xoves, 4 de marzo de 2010

** Arcadi Espada: máis leña ó fogo contra os galegos

OPINIÓN


SAN XENXO. Julio Torres

Resulta incalificable describir a forma de pensar de persoas como o xornalista
Arcadi Espada ante os galegos. Neste corte do programa de Julia Otero "Julia en la Onda" , que emite Onda Cero, o susodicho Espada polemiza aínda máis sobre o de "ser galego", elevando os seus comentarios ó pseudoesperpento descalificador. Se escoitara máis a Julia Otero (que, por certo, é galega e sabe do que fala) decataríase que el está falando por falar, sen coñecemento de causa. INDIGNANTE, PATÉTICO e FALTO DE RESPETO, por ser suaves. ¿Que lle fariamos os galegos a este home? ¿Por que tanto desprecio cara nós? Menos mal que o que di está grabado e as palabras non as leva o vento... Julia, moi ben todo o que lle dixestes ó "teu colaborador" Arcadi: Chapeau por ti, Julia!!!

Enlace relacionado:
Espada compara a Julia Otero con Ceaucescu y Goebbels

** En cien palabras: Decisións (e II)

POLIZÓN


Colaborador de A.L.M.


Hasta aquí ha durado la cuerda. Se acabó. Si quieres buscarme, búscame. Si no quieres, déjame ir. Tengo que ser fuerte y no caer en la tentación de marcar tu número. Reconozco que me va costar pasar de largo. Tendré que acostumbrarme a apresurar mi paso y seguir mi camino. Hoy oí tu voz, quizás, por última vez. Tú ya estabas muy lejos. Me hablaste con desgana, ya no te interesaba lo que yo tenía que contar. Tienes nuevos intereses. La vida es una vía de una sola dirección. Es verdad, siempre toca seguir para delante, no hay vuelta atrás.

** A Frase Máxica de...Federico Fellini


"Un bo viño é como unha boa película: dura un instante e déixache na boca un sabor a gloria; é novo en cada sorbo e, como acontece coas películas, nace e renace en cada saboreador"



Federico Fellini



FRASE REMITIDA POR: Meiguinha
Colaboradora de A.L.M.

mércores, 3 de marzo de 2010

** Lotería, gastos nocivos e sexo

Menos mal que el estado le da una paga de 50€ al mes; de qué iba a vivir sino el pobre....
...Y para que luego digan que los hay que no rinden en el deporte.
Con estos ejemplos...



ENLACES REMITIDOS POR: Patxi
Colaborador de A.L.M.

** A Frase Máxica.... Vivir Vs Existir


"O menos frecuente neste mundo é vivir. A maioría da xente existe; iso é todo"



Óscar Wilde

martes, 2 de marzo de 2010

** A Frase Máxica.... pensar Vs sentir


"Cando remates de pensar, empezarás a sentir"



Anónimo

domingo, 28 de febreiro de 2010

** En cIen palabras: Decisións I

POLIZÓN



Colaborador de A.L.M.


Son las 11:07 de la mañana y he tomado una decisión. No me compensa. A ningún nivel. Y como no me compensa a ningún nivel voy a seguir mi camino. Paso de historias raras, son agotadoras. Nunca me he arrastrado y no voy a empezar ahora. No soporto esta situación. Es completamente absurda. Justo ahora, silencio. Silencio por respuesta. Pared. Ni el más mínimo signo de apertura, de interés. Nada. Me he cansado de ser marioneta. No necesito tu sonrisa desganada. De esta vez no hay vuelta atrás, ha llegado la hora de recuperar la dignidad, de recuperar la libertad.

sábado, 27 de febreiro de 2010

** ¿Qué nome dar a un temporal que pasou por Galicia?




VIÑETA GRÁFICA REMITIDA POR: Patxi
Colaborador de A Lareira Máxica

venres, 26 de febreiro de 2010

** Un juego + un ejercicio contra el Alzheimer

Debo decir que este mensaje no es únicamente un juego, está comprobado que una persona que le cueste descifrar este mensaje, tiene mayor posibilidad que otras de sufrir Alzheimer... Sí Alzheimer. Espero que puedas descifrarlo!!! SI CONSIGUES LEER LAS PRIMERAS PALABRAS, EL CEREBRO DESCIFRARA LAS OTRAS. Impresionante. A poner las neuronas en funcionamiento!!!.


C13R70

D14

D3

V3R4N0

3574B4

3N

L4

PL4Y4

0853RV4ND0

A D05 CH1C45

8R1NC4ND0 3N 14 4R3N4,

357484N 7R484J484ND0 MUCH0

C0N57RUY3ND0 UN C4571LL0

D3 4R3N4 C0N 70RR35,

P454D1Z05 0CUL705 Y PU3N735.

CU4ND0 357484N 4C484ND0

V1N0 UN4 0L4 D357RUY3ND0

70D0 R3DUC13ND0 3L C4571LL0

4 UN M0N70N D3 4R3N4 Y 35PUM4.

P3N53 9U3 D35PU35 DE 74N70 35FU3RZ0 L45 CH1C45 C0M3NZ4R14N 4 L10R4R, P3R0 3N V3Z D3

350, C0RR13R0N P0R L4 P14Y4 R13ND0 Y JU64ND0 Y C0M3NZ4R0N 4 C0N57RU1R 07R0 C4571LL0;

C0MPR3ND1 9U3 H4814 4PR3ND1D0 UN4 6R4N L3CC10N; 64574M05 MUCH0 713MP0 D3 NU357R4 V1D4

C0N57RUY3ND0 4L6UN4 C054 P3R0 CU4ND0 M45 74RD3 UN4 0L4 LL1364 4 D357RU1R 70D0, S010

P3RM4N3C3 L4 4M1574D, 3L 4M0R Y 3L C4R1Ñ0, Y L45 M4N05 D3 49U3LL05 9U3 50N C4P4C35 D3

H4C3RN05 50NRR31R.



REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica

xoves, 25 de febreiro de 2010

** Un premio para as piores empresas do ano

SANXENXO. Julio Torres




Sempre se dan premios ós mellores, casi nunca ós piores. Pois hai que "recompensar" o seu mal facer, aínda que sexa de maneira simbólica como no caso destas empresas nominadas. E pregúntome: ¿Con cal te quedas das nominadas? ¿Serán as únicas que o fan mal? ¿Cal cres que deberían figuran na terna.Difícil elección. Se cres que a pior é a primeiro marca un, se é a segunda preme 2..Acabas de elixir...Se a opción é correcta,di correcto ou preme 1...¿Sóache?
En fin, sobran comentarios e poderíase escribir un gran libro sobre o tema en cuestión...

** Ó mal tempo, bo sentido do humor



Viñetas gráficas feitas por Dávila. Encántame o seu humor. E é galego!!!

luns, 22 de febreiro de 2010

** O grupo musical "La Quinta Estación" sepárase

SANXENXO. Julio Torres



O anuncio da separación do grupo musical "La Quinta Estación" é unha moi mala nova para tod@s ós que nos gusta a súa música. Hai uns meses o trío musical xa pasou a ser dúo e agora o dúo di adeus. E o que son as cousas: nestes intres, soa de fondo en A Lareira Máxica "Que te quería", último gran éxito desta formación. Pois que se vos quería... De feito, en abril pasado o que escribe xa lle adicou un artigo neste blog.

En fin, quen sabe, ó mellor un día voltan (aínda que os regresos poucas veces segundas partes son boas...). Sorte para as súas respectivas carreiras musicais, que agora deixan de ir da man. Ougallá Natalia Jiménez (a vocalista) recolla na súa carreira en solitario o estilo La Quinta Estación.


Daría - La 5ta estacion




Máis información NESTE ENLACE

domingo, 21 de febreiro de 2010

** O F.C.Barcelona, campión da Copa do Rei de baloncesto

SAN XENXO. Julio Torres



O F.C.Barcelona de baloncesto conqueriu hoxe a súa 21ª Copa do Rei de básquet ó imporse na final ó Real Madrid por un resultado de 80-61, diferencia que chegou a ser de 28 puntos. O Barcelona -que este ano ten un equipo moi completo e equilibrado- non deu nunca opción ó equipo merengue. No que vai de tempada, xa gañou a Supercopa de España(tamén fronte ó Madrid) e é un dos grandes favoritos para alzarse tanto coa liga ACB como coa Euroliga, pero gañalas non vai ser tarefa doadas.

Cómpre salientar que é a terceira vez que o equipo culé se impón ó madridista. Amais da referida Supercopa, tamén lle venceu en Madrid no partido de ida da liga regular por 22 puntos de diferencia.

O F.C.Barcelona so perdeu ate o de agora tres partidos, todos por un punto, diante do Gran Canaria e Valencia na liga ACB, e diante do Partizán, logo dunha última acción moi dubidosa (na que os colexiados tardaron 15 minutos en resolvela a prol do Partizán).

Ricky Rubio, Juan Carlos Navarro, Pete Mckeal, Morris (nome que fai lembrar a un gran xogador azulgrana da década dos 80: Audie Norris), Fran Váquez (galego e elixido mellor xogador da final), Lorbek, Grimau, Sada, Basile, N`Dong, Lakovic e Trías son os integrantes deste gran equipo adestrado por Xavi Pascual. Un plantel cheo de figuras, que tamén sabe xogar moi ben en equipo. Aí radica o seu éxito.

sábado, 20 de febreiro de 2010

** "Y sin embargo..."

SAN XENXO. Julio Torres




Os "pero" ou os "sin embargo" casi sempre vaticinan algo menos agradable ou desagradable. Pero - e isto non é nada desagradable - o artigo de hoxe colle a palabra "sin embargo" non para queixarse nin traer nada negativo. Non. Estas dúas palabras con connotación negativa traen a A Lareira Máxica un zumo de aire nostálxico e evocador. Un zumo froito de mezclar nun so programa a Guillermo Summers, Ignacio Salas e a Pastora Vega. ¡Qué dicir destas tres persoas!. Centrareime nos dous primeiros.

Na década dos 80 os tres facían un programa que se chamaba: "Y sin embargo, quiero", no que o obxecto de adoración era repasar o contido de alguén que, co paso dos anos, se multiplicou pero para pior. Algo así como aquela película dos Greenlins. Había unhas normas, lembrade: que non lle dera a luz, non darlle auga, non darlle de comer logo de medianoite. Ben, nalgún momento, algo disto debeulle pasar á televisión, que se multiplicou pero para ser un contedor de lixo e non precisamente ecolóxico.

Centrándome no obxecto e persoas de recordo, quixera quitarme o sombreiro ante o dúo Ignacio Salas e Guillermo Summers. Sempre me gustou o seu humor. Hai anos que desapareceron da escena televisiva, o seu hábitat natural moitos anos. "Y sin embargo, te quiero" (no que repasaban a programación televisiva), ou "Si te he visto no me acuerdo (zapping de televisión en clave de humor) foron dous dos programas que realizaron. Os últimos traballos que lles lembro foron aquelas campañas publicitarias dunha famosa marca de coches francesa, na que escenificaba o "Olimpo de los Dioses". Un humor intelixente, con xesto serio, pero enriquecedor (velaquí outro "pero" positivo) que nos despertaba amables gargalladas. Sempre me gustou aquela xente que fai rir dicindo cousas graciosas sen perder a templanza de seriedade. ¿Humor inglés quizás? Non sei, pero Guillermo e Ignacio, Ignacio e Guillermo son dous monstruos do humor, poida que de guión, pero uns xenios. Xa non nos vemos na pequena pantalla nin en anuncios publicatarios (os anos quizais non perdoen, non sei), pero sen embargo, (pero ¿os "pero" e os "sen embargo", non eran negativos?), sen embargo queréselles pol seu bo facer. Que agradables e entretidas momentos nos fixeron pasar estes dous (tres, cando os acompañaba Pastora Vega).


Fragmento e cabeceira de "Y sin embargo, te quiero"




Fragmento do programa "Si te visto no me acuerdo"



RECOMENDACIÓN: Visionade os vídeos enteiros, vale a pena recordar bastantes momentos, persoas, programas e música que neles se recollen.

** A Frase Máxica....Imaxinación ó poder!!!


" A imaxinación é máis importante que o coñecemento "



Albert Einstein

xoves, 18 de febreiro de 2010

** A natureza en movemento








FOTOS REMITIDAS POR: Patricia Loureiro
Colaboradora de A.L.M.

** Aspirina & ataque cardíaco

El dolor del brazo izquierdo no es el único síntoma de un ataque cardíaco. Debe también prestar atención a un dolor intenso en el maxilar inferior, así como náuseas y sudores abundantes, pues éstos son síntomas previos a los ataques cardíacos.

Durante un ataque cardíaco, al principio puede no sentirse dolor en el pecho. El 60% de las personas que tuvieron un ataque cardíaco mientras dormían, no se levantaron.
Sin embargo, un dolor de pecho puede despertarlo de un sueño profundo.Si fuese así, disuelva inmediatamente 2 aspirinas en la boca y tráguelas con un poco de agua.Llame en seguida a su EMERGENCIA, o a la POLICIA y diga "ataque cardíaco"y que tomó 2 aspirinas.Siéntese en una silla o sofá y espere la llegada de la emergencia!! NO SE ACUESTE!!!



INFORMACIÓN REMITIDA POR: Jose
Colaborador de A.L.M.

** Non tódolos duques son iguais...




VIÑETA REMITIDA POR: Patxi
Colaborador de A.L.M.

martes, 16 de febreiro de 2010

** Uns anxos chamados amigos


Un día, cuando era estudiante de secundaria, vi a un compañero de mi clase caminando de regreso a su casa. Se llamaba Kyle. Iba cargando todos sus libros y pensé: "¿Por que se estará llevando a su casa todos los libros el viernes? Debe ser un “empollón". Yo ya tenía planes para todo el fin de semana.

Fiestas y un partido de fútbol con mis amigos el sábado por la tarde, así que me encogí de hombros y seguí mi camino.
Mientras caminaba, vi a un montón de chicos corriendo hacia él. Cuando lo alcanzaron le tiraron todos sus libros y le hicieron una zancadilla que lo tiró al suelo.

Vi que sus gafas volaron y cayeron al suelo como a tres metros de él. Miró hacia arriba y pude ver una tremenda tristeza en sus ojos. Mi corazón se estremeció, así que corrí hacia él mientras gateaba buscando sus gafas. Vi lágrimas en sus ojos.

Le acerqué a sus manos sus gafas y le dije, "esos chicos son unos tarados, no deberían hacer esto". Me miró y me dijo: "¡gracias!". Había una gran sonrisa en su cara; una de esas sonrisas que mostraban verdadera gratitud.

Le ayudé con sus libros. Vivía cerca de mi casa. Le pregunté por qué no lo había visto antes y me contó que se acababa de cambiar de una escuela privada. Yo nunca había conocido a alguien que fuera a una escuela privada.
Caminamos hasta casa. Le ayudé con sus libros; parecía un buen chico. Le pregunté si quería jugar al fútbol el sábado conmigo y mis amigos, y aceptó. Estuvimos juntos todo el fin de semana. Mientras más conocía a Kyle, mejor nos caía, tanto a mí como a mis amigos. Llegó el lunes por la mañana y ahí estaba Kyle con aquella enorme pila de libros de nuevo. Me paré y le dije:

"Hola, vas a sacar buenos músculos si cargas todos esos libros todos los días". Se rió y me dio la mitad para que le ayudara.
Durante los siguientes cuatro años nos convertimos en los mejores amigos. Cuando ya estábamos por terminar la secundaria, Kyle decidió ir a la Universidad de Georgetown y yo a la de Duke. Sabía que siempre seríamos amigos, que la distancia no sería un problema. Él estudiaría medicina y yo administración, con una beca de fútbol.

Llegó el gran día de la Graduación. Él preparó el discurso.
Yo estaba feliz de no ser el que tenía que hablar. Kyle se veía realmente bien. Era uno de esas personas que se había encontrado a sí mismo durante la secundaria, había mejorado en todos los aspectos, se veía bien con sus gafas. Tenía más citas con chicas que yo y todas lo adoraban. ¡Caramba! Algunas veces hasta me sentía celoso... Hoy era uno de esos días. Pude ver que él estaba nervioso por el discurso, así que le di una palmadita en la espalda y le dije: "Vas a estar genial, amigo". Me miró con una de esas miradas (realmente de agradecimiento) y me sonrió: "Gracias", me dijo.

Limpió su garganta y comenzó su discurso:
"La Graduación es un buen momento para dar gracias a todos aquéllos que nos han ayudado a través de estos años difíciles: tus padres, tus maestros, tus hermanos, quizá algún entrenador... pero principalmente a tus amigos. Yo estoy aquí para decirles que ser amigo de alguien es el mejor regalo que podemos dar y recibir y, a este propósito, les voy a contar una historia".
Yo miraba a mi amigo incrédulo cuando comenzó a contar la historia del primer día que nos conocimos. Aquel fin de semana él tenía planeado suicidarse. Habló de cómo limpió su armario y por qué llevaba todos sus libros con él: para que su madre no tuviera que ir después a recogerlos a la escuela. Me miraba fijamente y me sonreía.

"Afortunadamente fui salvado. Mi amigo me salvó de hacer algo irremediable".
Yo escuchaba con asombro como este apuesto y popular chico contaba a todos ese momento de debilidad. Sus padres también me miraban y me sonreían con esa misma sonrisa de gratitud. En ese momento me di cuenta de lo profundo de sus palabras:

"Nunca subestimes el poder de tus acciones: con un pequeño gesto, puedes cambiar la vida de otra persona, para bien o para mal. Dios nos pone a cada uno frente a la vida de otros para impactarlos de alguna manera".
Hay personas que se dedican a iluminar las vidas de otros con su alegría, y su cariño, y eso a veces vale mucho.
"Los amigos son ángeles que nos llevan en sus brazos cuando nuestras alas tienen problemas para recordar como volar“



REMITIDO POR: María
Colaboradora de A.L.M.

** Non todo é o que poida parecer....




VIÑETA GRÁFICA REMITIDA POR: Toupeiro
Colaborador de A.L.M.