jueves, 11 de septiembre de 2014

** O vermello xa non é sinónimo de éxito

O vermello parece que cotiza á baixa. O Ferrari de Fernando Alonso cada vez corre menos, presidente dese equipo vermello dimite onte. E tamén onte a ÑBA, a selección española, a vermella, caeu eliminada nos cuartos de finais do Mundial de baloncesto que se disputa en España. A mellor selección que nunca tivo España caeu sorprendentemente eliminada logo dun partido malísimo no que nunca estivo dentro. Atrás queda aquel Mundial que gañaron no 2006, poucos meses despois do nacemento de A Lareira Máxica.

E falando de vermella, o equipo de España de fútbol tamén está en horas baixas, logo de quedar eliminada na primeira fase do Mundial de fútbol de Brasil no mes de xuño deste ano. Outro magnífico combinado que dificilmente se repetira e que conquerira en 2010 o Mundial de fútbol de Sudáfrica. Agora está de renovación e figuras ilustres como Puyol, Xavi, Xabi Alonso ou Villa xa dixeron adeus á selección.


Lonxe queda aquel mes de agosto de 2010 no que chegamos a ser os vixentes campións do Mundial de fútbol e do Mundial e do de baloncesto, e no que, asemade, eramos os daquela actuais campións por seleccións da Eurocopa de fútbol, así como da Eurocopa de baloncesto. Catro títulos en catro competicións distintas, algo que estou seguro que xamais voltará a acontecer.

O dito, o vermello non vive os seus mellores momentos na actualidade. O globo vermello pinchouse ou, cando menos, perdeu aire...

...........................................................
Julio Torres

3 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!! :

Estrela de Xullo dijo...

As fazañas deportivas van e veñen, pero sempre nos quedará a Carapuchiña Vermella, esa que perdura polos séculos dos séculos.
Saúdos.

Mariam dijo...

É o final dunha etapa. Nada é eterno. Eu supoño que os equipos se renovarán e que algo habemos de gañar. En España hai moitos chavales cheos de ilusión e talento.

Julio Torres dijo...

Estrela de Xullo e Mariam: Efectivamente as fazañas deportivas non poden durar para sempre. Senón sería ata aburrido e non sería xa fazañas!!

Por certo, estou pensando que o mesmo día que anuncia a dimisión o presidente de Ferrari, coñeceuse tamén a morte do banqueiro español que patrocinaba a Ferrari (e a Mclaren), psesidente dun banco de cor vermello. Casualidades...

Moitas gracia