** O recuncho literario: Sesenta anos, sesenta historias

Épara min un honor compartir con todos vos esta pequeniña escolma dos poemas de meu tío Xerardo M. Carneiro, personaxe singular, boa persoa, poeta popular e autodidacta, home sensible e artista.

Alvariño


NUBE SOLITARIA

A esa nube solitaria
onde reflexo eu a sombra
quérolle porque non fala
e caladiña se asoma
e caladiña se marcha
como un voar de pomba
sen esperar de min grazas
polo que me dou, aroma.
Anque é miña, non é miña,
ten liberdade de coroa
pode fuxir ou quedarse
sinto envexa de persoa,
porque a liberdade non ten número
non ten letra, non ten zona,
ten o sentir do adentro
o repicar na cola,
como se vai o alento
como a mar se evapora
e rexurde noutro tempo
pero sen días, nin horas.



REMANSO

Donde hay mentira
no hay silencio
porque el silencio
es el remanso de la palabra
y en la cascada
está el estruendo
de la caída del agua
del falso trueno.




CHEIRAN NO VOAR

Ei de voar cheirando
a palabras,
porque as palabras
xíscanse no ar.
Esperan días novos
noites de luar
ollos que as vexan
linguas do falar.
E o que axexa
pódeas atopar
dentro de mil anos...
cheiran no voar.



AMIGO PICAPEDREIRO

Viches o Santo dentro da pedra
fúchela minguado croíño a croíño
area a area, co teu punteiro
i a tua man certeira
i a tua bágoa de suor
i a tua mágoa feita esplendor,
décheslle o último retoque
como un bico de amor
alí na eira;
teño que agradecerche hoxe
as miñas olladas,
a esas pedras que me enchen
de pensamentos,
a esas xoias que quedaron
por ti gravadas,
e que fan de min
un poeta lixeiro,
pero non penses
que me canso
de contemplalas,
¡amigo picapedreiro!




...sexamos pois, como fachos encendidos que aluméen a mente dos nosos vindeiros irmáns e cunda o exemplo da palabra esparexida neste pequeno mosaico do universo.

---

POEMAS RECOLLIDOS NO LIBRO: "Sesenta anos, sesenta historias"
Escrito por: Xerardo M. Carneiro