SAN XENXO . Julio Torres (Artigo adicado a tódol@s compañeir@s de promoción de Traballo Social) 14 anos quedaron no saco dos olvidos...
Publicacións
Todos os comentarios
Aoperadora virtual de móbiles Symio foi mercada por Orange. I Symio non será a única perda pra a competencia na telefónia móbil. Yoigo venderase a Orange ou a Vodafone. Camiñamos cara un tripolio: Vodafone, Movistar i Orange. ¿A fin das tarifas baratas na telefonía móbil?. Novas desagradábeis
Estaba cantado y se cumplió. El Messenger, que fue una novedosa y popular red social tiene los días contados. El auge de otras redes sociales y el desarrollo de otras aplicaciones móbiles socavarán lo que en su día fue toda una revolución para comunicarse entre personas jóvenes y no tan jóvenes. Aquellas conversaciones interactivas, más rápidas que los sms móbiles, aquellos guiños simpáticos.
Las redes sociales, como las personas, nacen, crecen y antes o después mueren. Y Microsoft acaba de confirmar que el Messenger se despedirá en 2013 para integrarse en el Skype. Se convertirá en un mito que sirvió de antesala a otras redes sociales ahora más en boga como el facebook, el tuenti o el twitter. A ellos, como al Mesenger en breve, también les tocará morir. Pero ahora viven su momento dorado.
Los servicios de pago posiblemente estén a la vuelta de la esquina. La pregunta es: ¿en qué momento todas las redes sociales dejarán de ser gratuítas? ¿Son realmente rentables las gratuítas?
Quédome con istes monstros "azuis" que non metían medo, i non cos da noite de de tódolos santos. Divertido, didáctico i agradábel sketch dos entrañables Triki, Trake, Coco i demais. O mestre Coco i as súas clases (arriba i abaixo, cerca i lonxe, etc.) i as galletas do Triki...
I contar no Barrio Sésamo semellaba mui sinxelo destoutra maneira. Con música, debuxos animados i repeticións unha tras outra. Ou che gustaba ou maldicías ás bolechas por tercas i cansinas.
Hoxe 1 de outono de 2012 materializouse a absorción da Sexta por Antena 3. Incluso desapareceu o teletexto da Sexta en beneficio do de A3. Así as cousas a luita será Mediaset (Telecinco-Cuatro) contra o Grupo Planeta (A3-La Sexta). Que dizer ten que a menor competencia pior pra o espectador. Quizabes programas como "El Intermedio" perigan poi-la ideoloxía de La Sexta (de esquerdas) entran en claro confrontamento coa de A3 (de dereitas).
A dúbida: ¿seguirán os informativos de La Sexta igual de agudos contra do governo ou suavizaranse logo da "fusión"? A xuntanza natural debera ter sido La Sexta-Cuatro. A guerra do fútbol levou por diante un acordo que estivo a piques de firmarse hai unhos anos. Incomprensíbel o tema egos.
"Todos os sábados de outubro, comezando día 6, a ONG sen ánimo de lucro "Solidarios Anónimos", celebraremos no parque de Os Tilos (Teo-Santiago de Compostela), un mercadillo solidario en favor de Yessi, unha nena de Redondela que leva 11 anos cunha enfermidade neurodexenerativa sen diagnosticar, e que precisa fondos para seguir a súa preregrinación de neurólogos para dar cun tratamento da súa enfermidade.
Para dito mercadillo, precisamos eses artículos que xa non usades, libros, xoguetes, películas, videoxogos, consolas, pequenos electrodomésticos, bisutería, louza... en fin, aquelo que estea en bó uso e sexa fácilmente transportable. Descartamos mobles, roupa e calzado.
Esta é a páxina coa historia de Yessi, corroborada e comprobada por esta ONG:
http://www.elmundoconyesi.es/
As persoas interesadas en aportar artículos, por favor, poñédevos en contacto a través do seguinte enderezo en facebook:
https://www.facebook.com/isa.bandin
Ou ben no enderezo electrónico:
info@solidariosanonimos.org
Moitas grazas pola vosa colaboración!!"
CComo mui ben acostumaba a dizer o Xulio sobre non sei que estudo científico: "5 minutos de carcajadas pueden sustituir a 45 minutos de ejercicio físico". Tamén din que: "Nunca dejes de sonreir, ni siquiera cuando estés triste, porque nunca sabes quien se puede enamorar de tu sonrisa". ¿I que vos parece estoutra?
Rodárase en Nerja (Málaga), nembargantes "Verano Azul" ven puido terse feito na agradábel terra do Xulio, en Sanxenxo. Veño de ve-lo vídeo que Jesús Rivera subiu á internet. Quer adicarlle-lo ao fundador da blogue quen nos abandoou no seu mes. Onde quer que esteas seguro que estas imaxes che arrincarían un sorriso dos teus. Coma ti, gostaba máis do Sanxenxo dos 80.
Un 
mes despois da túa marcha debo dizeres que te boto muito en falla. Muitísimo. Facíaste quer pola boa persoa i amigo que eras. As túas amigas i amigos sabémolo mui ben. Alá riba onde quer que tú esteas maxino que os teus artigos e as túas conversas en galego inundarán as nubes de felicidade i alegría como tanto che gostaba e que dun intre a outro voltarás para dizer que soio foi un ata despois i que todo foi un mal sono dunha tarde de xullo na que nos deixastes para sempre. Incomprensíbel fatalidade. Dende aquí abaixo todo é estrano e triste sen ti. Ate esta lareira pola que tanto gostabas navegar te estrana ó non notare-la túa presenza. Que o saibas.
Pese a crise, síguense celebrando as tradicionais festas parroquiales e os tamén tradicionais bailes. A min, o único que me molesta é o estrondo da pólvora. É que os meus oídos non son capaces de atopar o pracer que se agacha na sucesión dos estoupidos das bombas de palenque.
Estas celebracións evócanme os días da infancia, cando as esperaba case coa mesma ilusión coa que esperaba a chegada dos reis magos. Agora, xa non teño nin a metade da metade daquela ilusión. É pola xente, e que non aturo a estupidez e a soberbia. Cando se mezclan coa ignorancia, prefiro fuxir. Porque a ignorancia mesturada coa maldade, da unha combinación que me resulta daniña. Logo, se engadimos un bo puñado de envexa, xa temos o perfil psicolóxico da maioría dos meus veciños da bisbarra. Porque estes non se critican, espeléllanse. Diredes que esaxero pero, ás veces, ata parece que se alegran do mal alleo.
O caso é que con crise ou sin ela, a xente sigue colaborando e mantendo as súas tradicións. Coma se ir ó campo da festa fora unha especie de rito capaz de alonxarnos por unhas horas da realidade. Un kitkat, eso mesmo. Un tempo de desconexión, de descomprensión.
Hai xente incapaz de desconectar, de darlle á chave e poñerse en off. Empezan a comerse a cabeza, e acapan carcoméndose enteiriños, de arriba a abaixo. Polo medio támen. A carcoma é un mal terrible, cando che entra vaite minando sen piedade. Primeiro o corpo, logo a alma. Eu, coñezoo ben os seus efectos devastadores, por eso me perfumo cada día con Auga Lavanda de Puig. O olor da lavanda, ademais de axudar a relaxarse á hora de durmir, bótolle unhas pingas ás sabas, escorrenta pulgas e polillas. Porque xa se sabe, miseria e pragas, sempre van da man. E así, deste xeito, vou tendo o bicherío baixo control. Algunha xente, incluso alguns dos meus amabilísimos lectores, pensaredes que son un simple. Pero, ¿por qué non conservar a ilusión?, ¿por qué non pensar que hai un futuro agardándonos?, ¿por qué abandoarse?, ¿por qué non deixarse levar polo espíritu da festa? Moita xente instálase no lamento e adica horas e horas a laiarse. Acaso a situación económica de España nos anos 40 era mellor, ¿non casaron naqueles anos moitos dos nosos avós?, ¿non tiveron varios fillos?, ¿non saíron a diante? Pois, logo... Que eu sepa as crises son cíclicas, non eternas. Algún día as cousas terán que cambiar, como pasou sempre.
