sábado, 25 de febreiro de 2012

** Testigo de excepción, de Francisca Aguirre

Un mar, un mar es lo que necesito.
Un mar y no otra cosa, no otra cosa.
Lo demás es pequeño, insuficiente, pobre.
Un mar, un mar es lo que necesito.
No una montaña, un río, un cielo.
No. Nada, nada,
únicamente un mar.
Tampoco quiero flores, manos,
ni un corazón que me consuele.
No quiero un corazón
a cambio de otro corazón.
No quiero que me hablen de amor
a cambio del amor.
Yo sólo quiero un mar:
yo sólo necesito un mar.
Un agua de distancia,
un agua que no escape,
un agua misericordiosa
en que lavar mi corazón
y dejarlo a su orilla
para que sea empujado por sus olas,
lamido por su lengua de sal
que cicatriza heridas.
Un mar, un mar del que ser cómplice.
Un mar al que contarle todo.
Un mar, creedme, necesito un mar,
un mar donde llorar a mares
y que nadie lo note.

AUTORA DO POEMA: Francisca Aguirre.















RECUNCHO LITERARIO ENVIADO POR: Alvariño
Colaborador de A Lareira Máxica

mércores, 22 de febreiro de 2012

** Un disfraz moi orixinal sen gastar un euro...


SANXENXO. Julio Torres

En carnavais a xente disfrázase para aparentar o que non é, pero que en algúns casos quixo ser. Búscase sobre todo a diversión e pasalo ben. Facer disfraces, mercalos... Sempre, cando chega esta fecha, a miña máquina do tempo volve e retrocede anos atrás ó acorde do tango de Carlos Gardel. Ó lonxe, un eco difuso pero moi claro e brilante como a luna chea volve a repetir incesante: "Volver con la frente marchita las nieves del tiempo, platearon mi sien sentir que es un soplo la vida, que 20 años no es nada que febril la mirada errante en la sombras te busca y te nombra. Vivir con el alma aferrada a un dulce recuerdo que no ha de volver..."

Entremezclada con esta lembranza xurde a daquel profesor de Lingua española do Instituto, dos meus tempos de bacharelato. Manolo, que así se chamaba, era unha persoa singular. Baixo a súa penetrante barba negra, das súas gafas oscurecidas de cú de botella, do seu maletín de coiro que portaba case coma unha prolongación do seu corpo, agochábase un mestre de verbo fácil e fluido, un mago das palabras e un bo comunicador. Un profesor do século pasado, nunca mellor dito. Pois ben, adoito acordarme deste profesor que lle puxo un reto a toda unha clase días antes de carnavais: "me voy a disfrazar en carnavales pero ninguno de vosotros me va a reconocer, ya lo veréis". Dito e feito. Acertou de pleno. Bueno, sí soubemos de que iba disfrazado. Non ía disfrazado de pirata, de troglodita, de muller, nin de calquera disfraz que poidades imaxinar. Non, non. O seu difraz foi moi orixinal e non se gastou un euro en mercar ningún traxe. Ben é certo, que tivo que ter necesariamente gastos indirectos pois as cousas non se fan por arte de maxia...

¿De que se disfrazou? ¿Como o recoñecemos? Digamos que foi so a súa voz a que nos axudou a descubrilo. O único. O seu verbo fácil e fluido foi o único que nos permitiu adiviñar quen se agochaba detrás da súa voz. Ía disfrazado de Manolo, pero dun Manolo distinto. Foi ben difícil ver a aquel profesor de Lingua sen o seu maletín, sen as súas gafas de cú de vaso oscurecidas, e, sobre todo, sen aquela espesa barba que recubria a súa faciana. Velo espido do cuello para riba, barbilampiño, foi ver como a Monchito, o títere de José Luis Moreno, en lugar a Valle Inclán. Aínda que o último quizás non sexa o arquetipo máis parecido.

Abofé que nos sorprendeu. Moito. Coss meses recobraría o seu aspecto habitual, pero sempre me acordo del por estas datas pois "20 anos non son nada"...

luns, 20 de febreiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...20 a 26 de febreiro


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao





02febreiro-20 1966 Falece en Madrid o crego e literato ourensán Antonio Rey Soto.


02febreiro-21 Día internacional da Lingua Materna.
02febreiro-21 1894 Manuel Curros Enríquez embarca na Coruña, como emigrante, nun barco en que por esta razón de seguro que se falaba moito galego entre os seus pasaxeiros, en dirección á Habana.
02febreiro-21 1900 Morre en Santiago o ideólogo do rexionalismo conservador galego, Alfredo Brañas. Ás veces atópase citado, erroneamente, como día da morte o 22, data esta do Certificado de Defunción do Rexistro Civil de Santiago.

02febreiro-22 1969 Primeiro número da revista quincenal Chan, dirixida dende Madrid polo xornalista e escritor Borobó (Raimundo García Domínguez).

02febreiro-24 1837 Nace en Santiago Rosalía de Castro, a grande autora do Rexurdimento, símbolo de Galicia.
02febreiro-24 1877 M. Curros Enríquez gaña o Certame Poético de Ourense, que o faría moi popular como poeta no noso idioma, con tres poemas en galego: «A Virxe d'o Cristal», «O gueiteiro» e «Unha boda en Einibó».
02febreiro-24 1985 Inicia as súas emisións, en probas, a Radio Galega, o que supuxo un impulso fundamental na difusión e promoción do idioma propio de Galicia.
02febreiro-24 1996 Aparece na Rede Vieiros, primeiro xornal electrónico en galego.

02febreiro-25 1995 A Real Academia Galega acorda, en sesión plenaria, aprobar unha revisión e actualización das Normas ortográficas e morfolóxicas… que foran elaboradas no ano 1982.
02febreiro-25 2000 Homenaxe da USC ó profesor e escritor Xesús Alonso Montero, co gallo da súa xubilación como catedrático emérito de Literatura Galega.


É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

sábado, 18 de febreiro de 2012

** Radio Futura, un grupo musical referencia dos 80


SANXENXO. Julio Torres

Radio Futura foi, sen dúbida, un dos mellores gupos do panorama do pop español. Nacido en 1979 triunfou nos 80 e disolveuse a principios dos 90. A banda dos irmáns Santiago (Juan Perro) e Luis Auserón e do guitarrista Enrique Sierra (que morreu onte en Madrid) marcaron tendencia. Lémbrome que era un dos grupos asiduos dun programa mítico de mediados dos anos 80. ¿Cal? La Bola de Cristal, aquel programa que se emitía os sábados polas mañáns e do que xa vos falei neste blog.

Do seu repertorio quédome, entre outras, coas seguintes cancións:









** Los móbiles también sirven para...ojo!!!




REMITIDO POR: Jose
Colaborador de A Lareira Máxica

luns, 13 de febreiro de 2012

** Dor de Alma


SANXENXO. Mary Camiña

Hai acontecementos que fan encollela alma. Encóllese, encaracólase, engrúñase, e así permanece días e días, nos que non es persoa nin nada, simplemente un corpo que se move por inercia. Nin dormes, nin queres pensar, porque alma está encollida e non quere falar.

Pero entón, a alma comeza a removerse e quere gritar e doe, doe moito moito. Non queres deixarlle gritar por medo a que doia ainda máis, e intentas facela calar. O pouco que dormes convértese nun pesadelo e todo o que sucede ao teu redor parece un mal soño do que has despertar dun momento a outro. Pero non, nin é un soño nin has despertar.

A alma, que segue adoecendo por gritar farate enfadar e gritar e chorar sen consolo, para despois ir acougando.

E amosarache que a realidade é a que é, chea de cousas malas, pero tamén moitas boas. E a alma debece por agarrarse ás boas: a cada sopro de aire, a cada raiola de sol, a cada sorriso dos nenos, a cada caricia do ser amado, a cada alento de vida...

A alma comeza a te encher por dentro, a facelas paces coa realidade, co mundo no que vives e a desaparecen os pesadelos.

Co tempo, só quedará unha cicatriz, un recordo, que ás veces doe, pero poderás sentir e rir e dormir e disfrutar da vida, xa non querrás despertar porque nunca foi un soño...e a túa alma xa non está encollida.

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 13 ó 19 de febreiro


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




02febreiro-13 1958 Falece no seu Lugo natal o escritor Luís Pimentel.

02febreiro-14 1976 Falece na Coruña o escritor e etnógrafo Leandro Carré Alvarellos.

02febreiro-15 1784 Comeza a funcionar a ilustrada «Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago», importante institución cultural en Compostela.
02febreiro-15 1910 Primeiro número do xornal ourensán La Región, que nas últimas décadas incrementou a presenza do idioma galego nas súas páxinas e suplementos.
02febreiro-15 1940 Morre na Coruña Manuel Lugrís Freire, quen pronunciara o primeiro discurso político no que un orador utilizaba exclusivamente o galego.
02febreiro-15 1944 Constitúese formalmente o Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, que viña substituír o histórico Seminario de Estudos Galegos, espoliado polos sublevados franquistas.
02febreiro-15 1967 Fúndase en Pontevedra a Asociación Amigos da Cultura, que declaraba como fins primordiais «a defensa e a promoción da cultura e do idioma galego».

02febreiro-16 2000 Faleceu ós 49 anos de idade o cantautor Suso Vaamonde, un nome importante na difusión da canción galega.
02febreiro-16 2007 Pecha na Coruña a exposición Galicia, a forza da palabra, dedicada ó centenario da Real Academia Galega.

02febreiro-18 1879 Nace en Santa Cruz de Arrablado (Ourense) o crego poeta, dramaturgo e bibliófilo, Antonio Rey Soto.
02febreiro-18 2000 A Fundación Barrié de la Maza e o Instituto da Lingua Galega crean a Biblioteca Filolóxica.




É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

xoves, 9 de febreiro de 2012

** Patos


SANTIAGO DE COMPOSTELA. Alvariño



¿ Relato con puntito nostálgico? Decididamente, sí. Hoy va de patos. La saga “Cabras” queda aplazada por ahora. Me temo que la gran mayoría de pinceles y brochas de maquillaje proceden de la lejana China, productividad muy alta, calidad mejorable, así que no descarto nuevas desventuras en el futuro.

Al tema de hoy: patos. No recuerdo donde he leído la siguiente frase: “El pato es feliz en su sucio charco porque no conoce el mar”(Antoine de Saint Exupéry).

¿Nadan los patos en el mar? Yo nunca los he visto, la verdad. En ríos y lagunas, sí. Tampoco importa mucho este detalle. Aquí, mar o río es complemento circunstancial carente de relevancia. Tanto mar como río significan libertad, naturaleza, belleza.

El estanque es otra cosa. Tiene agua, eso sí. Agua estancada, nada que ver frente a la inmensidad del mar y al frescor de la brisa. Las palabras “estanque” y “patos” me devuelven a mi infancia, a la alameda de Santiago. Cierro los ojos y veo a una niña de unos cuatro o cinco años que corretea feliz en las inmediaciones del estanque. Tanto me gustaban los patos que mi padre me construyó un pequeño estanque en casa y, por supuesto, tuve patos. Patos que vinieron a casa siendo patitos comprados en el mercadillo de Padrón.

No sé si mis patos fueron felices en su minúsculo estanque, pero salud y energías no le faltaban al condenado que me atacó una mañana de verano. Tanto debí atosigarlos que cierro los ojos y lo veo corriendo enfurecido detrás de mi y si me acuerdo de la estación es porque temí por la integridad de mis piernas desnudas. No os imagináis la mala leche y la velocidad de crucero de un pato cabreado, se puso como un histérico. Lo confieso, tuve miedo y corrí a refugiarme en casa. Menos mal que eran otros tiempos y la puerta estaba abierta. Este acontecimiento fue crucial, ya nada volvió a ser igual, aquel pato se reveló como un auténtico depredador de la sabana.

Lo que no recuerdo es qué fue de los patos, dónde acabaron, morirían de viejos, cuál será la esperanza de vida de un pato. No sé..., no sé..., conociendo a mi madre y a mi abuela, y conociendo el carácter agriado del pato líder, mucho me temo que tuvo que ser una ejecución limpia y rápida, un golpe seco de hacha en el madero. Pato a la orange, como diría la Sardá.

Pues, para ir acabando, a veces, mi vida se me antoja vida de pato de estanque. ¿Es feliz el pato nadando en su sucio estanque? Si no ha conocido otro mundo, puede que así sea. Lo que pasa es que las personas no somos patos y bien sabemos que detrás de las montañas hay otros lugares más bonitos, otras sensaciones mejores. Pero, aquí estamos, chapoteando, dando vueltas de un lado para otro, víctimas de nuestros miedos, hasta volvernos seres neuróticos. A veces, también pienso que de haber tenido otra vida, quizás no soportaría determinadas circunstancias adversas que el destino me ha colocado en el camino. Será que nunca he tenido algo mejor, será que los patos y las personas nos parecemos.


Alvariño.

luns, 6 de febreiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...6 a 12 de febreiro.


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




02febreiro-06 1927 Nace en Ribadeo o escritor Daniel Cortezón Álvarez, que cultivou a novela, o ensaio e o teatro, en galego e castelán.

02febreiro-07 1876 Número 1 do xornal O Tío Marcos da Portela, editado en Ourense, que foi o primeiro periódico da nosa historia escrito integramente en galego.
02febreiro-07 1908 Morre en Cuba, no sanatorio do Centro Asturiano da Habana, Manuel Curros Enríquez, figura do Rexurdimento e poeta civil da Galicia do século XIX.

02febreiro-08 1835 Nace en Ponteceso o poeta do Rexurdimento Eduardo Pondal Abente, autor dos versos do Himno Galego.
02febreiro-08 1846 Nace en Astorga o que podemos considerar primeiro gran editor coñecido de obras en galego da nosa Historia (co que iso supuxo de pulo para o noso idioma), e ademais 2º presidente da RAG tras Murguía: Andrés Martínez Salazar.

02febreiro-11 1899 Vén ó mundo Evaristo Correa Calderón, un deses significativos escritores vangardistas en lingua galega.
02febreiro-11 1910 Nace en Ourense o investigador en temas históricos galegos e escritor, Xurxo Lorenzo Fernández, irmán do etnógrafo Xaquín Lorenzo, Xocas.
02febreiro-11 1993 Decreto polo que se crea o Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro (dende 1997 Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades), que fai pescudas basicamente sobre cuestións lingüísticas e literarias en galego.

02febreiro-12 1863 Nace en Sada Manuel Lugrís Freire, escritor, un dos fundadores da Real Academia Galega e o primeiro en pronunciar en público un discurso político en galego.
02febreiro-12 1918 Nesta data constitúese en Lugo, coa organización de E. Correa Calderón, a Irmandade da Fala desta cidade.
02febreiro-12 1980 Falece en Compostela Manuel Rubén García Álvarez, historiador galego natural de Ribadavia.

domingo, 5 de febreiro de 2012

** Destapan que NovaGalicia Banco estafó a miles de galleg@s


SANXENXO. Julio Torres

Sí, efectivamente las antiguas Caixa Nova y Caixa Galicia han estafado a miles de galleg@s. El corralito financiero ha llegado a Galicia, si bien la mayoría de los gallegos aún no lo saben. Se estima en Galicia una cifra cercana a los 100.000 afectados en un producto que se llama participaciones preferentes. La gente contrató en su momento un producto que pensaba que era un depósito a plazo fijo recuperable en cualquier momento. ADICAE está haciendo campañas de información en los medios de comunicación sobre este engaño masivo, que también han llevado a cabo otras 51 entidades bancarias. La mayoría de la gente no lo sabe y la que empieza a descubrir de que va todo esto, pone el grito en el cielo con el lógico estupor al ver que su dinero ha sido invertido a perpetuidad y YA NO LO PODRÁ RECUPERAR (o por lo menos, todo). ADICAE recuerda la importancia de no quedarse de brazos cruzados, informarse y de unirse para llegar a los tribunales de justicia si no se devuelve el dinero estafado.

Si usted ha contratado preferentes debería preocuparse y no quedarse de brazos cruzados. Sepa que nunca va a recuperar su dinero invertido. Si tiene suerte, y sólo si tiene suerte, los expertos auguran que recuperarían sólo la mitad, y eso después de un largo periodo de tiempo.

Curiosamente, los antiguos directivos de ambas cajas se jubilaron con pensiones INDECENTES, con el beneplácito de políticos y el Banco de España.

A todo esto, ni el presidente del gobierno español, Mariano Rajoy, ni el gobierno de la Xunta de Galicia -autoproclamado impulsor de las dos cajas gallegas, ahora NOVAGALICIA BANCO- han dicho nada, no les interesa, a pesar de que los dos grupos políticos de la oposición, PSOE Y BNG le han pedido que intervenga y defienda a los consumidores, ayudándoles a recuperar su dinero. Muchas de estas personas habían invertidos los ahorros de toda una vida en estas preferentes, creyendo que estaban invirtiendo en un depósito de renta fija pues la persona de confianza de su caja de ahorro le había asegurado que era un producto que era totalmente seguro y no perdería el dinero invertido. Una mentira que ha quedado, como se ve, al descubierto.

Mientras los ex directivos de Caixa Galicia y Caixa Nova disfrutan de un retiro dorado, retiro sin que ni el Banco de España ni ningún gobernante haya hecho nada para prohibirlo. Así funciona el poder en España. Unos mandan y otros consienten. Parece claro de que lado se posicionan los dirigentes políticos, del lado de los banqueros. La proximidad de las elecciones gallegas hace que no quieran que la gente se entera de toda esta estafa e intenten acallar determinados medios de comunicación afines o, cuando menos, retrasar su emisión y desplazar esta noticia que bien pudiera ser de apertura a lugares secundarios de informativos o prensa, intentando así que pase lo más desapercibida posible. Una falta de respeto para todos los gallegos. Claro que a estas alturas nada nos extraña ya del proceder de los políticos y banqueros. No les interesa perder votos a unos y dinero a otros...


MÁS INFORMACIÓN DE RECOMENDADÍSIMA LECTURA:
** Participaciones preferentes: 52 bancos o cajas implicadas, 700.000 ahorradores engañados y el Estado... "¿digamelón?" ** Un corralito financiero en Galicia ** Adicae cifra en más de 70.000 las personas afectadas en Galicia por la comercialización de participaciones preferentes ** La oposición reclama a la Xunta que defienda a los "miles de afectados" por las preferentes de Caixa Galicia y Caixanova ** ADICAE agrupa a los afectados por las preferentes y otros productos tóxicos de ahorro. Información de canjes, escritos para presentar y la estrategia para reclamar totalmente actualizada

martes, 31 de xaneiro de 2012

** Máis que un amigo...

luns, 30 de xaneiro de 2012

** ¿Quen son realmente bos actores ou boas actrices?


SANXENXO. Julio Torres

Non estou dacordo cando escoitar falar de que tal actor/actriz é un bo actor/actriz e que xa ten non sei cantos grandes premios, que particpa en grandes películas e que é o protagonista de moitas delas,...

Modestamente, considero que un bo actor/actriz non ten porque ser (como sucede en bastantes casos) o que máis películas fai, nin que o que máis papeles protagonistas acapara, nin o que máis premios obtén nin tantas outras variables que non me valen para calibrar a valía dun actor ou actriz.

Estámonos olvidando do que conleva a palabra actor/actriz. É unha persoa que interpreta un papel. Dito o cal debemos dicir que un actor interpreta. Se se interpreta a sí mesm@, para min non é actor/actriz. So é unha prolongación del/la mesm@. Un exemplo de andar por casa: se un político se interpreta a sí mesmo, en realidade non é unha interpretación, pero se por exemplo unha persoa que é firme defensora da dictadura lle da vida a un personaxe que defende a capa e espada a democracia non está sendo ela para nada. Se se mete tanto no papel que consigue aparentar o que non é para min sería un bo actor/actriz.

Doutro lado, para min o bo actor ou actriz é aquel que sabe cambiar de rexistro e non está encasillado nun mesmo papel ou nuns cantos, senón que está aberto a calquera tipo de personaxe, moi diferentes uns de outros: bo, malo, intelixente, parvo,....En definitiva, aquel que é capaz de ir cambiando de tipoloxia de personaxe e non se encasilla como aventureiro, ou o gracioso de turno, por poñer so dous exemplos.

Lémbrome daquela pregunta que facían hai uns anos no desaparecido programa "Lo + Plus" onde acostumaban a preguntar "¿no tema encasillarse?". Pois iso...

Para min un bo actor ou actriz é aquel/la que non se interpreta a sí mesmo e que fixo papeles moi variados, incluso sen ter gañado ningún premio (os premios son moi relativos e moi inxustos ás veces, se ben noutras sí son merecidos), ou sen ter sido protagonista nin ter participado nunha gran superproducción. Os bos actores ou actrices non teñen porqué ser famosos. ¡Non!. Poden selo como non. Unha cousa é a fama de ser bo actor ou actriz, e outra ben distinta a valía e o arriscarse a facer papeles de todo tipo e con personaxes de moi diverso perfil. Istos últimos seguramente sexan, se o fan ben, mellores actores ou actrices pois teñen un amplio repertorio e non están encasillados. Loxicamente, haberá bos actores ou actrices que tamén sexan famosos.

domingo, 29 de xaneiro de 2012

** Efemérides. Tal día coma hoxe...Do 30-01 ó 5-02-12


NEGREIRA. X. Amancio Liñares Giraut & Antonio Puentes Chao




30 xaneiro 1886 Nace en Rianxo Afonso Daniel Rodríguez Castelao (1886-1950), símbolo e guieiro do nacionalismo galego contemporáneo. O atalieiro do galeguismo no século XX.


31 xaneiro 1809 As tropas francesas napoleónicas ocupan Vigo, traendo con elas os sons da lingua francesa ás rúas da cidade olívica.


1 febreiro 1946 Empeza a publicarse en Santiago o xornal vespertino La Noche, que abriría as súas páxinas ás colaboracións en lingua galega.
1 febreiro 1947 Falece na Coruña o músico José Baldomir, autor de moitas composicións sobre textos de poetas galegos.
1 febreiro 1991 Primeiro número da revista xeracional dos anos 1990 Anima+l, dirixida por Xelís de Toro. 02febreiro-02 1827 Nace en Santiago Francisco M.ª de la Iglesia, o autor da que sería a primeira obra teatral en galego que foi levada a escena: A fonte do xuramento.


2 febreiro 1882 Na Coruña ve a luz outra das poucas revistas que no século XIX teñen a particularidade de seren monolingües no noso idioma: A fuliada.
2 febreiro 1923 Neste día falece, con case 90 anos, Manuel M. Murguía, o gran historiador e promotor do galego no século XIX e inicios do XX. Foi o esposo de Rosalía de Castro e primeiro presidente da Real Academia Galega.


3 febreiro 1877 Primeiro número do xornal El Avisador Galaico, publicado en Cienfuegos (Cuba), dirixido por Domingo Devesa e José Porrúa.


5 febreiro 1915 Primeiro número da revista Estudios Gallegos, publicada en Madrid por Aurelio Ribalta e que inclúe as sinaturas de Porteiro Garea, López Aydillo e Rodrigo Sanz, entre outros. En castelán e galego.




É este un traballo de cronoloxía realizado polos profesores Antonio Puentes Chao (Lingua e Literatura Galegas) e X. Amancio Liñares Giraut (Xeografía e Historia).

sábado, 28 de xaneiro de 2012

** Aclaracións sobre artigos e comentarios

A partir de agora, non se permitirán realizar comentarios firmados como "anónim@". Sí serán admitidos, como ata o de agora, seudónimos. No formulario de comentarios seguirá parecendo a opción "anónimo" pois está así configurado por blogger, pero insisto que non os aceptarei. Pretendo con isto, facer un pouco máis humano o blog.

Doutra, nos artigos e comentarios que xiren en torno a deuncias so os publicarei se a persoa que os fai se identifica con nome e apelidos ou, de non ser o caso, @s administradores do blog coñezan á persoa que os fai ou queda suficientemente probada a persoa de que se trata. Con isto, trato de evitar que, en temas polémicos, haxa persoas que escriban no blog sen poder saber quen son. Tamén quero evitar posibles denuncias a este blog. Neste sentido, cómpre aclarar que @s administradores non se fan responsables do que poidan escribir as persoas neste blog. Non necesariamente estamos dacordo co que se escribe no blog.

venres, 27 de xaneiro de 2012

** Buceando en el abismo


FERROL. Polizón

Cielos plomizos descargan chaparrones helados. Buceo en aguas profundas, oscuras, frías, muy lejos de la vida y de los colores del arrecife de coral. Las corrientes me han traído a este lugar, no he tenido las fuerzas necesarias para oponer resistencia. Me cruzo con un tiburón, pasa de largo. Hoy he tenido suerte, mañana...

El fondo del mar está salpicado de restos de naufragios. A veces me recreo en ellos. No me atrae el hallazgo de un tesoro, mi único afán es la observación detenida. Una bota de cuero, una copa delicadamente tallada, testigos mudos de días de infortunio, de medias verdades y de alguna mentira. Vidas arrastradas por la corriente, tumbas de faraón, en la hora del verdadero silencio.