mar:
yo sólo necesito un mar.
Un agua de distancia,
un agua que no escape,
un agua misericordiosa
en que lavar mi corazón
y dejarlo a su orilla
para que sea empujado por sus olas,
lamido por su lengua de sal
que cicatriza heridas.
Un mar, un mar del que ser cómplice.
Un mar al que contarle todo.
Un mar, creedme, necesito un mar,
un mar donde llorar a mares
y que nadie lo note.

AUTORA DO POEMA: Francisca Aguirre.















RECUNCHO LITERARIO ENVIADO POR: Alvariño
Colaborador de A Lareira Máxica

mércores, 22 de febreiro de 2012

** Un disfraz moi orixinal sen gastar un euro...


SANXENXO. Julio Torres

En carnavais a xente disfrázase para aparentar o que non é, pero que en algúns casos quixo ser. Búscase sobre todo a diversión e pasalo ben. Facer disfraces, mercalos... Sempre, cando chega esta fecha, a miña máquina do tempo volve e retrocede anos atrás ó acorde do tango de Carlos Gardel. Ó lonxe, un eco difuso pero moi claro e brilante como a luna chea volve a repetir incesante: "Volver con la frente marchita las nieves del tiempo, platearon mi sien sentir que es un soplo la vida, que 20 años no es nada que febril la mirada errante en la sombras te busca y te nombra. Vivir con el alma aferrada a un dulce recuerdo que no ha de volver..."

Entremezclada con esta lembranza xurde a daquel profesor de Lingua española do Instituto, dos meus tempos de bacharelato. Manolo, que así se chamaba, era unha persoa singular. Baixo a súa penetrante barba negra, das súas gafas oscurecidas de cú de botella, do seu maletín de coiro que portaba case coma unha prolongación do seu corpo, agochábase un mestre de verbo fácil e fluido, un mago das palabras e un bo comunicador. Un profesor do século pasado, nunca mellor dito. Pois ben, adoito acordarme deste profesor que lle puxo un reto a toda unha clase días antes de carnavais: "me voy a disfrazar en carnavales pero ninguno de vosotros me va a reconocer, ya lo veréis". Dito e feito. Acertou de pleno. Bueno, sí soubemos de que iba disfrazado. Non ía disfrazado de pirata, de troglodita, de muller, nin de calquera disfraz que poidades imaxinar. Non, non. O seu difraz foi moi orixinal e non se gastou un euro en mercar ningún traxe. Ben é certo, que tivo que ter necesariamente gastos indirectos pois as cousas non se fan por arte de maxia...

¿De que se disfrazou? ¿Como o recoñecemos? Digamos que foi so a súa voz a que nos axudou a descubrilo. O único. O seu verbo fácil e fluido foi o único que nos permitiu adiviñar quen se agochaba detrás da súa voz. Ía disfrazado de Manolo, pero dun Manolo distinto. Foi ben difícil ver a aquel profesor de Lingua sen o seu maletín, sen as súas gafas de cú de vaso oscurecidas, e, sobre todo, sen aquela espesa barba que recubria a súa faciana. Velo espido do cuello para riba, barbilampiño, foi ver como a Monchito, o títere de José Luis Moreno, en lugar a Valle Inclán. Aínda que o último quizás non sexa o arquetipo máis parecido.

Abofé que nos sorprendeu. Moito. Coss meses recobraría o seu aspecto habitual, pero sempre me acordo del por estas datas pois "20 anos non son nada"...

luns, 20 de febreiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...20 a 26 de febreiro


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao





02febreiro-20 1966 Falece en Madrid o crego e literato ourensán Antonio Rey Soto.


02febreiro-21 Día internacional da Lingua Materna.
02febreiro-21 1894 Manuel Curros Enríquez embarca na Coruña, como emigrante, nun barco en que por esta razón de seguro que se falaba moito galego entre os seus pasaxeiros, en dirección á Habana.
02febreiro-21 1900 Morre en Santiago o ideólogo do rexionalismo conservador galego, Alfredo Brañas. Ás veces atópase citado, erroneamente, como día da morte o 22, data esta do Certificado de Defunción do Rexistro Civil de Santiago.

02febreiro-22 1969 Primeiro número da revista quincenal Chan, dirixida dende Madrid polo xornalista e escritor Borobó (Raimundo García Domínguez).

02febreiro-24 1837 Nace en Santiago Rosalía de Castro, a grande autora do Rexurdimento, símbolo de Galicia.
02febreiro-24 1877 M. Curros Enríquez gaña o Certame Poético de Ourense, que o faría moi popular como poeta no noso idioma, con tres poemas en galego: «A Virxe d'o Cristal», «O gueiteiro» e «Unha boda en Einibó».
02febreiro-24 1985 Inicia as súas emisións, en probas, a Radio Galega, o que supuxo un impulso fundamental na difusión e promoción do idioma propio de Galicia.
02febreiro-24 1996 Aparece na Rede Vieiros, primeiro xornal electrónico en galego.

02febreiro-25 1995 A Real Academia Galega acorda, en sesión plenaria, aprobar unha revisión e actualización das Normas ortográficas e morfolóxicas… que foran elaboradas no ano 1982.
02febreiro-25 2000 Homenaxe da USC ó profesor e escritor Xesús Alonso Montero, co gallo da súa xubilación como catedrático emérito de Literatura Galega.


É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

sábado, 18 de febreiro de 2012

** Radio Futura, un grupo musical referencia dos 80


SANXENXO. Julio Torres

Radio Futura foi, sen dúbida, un dos mellores gupos do panorama do pop español. Nacido en 1979 triunfou nos 80 e disolveuse a principios dos 90. A banda dos irmáns Santiago (Juan Perro) e Luis Auserón e do guitarrista Enrique Sierra (que morreu onte en Madrid) marcaron tendencia. Lémbrome que era un dos grupos asiduos dun programa mítico de mediados dos anos 80. ¿Cal? La Bola de Cristal, aquel programa que se emitía os sábados polas mañáns e do que xa vos falei neste blog.

Do seu repertorio quédome, entre outras, coas seguintes cancións:









** Los móbiles también sirven para...ojo!!!




REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica

luns, 13 de febreiro de 2012

** Dor de Alma


SANXENXO. Mary Camiña

Hai acontecementos que fan encollela alma. Encóllese, encaracólase, engrúñase, e así permanece días e días, nos que non es persoa nin nada, simplemente un corpo que se move por inercia. Nin dormes, nin queres pensar, porque alma está encollida e non quere falar.

Pero entón, a alma comeza a removerse e quere gritar e doe, doe moito moito. Non queres deixarlle gritar por medo a que doia ainda máis, e intentas facela calar. O pouco que dormes convértese nun pesadelo e todo o que sucede ao teu redor parece un mal soño do que has despertar dun momento a outro. Pero non, nin é un soño nin has despertar.

A alma, que segue adoecendo por gritar farate enfadar e gritar e chorar sen consolo, para despois ir acougando.

E amosarache que a realidade é a que é, chea de cousas malas, pero tamén moitas boas. E a alma debece por agarrarse ás boas: a cada sopro de aire, a cada raiola de sol, a cada sorriso dos nenos, a cada caricia do ser amado, a cada alento de vida...

A alma comeza a te encher por dentro, a facelas paces coa realidade, co mundo no que vives e a desaparecen os pesadelos.

Co tempo, só quedará unha cicatriz, un recordo, que ás veces doe, pero poderás sentir e rir e dormir e disfrutar da vida, xa non querrás despertar porque nunca foi un soño...e a túa alma xa non está encollida.

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 13 ó 19 de febreiro


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




02febreiro-13 1958 Falece no seu Lugo natal o escritor Luís Pimentel.

02febreiro-14 1976 Falece na Coruña o escritor e etnógrafo Leandro Carré Alvarellos.

02febreiro-15 1784 Comeza a funcionar a ilustrada «Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago», importante institución cultural en Compostela.
02febreiro-15 1910 Primeiro número do xornal ourensán La Región, que nas últimas décadas incrementou a presenza do idioma galego nas súas páxinas e suplementos.
02febreiro-15 1940 Morre na Coruña Manuel Lugrís Freire, quen pronunciara o primeiro discurso político no que un orador utilizaba exclusivamente o galego.
02febreiro-15 1944 Constitúese formalmente o Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, que viña substituír o histórico Seminario de Estudos Galegos, espoliado polos sublevados franquistas.
02febreiro-15 1967 Fúndase en Pontevedra a Asociación Amigos da Cultura, que declaraba como fins primordiais «a defensa e a promoción da cultura e do idioma galego».

02febreiro-16 2000 Faleceu ós 49 anos de idade o cantautor Suso Vaamonde, un nome importante na difusión da canción galega.
02febreiro-16 2007 Pecha na Coruña a exposición Galicia, a forza da palabra, dedicada ó centenario da Real Academia Galega.

02febreiro-18 1879 Nace en Santa Cruz de Arrablado (Ourense) o crego poeta, dramaturgo e bibliófilo, Antonio Rey Soto.
02febreiro-18 2000 A Fundación Barrié de la Maza e o Instituto da Lingua Galega crean a Biblioteca Filolóxica.




É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

xoves, 9 de febreiro de 2012

** Patos


SANTIAGO DE COMPOSTELA. Alvariño



¿ Relato con puntito nostálgico? Decididamente, sí. Hoy va de patos. La saga “Cabras” queda aplazada por ahora. Me temo que la gran mayoría de pinceles y brochas de maquillaje proceden de la lejana China, productividad muy alta, calidad mejorable, así que no descarto nuevas desventuras en el futuro.

Al tema de hoy: patos. No recuerdo donde he leído la siguiente frase: “El pato es feliz en su sucio charco porque no conoce el mar”(Antoine de Saint Exupéry).

¿Nadan los patos en el mar? Yo nunca los he visto, la verdad. En ríos y lagunas, sí. Tampoco importa mucho este detalle. Aquí, mar o río es complemento circunstancial carente de relevancia. Tanto mar como río significan libertad, naturaleza, belleza.

El estanque es otra cosa. Tiene agua, eso sí. Agua estancada, nada que ver frente a la inmensidad del mar y al frescor de la brisa. Las palabras “estanque” y “patos” me devuelven a mi infancia, a la alameda de Santiago. Cierro los ojos y veo a una niña de unos cuatro o cinco años que corretea feliz en las inmediaciones del estanque. Tanto me gustaban los patos que mi padre me construyó un pequeño estanque en casa y, por supuesto, tuve patos. Patos que vinieron a casa siendo patitos comprados en el mercadillo de Padrón.

No sé si mis patos fueron felices en su minúsculo estanque, pero salud y energías no le faltaban al condenado que me atacó una mañana de verano. Tanto debí atosigarlos que cierro los ojos y lo veo corriendo enfurecido detrás de mi y si me acuerdo de la estación es porque temí por la integridad de mis piernas desnudas. No os imagináis la mala leche y la velocidad de crucero de un pato cabreado, se puso como un histérico. Lo confieso, tuve miedo y corrí a refugiarme en casa. Menos mal que eran otros tiempos y la puerta estaba abierta. Este acontecimiento fue crucial, ya nada volvió a ser igual, aquel pato se reveló como un auténtico depredador de la sabana.

Lo que no recuerdo es qué fue de los patos, dónde acabaron, morirían de viejos, cuál será la esperanza de vida de un pato. No sé..., no sé..., conociendo a mi madre y a mi abuela, y conociendo el carácter agriado del pato líder, mucho me temo que tuvo que ser una ejecución limpia y rápida, un golpe seco de hacha en el madero. Pato a la orange, como diría la Sardá.

Pues, para ir acabando, a veces, mi vida se me antoja vida de pato de estanque. ¿Es feliz el pato nadando en su sucio estanque? Si no ha conocido otro mundo, puede que así sea. Lo que pasa es que las personas no somos patos y bien sabemos que detrás de las montañas hay otros lugares más bonitos, otras sensaciones mejores. Pero, aquí estamos, chapoteando, dando vueltas de un lado para otro, víctimas de nuestros miedos, hasta volvernos seres neuróticos. A veces, también pienso que de haber tenido otra vida, quizás no soportaría determinadas circunstancias adversas que el destino me ha colocado en el camino. Será que nunca he tenido algo mejor, será que los patos y las personas nos parecemos.


Alvariño.

luns, 6 de febreiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...6 a 12 de febreiro.


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




02febreiro-06 1927 Nace en Ribadeo o escritor Daniel Cortezón Álvarez, que cultivou a novela, o ensaio e o teatro, en galego e castelán.

02febreiro-07 1876 Número 1 do xornal O Tío Marcos da Portela, editado en Ourense, que foi o primeiro periódico da nosa historia escrito integramente en galego.
02febreiro-07 1908 Morre en Cuba, no sanatorio do Centro Asturiano da Habana, Manuel Curros Enríquez, figura do Rexurdimento e poeta civil da Galicia do século XIX.

02febreiro-08 1835 Nace en Ponteceso o poeta do Rexurdimento Eduardo Pondal Abente, autor dos versos do Himno Galego.
02febreiro-08 1846 Nace en Astorga o que podemos considerar primeiro gran editor coñecido de obras en galego da nosa Historia (co que iso supuxo de pulo para o noso idioma), e ademais 2º presidente da RAG tras Murguía: Andrés Martínez Salazar.

02febreiro-11 1899 Vén ó mundo Evaristo Correa Calderón, un deses significativos escritores vangardistas en lingua galega.
02febreiro-11 1910 Nace en Ourense o investigador en temas históricos galegos e escritor, Xurxo Lorenzo Fernández, irmán do etnógrafo Xaquín Lorenzo, Xocas.
02febreiro-11 1993 Decreto polo que se crea o Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro (dende 1997 Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades), que fai pescudas basicamente sobre cuestións lingüísticas e literarias en galego.

02febreiro-12 1863 Nace en Sada Manuel Lugrís Freire, escritor, un dos fundadores da Real Academia Galega e o primeiro en pronunciar en público un discurso político en galego.
02febreiro-12 1918 Nesta data constitúese en Lugo, coa organización de E. Correa Calderón, a Irmandade da Fala desta cidade.
02febreiro-12 1980 Falece en Compostela Manuel Rubén García Álvarez, historiador galego natural de Ribadavia.

domingo, 5 de febreiro de 2012

** Destapan que NovaGalicia Banco estafó a miles de galleg@s


SANXENXO. Julio Torres

Sí, efectivamente las antiguas Caixa Nova y Caixa Galicia han estafado a miles de galleg@s. El corralito financiero ha llegado a Galicia, si bien la mayoría de los gallegos aún no lo saben. Se estima en Galicia una cifra cercana a los 100.000 afectados en un producto que se llama participaciones preferentes. La gente contrató en su momento un producto que pensaba que era un depósito a plazo fijo recuperable en cualquier momento. ADICAE está haciendo campañas de información en los medios de comunicación sobre este engaño masivo, que también han llevado a cabo otras 51 entidades bancarias. La mayoría de la gente no lo sabe y la que empieza a descubrir de que va todo esto, pone el grito en el cielo con el lógico estupor al ver que su dinero ha sido invertido a perpetuidad y YA NO LO PODRÁ RECUPERAR (o por lo menos, todo). ADICAE recuerda la importancia de no quedarse de brazos cruzados, informarse y de unirse para llegar a los tribunales de justicia si no se devuelve el dinero estafado.

Si usted ha contratado preferentes debería preocuparse y no quedarse de brazos cruzados. Sepa que nunca va a recuperar su dinero invertido. Si tiene suerte, y sólo si tiene suerte, los expertos auguran que recuperarían sólo la mitad, y eso después de un largo periodo de tiempo.

Curiosamente, los antiguos directivos de ambas cajas se jubilaron con pensiones INDECENTES, con el beneplácito de políticos y el Banco de España.

A todo esto, ni el presidente del gobierno español, Mariano Rajoy, ni el gobierno de la Xunta de Galicia -autoproclamado impulsor de las dos cajas gallegas, ahora NOVAGALICIA BANCO- han dicho nada, no les interesa, a pesar de que los dos grupos políticos de la oposición, PSOE Y BNG le han pedido que intervenga y defienda a los consumidores, ayudándoles a recuperar su dinero. Muchas de estas personas habían invertidos los ahorros de toda una vida en estas preferentes, creyendo que estaban invirtiendo en un depósito de renta fija pues la persona de confianza de su caja de ahorro le había asegurado que era un producto que era totalmente seguro y no perdería el dinero invertido. Una mentira que ha quedado, como se ve, al descubierto.

Mientras los ex directivos de Caixa Galicia y Caixa Nova disfrutan de un retiro dorado, retiro sin que ni el Banco de España ni ningún gobernante haya hecho nada para prohibirlo. Así funciona el poder en España. Unos mandan y otros consienten. Parece claro de que lado se posicionan los dirigentes políticos, del lado de los banqueros. La proximidad de las elecciones gallegas hace que no quieran que la gente se entera de toda esta estafa e intenten acallar determinados medios de comunicación afines o, cuando menos, retrasar su emisión y desplazar esta noticia que bien pudiera ser de apertura a lugares secundarios de informativos o prensa, intentando así que pase lo más desapercibida posible. Una falta de respeto para todos los gallegos. Claro que a estas alturas nada nos extraña ya del proceder de los políticos y banqueros. No les interesa perder votos a unos y dinero a otros...


MÁS INFORMACIÓN DE RECOMENDADÍSIMA LECTURA:
** Participaciones preferentes: 52 bancos o cajas implicadas, 700.000 ahorradores engañados y el Estado... "¿digamelón?" ** Un corralito financiero en Galicia ** Adicae cifra en más de 70.000 las personas afectadas en Galicia por la comercialización de participaciones preferentes ** La oposición reclama a la Xunta que defienda a los "miles de afectados" por las preferentes de Caixa Galicia y Caixanova ** ADICAE agrupa a los afectados por las preferentes y otros productos tóxicos de ahorro. Información de canjes, escritos para presentar y la estrategia para reclamar totalmente actualizada

martes, 31 de xaneiro de 2012

** Máis que un amigo...

luns, 30 de xaneiro de 2012

** ¿Quen son realmente bos actores ou boas actrices?


SANXENXO. Julio Torres

Non estou dacordo cando escoitar falar de que tal actor/actriz é un bo actor/actriz e que xa ten non sei cantos grandes premios, que particpa en grandes películas e que é o protagonista de moitas delas,...

Modestamente, considero que un bo actor/actriz non ten porque ser (como sucede en bastantes casos) o que máis películas fai, nin que o que máis papeles protagonistas acapara, nin o que máis premios obtén nin tantas outras variables que non me valen para calibrar a valía dun actor ou actriz.

Estámonos olvidando do que conleva a palabra actor/actriz. É unha persoa que interpreta un papel. Dito o cal debemos dicir que un actor interpreta. Se se interpreta a sí mesm@, para min non é actor/actriz. So é unha prolongación del/la mesm@. Un exemplo de andar por casa: se un político se interpreta a sí mesmo, en realidade non é unha interpretación, pero se por exemplo unha persoa que é firme defensora da dictadura lle da vida a un personaxe que defende a capa e espada a democracia non está sendo ela para nada. Se se mete tanto no papel que consigue aparentar o que non é para min sería un bo actor/actriz.

Doutro lado, para min o bo actor ou actriz é aquel que sabe cambiar de rexistro e non está encasillado nun mesmo papel ou nuns cantos, senón que está aberto a calquera tipo de personaxe, moi diferentes uns de outros: bo, malo, intelixente, parvo,....En definitiva, aquel que é capaz de ir cambiando de tipoloxia de personaxe e non se encasilla como aventureiro, ou o gracioso de turno, por poñer so dous exemplos.

Lémbrome daquela pregunta que facían hai uns anos no desaparecido programa "Lo + Plus" onde acostumaban a preguntar "¿no tema encasillarse?". Pois iso...

Para min un bo actor ou actriz é aquel/la que non se interpreta a sí mesmo e que fixo papeles moi variados, incluso sen ter gañado ningún premio (os premios son moi relativos e moi inxustos ás veces, se ben noutras sí son merecidos), ou sen ter sido protagonista nin ter participado nunha gran superproducción. Os bos actores ou actrices non teñen porqué ser famosos. ¡Non!. Poden selo como non. Unha cousa é a fama de ser bo actor ou actriz, e outra ben distinta a valía e o arriscarse a facer papeles de todo tipo e con personaxes de moi diverso perfil. Istos últimos seguramente sexan, se o fan ben, mellores actores ou actrices pois teñen un amplio repertorio e non están encasillados. Loxicamente, haberá bos actores ou actrices que tamén sexan famosos.

domingo, 29 de xaneiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 30-01 ó 5-02-12


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




30 xaneiro 1886 Nace en Rianxo Afonso Daniel Rodríguez Castelao (1886-1950), símbolo e guieiro do nacionalismo galego contemporáneo. O atalieiro do galeguismo no século XX.


31 xaneiro 1809 As tropas francesas napoleónicas ocupan Vigo, traendo con elas os sons da lingua francesa ás rúas da cidade olívica.


1 febreiro 1946 Empeza a publicarse en Santiago o xornal vespertino La Noche, que abriría as súas páxinas ás colaboracións en lingua galega.
1 febreiro 1947 Falece na Coruña o músico José Baldomir, autor de moitas composicións sobre textos de poetas galegos.
1 febreiro 1991 Primeiro número da revista xeracional dos anos 1990 Anima+l, dirixida por Xelís de Toro. 02febreiro-02 1827 Nace en Santiago Francisco M.ª de la Iglesia, o autor da que sería a primeira obra teatral en galego que foi levada a escena: A fonte do xuramento.


2 febreiro 1882 Na Coruña ve a luz outra das poucas revistas que no século XIX teñen a particularidade de seren monolingües no noso idioma: A fuliada.
2 febreiro 1923 Neste día falece, con case 90 anos, Manuel M. Murguía, o gran historiador e promotor do galego no século XIX e inicios do XX. Foi o esposo de Rosalía de Castro e primeiro presidente da Real Academia Galega.


3 febreiro 1877 Primeiro número do xornal El Avisador Galaico, publicado en Cienfuegos (Cuba), dirixido por Domingo Devesa e José Porrúa.


5 febreiro 1915 Primeiro número da revista Estudios Gallegos, publicada en Madrid por Aurelio Ribalta e que inclúe as sinaturas de Porteiro Garea, López Aydillo e Rodrigo Sanz, entre outros. En castelán e galego.




É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

sábado, 28 de xaneiro de 2012

** Aclaracións sobre artigos e comentarios

A partir de agora, non se permitirán realizar comentarios firmados como "anónim@". Sí serán admitidos, como ata o de agora, seudónimos. No formulario de comentarios seguirá parecendo a opción "anónimo" pois está así configurado por blogger, pero insisto que non os aceptarei. Pretendo con isto, facer un pouco máis humano o blog.

Doutra, nos artigos e comentarios que xiren en torno a deuncias so os publicarei se a persoa que os fai se identifica con nome e apelidos ou, de non ser o caso, @s administradores do blog coñezan á persoa que os fai ou queda suficientemente probada a persoa de que se trata. Con isto, trato de evitar que, en temas polémicos, haxa persoas que escriban no blog sen poder saber quen son. Tamén quero evitar posibles denuncias a este blog. Neste sentido, cómpre aclarar que @s administradores non se fan responsables do que poidan escribir as persoas neste blog. Non necesariamente estamos dacordo co que se escribe no blog.

venres, 27 de xaneiro de 2012

** Buceando en el abismo


FERROL. Polizón

Cielos plomizos descargan chaparrones helados. Buceo en aguas profundas, oscuras, frías, muy lejos de la vida y de los colores del arrecife de coral. Las corrientes me han traído a este lugar, no he tenido las fuerzas necesarias para oponer resistencia. Me cruzo con un tiburón, pasa de largo. Hoy he tenido suerte, mañana...

El fondo del mar está salpicado de restos de naufragios. A veces me recreo en ellos. No me atrae el hallazgo de un tesoro, mi único afán es la observación detenida. Una bota de cuero, una copa delicadamente tallada, testigos mudos de días de infortunio, de medias verdades y de alguna mentira. Vidas arrastradas por la corriente, tumbas de faraón, en la hora del verdadero silencio.

xoves, 26 de xaneiro de 2012

** Los salarios de Europa


A CORUÑA.Jose


El 2 de febrero de 1905 nació en San Petersburgo la filósofa y escritora estadounidense (de origen ruso) Alissa Zinovievna Rosenbaum, más conocida en el mundo de las letras bajo el seudónimo de Ayn Rand, y falleció en marzo de 1982 en New York. Nunca más oportunas las palabras de la autora de esa magnífica novela que es Atlas Shrugged, traducida al español como La rebelión de Atlas, una suerte de anticipo de lo que nos está pasando a los españoles y en mayor o menor madida a todo el mundo:

"Cuando advierta que para producir necesita obtener autorización de quienes no producen nada; cuando compruebe que el dinero fluye hacia quienes trafican no bienes, sino favores; cuando perciba que muchos se hacen ricos por el soborno y por influencias más que por el trabajo, y que las leyes no lo protegen contra ellos sino, por el contrario, son ellos los que están protegidos contra usted; cuando repare que la corrupción es recompensada y la honradez se convierte en un autosacrificio, entonces podrá afirmar, sin temor a equivocarse, que su sociedad está condenada." Ayn Rand (1950)



SALARIO MÍNIMO INTERPROFESIONAL EN EUROPA:

Luxemburgo:. . . . . 1.750 €
Irlanda: . . . . . . 1.653 €
Bélgica: . . . . . . 1.389 €
Holanda: . . . . . . 1.385 €
Francia: . . . . . . 1.350 €
Reino Unido: . . . . 1.005 €
España:. . . . . . . 624 €

Y los gobiernos y senados españoles ganando lo mismo que los europeos de "primera clase", los parlamentarios españoles, en el Parlamento Europeo, ganando igual que los "europeos ricos". Los unicos que somos europeos
solo para lo que les interesa, "los españoles de 3ª, 4ª, 5ª etc". Para que luego digan que solo hay CASTAS en la India.
Que sepan que lo sabemos y les dé vergüenza (si la tienen).

** A Frase Máxica de...Groucho Marx: política

"La politica es el arte de buscar problemas, encontrarlos y aplicar las soluciones equivocadas"
(Groucho Marx)




FRASE REMITIDA POR: Jose
Colaboradora de A Lareira Máxica

mércores, 25 de xaneiro de 2012

** SABOREANDO....Bizcoito de Laranxa


SANXENXO. Mary Camiña

Invítovos a preparar un bizoito, desos ricos, ricos e que nin teñen aditivos artificiais, nin grasas e por riba rico en vitamina C, que coa cantidade de resfriados que hai boa falta nos vai facer.

É moi sinxelo, só necesitamos 4 ovos, a poder ser desas galiñas que soen estar no rural, no corral das nosas avoas, e tamén no pasado: na nosa infancia; esas galiñas que sempre andaban a esperruñar e que se desfacían a cacarexos cada vez que poñían un ovo, como decindo "Aquí estou eu, unha galiña de verdade, que pon os mellores ovos do corral", e dalí a pouco cacarexaba outra que parecía retrucarlle:"Tí porás bos ovos pero mellor ca os meus non son". Ai!, que tempos aqueles, nos que ainda había ovos de verdade...Mimá! Xa cáseque falo como unha galiña... Pero sigamos coa receita.

Precisamos tamén 200 grs. de azucre, só o azucre, non fagades como o meu pequeno axudante, que a primeira vez que me axudou pretendía botarlle o papel da bolsa para que lle dese consistencia..., estos nenos... 125 grs. de fariña de trigo, desa mesma que venden en calquer supermercado e apta para o consumo humano, non me vaiades usar fariña de millo que por moi refinada que sexa non sae o bizcoito como ten que sair. E por último, unha laranxa, enteira, desas de zume, sen pepitas; a ver..., vale a de pepitas, pero entón teredes que sacarllas porque senon amarga.

Poñemos o forno a quentar, por riba e por baixo a 250 grados.
Collemos dous recipientes, nun botamos as claras dos ovos e noutro as xemas.
Reservamos as claras e sobre as xemas botamos o azucre, batimos con xeito, máis ben para non ensuciar moito, e engadimos a laranxa triturada; sí, triturada, toda, enteira, con monda e todo; se non tendes con qué triturala tamén vale engadir a monda relada e o zume. Remenxemos, sen bater, e reservamos.
Agora, cun batidor manual ou coa batidora, levantamos as claras. Ui! Perdoade, esto pode dar lugar a confusións, xa que os profanos da cociña igual intentan levitalas claras e non é iso. Refírome a que temos que batelas claras hasta que estén a punto de neve forte, é decir, que se poñan brancas, brancas, e que ao darlle volta ao recipiente as claras non caian; se vedes que van cair non sigades dándolle volta ao recipiente!, eu aviso, que despois non quero que me veñades decir que non dou ben as indicacións,...

Chegado a este punto, hai que engadir as claras xa a punto de neve ao preparado que tiñamos feito coas xemas, e mesturamos amodo para que o bizcoito quede esponxoso.
Como vedes non leva levadura nin en pó nin da outra, por iso vos dixen que era sen aditivos artificiais.

Por último, collemos un molde, fregámolo con manteiga, só pola cara de dentro!, e espolvoreámoslle un pouquiño de fariña.

Collemos a masa do bizcoito e botámola no molde. poñémolo no forno a 200 grados, encendido só por baixo. Estará listo cando ao espicharlle un escarvadentes, éste salga seco e sen masa pegada.

Sérvese frío e adornado cun pouqiño de azúcre moido.

Xa veredes como vos gusta, se cando o fagades, non vos sae esponxoso, non deixedes de volver intentalo, como cáseque todo nesta vida, para mellorar hai que seguir intentándoo, non darse por vencido.
Por certo, olvidáronseme dous ingredientes fundamentais, que o fagades con moito cariño e bo humor; as cousas así feitas sempre saben mellor.

** A Frase Máxica de...Buda

"Los hombres, que pierden la salud para juntar dinero y luego pierden el dinero para recuperar la salud y que por pensar ansiosamente en el futuro, olvidan el presente de tal forma, que acaban por no vivir ni el presente ni el futuro, viven como si nunca fuesen a morir y mueren como si nunca hubiesen vivido”
(Buda)




Frase remitida por: Rosa M.
Colaboradora de A Lareira Máxica

martes, 24 de xaneiro de 2012

** Con humor lévase mellor....

viñeta gráfica de DAVILA



luns, 23 de xaneiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe... 23 a 29 de xaneiro


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao



23 xaneiro 1918 Créase a Asociación de Prensa de Ourense, da que forman parte xornais que incorporan a nosa lingua nas súas páxinas.

26 xaneiro 1826 Nace en Lugo Manuel Soto Freire, un dos principais editores galegos do século XIX.
26 xaneiro 1957 Ángel Aller láiase, en carta dirixida ó propio autor Blanco Amor, do feito de que a obra A esmorga topase coa oposición da censura franquista (polo que se acabaría publicando no exilio americano en 1959). 01xaneiro-26 1972 Créase o Instituto de Estudos Ourensáns Padre Feijoo, que leva o nome dun dos Ilustrados galegos que máis defensa fixo do idioma galego.

27 xaneiro 1924 Comeza a editarse en Vigo o xornal El Pueblo Gallego, que contou coas colaboracións de moitos escritores galegos e galeguistas, entre eles Xulián Magariños Negreira, que era o correspondente de El Pueblo Gallego na comarca barcalesa.
27 xaneiro 1978 O xornal en galego A Nosa Terra, o único da democracia redactado integramente na nosa lingua ata a aparición d'O Correo Galego, comeza a súa nova andaina en Galicia, despois da etapa americana de posguerra da cabeceira co mesmo título.
27 xaneiro 1999 Falece en Salamanca o escritor ferrolán Gonzalo Torrente Ballester, con 88 anos, quen tamén cultivou (aínda que moi minoritariamente) escrita en galego. Un dos seus estudosos máis salientables é o profesor de Logrosa, José Antonio Ponte Far.

28 xaneiro 1731 Realízase a primeira sesión da chamada Academia Literaria Compostelá, que tiña de presidente a Pablo Mendoza de los Ríos.
28 xaneiro 1841 Fúndase a Academia Literaria de Santiago, da que son socios constituíntes o xornalista galeguista Antolín Faraldo e os seus irmáns.
28 xaneiro 1930 Morre o poeta vangardista rianxeiro Manuel Antonio, un dos autores do manifesto ¡Máis alá!.
28 xaneiro 1950 Publícase o derradeiro número do Suplemento del Sábado de La Noche, que tras a longa paréntese de silencio da posguerra comezara a incorporar o idioma galego nas súas páxinas.

29 xaneiro 1899 Nace o escritor Rafael Dieste en Rianxo.



É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

Trátase de irmos seguindo día a día o presente ano 2012 e compartillando acontecementos relevantes, relacionados coa lingua e a cultura de Galicia, ó longo dos tempos. Así queremos contribuír con esa campaña que puxo en marcha RADIOFUSIÓN e que leva por nome VITAMINAS PARA O GALEGO!, axudando así a poñer en valor a nosa cultura cunha voz propia, no medio da polifonía das culturas do mundo.

luns, 16 de xaneiro de 2012

** Enlaces interesantes de referencias literarias galegas


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut


Vaia para A LAREIRA MÁXICA este pequeno recanto de referencias literarias.Trata especialmente sobre a edición de novidades de libros galegos. Nestas ligazóns que van de seguido non só hai referencias ás publicacións recentes: tamén atoparedes axendas de actos, críticas de obras literarias, convocatorias de certames, novas bibliográficas e biográficas... Velaquí pois esta breve listaxe -non exhaustiva, máis ben só básica- para quen sintades esa curiosidade e teñades paciencia para ir "pinchando" e coñecendo o moito que aquí se nos conta:

-ASOCIACIÓN GALEGA DE EDITORES: http://www.editoresgalegos.org/gl/inicio

-ANDEL VIRTUAL: http://www.andelvirtual.com/

-ASOCIACIÓN DE ESCRITORES EN LINGUA GALEGA: http://www.aelg.org/

-BIBLIOTECA VIRTUAL GALEGA: http://bvg.udc.es/index.jsp

-CRITICALIA: http://armandorequeixo.blogaliza.org/

-FERVENZAS LITERARIAS: http://www.fervenzasliterarias.com/

-LG3: http://www.culturagalega.org/lg3/

¡TEMOS QUE APOIAR O SECTOR DO LIBRO -NOMEADAMENTE O MUNDO DO LIBRO GALEGO- POR SER UNHA INDUSTRIA CULTURAL ESENCIAL PARA UN PAÍS!

E OS TEMPOS TENSOS QUE VIVIMOS TAMPOUCO SON NADA OPTIMISTAS NIN REPOUSADOS PARA A LECTURA E PARA O MERCADO EDITORIAL.


En fin: lembremos nesta noite ("escura e bretemosa"...) dúas citas dos clásicos:
* "Se preto da biblioteca tendes un xardín xa non vos faltará de nada" (Marco Tulio CICERÓN). 106 a.C.- 43 a.C.. Escritor, orador e político romano.
* "Sempre imaxinei que o Paraíso sería algún tipo de biblioteca" (Jorge Luis BORGES). 1899-1986. Escritor arxentino.

sábado, 14 de xaneiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...(do 14 ó 22 Xaneiro)


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao



14 xaneiro 1931 Vicente M. Risco escribe no xornal vigués El Pueblo Gallego: «A galeguización da escola aínda ha costar traballo cando Galiza seña autónoma».

15 xaneiro 1880 Primeiro número de El Zumbido, periódico semanal aparecido en Noia.
15 xaneiro 1910 Primeiro número de Acción Gallega, revista quincenal, voceiro do movemento agrarista homónimo, impulsada por Basilio Álvarez, o crego e líder agrario de Beiro (Ourense).
15 xaneiro 1978 Primeiro congreso da organización nacionalista Estudantes Revolucionarios Galegos (ERGA), no que se aprobaron o programa e os Estatutos, e que fora creada no curso 72/73 na Universidade de Santiago para impulsar a entrada do galego no ensino.

16 xaneiro 1994 Ve a luz Lecer, primeiro caderno dominical estable en idioma galego, inserido nas páxina d'O Correo Galego.

18 xaneiro 1903 Preséntase oficialmente na Coruña a Escola Rexional de Declamación, poñendo en escena a obra ¡Filla…! de Galo Salinas.
18 xaneiro-18 2002 Falece o escritor padronés Camilo José Cela, premio Nobel de Literatura, que cultivou tamén (inda que só ocasionalmente) a lingua galega na súa escrita.

19 xaneiro 1899 Nacemento en Ourense de Sebastián Martínez-Risco Macías, que foi presidente da RAG en 1960.
19 xaneiro 1930 Nace en Parada de Moreda (O Courel) o poeta Uxío Novoneyra.
19 xaneiro 1931 A Real Academia da Historia emite un informe sobre a orixe e significado da bandeira galega.

20 xaneiro 1994 Xosé Neira Vilas presenta a tradución ó galego d'O Camiño de Santiago, orixinal do escritor cubano Alejo Carpentier.

21 xaneiro 1900 Nace en Maceda (Ourense) Fernando Quiroga Palacios, primeiro cardeal de Compostela que celebrou unha misa en lingua galega.
21 xaneiro 1908 Manuel Lugrís Freire participa noutro mitin no que utiliza, novamente, o galego, o que segue a ser sorprendente para moitos, polo pouco habitual, nesa época. Xa o fixera antes, o 6 de outubro de 1907.
21 xaneiro 1980 Falece en Compostela o xornalista vilalbés Xosé Luís García Mato, quen ás veces empregou o pseudónimo «O Guedelliñas».

22 xaneiro 1856 Nace en Lugo Aureliano J. Pereira, escritor, xornalista e político do Rexurdimento. Ás veces atópase este nacemento incorrectamente datado en 1855.
22 xaneiro 1932 Ve a luz Faro villalbés, publicación quincenal que lles dará cabida a informacións e colaboracións en galego.


É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).


Trátase de irmos seguindo día a día o presente ano 2012 e compartillando acontecementos relevantes, relacionados coa lingua e a cultura de Galicia, ó longo dos tempos. Así queremos contribuír con esa campaña que puxo en marcha RADIOFUSIÓN e que leva por nome VITAMINAS PARA O GALEGO!, axudando así a poñer en valor a nosa cultura cunha voz propia, no medio da polifonía das culturas do mundo.

venres, 13 de xaneiro de 2012

** La cabra, again


SANTIAGO DE COMPOSTELA. Alvariño


L o confieso, he vuelto a caer. La carne es tremendamente débil y la voluntad muy escasa. Otra vez, y van dos. Otra vez me toca sufrir y tirarme de los pelos. Otra vez la dichosa cabra:

-Beeeter, beeeter, beeeter,...

Esta vez ha sido el tinte. La otra vez fueron las cerdas-púas de erizo. Siempre falla algo, no lo entiendo. He caído de nuevo, ¿por qué?, ¿por qué?, ¿por qué?,...
Esta vez me tocado una cabra negra, la muy puta era teñida.

Todo empezó por culpa de la dichosa mofeta. Tenía ganas de tener una mofeta, muchas. Podría ir a Sephora y comprame una, podría, sí, pero mi lado más cutre hizo que me fijara en la mofeta de Beter Professional Make Up, unos 10 euros, con un descuento del 15% en las rebajas más inglesas de toda la galaxia. El expositor tenía unas cuantas brochas sin plástico para que las clientas pudiésemos comprobar la inaudita suavidad de la línea Beter Professional. La brocha de polvos es especialmente suave, creo que es de pelo sintético, me recordó a la brochas de Ecotools. La de colorete la han mejorado un poco, pero la cabra sigue tirando al monte. Lo mofeta también es suave, de fibra óptica la parte blanca, y pelo de cabra la parte negra. Por ese precio, y en plena locura rebajil, me decidí a darle una oporturnidad.

Mi gozo en un pozo, ¡cómo destiñen los pelos negros! Un desastre total. Harta de enjabonar, aclarar, y ver como la mofeta seguía destiñendo y destiñendo, me di por vencida. Está casi seca y he comprobado, pasándole un pañuelo de papel, que en seco no mancha. Ahora, me falta probarla y comprobar sus virtudes, si es que las tiene, que ya se verá. Por lo menos, después de tanto lavado, sigue siendo suavita y reconozco que solo le ha caído un pelo, negro, para más datos.

sábado, 7 de xaneiro de 2012

** Onde hai patrón ás veces teñen que mandar os mariñeiros


SANXENXO. Mary Camiña
Colaboradora de A Lareira Máxica


A piques de rematar este 2.011, esperemos que o acontecido estos últimos meses no Club de Baloncesto Baltar- Sanxenxo nos fixese reflexionar sobre qué camiño habemos de seguir neste novo ano 2.012.

Chegamos ao final da tempada 2.010-11, con dous sentimentos encontrados. Por unha banda, coa ledicia e satisfación de ter un equipo alevín invicto que gañou o DAB-Campeonato Zonal Mixto-Mixto e o DAB XOGA AROUSA-XOGA AROUSA. E por outra banda, coa tristeza da saída do Clube, por motivos persoais, do adestrador deste equipo Julio César Aguín.

Así e todo enfrentámonos ao comenzo da pre-tempada 2.011-12 con renovadas ilusións debido á "fichase" dunha nova adestradora de ámbito nacional que o presidente do C.B. Baltar calificou como excelente.

Nun principio todos estabamos contentos, moi contentos, coa labor desempeñada pola nova adestradora, durante cáseque todo o verán propúxose por en forma ao equipo infantil.

Pero chegado os finais do mes de agosto, comezamos a ser testigos das primeiras mostras de inaptitude desta persoa, con máis exactitude, durante o Campeonato de Baloncesto Urbano 3x3 que se celebrou en Pontevedra. Entre outras cousas vimos a unha persoa só centrada no xogo e totalmente indiferente ás lesións que sufriu algún dos nenos. Como era a primeira toma de contacto só o comentamos coa Directiva do Clube (a cal se mostrou indignada coas persoas que lle comunicamos o sucedido).

...Ampliar/recoller resto do artigo [ +/- ] TRANQUIL@S: ¡Non se abren ventanas!



    Non tardamos moito en recibir as queixas dalgúns dos nenos. Os pais e socios, nun principio tratamos de falar coa adestradora para saber qué era o que podía estar pasando, e cómo poder solucionar algún posible malentendido que puidese haber, xa que, o que queremos a maioría dos membros do clube é que os nosos nenos xoguen, se divirtan e sobre todo aprendan os valores máis nobres do deporte en equipo. A actitude da adestradora foi un tanto indiferente e as súas respostas rozaban descaradamente a burla e o desprezo.

    Algúns nenos comezaron a sentirse incómodos e moitos deles abandonaron o deporte, outros queixábanse de calambres e tiróns nas pernas os días posteriores aos adestramentos. Pronto habería unha Asemblea Xeral do Clube polo que trasladaríamos as nosas preocupacións á Directiva e intentaríamos averiguar o que pasaba, por qué tantos nenos se foran do equipo, eran 14 nenos ao principio, e chegaron a quedar 6.

    Decidimos, pois, quedarnos a ver os adestramentos nas gradas, cal foi a nosa sorpresa cando nos encontramos que a adestradora mostraba unha aptitude agresiva, tanto xestual como verbal, poñía castigos humillantes que uns xogadores propiciaban aos outros, fomentaba o individualismo no equipo; e por riba, ao rematar o adestramento físico mandabaos sentar directamente nun banco para darlle unha "charla-lavado de cerebro" semi-técnica sin facer ningún tipo de estiramento, de ahí que os nenos tivesen sobrecargas musculares e tiróns. Como se iso non chegara, saltábase os horarios, non respetaba nin as normas nin o traballo dos demáis e máis dunha vez fíxolle desprante aos nenos e á persoa que abre o Pavillón (fóra das súas horas laborais). Chegou a insultarnos ás nais no facebook que abriu " Baltar Baloncesto Baltar", o cal xa borrou pero do que posuimos copia, chamándonos "descerebradas" por intentar solucionar as cousas e defendelos nenos e o deporte.

    Ao ver semellante panorama, puxémonos en contacto coa Concellería de Deportes do Concello, en concreto, coa actual Concelleira Dª. Isabel González, a cal se mostrou disposta a colaborar en todo momento e desde a primeira nova que tivo do que estaba sucedendo, xa que, ademáis, o Clube mesturara o que eran actividades extraescolares cos adestramentos dos equipos propios. Despois de quedarnos claros os horarios e os acordos entre Concello e Clube , e despois de que o presidente do clube se negara na reunión a destituir á adestradora habendo no Clube neses momentos un adestrador que podía facerse cargo deles; e encargándonos a nós, as nais e pais dos rapaces, que buscásemos un adestrador para os nenos , decidín levar aos meus fillos a baloncesto en horario das Escolas Municipais. (O Clube contaba con catro adestradores e tres equipos, non era necesaria a demora).

    O primeiro día que o meu fillo non adestrou con ela foi o último para a adestradora, e non porque o meu fillo non fose, ou porque falásemos co Concello, nin porque as nais protestáramos, nin porque a Directiva o acordara,... simplemente porque a adestradora por fín ensinou a súa verdadeira faceta cando intentou agredir físicamente, e o fixo psicolóxicamente, a unha das nais que lle fora pedir explicacións do trato que recibira o seu fillo durante todo o adestramento, e da que foron testigas máis dunha ducia de persoas, e tamén, tristemente, os nenos. Esta nai á que agrediu quedou desfeita, asustada, só con mencionarlle o baloncesto entrábanlle taquicardias, tivo que ser atendida profesionalmete e segue en tratamento; xa que por riba a nai do neno que viñera de Marín coa adestradora increpouna, ameazouna e intentouna agredir tamén.

    Despois destes feitos interpúxose unha denuncia ante a Garda Civil. Somos un Clube pequeno pero non imos permitir que ninguén pise os principios e valores que levamos defendendo tantos anos, polo ben dos nosos fillos e o futuro do deporte.

    O que pasou despois ninguén o sabe,..., uns dicen que a despediu o Clube, outros, que chegou a Garda Civil a buscala e xa non estaba..., o que sei é que ela xa fora "invitada" a irse do Arxil e o PeixeGalego por comportamentos do mesmo estilo, e que esa non é maneira de tratalos nenos. O equipo quedou desfeito e pouco a pouco estamos tratando de recompoñelo, os danos físicos e psicolóxicos que quedaron nos nenos comezan a cicatrizar..., e esperamos que co tempo e boa vondade todo irá encauzándose..., o pobre Félix (o novo adestrador) ten moito que traballar con estos nenos para volvelos ao que eran antes do paso desta adestradora, xa que, como se dun furacán se tratase, deixou moitas feridas e moi poucos recursos... O máis triste de todo é que tratándose de nenos, a Directiva, antes de contratala non fixera as averiguacións que nós os pais, nais, e socios do Clube tivemos que facer pola nosa conta...

    Dentro duns días comenza un novo ano, o 2.012, comeza unha nova era de esperanza e traballo no C.B. Baltar.

    A nosa máis sincera gratitude hacia todas aquelas persoas que se preocuparon polo ben do Clube o do deporte.

** Efemérides. Tal día coma hoxe...(Do 1 ó 11 de xaneiro)


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao



EFEMÉRIDES. TAL DÍA COMA HOXE...


É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).


Trátase de irmos seguindo día a día o presente ano 2012 e compartillando acontecementos relevantes, relacionados coa lingua e a cultura de Galicia, ó longo dos tempos. Así queremos contribuír con esa campaña que puxo en marcha RADIOFUSIÓN e que leva por nome VITAMINAS PARA O GALEGO!, axudando así a poñer en valor a nosa cultura cunha voz propia, no medio da polifonía das culturas do mundo.



(NOTA: Nesta primeira ocasión, para comezar, o texto é algo longo, porque collemos as datas todas entre os días 1 e 11 de xaneiro, pero de agora en diante iremos anotando estas EFEMÉRIDES. TAL DÍA COMA HOXE... nun seguimento case diario ó longo de 2012, e, polo tanto, máis breve).


EFEMÉRIDES (do 1 ó 11 de xaneiro)


1 xaneiro 1872 Nace en Varilongo (Xallas) o popular (na súa recepción e no tipo de galego que utiliza) poeta José Baña Pose, que asinaba os seus traballos como «Pepe de Xan Baña».
1 xaneiro 1922 Nace El Despertar Gallego, órgano periodístico da Federación de Sociedades Galegas de Bos Aires, dirixido inicialmente por Antón Alonso Ríos.
1 xaneiro 1926 Primeiro número de A Fouce, subtitulado «periódico galego», que se publica en Bos Aires.
1 xaneiro 1986 España ingresa na UE. Aínda tería que pasar moito tempo (ata o 2006) antes de que o galego puidese ser utilizado no seo desta institución.
1 xaneiro 2002 O euro entra en vigor, non só en Galicia, senón como moeda única da maioría de Estados da UE. 01xaneiro-01 2012 O primeiro galego deste ano 2012 nace en Vigo e póñenlle por nome Xián.

4 xaneiro 1882 Publícase o primeiro número do xornal La Voz de Galicia, que progresivamente no tempo iría introducindo algúns artigos e noticias en galego.
4 xaneiro 1912 Nace Celso Emilio Ferreiro en Celanova. Neste ano 2012 Galicia homenaxea o centenario do nacemento deste poeta civil do século XX. Erradamente adoita citarse o día 6, data esta da inscrición no Rexistro Civil. 01xaneiro-04 1977 Publícase a Lei sobre a reforma do Rexistro Civil, que autoriza a que os nomes de pía estean en calquera das linguas do Estado.

5 xaneiro 1933 Publícase Adiante, semanario da Mocidade Galeguista de Celanova. 01xaneiro-05 1936 Falece en Santiago o escritor galego Ramón M.ª del Valle-Inclán (1866-1936).
5 xaneiro 1974 Falece na Guarda (Pontevedra) o fotógrafo de Allariz José Suárez Fernández, considerado como un dos grandes representantes da fotografía galega.
5 xaneiro 1976 Constitúese o Consello de Forzas Políticas Galegas como plataforma unitaria de partidos de dirección galega. Pide o recoñecemento oficial da lingua galega a todos os efectos.
5 xaneiro 2012 Falece na Coruña o polifacético artista e empresario, Isaac Díaz Pardo (1920-2012), alma mater do Grupo Sargadelos e de Edcs. do Castro.

6 xaneiro 1873 Nesta data nace en Taramundi (Asturias) un deses moitos escritores que utilizan na súa obra literaria o galego falado alén das nosas fronteiras administrativas: Conrado Villar Loza.
6 xaneiro 1926 Nace en Pontevedra Francisco Calvo Guerra, Xan das Canicas, un humorista que gravou varios discos con contos galegos.
6 xaneiro 1994 Número inicial d’O Correo Galego (que actualmente recibe o nome de Galicia Hoxe), primeiro xornal de publicación diaria que está integramente en galego. Na actualidade só existe Galicia Hoxe en edición dixital.

7 xaneiro 1893 Publícase en Pontevedra o primeiro número de Extracto de Literatura, revista humorística con bastantes colaboracións en lingua galega, fundada e dirixida por Enrique Labarta Pose e Gerardo Álvarez Limeses.
7 xaneiro 1912 Publícase na Habana o primeiro número de La Alborada, semanario bilingüe, castelán-galego, dirixido por Roberto Blanco Torres.
7 xaneiro 1950 Morre, no exilio de Bos Aires, Afonso Daniel Rodríguez Castelao.
7 xaneiro 1998 «Lley de política Lingüística de Catalunya», que en determinados aspectos é bastante máis taxativa cá galega no referente ó deber de uso do catalán nesa Comunidade.
7 xaneiro 2000 Falece en Madrid o debuxante, humorista e escritor en lingua galega José M.ª Pérez Forxán, que asinaba os seus traballos como Forxán. Nacera en Rons (Negreira) en marzo de 1925.

9 xaneiro 1950 É soterrado no cemiterio da Chacarita, no exilio de Bos Aires, Afonso Daniel Rodríguez Castelao.

11 xaneiro 1842 Primeiro número de El Recreo Compostelano, periódico bimensual ilustrado, inserido no movemento provincialista galego, dirixido por Neira de Mosquera.
11 xaneiro 1859 Nace o escritor Alfredo Brañas, líder do Rexionalismo, na vila de Carballo.
11 xaneiro 1934 Fúndanse as Mocidades Galeguistas de Lugo, agrupación política galeguista, que reivindica o noso idioma, da que vai ser elixido secretario o escritor Lorenzo Varela.
11 xaneiro 1982 Publícase o Estatuto de Autonomía de Asturias, que no seu artigo 4.1 di que «O bable gozará de protección. Promoverase o seu uso, a súa difusión nos medios de comunicación e a súa ensinanza...». Non foi así: esta lingua está hoxe moi minorizada

venres, 6 de xaneiro de 2012

** Un sueño interrumpido


SANXENXO. Julio Torres


A lo lejos la cercanía se mostraba entre sus manos. Segundos antes el silencio había hablado hasta quedarse afónico. De repente la luz entró en su habitáculo buscando el fin de la oscuridad. Lleno de pensamientos, reflexiones, recuerdos y esperanzas antagónicamente opuestas, suspiró lentamente antes de exclamar: ¡no puede ser! Confundida y aletargada, su cabeza no lo entendía. No había una explicación lógica para tales hechos. ¿Qué pasaba? ¿Por qué tanto peso? Incomprensible para ella decidió al fin despertarse para volver a la realidad y dejar, por fin, de soñar, pero también de sentir. Jamás lo había imaginado así. Su falta, la falta de sueño se había quedado dormida de tanto evocarla. En un acto de amarga generosidad lo recobraba abrazada al volante. Ya era tarde. El asfalto era su vecino y los pensamientos, reflexiones, recuerdos y esperanzas tristemente se habían desvanecido sin apenas darse cuenta. Triste final al sueño de la vida.
Julio Torres © 2011

martes, 3 de xaneiro de 2012

** As catro leis da espiritualidade na India

En la India se enseñan las cuatro leyes de la espiritualidad:

La primera dice:
"La persona que llega es la persona correcta", es decir que nadie llega a nuestras vidas por casualidad, todas las personas que nos rodean, que interactúan con nosotros, están allí por algo, para hacernos aprender y avanzar en cada situación.

La segunda ley dice:
"Lo que sucede es la única cosa que podía haber sucedido". Nada, pero nada, absolutamente nada de lo que nos sucede en nuestras vidas podría haber sido de otra manera. Ni siquiera el detalle más insignificante. No existe el: "si hubiera hecho tal cosa...hubiera sucedido tal otra...". No. Lo que pasó fue lo único que pudo haber pasado, y tuvo que haber sido así para que aprendamos esa lección y sigamos adelante. Todas y cada una de las situaciones que nos suceden en nuestras vidas son perfectas, aunque nuestra mente y nuestro ego se resistan y no quieran aceptarlo.

La tercera dice:
"En cualquier momento que comience es el momento correcto". Todo comienza en el momento indicado, ni antes, ni después. Cuando estamos preparados para que algo nuevo empiece en nuestras vidas, es allí cuando comenzará.

Y la cuarta y última:
"Cuando algo termina, termina". Simplemente así. Si algo terminó en nuestras vidas, es para nuestra evolución, por lo tanto es mejor dejarlo, seguir adelante y avanzar ya enriquecidos con esa experiencia. Creo que no es casual que estén leyendo esto, si este texto llegue a nuestras vidas hoy; es porque estamos preparados para entender que ningún copo de nieve cae alguna vez en el lugar equivocado! (Carl G. Jung).




TEXTO REMITIDO POR: Rosa