miércoles, 21 de marzo de 2012

** ¿GOLPE DE ESTADO EN EUROPA?


PONTEVEDRA. O Moucho

Supoño que xa a estas alturas xa andaredes un tanto ó loro nas noticias de cómo os gobernos xa non gobernan coma antes, sinón que son como marionetas dos mercados financieiros. Incluso, últimamente, habiades de oír a historia da dimisión dun directivo de Goldman Sachs, dicindo que dimitía porque o xigante bancario, facía políticas de exprimir ós clientes en vez de ofrecer os mellores productos dos que disponen.

Hai uns meses puiden leer nunha rede social, o seguinte texto que vos deixo debaixo que me pareceu acertado, e que co paso dos meses as noticias lle daban a razón a tal contido. Por eso quería facervos chegar a reflexión ben fundada do autor, do cal non sei o seu nome, así que Julio terás que perdonar que non teña referencias do autor. Pero é que resulta tan significativo este artigo que non sei que me dá o non poder axudar a difundilo, pois todo está fundado e pódese investigar polo periodista máis curioso, de forma que pode comprobar que todo o que se di é certo.

Aquí vos deixo o texto que lin hay xa uns meses. Despois opinade e si podedes difundídeo:



=======================================================
“Asunto: El golpe de estado de Goldman Sachs a Grecia e Italia

Disculpad.... Porque, sí, ¡Es bastante largo! Un abrazo a todos/as, Os pido por favor que leáis este articulo hasta el final. Es largo, lo sé, pero por favor leedlo, hay cosas que es importante saber.

La situación político-económica en Europa es ya insostenible. Asistimos impasibles al traspaso de poderes en Italia y Grecia. Los medios de comunicación pasan de puntillas sobre el fondo del asunto, e independientemente de la antipatía que sus dirigente despertaban en amplios sectores de la población, en la práctica, este cambio supone reemplazar a los "democráticamente" elegidos por otros, los llamados "technócratas", que ni fueron elegidos por el pueblo, ni les resultan siquiera familiar. Si el sistema democrático actual se hallaba ya de por sí en un estado deplorable, y a pesar de que se haga alarde de que todas las garantías parlamentarias han sido respetadas, esto constituye técnicamente un golpe de estado encubierto en el que los beneficiarios son los mercados y sus estrategias especulativas salvajes.

Lo desgrano, para que quede claro: ¿Sabéis quienes son Lucas Papademos (actual dirigente Griego tras la dimisión de Papandreu) y Mariano Monti (ahora al frente del gobierno italiano)? ¿Sabéis quien es Mario Draghi (actual presidente del Banco Central Europeo)?

¿Sabéis lo que es Goldman Sachs? Os lo explico: Goldman Sachs: es uno de los mayores bancos de inversión mundial y co-responsable directo, junto otras entidades como la agencia de calificación Moody's, de la crisis actual, y uno de sus mayores beneficiarios. Sólo a modo de pincelada, en 2007 ganaron 4 mil millones de dólares en operaciones que desembocaron en el desastre actual. ¿Como lo hicieron? Animaron a los inversores a invertir en productos sub-prime que sabían que era productos basura, y al mismo tiempo se dedicaron a "apostar" en bolsa por el fracaso de los mismos. Eso es solo la punta del iceberg, y está muy documentado, podéis investigarlo. Mientras leéis este e-mail se están forrando a base de especulación sobre las deudas soberanas.

Papademos: Actual primer ministro griego, tras la dimisión Papandreu. No elegido por el pueblo. - ex-gobernador del Banco de la Reserva Federal de Boston entre 1993 y 1994. - vicepresidente del Banco Central Europeo de 2002 a 2010. - Miembro de la Comisión Trilateral desde 1998, fundada por Rockefeller, lobby neo-liberal (se dedican a comprar políticos a cambio de sobornarles) - ex-Gobernador del Banco de Central Grecia entre 1994 y 2002. Falseó las cuentas de déficit público del país con la ayuda activa de Goldman Sachs, lo que condujo en gran parte e la actual crisis que sufre el país.

Mariano Monti: Actual primer ministro de Italia tras la dimisión de Berlusconi. No elegido por el pueblo. - ex director europeo de la Comisión Trilateral antes mencionada. - ex-miembro del equipo directivo del grupo Bilderberg. - asesor de Goldman Sachs durante el periodo en que ésta ayudó a ocultar el déficit del gobierno griego.


Mario Draghi: Actual presidente del Banco Central Europeo en sustitución de Jean-Claude Trichet. - Ex-director ejecutivo del Banco Munidal entre 1985 y 1990. - Vicepresidente por Europa de Goldman Sachs entre 2002 y 2006, periodo en que se realizó el falseo antes mencionado.


Bien, qué casualidad, todos de la mano de Goldman Sachs. Los que crearon la crisis se presentan ahora como la única opción viable para salir de la misma, en lo que la prensa estadounidense está empezando a llamar "El gobierno de Goldman Sachs en Europa". Se tiende a querer hacernos pensar que la crisis ha sido una especie de resbalón, pero la realidad apunta a que detrás de ella hay una voluntad perfectamente orquestada de hacerse con el poder directo en nuestro continente, en una maniobra sin precedentes en la Europa del siglo XXI.


La estrategia de los grandes bancos de inversión y agencias de calificación es una variante de otras llevadas a cabo anteriormente en otros continentes, se viene desarrollando desde el inicio de la crisis y está desde mi punto de vista está siendo la siguiente:
1. Hundimos a los países mediante la especulación en bolsa/mercado. Los volvemos locos de miedo a lo que dirán los mercados, que nosotros controlamos, cada día.
2. Los obligamos a recurrir a préstamos para mantenerlos en Status Quo, o "salvarlos". Estos préstamos están estrictamente calculados para que los países no los puedan pagar, como es el caso de Grecia que no podría haber cubierto su deuda ni aunque su gobierno vendiera el país entero, y no es ninguna metáfora, es matemática.
3. Exigimos recortes sociales y privatizaciones en detrimento de los ciudadanos, bajo la amenaza de que si los gobiernos no los llevan a cabo, los inversores se retirarán por miedo a no poder recuperar el dinero invertido en la deuda de esos países y demás inversiones.
4. Se crea un altísimo nivel de descontento social, propicio para que el pueblo, ya sonado, accepte cualquier cosa con tal de salir de la situación.
5. Colocamos a nuestros hombres donde mejor convenga. Si os parece ciencia ficción, informaos: este tipo de estrategias están perfectamente documentadas y se han venido utilizando con distintas variantes a lo largo el siglo XX y XXI en otros países, notablemente en latinoamérica por parte de los EEUU cuando se dedicaban, y se siguen dedicando en la medida que pueden, a asfixiar económicamente mediante la deuda exterior por ejemplo a países de América Central, para crear descontento social y aprovecharlo para colocar a dirigentes afines a sus intereses.


Ahora esto está pasando en Europa, y ya no es que lo haga EEUU, sino que lo hace la industria financiera internacional. Y lo que está ocurriendo bajo la mirada impotente y/o cómplice de nuestros gobiernos es el mayor robo jamás realizado en la historia de la humanidad y a escala planetaria, son golpes de estado, y violaciones flagrantes de la soberanía de los estados y sus pueblos. Es muy fácil informaros en internet. Decídselo a vuestros amigos, pasad esto a cualquiera que pueda estar interesado. Yo que sé. Se nos están comiendo vivos... La gente tiene que saberlo.
Gracias por leerlo.”


=======================================================

Como vos dixen antes, este texto foi escrito hai xa preto de 9 meses aproximadamente. Non me fixei en quen o escribiu, pero o que nos di ten moita base. ¿Deberían os gobernos seguir facéndolle caso ós mercados? ¿ou deberían os gobernos de Europa, de forma conxunta e arriesgarse a non seguir as indicacións de axencias de calificación que traballan para estes tipejos que o único que lles importa é gañar cartos a base de especulacións a tamaño mundial? Pois nada, aí queda este estudio exposto por un descoñecido pero con unha gran base de investigación que o avala.

11 comentarios feitos. Deixa o teu!!!!! :

Alvariño dijo...

Dito así, da medo. O caso é que esta crisis é moi complexa. Ademáis do que se relata no artigo, creo que influiron outros factores. Foi unha especie de locura colectiva amparada polos poderes públicos.

Mary C.V. dijo...

Se mal non recordo, hai algo así como dous meses, houbo un pequeno "problema" coas axencias de calificacións estadunidenses, ao valorar negativamente tódolos mercados europeos en, aparentemente, motivo algún. Non sei se é unha estratexia ou non, pero dende logo, ten tódolos puntos a favor.
Todos sabemos, que a maneira máis fácil de gañar diñeiro é a especulación, e iso é o que fan estas axencias, ao meu entender, especular según lles conven. Aproveitando que conseguiron unha reputación e confianza dos inversores, agora fan uso dela, sen importarlle o mínimo as persoas e sufrimentos que están detrás de todo o que moven..., son profesionais,(por non chamerlles mercenarios) aos que só lles interesa o poder e o diñeiro que poidan conseguir... Do que non se dan conta é que mentras eles fan a guerra financieira (Europa e América) están a deixarlle o camiño libre a outras economías que veñen pisando forte (Asia).
A ver en que acaba todo isto, pero non me gusta nadiña as trazas...
Gustaríame máis que en vez de guerras financieiras absurdas entre grandes continentes, se buscase máis a solución para cada un dos países que forman parte da Europa actual, facendo un plan con uns fins comúns pero adaptado aos problemas e aproveitando os recursos de cada zona. Como decimos en linguaxe económico: descubrir as debilidades e ameazas e aproveitar as fortalezas e oportunidades de cada país (DAFO).
Namentras non reestructuremos a industria en España, esto non vai ir a mellor.
Saúdos.

Alvariño dijo...

¿E non era o sector turístico a principal "industria" de España? Creo recordar que si. Dígoo porque ás veces vexo paisaxes fermosos completamente arruinados pola maleza e o abandono, e eso nas beiras dunha cidade coma Santiago. Vamos, que da a impresión de que seguimos a ser un país atrasado.
E esto enlázoo co tema dos incendios forestais. Tódolos anos se adican moitos recursos á loita contra o lume e sen embargo falta unha lei que lle obrigue ós propietarios á ter o monte limpo. Tería que documentarme, pero de existir esa norma xa, está claro que non se cumple. Donde eu vivo os toxos, as silvas, e os fentos fan do monte unha selva impenetrable. E así non pode ser. Esa maleza, no verán, convértese en combustible que alimenta ó lume.
Funme do tema do artigo, tendes que perdoar.

Mary C.V. dijo...

Outros datos aparte, ¿de qué nos sirve que o turismo sexa a principal "industria" do país, se ademáis de non coidala, toda Europa está en crise?¿Quén vai gastar os cartos que tan necesarios son para sobrevivir en vacacións? Por iso insisto en que España ten que remodelar a súa industria, buscar o que podemos ofrecer ao resto do mundo e no que sexamos bos, e fomentalo. Véxase por exemplo, o aceite de oliva, somos o principal exportador deste producto a nivel mundial. Estanse abrindo novos mercados en productos como o alvariño, os viños da Ribeira Sacra. Mirade a Amancio Ortega no sector textil...O que máis aprecian do producto español é a súa calidade. Aproveitémolo...¿Por qué vendemos a boa materia prima que poseemos a un terceiro para que a elabore? ¿Por qué non se elaboran plans de axudas para fomentar estas reestruturacións? Cando houbo a crise do leite,¿non sería mellor que o Goberno lles dese a alternativa aos productores de cederlles unha pequena axuda para que creasen a súa propia cooperativa para facer unha fábrica, por exemplo, de queixos, ou iogures, etc.? Non, é máis fácil manter reunións cos todopoderosos magnates da industria xa establecida e botar a perder miles e miles de litros de leite cando hai tanta xentiña pasando fame...
Sínto moito se alguén se da por aludido, pero é o que penso. Sei que non é fácil gobernar pero de vez en cando sería bo que aplicasen o sentido común,...
Un saúdo.

Alvariño dijo...

O turismo sígueno fomentando, tamén en épocas de crise. De feito, o outro día vin no Telexornal que 50 taxis ingleses van levar publicidade de Galicia. A campaña seica vai custar 53.000 libras e durará 7 meses.
Tamén hai que ter en conta que a crise non lle afecta a tódalas persoas por igual. Eso sabémolo todos.
A remodelación do noso sistema productivo tense que facer, está claro. Ningún país pode tirar cos seus recursos. O caso é que os nosos sucesivos gobernos, nos tempos da furia do ladrillo, pasaron bastante e agora estamos como estamos.
O que se fixo co tema do leite foi un escándalo, estou de acordo. En canto a Amancio Ortega, dicir que o outro día merquei unha camisa en Zara e é Made in Indonesia. Tamén se apuntou a coser en Asia. Evidentemente, o que non corre, voa.
¡Saúdos!

O Moucho dijo...

Sinceramente, o turismo diferenciase da construcción en que a construcción, como nos vimos que pasou, non se pode potenciar si despois quedan os esqueletos que quedaron por falta de compradores. O turismo si se leva correctamente, pode pervivir in secula in seculorum. É unha fonte de traballo que si se sabe aprobeitar nunca dará o parón xa que un hotel, sempre tende a renovarse o que implica a outros sectores. Mentres que a construcción, de nada vale construir millóns de viviendas si non hai población que a merque. Chega un momento en que ten que parar, e tamén temos que contar que sin políticas urbanisticas e medioambientais correctas, a construcción tende a maltratar a nosa paisaxe. No turismo, movense moitas cousas: emprego, sector construcción (xa que un hotel ten que facer continuamente reformas ó longo da súa vida: renovarse ou morrer), sector agrícola, sector gandeiro, ingreso de capital exterior(xa que moito turismo ven do extranxeiro), move moitas empresas do sector servicios( comercio, outras empresas de turismo que se complementan coa túa, empresas de ocio, guias turisticos, sector transportes...) E de ano en ano, sobrevive (unhas veces con mais exito ca otras, pero sempre xenera riqueza. Digamos que o turismo sempre se pode reciclar, pero a construcción non, excepto que se especialicen en reformas, cousa que non xenera cartos tan rápidos como a construcción de vivenda nova. Así que por min, vexo ben que se potencie un sector que ten posibilidades, que se intente revivir outro sector que seguirá durante moitos anos, parado. En cando a Zara ou outras empresas que fabriquen no extranxeiro, decir que por desgracia, as empresas de producción, sempre buscaran a forma de aforrar costos de producción. O detalle está en que esos productos non se fagan á costa de escravizar a xente de outros paises (tanto maiores coma nenos). Esa xa é unha labor que se ten que facer a nivel internacional. Despois os paises que ven como desaparecen postos de traballo que se van para outras nacións, deberán renovarse ou buscar outras alternativas para xenerar emprego. É o que hai. Un saudiño a todos.

Mary C.V. dijo...

Claro que Zara cose tamén en Asia, é normal, desde un punto de vista estratéxico- empresarial; xa que cando unha empresa se expande hacia outro país ou continente ten que reforzar a súa imaxe que se ten dela nese medio, ten que implicalos, implántase na zona pero, a cambio, monta as súas propias "sucursais", talleres, etc., é unha forma de captar clientela e de que no país no que se implanta sexa ben acollido..., pero, polo que puiden deducir dun breve espacio que vin o outro día na televisión, os patróns e os diseños saen de Galicia e despois amóldannos aos gustos da rexión na que traballan. A nós tamén nos gusta que cando unha empresa foránea se implanta aquí nos dea postos de traballo.
Referíame a que aproveitou os recursos da nosa terra (das nosas telas, dos deseñadores e sastres e costureiras galegas) e unha vez consolidado na nosa zona se expandiu. Se non te adaptas aos novos mercados, non hai viabilidade posible; se non lle das algo a cambio, nos novos países onde te instales non che van dar facilidades... Cando falamos de expansión dunha empresa pasamos xa a outro plano... ao das estratexias. É normal que unha empresa galega expandida por todo o mundo teña talleres en distintos puntos do planeta, o que non sería normal é que sendo galega e vendendo en Galicia fixera a roupa en China, por exemplo...Para mín é moi diferente.
Pero bueno, ise creoque non era o tema do artigo...
Por outra banda, claro que fomentan o turismo, e é normal, porque, hoxe por hoxe, é un dos poucos pilares que nos sostén, e pobre de nós como falle...
E estou de acordo contigo, Alvariño, en que nos tempos do ladrillo ninguén se molestou en prever o que pasaría se fallara, cousa que os que traballamos coa econometría (ciencia que mestura a economía e a estadistica, mediante estudios de premisas, funcións, ecuacións, etc., para intentar darlle unha explicación aos acontecementos económicos e incluso facer prediccións); fixemos, dirixidos polo profesor Nelson Álvarez Vázquez, unha previsión no ano 2.003, non só da rotura da burbulla inmobiliaria e posterior crise senon que tamén da crise mundial para o 2.007-2.008 e comezo de saída dela se non aparecían máis variables, no 2.012-2.013.
¿Qué quero dicir con isto? Que estos estudios e moitos outros foron publicados, pero non che hai mellor cego que o que non quere ver,... É unha vergoña que en España non se tome en serio os estudios realizados por profesionais. O mesmo Banco de España avisou, pero non, o caso era facer máis ricos aos ricos, e de paso, levar unha boa tallada no asunto... E iso vai por todos os gobernantes que tivemos e os que temos, cando realmente me demostren que se están a comportar como profesionais e defensores do pobo que o elixiu, entón, volverei a crer neles...
Un saúdo!

Julio Torres dijo...

O artigo paréceme moi interesante e non deixa de resultar chamativo as coincidencias que nel se apunta, ó que habería que engadir algún alato carto dalgún goberno de fala castelán ex-Lehman Brothers, unha das empresas artífices da crise xunto con outras que especulan sobre os temas financieiros.

Non sei ata qué punto xente que participou no nacemento da crise económica está lexitimida para logo aceptar altos cargos políticos ou económicos públicos...

Alvariño dijo...

Comprendo o que di Mary C.V. de que Amancio Ortega cosa en Asia porque ten tendas en Asia. O caso é que, segundo teño entendido, antes tamén cosía en Arteixo e agora en Arteixo teñen un centro loxístico de distribución. Este cambio de estratexia tamén trouxo consigo unha modificación na dimensión da plantilla e nas condicións laborais dos traballadores.
E con esto quero dicir, que as superempresas europeas, coma a de Don Amancio ou de Don Isidoro, cosen en Asia porque lles resulta moito máis barato. Despois, venden, ben vendido, en Europa, o que fixeron en China,India, Indonesia,... por catro perras. E logo, ¿qué foi dos talleres textiles que había en Galicia? Desapareceron.
Por non falar das condicións laborais dos traballores, españois, de Zara ou do Corte Inglés.
¿Vistes algunha "Encargada", ou algunha "Xefa", no Corte Inglés? Eu non, cando avisan ó Xefe no 99% dos casos sempre aparece un home. Cousa moi sorprendente porque a maioría das dependentas son mulleres e moitas delas tamén universitarias. E logo, ¿non poden facer carreira profesional as mulleres no Corte Inglés?, ¿non se dan conta os superxefazos do tinglado que moitas mulleres, clientas, nos damos conta destes "detalliños insignificantes"?
Tanto invertir en publicidade e ó final, ó lobo, por moita pel de ovelliña que poña ó lombo, sempre se lle acaba vendo o rabo, e as fauces, e o machismo máis recalcitrante.
En canto ó tema do turismo, comparto ó 100% a opinión que expuxo o Moucho.

Alvariño dijo...

En canto ó comentario de Julio Torres, non sei a que alto cargo se refire.

Patricia Loureiro dijo...

Abofé que o golpe de estado en toda regra. O alto cargo ao que se refire o Julio ¿será nomeadamente un ministro de economía desde o Nadal? ¡Evos incomprensíbel isto! Falta honestidade. ¿Alguén se maxina un lobo cuidando ouvellas ao que tamén lle gosta comelas?